'mijn hond heeft adhd'

[Inge]

Wij hebben zo'n adhd hond overgenomen....en kijk nou wat een vloerkleed het is....

Maar ja, wij doen Alle Dagen Heftig Doorwandelen.

Zelfde met dergelijke kinderen, weekendje hier logeren, hoppa geen cola en andere suikerbommetjes en mee met de stevige wandelingen van de hond. Daar heb je zogezegd echt geen kind aan...

ADHD bestaat echt wel, maar wordt mijns inziens iets te snel gebruikt. Alsof je er dan ook maar niets meer aan kunt doen?

Klinkt leuk maar bij Bedan werkte dat niet. Ook na een wandeling van 5,5 uur waarbij hij alleen maar rende en speelde stuiterde hij gewoon door. Geestelijk moe maken met zoekspelletjes was een ramp, iets nieuws aanleren was een ramp, clickeren was een ramp. Bedan had een concentratieboog van 3 seconden, hij was heel snel overprikkeld. Ik vond hem een heerlijke hond en heb genoten van hem maar af en toe had ik toch wel behoefte aan een grote rubberen hamer.

3 seconden haalt Marouck meestal niet eens
Fijn dat er hier gesteld wordt dat als je alle dagen heftig doorwandelt je drukke hond ineens een vloerkleed wordt.
Wilde kopiëren wat ik laatst op het Belgische Herder forum heb gepost over Marouck toen een hond aldaar ook "beticht" werd van ADHD maar dat topic is verdwenen.

Hoewel Marouck een schat is word ik regelmatig echt knettergek van haar

[kiki78]

3 seconden haalt Marouck meestal niet eens
Fijn dat er hier gesteld wordt dat als je alle dagen heftig doorwandelt je drukke hond ineens een vloerkleed wordt.
Wilde kopiëren wat ik laatst op het Belgische Herder forum heb gepost over Marouck toen een hond aldaar ook "beticht" werd van ADHD maar dat topic is verdwenen.

Hoewel Marouck een schat is word ik regelmatig echt knettergek van haar

Die 3 seconden haalde we met een beetje mazzel. Ik kan nu zo genieten van een hond die wel druk kan zijn maar zoveel rust heeft in haar koppie. En vooral eerst denkt en dan doet en niet zoals Bedan eerst deed en daarna soms bedacht oh dat was misschien niet zo slim.

[Yai]

3 seconden haalt Marouck meestal niet eens
Fijn dat er hier gesteld wordt dat als je alle dagen heftig doorwandelt je drukke hond ineens een vloerkleed wordt.
Wilde kopiëren wat ik laatst op het Belgische Herder forum heb gepost over Marouck toen een hond aldaar ook "beticht" werd van ADHD maar dat topic is verdwenen.

Hoewel Marouck een schat is word ik regelmatig echt knettergek van haar

Ik geloof direct dat er honden zijn die zelfs na flink doorwandelen, cursus, zoekspelletjes en ga zo maar door druk blijven.

Maar waar ik op doelde zijn de baasjes die hun werk/jacht hond van acht maanden drie keer tien minuten per dag uitlaten en vervolgens maar klagen over dat hun hond ADHD heeft en dat ze het zo zwaar hebben. Ik hoor dat helaas regelmatig hier in de buurt.

Uitzonderingen daargelaten die hun hond wel genoeg beweging en uitdaging geven en ondanks dat een echt drukke, onstuimige hond hebben zonder concentratie.

[RachelleAmericanBulldog]

Onze kinderen hebben allebei zeer veel baat gehad bij het vroeg vaststellen van ADHD. Mijn zoon werd als zwakbegaafd afgedaan en kon beter naar het speciaal onderwijs gaan. Nu hij aan de (jajaja) Methylfenidaat (oftewel ritalin) zit is hij inene verandert in een jongen met een boven gemiddeld I.Q. en draait hij perfect mee in de klas. Zels hijzelf heeft door dat het nu beter gaat en hij heeft meer rust in zijn lijf en hoofd. Mijn dochter is nog te jong en nog redelijk hanteerbaar, dus wachten we bij haar nog even met medicijnen. Als blijkt dat ze deze toch nodig heeft zullen wij niet twijfelen. Mijn man is helaas als kind nooit gediagnostiseert en heeft een moeilijke jeugd gehad, zowel voor hem als zijn ouders. Op het speciaal onderwijs heeft hij wel veel baat gehad, maar heeft hem niet leren omgaan met zijn ADHD. Nu hij alsnog een diagnose heeft gehad en de daarbij horende therapie en medicijnen gaat het met hem nu ook al veel beter. Mijn man ken ik al sinds hij 6 is en ik 5, dus heb over de jaren leren omgaan met hem. Alleen is het bij hem erger geworden sinds de kinderen er zijn. Ze stuiteren tegen elkaar op en dat leverde de nodige problemen, nu met hulp en medicijnen keert hier de (soort van) rust weer terug.
Mensen gebruiken de term ADHD te pas en te onpas en dat stuit mij wel eens tegen de borsten (hihi), maar dat zegt mij voor de rest niks. Als ik mij dit allemaal ook nog eens moet aantrekken dan kan je me opvegen. Met een gezonde dosis positief denken en de nodige hulp (van GGZ/therapie en ouders) slepen wij ons er gelukkig nog steeds doorheen. Geloof me als ik zeg dat leven met ADHD('ers) zwaar is en ik gun het niemand, als jij je kinderen en man zo ziet vechten tegen zichzelf en de wereld dan breekt je hart. Laten we daarom proberen om deze term alleen te gebruiken als hij echt van toepassing is.

Goed om te lezen wij hebben hier hetzelfde..mijn man kwam er pas op 30 jarige leeftijd achter dat hij adhd heeft..hij werd altijd afgedaan als lastig kind..heeft van zijn achtste tot zijn achtiende in een internaat gezeten (wat wel heeft geholpen door structuur en regelmaat) hij heeft zijn scholen afgemaakt maar dat ging niet van een leien dakje..nu slikt hij bijna 8 jaar ritalin..en hij is wat betreft leren alles in aan het halen..de ene na de andere cursus voor zijn werk haalt hij met groot gemak en super cijfers..dus hadden ze het maar eerder geweten dan was alles anders gelopen ..maar goed we hebben een super leven..en getrouwd zijn met een ras adhd"er is nooit saai je verveeld je geen moment haha

[Inge]

Heb mijn reactie die ik destijds op het BH-forum had geplaatst terugggekregen via een moderator (topic was verwijderd).

"Of mijn Hollander echt ADHD heeft durf ik niet te zeggen, maar het zou me niet verbazen.
Vanaf pup was ze al grenzeloos. Ze sliep nauwelijks en ik moest haar echt tot rust dwingen door haar op te sluiten in een bench in een prikkelarme omgeving. Omgang met andere honden ging heel moeizaam maar heb ik gelukkig in de hand weten te krijgen door haar in contact te brengen met een hele rustige en heel dominante bouvier-teef die heel duidelijk haar grenzen aangaf. Nu gaat contact met andere honden doorgaans prima, maar ik moet dat wel in de gaten houden want ze kan echt zo overprikkeld raken dat het misgaat.
Om haar binnen hanteerbaar te krijgen heb ik toen ze nog vrij jong was alle speeltjes die haar overprikkelden weggehaald, alleen de KONGs en afgeknipte spijkerbroekpijpen bleven liggen. En ik ben haar binnen totaal gaan negeren.... Buiten mocht ze "los" gaan, binnen was het saai.
Binnen werd er niet gespeeld met mij of het moest echt op uitnodiging zijn. En dit is nog steeds zo (en ze is inmiddels 8 jaar).
Grenzen aangeven, boos worden...het helpt allemaal maar heel kort. Ze kán het allemaal prima hoor, maar heeft steeds herhaling nodig. Met heel veel inzet, geduld en een vleug geluk heeft ze haar IPO1 gehaald, maar als ik haar nu het commando AF geef blijft ze 2 seconden liggen en staat dan weer....pas na heel veel druk blijft ze liggen maar ze trilt dan aan een stuk, zoveel spanning bouwt ze op.
Als ze overprikkeld raakt doet ze je soms onbewust pijn door te happen of met haar poten te meppen. Blaffen doet ze heel graag en is daar nauwelijks in te stoppen.
Eerlijk is eerlijk, ik hoop nooit meer zo'n hond te treffen, ondanks dat ik knettergek op haar ben.

Hier gaat het goed, maar ik woon alleen. Komt er bezoek dan moet ze óf opgesloten worden of bezoek moet het niet erg vinden dat ze aan een stuk door aandacht opeist, over de bank rent en springt etc.
Neem ik haar mee naar buiten dan stuitert ze aan een stuk door, neem ik haar mee naar een onbekende plek dan is dat nog erger omdat de prikkels nieuw zijn.
Binnen is ze vrij rustig, maar zoals gezegd is het binnen nog steeds saai...er wordt dus niet binnen met mij gespeeld, er liggen geen ballen oid, wel mag ze lekker knuffelen en tegen me aan liggen (wat ze heel graag doet).
Als ze in een gezin terecht was gekomen was het waarschijnlijk gewoon fout gegaan, met die vele prikkels kan ze gewoon niet omgaan.

's Nachts slaapt ze bij mij op bed maar ook dan is ze soms heel onrustig en kan ze ineens opspringen omdat ze denkt iets te zien of te horen.

8 jaar oud nu, nog net zo druk als dat ze als pup was en ik denk dat ze 15 wordt."

[Baco]

Goed om te lezen wij hebben hier hetzelfde..mijn man kwam er pas op 30 jarige leeftijd achter dat hij adhd heeft..hij werd altijd afgedaan als lastig kind..heeft van zijn achtste tot zijn achtiende in een internaat gezeten (wat wel heeft geholpen door structuur en regelmaat) hij heeft zijn scholen afgemaakt maar dat ging niet van een leien dakje..nu slikt hij bijna 8 jaar ritalin..en hij is wat betreft leren alles in aan het halen..de ene na de andere cursus voor zijn werk haalt hij met groot gemak en super cijfers..dus hadden ze het maar eerder geweten dan was alles anders gelopen ..maar goed we hebben een super leven..en getrouwd zijn met een ras adhd"er is nooit saai je verveeld je geen moment haha

In een ding heb je zeker gelijk, SAAI is het nooit. Sinds mijn man aan de ritalin is doet hij ook bergen cursussen en haalt ze echt met de grootste gemak. Hij baalt wel eens dat ze het vroeger nog niet zo konden ontdekken, dan had hij nu een genie geweest!!! Ach, gewoon doorademen en lekker genieten van alle gekheid en drukte.