Het HondenForum

Ik kan ook altijd erg genieten als ik zie hoe leuk ze samen zijn. Saar vleit zich in spel vaak helemaal tegen Vera aan, net als een kat die kopjes geeft, en dat vind ik altijd zo lief
Bij Vera kan ik ook erg genieten van de samenwerking tussen ons. Zij is natuurlijk mijn eerste hond die echt heel graag samen met de baas iets doet (Saar is gewoon graag bij me, maar samen 'werken' hoeft van haar niet), en ik kan dat nog steeds heel bijzonder vinden op bepaalde momenten. Als ze ergens met haar dummy/bal ligt te tuttelen op het gras, en ik roep "Veer pak 'm eens", en ze komt dan met zo'n pretbek en hoge wapperende staart aanrennen

En ik vind het altijd weer genieten hoe zorgeloos ik nu met Vera erbij door losloopgebieden kan lopen. Dat gevoel van "om Vera te grijpen moet je wel echt een hele serieuze grijp-hond zijn", en daarbij ook wetende dat Vera een mooie buffer is voor Saar, dat vind ik enorm prettig. Met Moos had ik geen buffer, en hij werd soms gewoon te grazen genomen omdat hij een reutje was dat niet alles maar zonder tegensputteren pikte van andere reuen. Ik werd daar erg paniekerig van op een gegeven moment.

Heerlijk herkenbaar verhaal
Gol is vaak best op zichzelf in huis, ze vind het wel lekker om bij je te liggen maar je moet niet teveel aan haar frummelen. Dan draait ze zich om met haar kont naar je toe en bekijk je het maar. En als je het dan nog niet begrijpt dan staat ze met een zucht op en gaat ze op haar kussen liggen. Ik noem haar dan een nep-labrador en ga dan zelf maar op de bank liggen
Ik kan dan ook zoooo genieten als ze een kroelbui heeft en haar kop helemaal tussen mn benen stopt of onder m'n oksel, ze wil dan echt in me kruipen zoals Eva bij jou. Of als ik tv zit te kijken, gaat ze heel schattig op haar rug liggen kwispelen tot ik het merk en over haar buikkie ga kriebelen Soms zitten haar lippen dan heel gek gevouwen omdat ze op haar rug ligt, ik moet dan altijd hard lachen en dan gaat ze nog gekker doen
En met die sneeuw nu krijgt ze helemaal de kolder in de kop. Normaal is het best een saaie doos die het liefste wat snuffelt en af en toe een sprintje trekt als ze uitgedaagd word, nu krijgt ze haar puppie-streken opeens weer terug en wil ze weer achter vliegende blaadjes aan :N: Ze ziet in wegwaaiende sneeuw denkbeeldige vijanden en gaat daar met bokkesprongen achteraan Ik lach me rot nu met dat beest, alleen soms wel lastig aan de lijn

blondie schreef: Dat dollen met elkaar vind ik ook heerlijk, en dat met die bal, zo herkenbaar ook ik loop regelmatig te zeggen dat ze moet zoeken, terwijl ze al lang en breed die bal heeft... maar zij lijkt te doen of ze de bal niet heeft om Finn nog door te laten zoeken die laat zijn eigen bal vallen en gaat op zoek naar haar bal. Om haar te "helpen"
Tegenwoordig ben ik wat slimmer.. vraag aan ze waar de bal is als ze dan naarstig op zoek gaan zijn ze de bal idd kwijt, en komen ze wauwelend en kauwend op me af weet ik ook genoeg
Te vaak geirriteerd geraakt om die dure ballen terwijl zij ze gewoon in de bek had (en soms beide ballen, dat grapje haalt ze ook nog wel eens uit, en Finn maar zoeken )
Ja ik geniet ook soms extra van mijn honden als ze bepaalde fratsen uithalen en lekker vrij zijn en gek doen

Oh, die van mij doet het er om. Het ene moment heeft ze een bal, je knippert met je ogen en hij is verdwenen. Vraag je 'waar is de bal?' dan kijkt ze echt om zich heen alsof ze aan het zoeken is... 'weet het ook niet vrouwtje, hellup, balletje is weg?!'.
Laat ze mij zoeken, ik vind niks, loop een beetje geïrriteerd verder en op dat moment gaat zij haar bal halen Wist mevrouw precies waar hij lag.
En ik ben daar meer dan één keer in getrapt

Ik heb dagelijks meerdere geniet-momenten die door de hbonden komen. Dat kan gewoon iets kleins zijn als Tapas een aanval van knuffeligheid krijgt en koste wat kost tegen mij aan moet liggen op de bank, of wanneer de dames elkaar de oren en ogen even wassen. Of als ze gewoon tegen elkaar aan kruipen op de bank, iets wat Nozem en Sjefke zelden deden toen Tapas er nog niet was, maar nu wel regelmatig in alle mogelijke samenstellingen.
De afgelopen week op Ameland heeft heel erg veel genieten opgeleverd, de honden vinden het op het eiland echt geweldig, en gedragen zich gewoon prima in het huisje wat we gehuurd hadden. Als mijn ouders kwamen (die zaten in een andere accommodatie vlakbij) vonden ze dat heel normaal en na een begroeting gingen ze netjes in "hun eigen kamer" liggen als wij dit wilden. In de strandtenten gedroegen ze zich ook prima, en tijdens de wandelingen was het puur genieten als je de honden zag rennen, spelen en steeds weer even terugkomen voor een knuffel of een aardig woord. De laatste dag met alle vers gevallen sneeuw was helemaal geweldig, zeker toen Eric en ik met de honden in een deel van de duinen liepen waar nog helemaal niemand geweest was en dus alle sporen door onszelf op de paden gemaakt werden.

Het feit dat de honden zo goed met elkaar overweg kunnen is ook iets waar ik heel erg van geniet. Ze lopen onderling wel eens wat stoer te doen met hoge staarten en op hun tenen lopend of staand, maar daaruit is nog nooit een gevecht ontstaan.

Eerlijk gezegd lig ik zowat de hele dag dubbel om mijn honden. Vooral om Jigzy, dat is gewoon een wandelende natuurramp en echt een clown
Nu buiten met de sneeuw lijkt het soms alsof ze met de sneeuw stoeit dan neemt ze een aanloop, en maakt ze een schuiver terwijl ze haar voorpoten plat op de grond heeft en haar billen omhoog, dan springt ze met vier poten in de lucht en hapt ze naar de sneeuw. En ja dan lig ik dubbel, en dan kijkt ze mij verbaast aan terwijl ze een sneeuwbaard heeft :lol:
Of nu, er ligt een plastic slee in de huiskamer net gekocht. Die duwt ze door de huiskamer met haar neus om er vervolgens parmantig in de gaan zitten

Valerie schreef:Eerlijk gezegd lig ik zowat de hele dag dubbel om mijn honden. Vooral om Jigzy, dat is gewoon een wandelende natuurramp en echt een clown
Nu buiten met de sneeuw lijkt het soms alsof ze met de sneeuw stoeit dan neemt ze een aanloop, en maakt ze een schuiver terwijl ze haar voorpoten plat op de grond heeft en haar billen omhoog, dan springt ze met vier poten in de lucht en hapt ze naar de sneeuw. En ja dan lig ik dubbel, en dan kijkt ze mij verbaast aan terwijl ze een sneeuwbaard heeft :lol:
Of nu, er ligt een plastic slee in de huiskamer net gekocht. Die duwt ze door de huiskamer met haar neus om er vervolgens parmantig in de gaan zitten

Hahaha geweldig ik zie het me al helemaal voor me

Ik geniet heel erg als ze voor me uit loopt, soms aan de flex, soms los na een lange wandeling.
Dan zie ik die wiegende staffordbilletjes, oortjes in alertstand, zo trots en tevreden, heerlijk

LongFields schreef:Ik heb dagelijks meerdere geniet-momenten die door de hbonden komen. Dat kan gewoon iets kleins zijn als Tapas een aanval van knuffeligheid krijgt en koste wat kost tegen mij aan moet liggen op de bank, of wanneer de dames elkaar de oren en ogen even wassen. Of als ze gewoon tegen elkaar aan kruipen op de bank, iets wat Nozem en Sjefke zelden deden toen Tapas er nog niet was, maar nu wel regelmatig in alle mogelijke samenstellingen.
De afgelopen week op Ameland heeft heel erg veel genieten opgeleverd, de honden vinden het op het eiland echt geweldig, en gedragen zich gewoon prima in het huisje wat we gehuurd hadden. Als mijn ouders kwamen (die zaten in een andere accommodatie vlakbij) vonden ze dat heel normaal en na een begroeting gingen ze netjes in "hun eigen kamer" liggen als wij dit wilden. In de strandtenten gedroegen ze zich ook prima, en tijdens de wandelingen was het puur genieten als je de honden zag rennen, spelen en steeds weer even terugkomen voor een knuffel of een aardig woord. De laatste dag met alle vers gevallen sneeuw was helemaal geweldig, zeker toen Eric en ik met de honden in een deel van de duinen liepen waar nog helemaal niemand geweest was en dus alle sporen door onszelf op de paden gemaakt werden.

Het feit dat de honden zo goed met elkaar overweg kunnen is ook iets waar ik heel erg van geniet. Ze lopen onderling wel eens wat stoer te doen met hoge staarten en op hun tenen lopend of staand, maar daaruit is nog nooit een gevecht ontstaan.

Dat heeft Eva ook. Die zal nooit nooit nooit Cleo iets doen uit zichzelf. Op de een of andere manier is Cleo onderdeel van de roedel en daarom zal zij nooit 1 haar gekrenkt worden. Gelukkig is Cleo er nu inmiddels achter dat het leven in flower power style met Eva veel prettiger is dan streng en grommerig doen. Het probleem was puur Cleo die streng en vinnig begon te doen en Eva die zich 1 of 2 keer wat laat zeggen maar dan wel zegt, "nu is het genoeg!" met alleen lichaamstaal. Tegenwoordig is dat ruim voldoende om Cleo in te dimmen en dus is het gelukkig inmiddels weer dikke mik tussen de dames.

Ik vind laekense herders dus heel erg goed met andere honden in huis. Kan me domweg niet voorstellen dat Eva op welke manier ook agressief zou zijn tegen ons of Cleo. Dat gebeurd dus hooguit als verweer op Cleo's gesnauw en gebijt als die pissig wordt. Ik heb nu het idee dat Cleo zelf inmiddels ook voor het gemak maar die instelling aangenomen heeft en dat ze door Eva nu ook non-agressief is.

Ik heb Eva pas 2 keer in haar leven zien reageren met agressie op Cleo. De keer dat ze gingen vechten omdat Cleo Eva op haar plaats wilde zetten op het strand tijdens het "spelen" En de keer dat ik Eva een trui aan gedaan heb voor de grap en zij bijna meteen door Cleo werd aangevallen. :N: Toen stond ze dus wel met de tanden bloot op Cleo te wachten want ze begreep niks van dat gedrag van Cleo. Cleo schrok zich echter rot van Eva met kleren aan

Ik doe de honden dus nooit meer een gestreepte trui aan :N:

Ja, op dit moment zelf.
Ze hebben net heerlijk van de sneeuw gelopen, en op zo'n moment baal ik wel dat ze niet los kunnen hier in het park.
Vooral Shendor is helemaal gek op de sneeuw. T is net een lammetje af en toe.
Durf hem nu ook niet goed los te laten vanwege zijn hart, eerst morgen maar eens afwachten.
En nu zijn ze heerlijk samen aan het spelen binnen.

net weer super genoten. Na de wandeling kregen ze allebei een stuk lamsstaart. Ze lagen allebei heerlijk te genieten. Op een gegeven moment hadden ze het beide op en ik zag Dieber wel een rondje door de kamer lopen maar schonk er geen aandacht aan. Totdat ik haar weer hoorde knagen op iets. Dus maar eens gaan kijken, lag ze in de mand en keek me behoorlijk schuldbewust aan. Er stak nog een stuk kippenpootje uit haar bekkie dus ik kijk op de ladekast en ja hoor daat lag er nog maar 1 ipv 2. Het grietje had tot nu toe nog nooit iets gejat.
Moest er stiekem wel heel hard om lachen, dat koppie met dat stuk kippenpootje eruit.

Ik geniet eigenlijk elke dag wel minstens een paar keer extra veel van de honden. Er zijn zoveel speciale momenten, ik zou niet weten waar te beginnen. Ze zijn allebei behoorlijk baasgericht en hebben ook allebei hun eigen mens natuurlijk, en wat dat betreft staan ze ook wel een beetje op hun strepen, zonder elkaar daarbij uit te sluiten. Victor, die tweede kerstdag al weer 2 wordt, begint steeds aanhankelijker te worden en komt tegenwoordig ook altijd even een speciale knuffel bij mij halen, waar hij voorheen geen tijd voor had. Spelen doen ze samen heel veel, ruzie maken eigenlijk nooit, Vic krijgt hooguit een keer een snauw als hij te brutaal wordt (of als Noes een opdracht voor me uitvoert), en dan maakt die dikkop het meteen goed door uitgebreid haar hele kop te likken.

Ik kan ook zo genieten van Elmo, hij is zo ontzettend gestoord Zoals gistermiddag, even de tuin in en gek doen Hij vind het geweldig als je hem probeert te pakken. Dan raced hij zo snel rondjes om mij heen Of dat hij soms ontzettend stom doet. Mijn vriend stond gister voor het raam, met Elmo zijn touwbal. Elmo loopt er heen, en botst met open bek op de tuindeuren En dan zo ontzettend reuerig ( ) achterom kijken waarom je in hemelsnaam staat te lachen.

Maar waar ik helemaal van kan genieten is als hij ontzettend lief en voorzichtig met kinderen doet (geen kinderen gewend). En zoals gister bij mijn tante (ze heeft het syndr. v. down en is een beetje bang voor Elmo), en hij dan kusjes wil geven en zich heerlijk tegen haar benen aan gaat zitten

En dat hij 's avonds bij je op de bank gaat liggen, zo dicht mogelijk tegen je aan. Maar zo dat ik niet meer prettig lig. En als je dan verschuift je zo'n geniet kreun hoort.

Ahhhh lieffff

Ja, ik heb gister genoten van Kaya in de sneeuw: bijna 9 jaar en ze mankeert wel het één en ander, maar als je haar in de sneeuw tekeer ziet gaan, dan geef je haar geen dag ouder dan 4 jaar. Prachtig vindt ze het, stokken worden gerold, gerend, gegraven, gesjouwd, gesprongen.
Dat is 100 keer mooier om te zien dan de beste film.

En Puchu is meer van de knuffels. Begin van de middag vond hij het wel mooi geweest dat ik achter de compu zat en meneer moest hoognodig geknuffeld worden. Dan komt hij dus eerst naast me zitten, als dat niet helpt, dan een pootje, vervolgens twee pootjes en zo kruipt hij op me schoot en gaat hij helemaal tegen me aan liggen Dan smelt ik ook. Zo'n heerlijk kereltje is hij, echt geweldig.

Heel herkenbaar allemaal. Als ze samen zo lekker aan het racen zijn. Ik lig zovaak dubbel om ze, zeker buiten.

En altijd na de wandeling in de lift naar boven, heeft Joey een bepaalde blik, hij kijkt me dan heel tevreden aan. Alsof hij helemaal voldaan is van de wandeling en bijna wil zeggen "was weer leuk buiten he vrouwtje"
Op zo'n moment moet ik hem ook perse van mezelf een kus op zn kop geven. Ook vind hij het heerlijk om lekker over zn slaap gekriebelt te worden, dan moet hij altijd gapen.

net heerlijk samen met Daan en Dieber gedanst in huis wat eindigde op de grond in een stoeipartij met heel veel kusjes. Gelukkig zaten mijn gordijnen dicht zodat niet de hele buurt me voor gek verklaard.

Heel herkenbaar. Ik heb dat soms inderdaad ook zo extreem. Van die momenten dat ik mij zo gelukprijs met mijn leuke dieren Zoals dat ik tegenwoordig Kay mee kan nemen op buitenrit met mijn paardje. Hij gewoon lekker los mee hobbelt en mij dan zo gelukkig aan kan kijken als ik in galop en Kay ernaast lekker mee mag racen.

Of op een lekker wandelingen, waarin hij gewoon lekker zijn ding doet, af en toe met een pret bek bij me komt om even te knuffelen en dan weer lekker verder rent. Of zoals elke hoop met bladeren of sneeuw als een kangaroo bespronken word en mij dan vragens aankijkt of hij alsjeblieft daarin mag graven!

Jaja je hoort het wel, ik heb inderdaad ook zeker van die momenten! Heerlijk!

Regelmatig! Als ik in de auto zit en hij zit naast me, helemaal te genieten en mee te hangen in de bochten.. Of op de achterbank dat hij me dan in de gaten houdt via de spiegel en af en toe om zich heen kijkt om te controleren of ik wel goed rij..

Of als ik hem bezig zie met Elyna
Naar haar toegaan, ernaast gaan staan en dan uitdagen dat ze hem moet aaien.. Of speeltjes aan haar geven, in de hoop dat ze gaat gooien, maar dat kon ze echt nog niet toen hij ermee begon, toen ze 6 weken was..

's Ochtends als ik wakker word en Gio is op zn werk, dan komt hij helemaal tegen me aanliggen, op zn rug met zn koppie van; Lekker he vrouwtje, gezellig! Dan moeten we altijd ff kroelen. Anders ligt hij altijd bij Gio's voeten.

Buiten, als we samen voetballen, vind hij helemaal geweldig! Die kop van hem als hij over de bal heenloopt of m helemaal trots terug komt brengen voor nog een potje.

Ik geniet regelmatig.