Het HondenForum

Inge O schreef:

wendy71 schreef: Algemene vraag van mijn kant: Zou Lola *preventief* geopereerd kunnen worden aan die kruisband of is het afwachten tot ze totaal scheuren?
Met dán pas een operatie tot gevolg?

als je al zo vaak tussendoor lijnrust moet inlassen is een operatie zeker al het overwegen waard.
vooropgesteld dat ze zéker weten dat de kruisbanden het probleem zijn (want dat wordt tegenwoordig nogal snel gezegd, alsof er niks anders meer zit in een achterpoot).

Ah, okee , toch eens met de da gaan overleggen, het is gewoon niet leuk meer nu.
Lijkt mij dat ze dan vantevoren een foto gaan maken van haar achterpoot om er zeker van te zijn dat het de kruisbanden zijn?
En wat is wijsheid, ze heeft nu eigenlijk alleen maar last van haar linker/achterste kruisband, de rechter kant dan ook maar meteen opereren of zo laten?

Dank je voor het antwoorden Inge.
Ik zal eea in gedachte houden en ga zeer binnenkort(ws deze week al) met haar naar de da.
Ik wil sowieso ook heupfoto's van haar laten maken, ik heb het gevoel dat daar eea ook niet lekker zit.
Geen direkte aanwijzing maar meer een onderbuikgevoel.

Inge O schreef: op foto kan je die banden niet zien dus bij een gedeeltelijk afgescheurde band ben je maar echt zeker als de knie open is .

Maar een deskundige (en vooral ervaren) orthopeed kan wel met een paar testen en het goed observeren van hoe er gemankt wordt een redelijk goede inschatting maken.
Tenminste, bij Billy die ook een periode heeft gehad van af en toe maken, was het de orthopeed wel duidelijk dat het om een ingescheurde kruisband ging. Omdat Bill toch al zo'n tijd met die ingescheurde kruisband gelopen had, was de meniscus ook aardig aan gort, jammer genoeg. Billy is/was goed gespierd en dat ving best een hoop op. Maar al met al ging het pas echt goed na de knie-operatie. En nog steeds!

Oh en Wendy, sterkte met Lola. Niks aan als je hond niet lekker loopt...

Inge O schreef:
was bill's band ook gedeeltelijk gescheurd? want dat maakt die testen natuurlijk nog moeilijker, dan moet je er inderdaad op vertrouwen dat je bij een heel ervaren arts zit .

Wat ik er van begrepen heb was bij zijn rechterknie de band inderdaad nog niet helemaal door, maar waren er verschillende scheurtjes en was zijn meniscus beschadigd. Twee jaar later, bij zijn linker knie was de band in één keer door (hij sprong van een muurtje tijdens een vakantie , alweer bijna 3 jaar geleden) en ging het herstel - na de operatie - veel sneller dan destijds met die kapotte knie waar hij al zo'n tijd mee gelopen had.
Ik weet dat de orthopeed de eerste keer ook heel veel tijd nam bij het onderzoek. En dat de 'schuiflade-test' samen met het observeren van de manier van manken of eigenlijk tiptoe-en (in goed Nederlands ) de doorslag gaf.
Als ik er bij nadenk vind ik het eigenlijk nogal wat hoor, twee kapotte knieeën, maar goed, de laatste operatie is al weer zo'n tijd geleden en hij loopt nog zo lekker op zijn oude dag, dat het toch wel een goede beslissing was, destijds.
(Haha, de overpeinzingen van een twijfelachtig baasje, sorry! ).

Lola was ook bevoeld door een orthopeed en zij was er zeker van dat haar kruisband ingescheurd was.
Ik raak er steeds meer van overtuigd dat een operatie echt zoden aan de dijk gaat zetten, ipv blijven *aanmodderen* met lijnrust en pijnstillers.
Ik lees het nu ook weer van Billy(en Huts van Jessica ook) té lang blijven rondlopen met kruisbandproblemen en die hele knie gaat aan gort.
Terwijl het na de operatie vaak veel beter gaat.
Ook wat overpeinzingen van een bezorgd baasje Irmelin.

Typo.

wendy71 schreef:Lola was ook bevoeld door een orthopeed en zij was er zeker van dat haar kruisband ingescheurd was.
Ik raak er steeds meer van overtuigd dat een operatie echt zoden aan de dijk gaat zetten, ipv blijven *aanmodderen* met lijnrust en pijnstillers.
Ik lees het nu ook weer van Billy(en Huts van Jessica ook) té lang blijven rondlopen met kruisbandproblemen en die hele knie gaat aan gort.
Terwijl het na de operatie vaak veel beter gaat.
Ook wat overpeinzingen van een bezorgd baasje Irmelin.

Typo.

Kan ik me alles bij voorstellen Wendy!
En echt, de revalidatie na de tweede knie ging zo veel sneller dan de eerste. En dat had ook te maken met het feit de operatie van de eerste knie zo veel langer duurder; er moest meer worden hersteld en 'opgeruimd' (dat begreep ik van de orthopeed).
Ik zou dus - als ik het nu weer zou meemaken met een hond - niet meer zo lang wachten. En Billy liep met die rechterknie echt al tijden rot hoor, veel langer dan jouw Lola. Maar de da die ik destijds had kon de diagnose ingescheurde kruisband niet stellen. Pas toen ik bij een orthopeed terecht kwam (Crama destijds) werd het duidelijk.

Nou, ik heb zojuist de da gebeld.
We hebben as donderdagmiddag een afspraak met de orthopeed van de kliniek, dat is ook de man die kruisbandoperatie's uitvoert binnen de praktijk.
Ik heb mijn zorgen geuit, er worden ook foto's gemaakt van haar acherhand, ben zeer benieuwd wat daar uit komt.
Ik heb ook aangegeven dat ik haar niet in den treure met pijn wil laten rondlopen en gevraagd of een operatie evenwel mogelijk is.
Daar gaan we het donderdag over hebben.
Pff, ben toch blij dat ik gebeld heb, hopelijk komt er garen op de klos.

Inge O schreef:
en dat is waarschijnlijk toch soms het zwakke punt, te lezen aan de manier waarop de da van bekooij (carlos) nogal snel (naar mijn gevoel) tot operatie besliste .

dan neem ik even dropje als voorbeeld : ze heeft de laatste jaren af en toe eens een dag of hoogstens twee gemankt (ik heb er nog eens een topic over geopend omdat ik toen zo twijfelde) - ik ben er zeker van dat 3/4de van de da's waar ik haar zou aanbieden waarschijnlijk nogal snel tot kruisbandoperatie zouden beslissen......terwijl het toch wel heel erg de vraag is of dat haar probleem is want het (heel af en toe) manken wordt eerder beter dan slechter.

ik ben er van overtuigd dat een goede specialist (zoals bij jou) echt wel tot de goede diagnose komt maar ik vrees dat er ook andere zijn .

Aja, ik snap wat je bedoelt. (Al heb ik het verhaal van Carlos niet gevolgd). De specialist waar ik destijds naar toe ging was al sowieso niet zo 'snijderig' (wist ik op voorhand) en dat scheelt misschien.
En mij lijkt het af en toe manken zoals bij jouw Dropje ook echt wel wat anders dan het manken (en liever niet meer willen lopen zoals bij Bill) dat steeds terug keert en verergert. Dat zou een da/specialist toch ook onderscheid in kunnen/moeten maken?
Ik weet nog heel goed dat ik Billy destijds al bijna had 'afgeschreven' , omdat ik zag dat hij niet meer zijn eigen energieke zelf kon zijn.

edit: typo's