Het HondenForum

Nu ben ik het natuurlijk helemaal eens met iedereen die zegt dat je als 14 jarige geen hond moet nemen als je ouders er niet achter staan en willen meehelpen.

Maar dat je als thuiswonende 'jongere' nooit een hond kan nemen ben ik het niet mee eens.
Ik was 15 en een half toen ik mijn moeder informeerde dat 16 jaar oud genoeg was om zelf te beslissen een hond te nemen. En of het goed was dat hij/zij in huis kwam wonen
Ik liet al jaren een buurthond elke avond uit en zeurde al jaren om een eigen hond. Paar weken voor mijn 16de verjaardag kwam Thelma, gekocht van eigen gespaarde geld.
Natuurlijk was mijn moeder wel akkoord en heeft ze ook geholpen als ik een lange dag op school had. Maar alle andere wandelingen deed ik zelf. Kleine 2 jaar later kwam er een 2de teckel bij en beide honden zijn altijd bij mij gebleven. (mee naar buitenland om als au pair te werken en later stage, en mee het huis uit op m'n 20ste).
Er is voor mijzelf gewoon altijd zo geweest dat ik altijd rekening moest houden met mijn honden. Dagje weg met vriendinnen betekende dus vragen aan mijn moeder of ze m'n honden wilde uitlaten. Soms kon dat, soms was ze zelf weg en moest ik thuisblijven
Ze zijn nu 12 en 14 jaar, en ik heb altijd zelf voor ze gezorgd.

Ik was 21 toen Bessie stierf en drong aan op een andere hond.
Mijn moeder zeurde dat het opvoeden van een pup altijd op haar neer kwam. Ik zei "dan moeten we er NU aan beginnen want ik heb nog maanden vrij en school begint pas weer in september. En dan komt het op MIJ neer want dat vind ik helemaal niet erg". Ze had geen argumenten meer en Polleke kwam.
Jaren later ging ik uit huis. Maar mijn moeder wilde eigenlijk niet dat ik Polle meenam. Maar ik zei "je wilde destijds niet eens een hond en deze is dus voor mij en van mij". Maar als ik werkte, dan had zij Polleke overdags en ik haalde haar 's avonds weer op. en zo hadden we Polleke allebei nog.

Uiteindelijk ga je toch van een hond houden en dan wil je hem gewoon niet kwijt. een mens met een hart tenminste.

Zolang de ouders geen hond willen, dan geen hond. Als je 14 jaar bent kun je al het werk niet overzien wat er bij een hond komt kijken, laat staan de gehele verantwoordelijkheid. Het gros komt dan toch meestal bij moeders terecht. En grote kans dat je met een paar jaar gaat studeren en huis uit en een leven gaat leiden waar een hond niet echt handig bij zal zijn.

Tja, ik ben ook van mening dat iedereen in het gezin achter de komst van een huisdier moet staan omdat een huisdier lid van het gezin is. Als je ouders er niet achter staan, lijkt het me niet verstandig vooral omdat in de praktijk de zorg veelal op de volwassenen neerkomt. Mijn zoon zeurt al jaren om een eigen pup, en dat kan hij gevoeglijk schudden. Hij is dol op onze honden maar ja, spelen met vriendjes en de gameboy is vaak tóch even leuker dan uitlaten of borstelen, etc. Hoe lief hij ook voor ze is, en hoe fijn hij ook meehelpt met de verzorging. Een eigen hond is toch wel wat anders .

O ja, het argument dat een hond niet in een rijtjeshuis met redelijke tuin past, klopt niet. Ik heb momenteel 3 honden (had er vier) en ze zijn niet de kleinsten en ik woon ook in een rijtjeswoning. Als je ze maar voldoende uitlaat, hoeft dat zeker geen probleem te zijn.

Ik wilde ook graag een hond. Toen ik 12 was kregen we er ineens 1. Geheel onverwacht. Opa moest naar verzorgingstehuis en ging pas als zijn hond goed onderdak had. Ondanks dat Bas nou niet echt de hond was die ik in mijn dromen voor ogen had, maar wat vond ik het geweldig.

Een hond nemen als je ouders er niet achter staan is gewoon niet handig. Maar misschien kunnen jullie in de zomer op een hondje van kennissen passen? Kan je helpen in een dierenasiel of pension? Of mag je misschien een hondje van iemand in de buurt regelmatig uitlaten of mee spelen? Dat zijn leuke dingen om mee te beginnen als je thuis nog geen hond hebt en waar je ook heel van kan leren. En waar je je ouders misschien in de loop der tijd mee kan overtuigen dat je echt serieus met de plichten kan omgaan.
Ik zelf was voordat wij Bas kregen ook al helemaal gek van de honden van vriendinnetjes en ging ze ook graag uitlaten. Zo kan ik me Eke de ruwharige Hollandse Herder nog goed herinneren, Max de prachtige roodbonte grote stabij(na) en Toos de Amerikaanse Stafford en Bruut de Teckel. Allemaal honden (van vriendinnetjes van de bassisschool) die op 1 of andere manier erg naar mij toe trokken en waar ik de eerste vaardigheden ook van geleerd heb. Vaardigheden waar ik gek genoeg nog steeds veel aan heb.