Het HondenForum

Toch vind ik dat je heel voorzichtig moet zijn met welke oudere honden je herplaatst en welke niet. Niet omdat ze geen kans verdienen, want dan had ik Amy van 14 jaar niet uit het asiel gehaald. Maar juist omdat ik haar uit het asiel gehaald heb, realiseer ik me heel erg goed hoeveel stress het zeker voor zo'n ouwetje met zich mee kan brengen.
Als je een ouder hondje van het ene naar het andere huis kunt herplaatsen, is het waarschijnlijk makkelijker. Maar eerst in een asiel/pension en dan weer naar een ander huis. Er zijn een heleboel oudere honden die dat niet of moeilijk trekken. Natuurlijk zijn er ook honden die dat wel zonder echt noemenswaardige problemen kunnen. Het is denk ik de kunst om die eruit te kunnen pikken. En de anderen, die stijf staan van de stress, het niet meer aan te doen. Want nogmaals; hoe reeel is het dat die oudjes snel uit het asiel gehaald worden? Niet zo heel groot; ze waren in het asiel niet voor niets erg blij met dat ik Amy kwam halen. En daar zaten nog een aantal andere oudere honden hun tijd uit te zitten.
Ik vind het een heel moeilijk dilemma.

Dit hondje van 17 waar TS het nu over heeft; kan goed zijn dat die bij de groep honden hoort die het wel aankan. En dan is het alleen maar geweldig dat het hondje een nieuw onderkomen krijgt.Maar extra voorzichtigheid en goed nadenken over de gevolgen voor de hond, vind ik wel erg belangrijk

Als het hondje ergens zit waar hij zich niet kan aanpassen en niet goed functioneert en er is geen andere oplossing in nieuwe baas of tijdelijk gastgezin .
Dan kun je zo'n beest beter de dood gunnen.
De erfgename hebben het beestje de kans gegeven door hem in het pension te zetten om een nieuw baasje voor hem te vinden.
Wat heel moeilijk word voor een oud geval van 17 jaar.
Hoe lang wacht je nog.?
Nog 2 jaar en steeds minder kansen.?
Ondertussen gaan de pension kosten ook gewoon door .
Geloof dat het binnen alle redelijkheid is als je de roze spuit tevoorschijn haald.
Allemaal schreeuwen dat het zo zielig is en je hem wel wilt hebben , maar dat je geen ruimte/tijd of al genoeg honden hebt voegd ook niets toe.

bouvierpoedel schreef: Allemaal schreeuwen dat het zo zielig is en je hem wel wilt hebben , maar dat je geen ruimte/tijd of al genoeg honden hebt voegd ook niets toe.

ik schreeuwde niet en ik wil daarmee alleen maar aangeven dat er meer mensen zoals ik zijn en dat dat hondje dus best een kans heeft. maar als je niets doet dan wordt die kans heel klein natuurlijk .

Juist er zijn meer mensen als jouw die hem willen hebben ,maar geen tijd /plek /geld /ruimte voor hem hebben.
Is maar een heeeeeel erg klein publiek wat een hondje van 17 in huis wil nemen hoor.
Dus ook een beperking voor dat hondje.

Ik heb al heel wat oudjes een nieuwe plek bezorgt en zelf ook gegeven.Natuurlijk blijf je goed kijken naar de plaatsbaarheid en soms is dat best moeilijk, zeker als een hondje niet plaatsbaar is.......
Het is allemaal makkelijk vanaf een afstand te zeggen ach laat maar inslapen om verder lijden/stress/aanpassen aan te vermijden.Geloof me, als je de mails met foto binnen krijgt, wordt die beslissing al een heel stuk minder makkelijk.
Ik heb ervaring en gezond verstand en mensen in Spanje die te vertrouwen zijn als ik vraag of de hond gezond is, karakter en algehele conditie.
In Nederland zijn ze inderdaad blij als ze van zo'n "onplaatsbaar oudje af zijn en geven vaak niet eens de waarheid laat staan een medische check waarvan bewijs is.
Ook zijn de adoptie bedragen vaak nog even hoog als een "normale"volwassen hond, uitzonderingen daargelaten hoor!!
Eerlijk gezegd heb ik nog nooit een oudje gehad die zich niet kon aanpassen, dus ik hoop dat er meer mensen zijn die zich inzetten voor de oudjes in Nederland, zoals ik zelf probeer te doen voor die oudjes in Spanje.
Want Cuca van 17 had de mazzel dat ze in een pension terecht is gekomen, met warmte voer en aandacht, maar een Xana, Volpi, Tolo, Nonna, Aratz, Aaron, Jomer zijn allemaal achter gelaten in een asiel waar dit niet is en de vrijwilligers die daar doen wat ze kunnen.

Zelfs de mensen die zeggen ik zou wel willen maar........Ja ik ben al blij met deze mensen, want ze denken erover na, denken mee en helpen een golf van reactie teweeg te brengen en zo krijg je toch aandacht aan deze 'vergeten groep"
Het mooie aan dit forum is, dat je gewoon je mening kunt geven, niemand veroordeeld of wat.
Ik was benieuwd naar jullie mening en vind het gewoon een prima discussie.

Moniek B. schreef:Toch vind ik dat je heel voorzichtig moet zijn met welke oudere honden je herplaatst en welke niet. Niet omdat ze geen kans verdienen, want dan had ik Amy van 14 jaar niet uit het asiel gehaald. Maar juist omdat ik haar uit het asiel gehaald heb, realiseer ik me heel erg goed hoeveel stress het zeker voor zo'n ouwetje met zich mee kan brengen.
Als je een ouder hondje van het ene naar het andere huis kunt herplaatsen, is het waarschijnlijk makkelijker. Maar eerst in een asiel/pension en dan weer naar een ander huis. Er zijn een heleboel oudere honden die dat niet of moeilijk trekken. Natuurlijk zijn er ook honden die dat wel zonder echt noemenswaardige problemen kunnen. Het is denk ik de kunst om die eruit te kunnen pikken. En de anderen, die stijf staan van de stress, het niet meer aan te doen. Want nogmaals; hoe reeel is het dat die oudjes snel uit het asiel gehaald worden? Niet zo heel groot; ze waren in het asiel niet voor niets erg blij met dat ik Amy kwam halen. En daar zaten nog een aantal andere oudere honden hun tijd uit te zitten.
Ik vind het een heel moeilijk dilemma.

Dit hondje van 17 waar TS het nu over heeft; kan goed zijn dat die bij de groep honden hoort die het wel aankan. En dan is het alleen maar geweldig dat het hondje een nieuw onderkomen krijgt.Maar extra voorzichtigheid en goed nadenken over de gevolgen voor de hond, vind ik wel erg belangrijk

Maar dat Amy stress heeft (gehad of nog heeft) is - op zich - niet zo gek. En heeft in mijn ogen niet alleen met haar leeftijd te maken maar ook domweg met de herplaatsing. Ik ken menig jonge(re) hond die ook hun tijd nodig hadden om te wennen, om rustig te worden, om weer te worden zoals ze ooit waren.
En Amy is nog maar zo kort bij jullie. Je geeft (en gunt) haar toch de tijd om de 'ouwe' te worden? Anders hadden jullie haar niet in huis gehaald.

Verder ken ik net als TS heel veel oude herplaatsers die er nog lekker alles uit halen wat er in zit. Kijk maar eens naar de ouwetjes die vanuit Kimba geadopteerd zijn. Stuk voor stuk honden die aandacht, een warme mand en een lekkere maaltijd zo enorm waarderen.

Er zijn - blijkt - zat oude honden zonder gezondheidsproblemen, zonder gedragsproblemen, die na een weekje wennen gewoon weer hun leventje leiden en een waardevolle huisgenoot zijn. Nou ja, dat vind ik.

Idd, ik heb aan Jules veel meer werk gehad en die was nog heel jong toen ze hier kwam. Verlatingsangst, de boel onderzeiken..

En Brigitte, gelukkig hebben al die honden die je net noemt bijna allemaal een nieuw baasje gevonden Ik ben heel blij met mijn Aaron/Nacho
Het is gewoon mooi om te zien hoe zon oudje nog lekker geniet van zijn oude dag en heb er geen last van. Hij slaapt, eet, wandelen..en weer slapen

En zon oud koppie ziet er ook zo schattig uit

_Inge_ schreef:Idd, ik heb aan Jules veel meer werk gehad en die was nog heel jong toen ze hier kwam. Verlatingsangst, de boel onderzeiken..

En Brigitte, gelukkig hebben al die honden die je net noemt bijna allemaal een nieuw baasje gevonden Ik ben heel blij met mijn Aaron/Nacho
Het is gewoon mooi om te zien hoe zon oudje nog lekker geniet van zijn oude dag en heb er geen last van. Hij slaapt, eet, wandelen..en weer slapen

En zon oud koppie ziet er ook zo schattig uit

Aan jou moest ik inderdaad ook denken. Het gaat toch hartstikke goed met die ouwe Spanjool van je!

Ik zou het alleen doen als je snel een nieuw baasje gevonden hebt. Als zou een oudje na een jaar in het asiel zitten daar overlijd vind ik dat vreselijk zielig.

Rami schreef:
Aan jou moest ik inderdaad ook denken. Het gaat toch hartstikke goed met die ouwe Spanjool van je!

Zeker Twijfelde in het begin of ik een oudje zou nemen, omdat ik hier 3 pubers heb. Maar dat gaat perfect. Lekkere knuffel is het.
Op het buitenlandse honden forum zijn er de laatste tijd ook best veel mensen die een oude hond hebben geadopteerd, hoor alleen maar goede verhalen erover.
Aan de een zal je wat meer werk hebben, die bijvoorbeeld al hun hele leven in het asiel zitten, maar ze passen zich best snel aan.

_Inge_ schreef:En Brigitte, gelukkig hebben al die honden die je net noemt bijna allemaal een nieuw baasje gevonden Ik ben heel blij met mijn Aaron/Nacho
Het is gewoon mooi om te zien hoe zon oudje nog lekker geniet van zijn oude dag en heb er geen last van. Hij slaapt, eet, wandelen..en weer slapen

En zon oud koppie ziet er ook zo schattig uit

Volpi moet nog!!!!!!!!!!!
Kijk dan naar dit ventje, als we dan toch bezig zijn
http://www.sos-strays.nl/nederlands/volpi.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Rami schreef:

Moniek B. schreef:Toch vind ik dat je heel voorzichtig moet zijn met welke oudere honden je herplaatst en welke niet. Niet omdat ze geen kans verdienen, want dan had ik Amy van 14 jaar niet uit het asiel gehaald. Maar juist omdat ik haar uit het asiel gehaald heb, realiseer ik me heel erg goed hoeveel stress het zeker voor zo'n ouwetje met zich mee kan brengen.
Als je een ouder hondje van het ene naar het andere huis kunt herplaatsen, is het waarschijnlijk makkelijker. Maar eerst in een asiel/pension en dan weer naar een ander huis. Er zijn een heleboel oudere honden die dat niet of moeilijk trekken. Natuurlijk zijn er ook honden die dat wel zonder echt noemenswaardige problemen kunnen. Het is denk ik de kunst om die eruit te kunnen pikken. En de anderen, die stijf staan van de stress, het niet meer aan te doen. Want nogmaals; hoe reeel is het dat die oudjes snel uit het asiel gehaald worden? Niet zo heel groot; ze waren in het asiel niet voor niets erg blij met dat ik Amy kwam halen. En daar zaten nog een aantal andere oudere honden hun tijd uit te zitten.
Ik vind het een heel moeilijk dilemma.

Dit hondje van 17 waar TS het nu over heeft; kan goed zijn dat die bij de groep honden hoort die het wel aankan. En dan is het alleen maar geweldig dat het hondje een nieuw onderkomen krijgt.Maar extra voorzichtigheid en goed nadenken over de gevolgen voor de hond, vind ik wel erg belangrijk

Maar dat Amy stress heeft (gehad of nog heeft) is - op zich - niet zo gek. En heeft in mijn ogen niet alleen met haar leeftijd te maken maar ook domweg met de herplaatsing. Ik ken menig jonge(re) hond die ook hun tijd nodig hadden om te wennen, om rustig te worden, om weer te worden zoals ze ooit waren.
En Amy is nog maar zo kort bij jullie. Je geeft (en gunt) haar toch de tijd om de 'ouwe' te worden? Anders hadden jullie haar niet in huis gehaald.

Natuurlijk krijgt ze die tijd en het gaat inmiddels al prima met haar Maar ik ben natuurgeneeskundige en probeer dus alles zoveel mogelijk met natuurlijke middelen op te lossen. En dat ik na haar zo'n 12 uur haar in huis te hebben gehad, al reguliere kalmeringsmedicijnen heb ingezet, zegt wel wat over de stress die ze had toen ze hier kwam.
Maar die weegt nog niet op tegen de stress die ze die week gehad heeft in het asiel. Daar heeft ze de hele week door bijna aan één stuk door geblaft. Ze wilde bijna door niemand aangeraakt worden. Hier blaft ze alleen als ze naar buiten wil of meer koekjes Bij de gedachte alleen al dat ze nog langer in het asiel had moeten zitten, word ik alweer misselijk. Wat moet zij zich enorm ellendig gevoeld hebben daar Nogmaals; niets ten nadele van het asiel want die doen wat ze kunnen. Maar een asiel is domweg niet hetzelfde als een eigenaar.
En dat is eigenlijk mijn punt. Wat doe je de meeste ouwetjes nog aan als je ze op die leeftijd nog naar het asiel brengt? Met in het achterhoofd dat er inderdaad niet heel veel mensen zijn die voor de oudere honden gaan. Hoeveel oudere honden blijven er in het asiel zitten in dezelfde stress als Amy had?

Rami schreef:Verder ken ik net als TS heel veel oude herplaatsers die er nog lekker alles uit halen wat er in zit. Kijk maar eens naar de ouwetjes die vanuit Kimba geadopteerd zijn. Stuk voor stuk honden die aandacht, een warme mand en een lekkere maaltijd zo enorm waarderen.

Er zijn - blijkt - zat oude honden zonder gezondheidsproblemen, zonder gedragsproblemen, die na een weekje wennen gewoon weer hun leventje leiden en een waardevolle huisgenoot zijn. Nou ja, dat vind ik.

Gelukkig wel! Maar hoeveel oudere honden staan daar tegenover die in het asiel verpieteren? Als Aisha en Ean zo oud zijn en er gebeurt ons iets, dan zou ik willen dat ze of gelijk geplaatst worden in een ander huis of dat ze worden geeuthaniseerd. Als ik er aan denk dat ze in een asiel zouden komen, brrr.

In dit geval ga ik voor inslapen. Dit is allemaal te veel voor een 17 jarige hond om te verwerken. Ik snap die familieleden ook niet goed. Ik had die hond gewoon opgenomen voor dat efkes dat hij er nog is. Voor zo'n periode is altijd wel een oplossing te vinden maar je moet WEL willen.

Een 10 jarig hondje zoals Volpie hierboven heeft nog een goede kans om zich aan te kunnen passen. Ik hoop dat hij heel goed terecht komt.

my12dogs schreef:
Volpi moet nog!!!!!!!!!!!
Kijk dan naar dit ventje, als we dan toch bezig zijn
http://www.sos-strays.nl/nederlands/volpi.html" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik zei ook bijna Ik vind Volpi ook geweldig, maar ik mag echt niet meer

ik wil nog even toevoegen dat ik ook niet echt specifiek bij deze hond per definitie zou kiezen voor inslapen.
Elke hond en elke situatie is een ander verhaal en is ook niet door ons als buitenstaanders( die de hond en de situatie niet kennen ) te beoordelen.

Ik zou er ook nooit voor kiezen om een hond in te laten slapen voor mijn eigen bestwil.
Ik denk dat je gewoon goed moet kijken naar iedere hond afzonderlijk en niet over een nacht ijs moet gaan.

Hutjse @ om jou vraag te beantwoorden....ik heb gelukkig nog niet vaak meegemaakt dat ik een huisdier moest laten inslapen.
Een keer ben ik erbij gebleven toen de hond van een vriendin een spuitje kreeg (omdat zij het emotioneel niet aan kon) en zelf heb ik twee katten moeten laten inslapen allebei omdat ze ongeneeslijk ziek waren en ik het lijden niet kon aanzien.
Alle keren kon dat gelukkig gewoon thuis.....en nam de dierenarts alle tijd om de diertjes om een heel ontspannen en kalme manier te verdoven en daarna de dodelijke prik te geven.

Uit deze "discussie"blijkt maar weer hoe moeilijk het is duidelijk in geschreven taal je mening te geven zonder dat dat verkeerd wordt geïnterpreteerd door anderen en zonder dat daar meningsverschillen over zijn.
Ik mag aannemen (of hoop dat toch) dat zeker mensen die zich op zo'n forum als dit begeven het allerbeste voor hebben met hun trouwe viervoeters.

En laten we met zijn allen hopen dat we zo min mogelijk in de situatie komen dat we die beslissing van wel/niet moeten maken

Moniek B. schreef: Gelukkig wel! Maar hoeveel oudere honden staan daar tegenover die in het asiel verpieteren? Als Aisha en Ean zo oud zijn en er gebeurt ons iets, dan zou ik willen dat ze of gelijk geplaatst worden in een ander huis of dat ze worden geeuthaniseerd. Als ik er aan denk dat ze in een asiel zouden komen, brrr.

Dat dus. Laat dan de hond inslapen voordat die naar een pension/asiel "moet" of herplaats vanuit huis.
Een hond die in een asiel zit (oud én jong) moet alle kans krijgen om een nog een thuis te krijgen. Mocht het aanpassen niet lukken of echt te veel stress op leveren dan kan er altijd nog voor inslapen gekozen worden.
Maar een asiel is sowieso stressvoller dan menig huishouden, dan kies ik dus voor herplaatsen, is toch meestal een verbetering van situatie.

iones schreef:In dit geval ga ik voor inslapen. Dit is allemaal te veel voor een 17 jarige hond om te verwerken. Ik snap die familieleden ook niet goed. Ik had die hond gewoon opgenomen voor dat efkes dat hij er nog is. Voor zo'n periode is altijd wel een oplossing te vinden maar je moet WEL willen.

Een 10 jarig hondje zoals Volpie hierboven heeft nog een goede kans om zich aan te kunnen passen. Ik hoop dat hij heel goed terecht komt.

Maar waar baseer je het op dat het teveel is voor een 17 jarige?
Als ze in een dierenension totaal geen blijk van stress heeft?

Ik kan niet bij zo'n familie binnen kijken, wat voor discussie er is geweest, maar dit is nog een vriendlijke familie die haar in een goed pension heeft gebracht........vaak genoeg worden ze gewoon op straat achtergelaten hoor, net zo simpel en goedkoper dan inslapen.

my12dogs schreef:

iones schreef:In dit geval ga ik voor inslapen. Dit is allemaal te veel voor een 17 jarige hond om te verwerken. Ik snap die familieleden ook niet goed. Ik had die hond gewoon opgenomen voor dat efkes dat hij er nog is. Voor zo'n periode is altijd wel een oplossing te vinden maar je moet WEL willen.

Een 10 jarig hondje zoals Volpie hierboven heeft nog een goede kans om zich aan te kunnen passen. Ik hoop dat hij heel goed terecht komt.

Maar waar baseer je het op dat het teveel is voor een 17 jarige?
Als ze in een dierenension totaal geen blijk van stress heeft?

Ik kan niet bij zo'n familie binnen kijken, wat voor discussie er is geweest, maar dit is nog een vriendlijke familie die haar in een goed pension heeft gebracht........vaak genoeg worden ze gewoon op straat achtergelaten hoor, net zo simpel en goedkoper dan inslapen.

En wat boeit het de hond of hij opgenomen wordt bij familie of ergens anders? Het blijft toch een herplaatsing?

Ik zou het een kans geven, denk ik.
Voor hetzelfde geld gaat het hartstikke goed en blijft het diertje nog een aantal jaar leven, inslapen kan altijd nog.

nee adopteren, maar id dan wel opzoek naar iemand die weet dat de kans er is dat ze niet lang meer megaat...maar zou haar zeker die kans geven aangzien ze nog gezond is! en die hond kan dan wel 17 zijn maar weet jij veel hoe de hond zich voelt en is..een hond van 10 kan al wel veel "ouders" zijn in zn lijf en gedrag...
Kennis heeft een hond van 9...die is al echt oud aan het worden! maar hier in de straat loopt een hondje van bijn 15..nou zo stoer als die loopt geeft andere hondjes nog het kijken hoor

Ja in mijn straat woont ook een hond die al 15 jaar is. Nou.. je zou het niet zeggen. Die speelt nog gewoon net zo hard mee met mijn pubers. Als je daar Nacho mee vergelijkt, ziet Nacho er veel ouder uit en die gedraagt zich ook meer als een ouwe sok.

my12dogs schreef:

Maar waar baseer je het op dat het teveel is voor een 17 jarige?
Als ze in een dierenension totaal geen blijk van stress heeft?

Ik kan niet bij zo'n familie binnen kijken, wat voor discussie er is geweest, maar dit is nog een vriendlijke familie die haar in een goed pension heeft gebracht........vaak genoeg worden ze gewoon op straat achtergelaten hoor, net zo simpel en goedkoper dan inslapen.

Wie zegt dat het om stress gaat? ik heb het niet over stress gehad. Honden kunnen om meer lijden dan alleen stress hoor.
Ik vind dit geen vriendelijke familie, ze wilden gewoon van de hond af. Het idee om koste wat kost van een hond af te willen staat mij gewoon niet aan.

dagmar88 schreef:
En wat boeit het de hond of hij opgenomen wordt bij familie of ergens anders? Het blijft toch een herplaatsing?

Het duurt vaak heel lang voordat een hond gewend is aan zijn nieuwe plek. En voor een oude hond is dat alleen maar moeilijker. We worden allemaal minder flexibel als we ouder worden, mens of hond. En deze hond is 17 jaar.... ik zie het niet zo zitten.


Het zal ook wel per hond schelen. Mijn vorige honden hadden niet meer kunnen wennen, dat weet ik wel. En de huidige honden: Sokkie en Peppie misschien wel, maar bij Bobbes heb ik mijn twijfels.

Adopteren.
Tara was 8 toen ze hier kwam, Kazan 10 en Shendor 8. Kazan en Tara hebben het half jaar niet gered helaas, en SHendor is alweer ruim een jaar hier.
Welke gek haalt er dan ook een oude Dobermann in huis...

adopteren... een gezond dier mag niet ingeslapen worden..of het dier nu 2 of 11 of 15 is, als het dier gezond is dan kan hij/zij nog wel een tijdje mee.. wie weet wordt het dier wel 20 idd.

Adopteren. T mag hoop ik toch niet zo zijn omdat het hondje dan 17 is, dat die dan maar ingeslapen moet worden?

Eline* schreef:Familieleden inslapen en het hondje herplaatsen. Als overleden baas zou je je toch omdraaien in je graf als je familie je dierbaarste vriend zo gruwelijk in de steek laat.
Ik zou driftig de hemelpoort dichthouden als die lui eraan komen.

djow schreef:

Eline* schreef:Familieleden inslapen en het hondje herplaatsen. Als overleden baas zou je je toch omdraaien in je graf als je familie je dierbaarste vriend zo gruwelijk in de steek laat.
Ik zou driftig de hemelpoort dichthouden als die lui eraan komen.

Dat is waar. Eigenlijk vind ik dat de beste optie!

Hutsje schreef: ik heb met deur ook alleen maar goede ervaringen. hij was oud en niet gezond, en zo mager dat het de da zou verbazen als hij de week haalde. en toen had ik hem al 2 weken in huis omdat hij eerst moest aansterken. ook was hij nagenoeg blind en mank. maar wat een vrolijke, blije. lieve hond was het zeg. het heeft niet zo lang geduurd tot hij gewend was maar hij is helemaal opgeleefd en heeft het nog 3 jaar prima gedaan. ik zou het zo weer doen als ik ruimte had.

Ik heb dergelijke ervaringen ook.
Heb ook meerdere keren oude (en vaak niet meer gezonde) hondjes uit het asiel gehad, hoewel je ze maar kort bij je hebt is het zééér voldoening gevend. Zie je zo'n oud bibberend baasje dat eindelijk weer lekker warm op de bank mag liggen, wat maakt het dan uit dat hij maar een paar maanden geniet.
Is gewoon extra tijd voor zo'n beestje.

Maar goed ik heb afgelopen jaar een hond en drie kittens erbij gekregen.
Als ik op dit moment het woord "opvang" in de mond neem heb ik al ruzie.
Maar afmaken?
Nee, alleen als de situatie in het asiel ondragelijk en zonder uitzicht op verbetering is.