Hoe vind je een Duitse herder?

[renee-uk]

Tot nu toe zou ik alle duitsers die ik gehad heb zo in een dergelijk gezin neer kunnen zetten, geen greintje pijn.
Met mijn huidige hond ga ik ook voor het sophiasnuffelcollege de klassen in en gaat hij wel mee naar het logeerhuis waar minimaal acht kinderen zijn met een groot diversiteit aan handicaps, kan die allemaal prima.
Er is ook een site herplaatsing duitse herders, bij de vdh houden ze zich niet bezig met herplaatsing. Rustig rond kijken en een proefperiode afspreken.

Hou er rekening mee dat een duitser echt zijn energie kwijt moet, graag zijn verstand gebruikt, dat moet je 'm wel kunnen bieden.

op bezoek gaan of ergens wonen is toch een heel verschil?
ik zou Gina prima mee kunnen nemen naar zo'n logeerhuis, maar ten eerste is dat voor even en ten tweede/derde/vierde hou je daar toch meer oog op je hond dan je in een normale thuissituatie zou doen, zit je er meer bovenop en zul je sneller ingrijpen: voordat het verkeerd gaat, niet als het al verkeerd gaat.
Eenmaal weer thuis kan je hond, mocht dat nodig zijn, dan weer tot rust komen na zo'n bezoek, wat niet lukt als de thuissituatie altijd zo stressig is.

Iedereen moet het zelf weten uiteraard en nogmaals er kunnen een hoop verschillen zitten in honden van eenzelfde ras, maar ik zou geen doorsnee dh in zo'n gezin zetten. Dat veel dh's prima me kinderen kunnen wil nog niet zeggen dat ze ook prima met kinderen die anders zijn kunnen of met de spanning die dat 24/7 met zich meebrengt kunnen omgaan.
Ben absolut geen stafford/ambull kenner, maar naar aanleiding van de verhalen die ik hier in de jaren op het forum gelezen heb lijken die mij er veel meer voor in aanmerking komen.
Ze zijn in elk geval een heel stuk stoïcijnser en veel meer gezinshond dan een dh.

[Naima]

Wij zochten ook naar een rustige, stoïcijnse hond voor ons gezin en ik kwam uit bij een ontzettende grote lieverd. Django: ambull x engelse bull. Wij hebben 3 zoons van 6,4 en 2 jaar oud en ze hebben geen ADHD, maar het zijn wel kinderen die vaak erg druk kunnen zijn. De hond ging daar super mee om, die keek niet op of om wanneer er een kind met brandweerwagentje en loeiende sirene voorbij kwam zeilen. Hoogstens verplaatste hij zichzelf met een diepe zucht enkele decimeters als hij t idee kreeg dat het autootje net iets te dichtbij kwam. Schreeuwen, springen: hij lag erbij en keek ernaar. Ik kon hem meenemen naar de basisschool van mijn middelste om die op te halen, vond hij leuk, al die kindertjes. Ook met name op mijn middelste zoon was hij erg dol, die twee kusten en knuffelden dat het een lieve lust was, maar Django snapte dat hij beter niet tegen zijn grote vriend kon opspringen (wat hij bij mij wel deed als ik thuiskwam), en ook de peuter van 2 behandelde hij met grote omzichtigheid. Die hond was echt mijn maatje, mijn buddy en we hebben enorm van elkaar genoten. Maar nu woont hij ergens anders sinds 2 weken en er is nog geen dag geweest dat ik geen traantje heb weggepinkt hierom. Ik mis hem echt enorm..

Hoewel hij het gegil, gespchreeuw en gespring allemaal voor lief nam en het allemaal wel prima leek te vinden, bleek hij toch niet om te kunnen gaan met het gedrag van mijn oudste. Mijn oudste heeft autisme en een verstandelijke beperking, een combi die bij hem gepaard gaat met periodes van behoorlijke gedragsproblemen. Als hij in zo'n bui schiet, verwondt hij andere mensen (aanvallen, knijpen, bijten, etc tot bloedens toe), is nog meer prikkelgevoelig dan normaal dus schreeuwt en fladdert zich schor en stram, gooit met spullen... De laatste weken kwam mijn oudste weer in zo'n periode en hoewel hij de hond nooit met een vinger (negatief) heeft aangeraakt, kon de hond er niet mee omgaan toen het gedrag van mijn zoon grilliger werd. Wanneer mijn oudste mijn middelste bijv kneep, wilde de hond ertussen om zijn liefste vriendje te beschermen. De hond werd hier steeds feller in en moeilijker te corrigeren. Dit liep uit de hand toen ik merkte dat de hond niets meer kon hebben van mijn zoon, ook als die rustig was. Hij heeft hem 2 keer geprobeerd te bijten, 1 keer kon ik voorkomen doordat ik letterlijk met mijn neus op de situatie zat en de andere keer beet hij gelukkig niet door maar had mijn zoontje wel een blauw bovenbeen. De hond werd imo gewoon gek van die spanning die voortdurend om mijn zoon heen hing, want met kinderen op zich waren er echt geen problemen, hoe druk die kinderen ook deden (mijn jongste 2 stoeien ook weleens en dan wilde hij zich er niet mee bemoeien) maar het gedrag van mijn oudste was 'anders' en de hond pikte dat op. Mede op advies van de gt hebben wij hem toen herplaatst, wat me dus nog steeds heel veel pijn doet. Diezelfde gt zei dat bij een eventueel volgende hond we beter voor een pup kunnen kiezen omdat die dan vanaf het begin met dit 'tegennatuurlijke' gedrag gesocialiseerd kan worden.

Het is een heel verhaal geworden, maar als ik er iemand mijn pijn mee kan besparen dan is dat het meer dan waard. Een lieve, rustige hond die zijn hele leven gewend is aan (drukke, jonge) kinderen (want daar hadden we op gelet bij de aanschaf) en daar dol op is, geeft geen garantie dat het met een kind of kinderen die 'anders' zijn en dus ook ander gedrag vertonen, ook goed gaat. Bij ons ging het dat helaas niet. Nu lees ik wel dat het bij deze kinderen om een milde variant van de stoornissen gaat (niet dat ik het daarmee onderschat!) omdat ik lees dat er van hun stoornissen niet zoveel meer te merken is. Dat is anders; mijn kind is vrij extreem in zijn gedrag, zelfs in vergelijking met andere kinderen op zijn zml school. Toch is hij los van zijn beperkingen een rustige en lieve jongen, iets dat je merkt als hij in een goede periode zit. Dus laat de ouders uitgaan van het ergste gedrag dat hun kinderen vertoond hebben, terugvallen kunnen altijd voorkomen.

Heel veel succes en wijsheid gewenst!

edit: typos en: De 2 keer dat de hond mijn zoon probeerde te bijten waren beide keren situaties waarin mijn zoon zelf op dat moment rustig was en geen probleemgedrag liet zien.

[Carmen]

Ik wil niks aan je verhaal afdoen Expecting, integendeel. Maar jouw verhaal is wel een (verdrieitig )uiterste. Jouw zoontje heeft wat extremer probleemgedrag en de hond was al volwassen met een onbekend verleden. Daarom zou ik dat niet willen nemen als een gemiddelde maar wel als een goede waarschuwing. Als beide kinderen heel complex zijn zou ik er overigens geen enkele hond erbij zetten, bij mild gedrag lijkt een stabiele ambull mij nog steeds een goede keuze.

[Naima]

Ik wil niks aan je verhaal afdoen Expecting, integendeel. Maar jouw verhaal is wel een (verdrieitig )uiterste. Jouw zoontje heeft wat extremer probleemgedrag en de hond was al volwassen met een onbekend verleden. Daarom zou ik dat niet willen nemen als een gemiddelde maar wel als een goede waarschuwing. Als beide kinderen heel complex zijn zou ik er overigens geen enkele hond erbij zetten, bij mild gedrag lijkt een stabiele ambull mij nog steeds een goede keuze.

Zeg maar Maaike En natuurlijk is het gelukkig niet het doorsnee herplaatsverhaal, maar mss wel een verhaal dat ervoor zorgt dat er extra kritisch naar de mogelijke hond-kind combi's wordt gekeken en dat is alleen maar goed voor hond en het gezin denk ik. Overigens wisten wij wel dat hij (heel) jonge kinderen gewend was, hoewel we idd niet zijn gehele voorgeschiedenis kenden.

[Carmen]

Ik wil niks aan je verhaal afdoen Expecting, integendeel. Maar jouw verhaal is wel een (verdrieitig )uiterste. Jouw zoontje heeft wat extremer probleemgedrag en de hond was al volwassen met een onbekend verleden. Daarom zou ik dat niet willen nemen als een gemiddelde maar wel als een goede waarschuwing. Als beide kinderen heel complex zijn zou ik er overigens geen enkele hond erbij zetten, bij mild gedrag lijkt een stabiele ambull mij nog steeds een goede keuze.

Zeg maar Maaike En natuurlijk is het gelukkig niet het doorsnee herplaatsverhaal, maar mss wel een verhaal dat ervoor zorgt dat er extra kritisch naar de mogelijke hond-kind combi's wordt gekeken en dat is alleen maar goed voor hond en het gezin denk ik. Overigens wisten wij wel dat hij (heel) jonge kinderen gewend was, hoewel we idd niet zijn gehele voorgeschiedenis kenden.

Sorry Maaike ik zag nergens je verhaal staan en als waarschuwing alleen maar goed. Dat gun je anderen ook niet zoals het bij jullie gelopen is

[alm@]

duitse x mechelse herder is dan idd niet geschikt .
heb er zelf 1 rond lopen en die word hyper als er gespeeld word et een bal of drukte rond der is met bv een verjaardag of zo

Zo zie je maar dat het toch ook aan het individu ligt. Mijn duitser x mechelaar doet het uitstekent in een gezin.