Het HondenForum

Fijn zeg, dat het allemaal goed is gegaan
Heel veel sterkte met het verdere herstel!!!

We zijn de nacht rustig doorgekomen en vanochtend heeft Mexx zelfs een boterham op.
Hij hijgt nu alleen ontzettend en ik ben bang dat hij koorts heeft.
Hij is ook wat onrustig dus ik maak me wel zorgen, maar wil ook niet meteen het spoed nummer van de DA bellen.

Het temperaturen van Mexx gaat heel moeilijk, maar ik wil het dadelijk toch wel proberen.

Ik hoop dat het meevalt. ik duim voor Mexx.

Misschien hijgt hij omdat de pijnstiller niet sterk genoeg is? Hijgen kan ook van pijn komen namelijk.
Ik zou hem inderdaad proberen te temperaturen.

Fijn dat het goed is gegaan, en dat de nacht ook goed is gegaan... als je twijfelt gewoon je da bellen hoor.. vind hij /zij vast niet erg.
Hijgen kan ook van pijn komen dus mss de pijnstillers verhogen of een sterkere vragen?
Neem in ieder geval zijn temp even op... en als je het niet meer weet gewoon je da bellen, daar zijn ze voor!

De dierenarts belde me net zelf al om te vragen hoe het ging, dat is toch super!

Het hijgen kon ook komen door de morfine dus ik moet even proberen om de spuit uit te stellen en als hij gaat piepen van de pijn dan wel eerder geven. Hij kan door de morfine gaan hallucineren en dat is ook niet prettig.
Als hij hallucineert word hij natuurlijk ook onrustig.

Beterschap en sterkte..

Wat een opluchting dat de operatie achter de rug is! Hopelijk heeft hij niet al te veel last van de morfine. Inderdaad super dat jullie da even heeft gebeld!

Ik duim voor een voorspoedig herstel van jullie mannetje. Geef hem maar een dikke knuffel

Ik ben blij dat het tot dusver al goed is gegaan met Mexx. Hijgt hij nog?

lieke schreef:Ik ben blij dat het tot dusver al goed is gegaan met Mexx. Hijgt hij nog?

Het hijgen is minder gelukkig. Net deed hij het weer even, maar nu slaapt hij rustig en het is alweer tijd voor zijn morfine injectie.
De dierenarts belde net weer en ik moet proberen of hij wat wil eten en nu heeft hij net een boterham op met boterhamworst.

Beterschap

Beterschap!!

Beterschap en geef Mexx maar een knuffel van mij

Wat doe je als je hond niet wil eten??
Juist, dan verwen je hem extra.

Oh oh Mexx wil niet eten, maar wel als ik hem stukjes gehakt uit mijn hand geef en hij wil zelfs groentesoep met ballen eten.
Ook wil hij broodjes kaas en boterhammen met boterhamworst. Zolang hij maar gevoerd word.
Ach ja hij heeft het wel verdiend om zo vertroeteld te worden. En eten is wel heel belangrijk nu.

Vanmiddag was hij aan het piepen omdat hij met mijn man en zoontje mee wilde spelen in de sneeuw en dat mocht niet. Wel een goed teken dus, dan voelt hij zich weer iets beter.

wat fijn dat het allemaal goed is gegaan en nu maar snel opknappen
ze hebben het wel snel door dat verwennen toch wel fijn is .
ik vind het wel erg netjes va de da. dat die er zo bijbetrokken is , dat moet een fijn gevoel zijn

Oh wat een nacht
Vanaf 14.15 was Mexx aan het piepen en rond aan het lopen en stootte met zijn kap overal tegenaan.

Ik heb hem naar buiten getild om te plassen, een injectie morfine gegeven en een uurtje later alvast weer de andere pijnstiller. Hij kreeg een boterham en een broodje en bleef onrustig.
Dan is het zo lastig dat hij niet kan vertellen wat er is..... Misschien was hij aan het hallucineren of had hij toch pijn.
Ik hoop zo dat hij snel weer rust krijgt.

Krijgt hij wel genoeg pijnstilling?

Inge O schreef:ahh, da's vervelend zeg . hoelang moet hij die morfine normaal gezien krijgen? kan je niet eens proberen om de dosis te verlagen?

Ze kunnen er aardig de weg van kwijt raken. Misschien als de dosis lager is dat het beter gaat zoals jij zei.
Misschien weet jij hoe het heet maar er is iets wat de bijwerking wat vermindert, grrrrrrr ik kan er alleen niet opkomen.

Ik weet het weer na even zoeken Dipiperon druppels.

Gisteren bij de DA en geweest en Mexx had al 8 uur geen injectie meer gehad en ze mocht gewoon voel aan zijn wond.
Ze dacht dus niet dat hij pijn had en ik mocht minderen met de morfine en doorgaan met de metacam, daar reageert hij goed op.

Vanochtend om half 4 was hij weer onrustig en piepte.
Ik weer naar beneden en hem even buiten gelaten, waar meneer meteen in de sneeuw lag te rollen en plaste.

Hij bleef echter hijgen toen hij weer binnen was en is echt heel erg onrustig. Hij sprong zelfs naast me op de bank!

Ik weet me geen raad meer. Door de pijn komt het denk ik niet en de morfine heeft hij gisteren om 21.00 voor het laatst gehad.

Gisteren heeft hij de hele dag niet gegeten, alleen 's nachts dan dat brood.

Mexx is een hele angstige hond, maar alleen met vrachtverkeer en aanhangers. Misschien door de sneeuw dat auto's anders klinken.
Ik kan toch niet WEER de DA bellen!

Collies zijn erg gevoelige honden en reageren snel op stemmingen. Het zal voor hem ook vreemd zijn dat hij een poot moet missen. Ook zal hij jullie stemming opmerken. Je bent zelf denk ik momenteel ook erg gespannen, wat logisch is. Hij zal dat zeker merken en hier op reageren. De da kan verder niets verontrustends vinden, dus ik zal zijn gedrag zo veel mogelijk negeren (hoe moeilijk dat ook is). Wel natuurlijk hem naar buiten laten als hij onrustig is en wat moet doen. Alle gifstoffen van de narcose en de morfine moeten zijn lichaam uit. Dat kan best even duren. Het is belangrijk dat hij veel drinkt. Misschien lust hij ook wel afgekoelde bouillon wat je kan trekken van bijvoorbeeld runderpoulet. Zo kan hij de gifstoffen wat sneller uit zijn systeem spoelen.

Ik denk dat het allemaal nog de naweeen zijn van de operatie.
Het is natuurlijk een grote ingreep geweest wat hij heeft moeten ondergaan.......het heeft echt tijd nodig. Probeer zelf een beetje te ontspannen. Dan zal je zien dat het met hem ook beter zal gaan

Sterkte!

freskin schreef:Collies zijn erg gevoelige honden en reageren snel op stemmingen. Het zal voor hem ook vreemd zijn dat hij een poot moet missen. Ook zal hij jullie stemming opmerken. Je bent zelf denk ik momenteel ook erg gespannen, wat logisch is. Hij zal dat zeker merken en hier op reageren. De da kan verder niets verontrustends vinden, dus ik zal zijn gedrag zo veel mogelijk negeren (hoe moeilijk dat ook is). Wel natuurlijk hem naar buiten laten als hij onrustig is en wat moet doen. Alle gifstoffen van de narcose en de morfine moeten zijn lichaam uit. Dat kan best even duren. Het is belangrijk dat hij veel drinkt. Misschien lust hij ook wel afgekoelde bouillon wat je kan trekken van bijvoorbeeld runderpoulet. Zo kan hij de gifstoffen wat sneller uit zijn systeem spoelen.

Ik denk dat het allemaal nog de naweeen zijn van de operatie.
Het is natuurlijk een grote ingreep geweest wat hij heeft moeten ondergaan.......het heeft echt tijd nodig. Probeer zelf een beetje te ontspannen. Dan zal je zien dat het met hem ook beter zal gaan

Sterkte!

Denk ik ook.

Ik had helemaal over dit topic heen gelezen

Gelukkig is de operatie goed gegaan en kan het nu alleen maar beter worden.

Ik weet dat je mensen en honden niet mag vergelijken maar ik doe het toch even. Mijn schoonmoeder heeft lang morfine als pijnbestrijding gehad en die was tijdens het stoppen van de morfine letterijk aan het afkicken met alle bijverschijnselen zoals onderhuidse jeuk, dingen zien die er niet zijn, droge mond, paniek aanvallen ed aan toe. Kan het niet zo zijn dat een hond ook zo reageerd op morfine?

Verder duim ik hard dat het allemaal alleen maar beter gaat met Mexx. Beterschap voor Mexx en sterkte voor jou dat het allemaal snel weer helemaal goed is.

freskin schreef:Collies zijn erg gevoelige honden en reageren snel op stemmingen. Het zal voor hem ook vreemd zijn dat hij een poot moet missen. Ook zal hij jullie stemming opmerken. Je bent zelf denk ik momenteel ook erg gespannen, wat logisch is. Hij zal dat zeker merken en hier op reageren. De da kan verder niets verontrustends vinden, dus ik zal zijn gedrag zo veel mogelijk negeren (hoe moeilijk dat ook is). Wel natuurlijk hem naar buiten laten als hij onrustig is en wat moet doen. Alle gifstoffen van de narcose en de morfine moeten zijn lichaam uit. Dat kan best even duren. Het is belangrijk dat hij veel drinkt. Misschien lust hij ook wel afgekoelde bouillon wat je kan trekken van bijvoorbeeld runderpoulet. Zo kan hij de gifstoffen wat sneller uit zijn systeem spoelen.

Ik denk dat het allemaal nog de naweeen zijn van de operatie.
Het is natuurlijk een grote ingreep geweest wat hij heeft moeten ondergaan.......het heeft echt tijd nodig. Probeer zelf een beetje te ontspannen. Dan zal je zien dat het met hem ook beter zal gaan

Sterkte!

Bedankt, ja dat klinkt allemaal erg logisch.
Hij drinkt erg veel dus dat is goed en bouillon vind hij lekker.
Hij word telkens 's nachts zo onrustig en rond 11.00 is dat weer over, misschien word hij dan wakker en is angstig??
Ik ga dan op de bank liggen en hij loopt rond in de kamer, maar spanning voelt hij natuurlijk feilloos aan.

Fijn dat ik hier mijn verhaal kwijt kan en zo snel reacties krijg!!

Bedankt allemaal

Mexx heeft het verder de hele dag eigenlijk goed gedaan en telkens kleine beetjes gegeten als ik hem lekkere dingen voerde uit mijn hand.

De morfine heeft hij de hele dag niet gemist en nu ligt hij zachtjes in de keuken te jammeren en hij wil aan zijn wond likken.

Ik vermoed dat hij jeuk heeft, zou ik daar iets tegen kunnen doen??

Weet er iemand raad??

Je kan, als de wond jeukt, een paar ijsblokjes vergruizen en in een plastic zakje doen. Zakje in een washandje en dan voorzichtig de wond mee koelen. Of een gelpack (verkrijgbaar bij de apotheek) kopen. Wel de gekoelde gelpack ook even in een doekje wikkelen.
En verder moet je er rekening mee houden dat collies over het algemeen verschrikkelijke comedianten zijn die zich ontzettend kunnen aanstellen als je ze te veel in de watten legt .

Edit: even ter verduidelijking van het laatste: Lyndie heeft een artrosepootje waar ze over het algemeen weinig last van heeft. Maar als ik op een hoog toontje zeg 'ach meisje heb je zóóó'n zeer pootje?' Gaat ze heel demonstratief hinken. Alleen vergeet ze soms wélke poot het ook al weer is.

lieke schreef:Je kan, als de wond jeukt, een paar ijsblokjes vergruizen en in een plastic zakje doen. Zakje in een washandje en dan voorzichtig de wond mee koelen. Of een gelpack (verkrijgbaar bij de apotheek) kopen. Wel de gekoelde gelpack ook even in een doekje wikkelen.
En verder moet je er rekening mee houden dat collies over het algemeen verschrikkelijke comedianten zijn die zich ontzettend kunnen aanstellen als je ze te veel in de watten legt .

Edit: even ter verduidelijking van het laatste: Lyndie heeft een artrosepootje waar ze over het algemeen weinig last van heeft. Maar als ik op een hoog toontje zeg 'ach meisje heb je zóóó'n zeer pootje?' Gaat ze heel demonstratief hinken. Alleen vergeet ze soms wélke poot het ook al weer is.

Haha dat van dat pootje is wel grappig.
Het lijkt mij dat als hij zich aan zou stellen hij het overdag zou doen en niet 's nachts toch?
Het is nu half 5 's nachts en ik ben alweer een half uurtje beneden en negeer hem dan als ik bij hem ben.
Ik word wakker van enorm gestommel en hoor hem piepen en ga dan maar beneden op de bank liggen om hem te laten weten dat ik er ben.

Hij word dan een klein beetje rustiger, loop in ieder geval niet overal meer tegenaan met zijn kap.

Misschien is de metacam dan bijna uitgewerkt en krijgt hij pijn?
zondagnacht heb ik hem ipv 7.30 al om 4.00 zijn metacam gegeven omdat ik dacht dat hij zo'n pijn had misschien heb ik het daarmee wel verpest.
Ik merk dat nu ik achter de computer zit hij rustig in de keuken gaat liggen, toch eenzaam misschien van alles wat hij heeft meegemaakt?

Boutje schreef:Ik had hier ook overheen gelezen, heb je pb beantwoord ondertussen.
Je zou ook hem wat kunnen masseren, oortjes en verder met lange aaien overal afstrijken, of met een borstel als hij dit fijn vindt.
En verder... 't is een vrij angstige collie, bij James zou ik ook en vooral zelf rustig blijven en hem iets laten doen, op zijn aste plek laten liggen en daar laten blijven, die kan ook om weet ik veel waarom onrustig zijn en als ik niet vind wat er aan de hand is en hij uit geweest is en zo dan leg ik hem op zijn plek en daar valt hij dan vaak na 5 minuutjes in slaap.

DAP spray zou ik ook zeker halen, pijnstilling lijkt me met de metacam wel voldoende na alle morfine. Die kan ook nog nawerken en kan ook misselijkheid en zo geven waardoor hij weer gaat hijgen en slecht eet en zo verder. Wat eet hij gewoonlijk?
Ik zou geen brood en zo geven, tenzij hij dit altijd krijgt. Gewoon zijn voer zoals anders.

Hij krijgt vaker brood en zijn voer eet hij echt niet op.
Vanavond had hij macaroni en vanmiddag at hij gerookte kip met rijst.
Tja enorme verwennerij, maar hij moet van de DA eten wat hij lekker vind als hij niet wil eten omdat hij aan moet sterken na de operatie.
Als hij zich weer beter voelt laat ik hem wel weer afkicken van al die lekkernijen.
Hij is altijd al een moeilijke eter.

Boutje schreef:Misschien verdraagt hij geen granen? macaroni, rijst, brood,.... krijgen ze van mij echt niet, Laïla krijgt er jeuk van en James gaat braken.
Misschien eens kvv proberen? Wat heet water er overheen, even laten afkoelen en hij heeft een lekker lauw en gezond papje, lust hij vast wel!

Je schrijft dat hij rustiger is in de keuken als jij achter de computer zit. Waar slaapt hij gewoonlijk?
Misschien valt een kussen naast je bed of een bench te proberen en hem daar dan laten blijven, als hij begint rond te drentelen even uitlaten voor het geval dat en dan direct terug op de mat/in de bench.

Met bachbloesems heb ik trouwens niet veel ervaring en ik ben er ook niet zo overtuigd van.

Anders slaapt hij in de berging, maar de tegelvloer die daar ligt is wat glad voor hem om nu op te lopen en hij springt om de deur open te maken en ik ben bang dat er dadelijk ook iets met zijn andere poot gebeurd.
Hij slaapt dus in de keuken nu in zijn mand, nou ja ernaast hij ligt het liefst op de grond.

Voor zijn eigen veiligheid heb ik hem het liefst in de bench, maar ik denk dat dat niet zo goed gaat met zijn kap die hij nu op moet.
Hem in de bench krijgen is ook een hele opgave.
Ja ik moet echt strenger tegen hem gaan worden, heb teveel medelijden. Als hij niet in de bench wil denk ik och laat maar. Maar ik bemn natuurlijk de baas.

Ik zal eens kijken of hij nu de kipfilet wel eet met zijn brokken.