Het HondenForum

Heel erg bekend! Bij ons ging de discussie tussen een teckel (ik) en een mastiff (hij)

We hebben er zes jaar over gekibbeld en nu we eindelijk een hond gaan zoeken, hebben we besloten voor een asielhondje te gaan die qua karakter bij ons allebei past en onze leefsituatie. Hij zag dat ook niet zo zitten eerst, wilde graag een pup, maar daar heb ik hem in ieder geval van weten te overtuigen.
Twee honden zag ik namelijk echt niet zitten, vooral omdat hij dit jaar veel weg is.

joyce83 schreef: Tevens valt hij voor de jachthonden: drentsche patrijs en heidewachtel
Zelf vindt ik de toller leuk uitzien, tibetaanse terrier vindt ik leuk en natuurlijk de boxer. De jachthonden spreken mij op zich ook aan.
- geen hond die perse lange wandelingen moet maken, maar wel kan.

Ik weet niet wat je lange wandelingen noemt, maar als je niet iedere dag een wandeling van een uur of meer maakt, kan je beter van jachthonden af zien. En zijn er heeeeel veeel andere rassen die je beter ook niet kan nemen.

Toch wel gemakkelijk als jezelf kan beslissen Ik hou van grote honden, maar vind het karakter het belangrijkste. Ik heb in de Wetterhoun echt mijn hond gevonden, waarbij ik blij ben met zijn formaat, maar ook voor dit ras gevallen was als ze maar 20 centimeter waren geweest......

fer wilde geen hond 3 jaar geleden,maar ja....er zat zo,n mooi....gedrochtje mij aan te kijken die nog in spanje zat en madam ligt nu als een baby in zijn armen te slapen.

nu is het zo dat mannen een gebruiksaanwijzing hebben,,tenminste die van mij,haha
dus heel voorzichtig de volgende laten zien,en hem ook laten kijken en
dan werd er gezegd:ja daag...en dan zei ik niks meer
Dan kwamen de antwoorden;je zou hem of haar er wel bij willen he?
ze is ook erg zielig he
Als jij het graag wil...
r.
Tuuuurlijk...
Nu zijn er 10.
En wie ging er niet mee buiten lopen met jasjes aan met een bontkraagje...en roze,een mintgroene ,een lila... juist....
dus wel he?

Hier zitten we, wat dat betreft, ook zeker op één lijn. We hebben gelukkig allebei dezelfde voorkeuren voor honden.
Als het zou verschillen en ik zou het meeste moeten doen.... dan ging ik toch een praatje maken met hem.

Leo heeft nooit honden gehad...en leerde mij en mijn poedel kennen toen (foefer) al 16jaar oud was.
Toen we van hem afscheid moesten nemen, vond leo dat we maar opnieuw een poedel moesten nemen, want die waren zo lief en luisterden zo goed ( ) want het was toch wel heel leeg in huis.
We hebben nu opnieuw een poedel maar Leo vind toch dat het een totaal andere hond is wat hij dacht !! Tuurlijk ging hij er vanuit dat dit pupje ook savonds rustig tegen hem aan op de bank zou liggen....en bij een boze blik in zijn mandje zou gaan liggen met een nukkig koppie....
MAAR LEO !! DAT DUURT NOG HEEEEEEEEEL LANG HOOR VOOR WE ZOVER ZIJN !!

In ieder geval is het zo dat ik niet 1 maar 2 pups op te voeden heb nu....
En ach...ze zijn wel lief hoor (als ze slapen)

Misschien word een kruisig dan toch iets...

Wij hebben een enorme sul die bij tijd en wijlen erg gevaarlijk kan blaffen..
We wilden alle twee een actieve hond maar ook een makkelijke.. Fritz kan heel druk doen maar ook de hele dag snurken als een bunzing

Er is dus vast wel een hond te vinden die aan al jullie eisen voldoet...
Hem misschien gewoon eens voorstellen aan een herplaatser die aan zijn eisen voldoet maar wel goed opgevoed is?

Ik heb nu een Labrador, maar zou hierbij heel graag over een paar jaar nog een Labrador uit werklijnen bij willen..
Maar mijn vriend is meer te spreken over de Teckel of Corgi (al vind ik de Corgi ook wel leuk...)

Zou er echt niet een hond kunnen komen waar jullie allebei op vallen? Een leuke jonge herplaatser van een bepaald type, of een pup van een ras die jullie allebei aanspreekt?
Ewout is niet zo moeilijk. Hij wist op voorhand al dat er bij ons meerdere honden zouden gaan komen. Ach, op een bepaald moment is hij in aanraking gekomen met Beetle.
Ze had toen pups . Wie smelt dan niet?

Wij hebben gelukkig wel redelijk dezelfde eisen aan een hond. Hij mot lief zijn, geen andere honden willen slopen, een beetje luisteren en los kunnen struinen.
Verder heb ik wel het laatste woord, gezien ik het leeuwendeel van de verzorging voor mijn rekening neem. Gelukkig heb ik dat laatste woord nooit hoeven gebruiken, we waren allebei direct verliefd toen we Sjon en later Roos voor het eerst zagen.

Leuk om jullie ervaringen te lezen!

Wij zitten echt nog in de fantaseerfase hoor. Dus alleen spuien wat je leuk en mooi vindt. Er worden nog lang geen beslissingen gemaakt. We wonen nog niet eens samen, dus voor we aan een hond toe zijn... Duurt nog wel even.

Ik heb het volgende actieplan; Tegen die tijd pakken we de encyclopedie erbij en gaan we beiden een lijstje maken. Daarna gaan we vergelijken en hebben we ieder 5 veto-stemmen. Degene die het meest met de hond gaat doen mag de knoop doorhakken en de hond mag zo sterk/moeilijk zijn als de 'zwakste' persoon ziet zitten.
Want ik heb idd geen zin om met een lastige pikverlenger te gaan lopen, alleen omdat vriend dat mooi vindt, dat is sowieso al een nee

Als laatste truc kan ik hem natuurlijk altijd nog meeslepen naar het asiel, tegen zielige oogjes kan die vent van mij toch niet

We 'vallen' gelukkig op dezelfde honden. Het enige verschil is dat mijn mijn vriend wel eens een pup zou willen. Voor mij hoeft dat niet zo. Maar goed, wie weet wat er nog eens binnen komt waaien.

Assie schreef:Leuk om jullie ervaringen te lezen!

Wij zitten echt nog in de fantaseerfase hoor. Dus alleen spuien wat je leuk en mooi vindt. Er worden nog lang geen beslissingen gemaakt. We wonen nog niet eens samen, dus voor we aan een hond toe zijn... Duurt nog wel even.

Ik heb het volgende actieplan; Tegen die tijd pakken we de encyclopedie erbij en gaan we beiden een lijstje maken. Daarna gaan we vergelijken en hebben we ieder 5 veto-stemmen. Degene die het meest met de hond gaat doen mag de knoop doorhakken en de hond mag zo sterk/moeilijk zijn als de 'zwakste' persoon ziet zitten.
Want ik heb idd geen zin om met een lastige pikverlenger te gaan lopen, alleen omdat vriend dat mooi vindt, dat is sowieso al een nee

Als laatste truc kan ik hem natuurlijk altijd nog meeslepen naar het asiel, tegen zielige oogjes kan die vent van mij toch niet

Je moet hem ook gewoon heel veel complimentjes gaan geven hoe groot en mooi en lekker dik zijn pielemans wel niet is.
Dan heeft hij zo geen eens geen grote hond meer nodig als pikverlenger.
En niet in een vergeten moment uitlachen bij koud weer of onder de douche vandaan komen. .

Nanna schreef:

sTefaniA schreef:Meneer wil liefst een boerboel, boxer of een bullmastiff. Tmoet een reu zijn en hij moet lekker groot en stoer zijn. Maar hij wil er niet naar kijken, ik moet alles doen, wandelen, voeren, etc.

Ik vind mannen die image-gewijs een stoere grote hond willen ( "ik ga toch zeker niet met zo'n kuttelikker over straat") bijzonder sneue types.
En al helemáál als ze nog te bedonderd zijn om er een vinger naar uit te steken ook.
Zo'n vent ging hier bij het groot vuil. Of aan het gas.
Ik hou niet zo van mannen die wat te compenseren hebben.

Hij weet gewoon geen reet van honden Hij denkt dat een hond een hond is, dat heeft een standaard lief karakter en het uiterlijk mag je kiezen. Hij denkt dat dus dat alle honden hetzelfde zijn qua opvoeding en karakter. En als hij dan mag kiezen wil hij er één die er groot en stoer uitziet, want alle honden zijn toch lief en kunnen loslopen en spelen met elkaar? Waarom zou hij dan in godsnaam een lelijke saluki nemen als hij ook een exact dezelfde boerboel kan hebben. Hij snapt dat precies niet, dat zo'n hond een totaal ander temperament heeft. Hij wou onlangs een ambull reu van 6 maanden uit het asiel halen, want hij was zo lief! Over mijn lijk dat ik bij Diesel een ambull reu ga zetten die over een half jaar 50 kilo weegt en mij erachteraan sleept. Want dat gedeelte vergeet hij, ik moet dat beest opvoeden, stront opruimen, voeren, zindelijk maken, etc. Hij denkt dat ie automatisch leuk en lief is. Hij is er bijvoorbeeld ook heilig van overtuigd dat puppies van 8 weken zindelijk zijn. Want zijn hond was dat ook. De fokker moet em zindelijk afleveren. Maar piesen op een krant is niet zindelijk zijn, dat moet je een pup nog leren

De honden zijn mijn 'pakkie an'. Dus ik kies ook wat er komt .

Enige wens van vriendlief is wel dat ze niet té groot en lomp zijn.
Nu is Jolie er vorig jaar bij gekomen, vrij klein gebleven, maar wél ontzettend lomp, tja

Marjoleine schreef:En wil je vriend ook iets doen met die stoere molosser?
Anders deed ik de vriend dus weg en nam ik een leuke makkelijke herplaatser.

Zoiets dacht ik ook

Ik verzorg hier de honden dus mijn keuze komt in huis
Tot nu toe geen klachten over gehad trouwens.

Hier zijn we ook hard aan het denken wat voor hond erbij komt als we samen wonen. Boyke was er eerder dan mijn vriend, maar gelukkig vinden ze elkaar geweldig Nu willen we dus samen een hond. Gelukkig hebben we voor het grootste gedeelte dezelfde smaak en willen we dezelfde dingen met de honden, dus we komen er wel uit
Ik vind ook dat degene die het meeste doet met de hond de uiteindelijke beslissing moet maken. Succes met jullie zoektocht naar een hond die jullie allebei leuk vinden

Ik zou zeggen een herplaatser die er stoer uitziet, maar aan jouw eisen voldoet

Hier ging het heel makkelijk. Ik wilde een hond erbij en wel een teefje. Arie vond dat allemaal best als het maar geen grote hond was. Heb hem de site van Inge laten zien en later nadat we bij Inge geweest zijn zou Jara hierkomen, heb hem nooit meer gehoord over dat het een kleine hond moest zijn

Martijn schreef:

Nanna schreef: Ik vind mannen die image-gewijs een stoere grote hond willen ( "ik ga toch zeker niet met zo'n kuttelikker over straat") bijzonder sneue types.
En al helemáál als ze nog te bedonderd zijn om er een vinger naar uit te steken ook.
Zo'n vent ging hier bij het groot vuil. Of aan het gas.
Ik hou niet zo van mannen die wat te compenseren hebben.

Het kan natuurlijk ook dat hij het gewoon leuker vindt om een robuuste hond te hebben.
Dat kan ik me best voorstellen. Er zijn toch vrouwen die liever een wat grotere hond hebben?
Of is dat ook een psychologisch defect?

sTefaniA schreef:

Nanna schreef:

sTefaniA schreef:Meneer wil liefst een boerboel, boxer of een bullmastiff. Tmoet een reu zijn en hij moet lekker groot en stoer zijn. Maar hij wil er niet naar kijken, ik moet alles doen, wandelen, voeren, etc.

Ik vind mannen die image-gewijs een stoere grote hond willen ( "ik ga toch zeker niet met zo'n kuttelikker over straat") bijzonder sneue types.
En al helemáál als ze nog te bedonderd zijn om er een vinger naar uit te steken ook.
Zo'n vent ging hier bij het groot vuil. Of aan het gas.
Ik hou niet zo van mannen die wat te compenseren hebben.

Hij weet gewoon geen reet van honden Hij denkt dat een hond een hond is, dat heeft een standaard lief karakter en het uiterlijk mag je kiezen. Hij denkt dat dus dat alle honden hetzelfde zijn qua opvoeding en karakter. En als hij dan mag kiezen wil hij er één die er groot en stoer uitziet, want alle honden zijn toch lief en kunnen loslopen en spelen met elkaar? Waarom zou hij dan in godsnaam een lelijke saluki nemen als hij ook een exact dezelfde boerboel kan hebben. Hij snapt dat precies niet, dat zo'n hond een totaal ander temperament heeft. Hij wou onlangs een ambull reu van 6 maanden uit het asiel halen, want hij was zo lief! Over mijn lijk dat ik bij Diesel een ambull reu ga zetten die over een half jaar 50 kilo weegt en mij erachteraan sleept. Want dat gedeelte vergeet hij, ik moet dat beest opvoeden, stront opruimen, voeren, zindelijk maken, etc. Hij denkt dat ie automatisch leuk en lief is. Hij is er bijvoorbeeld ook heilig van overtuigd dat puppies van 8 weken zindelijk zijn. Want zijn hond was dat ook. De fokker moet em zindelijk afleveren. Maar piesen op een krant is niet zindelijk zijn, dat moet je een pup nog leren

ik zou je vriend eens even wat leesvoer onder zijn neus duwen en als die dan nog zo naief is of het gewoon niet wilt snappen dan zou ik hem inruilen voor een ander exemplaar :N:

Mijn vriend wil (later) graag een vrolijke hond .

Nou, dat is geen probleem, beslis ik de rest .

Ik had Angel al voordat ik hem had ontmoet dus daarin heeft ie niet veel te kiezen gehad. Maargoed, zijn eisen zijn niet zwaar en ze voldoet prima .

Martijn schreef: Het kan natuurlijk ook dat hij het gewoon leuker vindt om een robuuste hond te hebben.
Dat kan ik me best voorstellen. Er zijn toch vrouwen die liever een wat grotere hond hebben?
Of is dat ook een psychologisch defect?

Nee tuurlijk niet. Mijn vriend vindt zo'n groot bakbeest gewoon heel mooi. Daarnaast vindt hij het een fijn idee dat zo'n hond mij eventueel kan beschermen.
Ik vind grote honden ook schitterend, maar mede door alle verhalen hier op het forum, denk ik niet dat ik de gemiddelde molosser aan kan. De hondagressie lijkt mij vreselijk, terwijl vriendlief daar makkelijk overheen stapt.
Daar zullen we dus een compromis in moeten vinden, een hond die groot is, maar toch ook sociaal. En niet te groot, want hij moet ook lekker mee kunnen sporten.

Ik weet nu al dat we straks een reusachtig eisenlijstje hebben en dan vast thuiskomen met een kleine swiffer uit het asiel

bouvierpoedel schreef:Je moet hem ook gewoon heel veel complimentjes gaan geven hoe groot en mooi en lekker dik zijn pielemans wel niet is.
Dan heeft hij zo geen eens geen grote hond meer nodig als pikverlenger.
En niet in een vergeten moment uitlachen bij koud weer of onder de douche vandaan komen. .

Hier was het trouwens zo dat ik als ik ging samenwonen ik wèl vrij snel een hond wilde kopen.
Want dat wilde ik al sinds mijn tiende ongeveer.
Dus daar liet mijn vriend me best vrij in, omdat het 'mijn hond' werd... qua opvoeding, kosten etc.
De tweede hond werd echt van ons samen.. en zochten we iets dat klikte met Nando en omstandigheden.
Dus hier geen problemen, maar we houden ook wel van dezelfde types.
Ik 'mag' tegenwoordig zelfs een bolletjespoedel later.

Mijn man zou zo een stafford in huis nemen, of een bordeaux dog oid. Idd puur voor het uiterlijk, hij denkt er dan ook verder niet bij na. Gelukkig heeft hij mij en wijs ik hem op alle gevaren . Als ik vrije keuze zou krijgen en een zakje geld komt er hier een barbet of iets in die trant.

Assie schreef:

Martijn schreef: Het kan natuurlijk ook dat hij het gewoon leuker vindt om een robuuste hond te hebben.
Dat kan ik me best voorstellen. Er zijn toch vrouwen die liever een wat grotere hond hebben?
Of is dat ook een psychologisch defect?

Nee tuurlijk niet. Mijn vriend vindt zo'n groot bakbeest gewoon heel mooi. Daarnaast vindt hij het een fijn idee dat zo'n hond mij eventueel kan beschermen.
Ik vind grote honden ook schitterend, maar mede door alle verhalen hier op het forum, denk ik niet dat ik de gemiddelde molosser aan kan. De hondagressie lijkt mij vreselijk, terwijl vriendlief daar makkelijk overheen stapt.
Daar zullen we dus een compromis in moeten vinden, een hond die groot is, maar toch ook sociaal. En niet te groot, want hij moet ook lekker mee kunnen sporten.

Ik weet nu al dat we straks een reusachtig eisenlijstje hebben en dan vast thuiskomen met een kleine swiffer uit het asiel

Is een Grote Zwitserse Sennenhond niks? Volgens mij valt dat wel mee met de dominantie en hondagressie, en zijn ze voor zo'n grote hond nog redelijk leergierig.

Mijn man wilde heel lang geen hond...door de asielhond Bruno leerde we het ras australian shepherd kennen en we waren samen meteeen verkocht
Door de herplaatsers Buck en Dolly hebben we het ras goed leren kennen en het blijkt in de praktijk goed bij ons te passen, we vinden het ook leuk om met de honden te drijven, sporten en wandelen. Het is ons zó goed bevallen dat we 5 maanden geleden nog een australian shepherd pup hebben gekocht.
Het kan best dat er ooit weer een ander ras of asielhond komt maar voorlopig bied dit ras alles wat we wensen.

Aimee schreef:

Assie schreef:

Martijn schreef: Het kan natuurlijk ook dat hij het gewoon leuker vindt om een robuuste hond te hebben.
Dat kan ik me best voorstellen. Er zijn toch vrouwen die liever een wat grotere hond hebben?
Of is dat ook een psychologisch defect?

Nee tuurlijk niet. Mijn vriend vindt zo'n groot bakbeest gewoon heel mooi. Daarnaast vindt hij het een fijn idee dat zo'n hond mij eventueel kan beschermen.
Ik vind grote honden ook schitterend, maar mede door alle verhalen hier op het forum, denk ik niet dat ik de gemiddelde molosser aan kan. De hondagressie lijkt mij vreselijk, terwijl vriendlief daar makkelijk overheen stapt.
Daar zullen we dus een compromis in moeten vinden, een hond die groot is, maar toch ook sociaal. En niet te groot, want hij moet ook lekker mee kunnen sporten.

Ik weet nu al dat we straks een reusachtig eisenlijstje hebben en dan vast thuiskomen met een kleine swiffer uit het asiel

Is een Grote Zwitserse Sennenhond niks? Volgens mij valt dat wel mee met de dominantie en hondagressie, en zijn ze voor zo'n grote hond nog redelijk leergierig.

Woehoe, we have a winner! Vriend ziet deze foto en zegt: gaaf!
Haha, we komen er wel

Martijn schreef:

Nanna schreef:

sTefaniA schreef:Meneer wil liefst een boerboel, boxer of een bullmastiff. Tmoet een reu zijn en hij moet lekker groot en stoer zijn. Maar hij wil er niet naar kijken, ik moet alles doen, wandelen, voeren, etc.

Ik vind mannen die image-gewijs een stoere grote hond willen ( "ik ga toch zeker niet met zo'n kuttelikker over straat") bijzonder sneue types.
En al helemáál als ze nog te bedonderd zijn om er een vinger naar uit te steken ook.
Zo'n vent ging hier bij het groot vuil. Of aan het gas.
Ik hou niet zo van mannen die wat te compenseren hebben.

Het kan natuurlijk ook dat hij het gewoon leuker vindt om een robuuste hond te hebben.
Dat kan ik me best voorstellen. Er zijn toch vrouwen die liever een wat grotere hond hebben?
Of is dat ook een psychologisch defect?

Mijn vriend wilde het liefst een Benji-achtig hondje of een ruwharige teckel. Kun je nagaan hoe ontzettend leuk hij is en als ik bouvierpoedel mag geloven heeft hij ook nog andere kwaliteiten. Blijkbaar heb ik iets te compenseren dan.

Ik had mij herder kenzo al toen ik een relatie kreeg met mij huidige vriend.
Hij was niet met honden opgegroeit en in zijn omgeving had ook niet veel mensen een hond. Kenzo was een hele dominante hond dus hij viel met zijn neus in de boter .
Nadat kenzo er niet meer was wilde ik graag weer een duitser en ben er naar opzoek gegaan, want ik ik wilde er ook graag mee sporten, Hij vond het best als hij er maar niet veel aan moest doen een keer uitlaten best maar meer niet. Dus toen kwam mylo .toen mylo 3 jaar was kreeg ik wat aan me heup en kon niet meer lopen dus ook niet meer sporten.
Nu wandelt hij elke dag kilometers met mylo en soms belt hij op naar huis om te zeggen dat ik niet met mylo mag fietsen omdat hij wil wandelen
Voor ons staat vast dat we geen andere hond meer willen dan een duitser alleen over het aantal zijn we het nog niet eens