Het HondenForum

Wij wonen in een hoekhuis dat vrij staat, tuin rondom het huis. Aan een kant zijn de buren er maar heel weinig en als ze er zijn, slaan de honden de eerste dag aan als ze ze horen.
Aan de voorkant is een parkje wat als uitlaatgebied gebruikt wordt en daar komt de hele dag wel iets voorbij wat ze niet willen missen. Geblaft wordt er alleen als Katchas, hun niet-vriendje, voorbij komt. Ze hebben de hele dag wat te kijken. Voor mijn honden is het, denk ik, een ideale stek.

laniramommy schreef:

Denise. schreef:Een vrijstaande woning in een prive bos

lol konden we dat allemaal maar betalen he

wij hebben een tussenwoning, met ruime tuin, en voor de deur is een plantsoen dus geen autoweg.
Onze buren zijn op zich wel rustig hoor.
Voor de deur spelen natuurlijk wel kinderen maarja daar moet een hond tegen kunnen hoor
Ik vind het juist goed als een hond veel gewend is!
Zon huis met prive bos is natuurlijk mooi en aardig, maar die hond is dan niets gewend en zal snel schrikken en daardoor happen, en snel in de stress schieten....
Ik weet niet of dat nu zoveel beter is voor z'n geluk en rust

Als een hond veel gewend is, laat hij zich ook niet zo makkelijk storen, stresst niet gauw, en is dus meer op z'n gemak....

Dus als je een een groot huis hebt met een prive bos neem je de hond nergens mee naar toe omdat je toch een heel bos tot je beschikking hebt Dat vind ik een rare gedachtegang. De meeste hondeneigenaren hebben namelijk een hond voor hun plezier, en die neem je dus ook weleens mee.
Die mensen waar ik het over had hebben dus een heel erg leuke sociale hond ondanks het giga bos.

Ik zou het niet weten . Zal ook wel ontzettend afhangen van het type hond dat je hebt. Hades is aardig relaxed en heeft volgens mij helemaal geen last van het feit dat we in een portiekwoning in de stad (niet centrum en geen extreem drukke straat, maar wel met veel mensen die langslopen en om de paar minuten een auto die langsrijdt) wonen. Hij reageert in elk geval niet als de portiekdeur opengaat of de voordeur van de buren of er hordes mensen de trappen oplopen o.i.d., alleen als er blaffende honden langskomen of hij een bekende auto/stem hoort (dan gaat hij met z'n pootjes in de vensterbank naar buiten kijken). Hij is er gewoon aan gewend en voor hem is het wel prima, denk ik. Als het een waker was geweest was het misschien wel anders, maar dat is hij nu eenmaal niet, dus 'last' heeft hij volgens mij niet van onze stek.

laniramommy schreef: Zon huis met prive bos is natuurlijk mooi en aardig, maar die hond is dan niets gewend en zal snel schrikken en daardoor happen, en snel in de stress schieten....
Ik weet niet of dat nu zoveel beter is voor z'n geluk en rust

Dit is wel kort door de bocht maar wel wat ik min of meer bedoelde eigenlijk

Marc zegt het ook al ergens, honden worden waakser als je stil woont.
Dat bedoelde ik dus: als je heel rustig woont zijn er minder prikkels, wordt een hond daar nou alerter van of juist niet?
Wat is jullie ervaring daarin?

In zo'n bos lijkt me voor een hond veel harder werken met alles waarop gelet moet worden.
Of is dat niet zo?
En ja, natuurlijk hangt het van het type hond af, maar meer lengte erfgrens is toch gewoon meer (mogelijke) prikkel? Of niet?

Marjoleine schreef:

laniramommy schreef: Zon huis met prive bos is natuurlijk mooi en aardig, maar die hond is dan niets gewend en zal snel schrikken en daardoor happen, en snel in de stress schieten....
Ik weet niet of dat nu zoveel beter is voor z'n geluk en rust

Dit is wel kort door de bocht maar wel wat ik min of meer bedoelde eigenlijk

Marc zegt het ook al ergens, honden worden waakser als je stil woont.
Dat bedoelde ik dus: als je heel rustig woont zijn er minder prikkels, wordt een hond daar nou alerter van of juist niet?
Wat is jullie ervaring daarin?

In zo'n bos lijkt me voor een hond veel harder werken met alles waarop gelet moet worden.
Of is dat niet zo?
En ja, natuurlijk hangt het van het type hond af, maar meer lengte erfgrens is toch gewoon meer (mogelijke) prikkel? Of niet?

'

Zit denk ik wel wat in. Ik vermoed dat Hades ook wel wat waakser zou worden als we afgelegen zouden wonen. Gewoon omdat als er dan wat gebeurt of langskomt, dat al gauw 'vreemd' is. Nu is hij volledig gewend aan het feit dat er constant wat langskomt, deuren opengaan, mensen praten, geschreeuw op straat... Dat heb je in een bos niet, hoop ik toch . Dus alles wat afwijkt van de normale gang van zaken is dan reden om alert te zijn.

Dat hangt ook van je hond af.

Wij wonen in een vrijstaande woning, aan de voorkant loopt een straat en voor onze woning staat een school dus dagelijks veel kinderen langs onze heg.
De beukenheg is flink gesnoeid en nu de bladeren er afvallen kunnen wij er door heen kijken, er lopen dagelijks veel honden langs de heg en Nilsson kan die duidelijk zien, maar hij reageert niet op de kinderen of de honden.
Voor hem is de tuin bij de woning ideaal, de tuin is groot genoeg om ballen te gooien.

WIj hebben gekeken naar een vrijstaande woning in het bos, prachtige plek, vrij uitzicht over landerijen en bos achter het huis met veel konijnen enz. maar dat zou voor Nilsson niet ideaal zijn want hoe goed hij ook luistert de kans dat hij een keer achter wild aangaat word dan wel erg groot.

Wij wonen in een tussenwoning in een woonwijk. Buck waakt alleen als hij in de tuin is en als er iemand langs het achterpad loopt ( en dat gebeurt niet veel)
Burengeluiden reageren ze nooit op, Sybil blafte in het begin wel naar alle geluiden maar nu is er aan gewend.

Mijn ervaring is dat honden als ze gewend zijn aan de normale omgevingsgeluiden daar niet of nauwelijks op zullen reageren, is er iets anders dan anders doen ze dat wel.
Dat zul je blijven houden in welke omgeving dan ook denk ik.

Moet eerlijk zeggen dat ik, ook toen ik een grotere roedel had, nooit zo rekening heb gehouden met de omgeving waarin de huizen stonden.
Heb ook nooit ervaren dat het een meer prikkels gaf dan het ander.

Voor de duidelijkheid: het ene huis was er een in een rijtje met alleen een achtertuin, geen voortuin en een grote speeltuin aan de overkant van de smalle straat.
Daar was het overdag een komen en gaan van auto's, mensen en kinderen en 's avonds had je alleen de gewone straatgeluiden.
Het andere huis was een hoekwoning met een grote tuin aan drie kanten van het huis in een stil buurtje: weinig verkeer, een voetpad aan de voorkant en een grote parkeerplaats aan de achterkant die door iedereen uit de straat werd gebruikt.
Ik heb geen verschil van gedrag kunnen ontdekken bij de honden (2 witte en 2 duitse herders dus beste blaffers ) nadat ze voor zichzelf uitgemaakt hadden wat normale en wat abnormale omgevingsgeluiden waren.
In het laatste huis kenden ze binnen de kortste keren de geluiden van de mensen en de auto's die normaal van de parkeerplaats gebruik maakten en werd er alleen gereageerd op bezoekers terwijl ze in het eerste huis geen enkele reaktie gaven op het komen en gaan van mensen die de speeltuin bezochten ondanks dat dat steeds verschillende mensen waren.

Marjoleine schreef:

laniramommy schreef:
Dat bedoelde ik dus: als je heel rustig woont zijn er minder prikkels, wordt een hond daar nou alerter van of juist niet?
Wat is jullie ervaring daarin?

Wij wonen landelijk, afgelegen.
In de winter komt hier bijna niemand voorbij, in de zomer zijn er de fiets-toeristen

We wonen hier al van voor we honden hebben, dus vergelijken met hoe ze vroeger waren in een ander huis, kan ik niet.
Wel is Ds hier erg waaks en blaft altijd als er iemand voorbij komt. Fax doet het nooit.

Zelfs als die buiten zit (zit in kennel met zicht op straat) gaat hij niet aanslaan, er mag voorbij komen wat er wil.
Hij slaat pas aan als iemand vreemds ons domein betreedt. hij heeft het net zo in de auto.

Ds blaft iedereen aan als er iemand aan de auto voorbij komt. Fax nooit. Hij blaft wanneer (nu ja, gromt eerder, zijn volgende stop is dan zijn tanden laten zien, op het laatst zou hij uitvallen) je je onder de laadklep gaat begeven (mijn koffer gaat omhoog open).

Het is hier dus afhankelijk van de hond, 2 honden, beide zijn verschillend. hoewel ze genetisch wel erg nauw met elkaar in verband staan natuurlijk.

kleine2758 schreef:

laniramommy schreef:

Denise. schreef:Een vrijstaande woning in een prive bos

lol konden we dat allemaal maar betalen he

wij hebben een tussenwoning, met ruime tuin, en voor de deur is een plantsoen dus geen autoweg.
Onze buren zijn op zich wel rustig hoor.
Voor de deur spelen natuurlijk wel kinderen maarja daar moet een hond tegen kunnen hoor
Ik vind het juist goed als een hond veel gewend is!
Zon huis met prive bos is natuurlijk mooi en aardig, maar die hond is dan niets gewend en zal snel schrikken en daardoor happen, en snel in de stress schieten....
Ik weet niet of dat nu zoveel beter is voor z'n geluk en rust

Als een hond veel gewend is, laat hij zich ook niet zo makkelijk storen, stresst niet gauw, en is dus meer op z'n gemak....

Huh? dat volg ik niet hoor. Waarom zou een hond die vrij woont gaan bijten en snel in de stress schieten? Is wel erg kort door de bocht.
Is maar net wat je met de hond doet. Mijn vader woont zo en zijn hond(heb ik opgevoed) kan meer hebben dan de meeste hoor. Gewoon een kwestie van goede socialisatie enz.

En wat het beste is voor hond? Ik denk niet dat dat aan de woonomgeving ligt, maar aan wat er met de hond gedaan wordt (wandelen, trainen enz)
Zoals al gezegd werd zelfs op een studentenkamer kan het, moet je er alleen veel meer mee doen.

maar dan moet je dat dus wel doen
een hoop mensen weet niet, of kan het niet schelen, dat dat nodig is, opvoeding, socialisatie.
en dan wordt het dus een wereldvreemde waakhond.
Dat type ben ik helaas ook wel tegengekomen.
en daar doelde ik dus op.
Je zult dan zelf idd echt veel meer moeite moeten doen om je hond te kunnen socialiseren.
ik loop de deur uit, en hij ziet het buurmeisje, komt even verderop een buurman tegen, en op het veldje speelt hij met twee labradors die langs lopen, terwijl naast het veldje kinderen aan het spelen zijn in het speeltuintje daar..... we moeten onderweg ook nog een weg -geen grote maar toch hij ziet wel verkeer en leert al goed dat hij moet zitten bij stoepranden en pas verder mag als IK ja kom maar zeg- oversteken...
en zo gaan de dingen toch wat makkelijker zeg maar, ik hoef het niet helemaal op te gaan zoeken!

Ik zou zelf ook met alle liefde in een groot huis in een bos wonen hoor, ben gek op de natuur, en zou dat heerlijk vinden. dan zou Gentle ook niet ons enige hond zijn haha en zoals ik al eens heb verteld hopen we binnen 2 jaar in Suriname dus buiten de stad op een heel groot erf te wonen met hem -en ja dan komen er zeker hondjes bij zodat hij met hulp van zijn roedeltje het erf -5 hectare groot echt- kan helpen bewaken- .

Ik bedoelde alleen dat een situatie met vrijstaand huis op een groot stuk land, niet zaligmakend hoeft te zijn voor het leven van een hond. het ligt er maar helemaal aan hoe jij er verder mee omgaat als baasje, en of je er wel de tijd en moeite in steekt die de hond nodig heeft (en verdiend).

en inderdaad zal de hond sneller reageren en aanslaan, omdat hij minder gewend is.
Hoe hij met die stress om gaat, ligt helemaal aan de socialisering en opvoeding.
en nee helaas neemt niet iedereen zijn hond dan dus met zich mee , er zijn nog zat mensen die de hond puur op het erf hebben lopen en er amper naarr omkijken....
en dat is heel bepalend voor zijn gedrag én zijn geluk.

Ik heb met mijn teckels zowel in tussenwoning, appartement, bovenwoning, vrijstaand huis (einde oprit) en helemaal buiten gewoond.
Eentje is erg waaks, de andere kijkt meestal alleen mee.
Toen we helemaal buiten woonde sloeg ze minder aan maar natuurlijk wel heftiger als er een auto het terrein op kwam (de postbode of bezoek) Dan moest ik natuurlijk wel zorgen dat ik er als de kippen bij was als ze buiten liep want ik neem aan dat ze niet bang geweest zou zijn haar tanden te gebruiken Maar beetje blaffen van haar had niemand last en ze was absoluut niet heel waaks de omgeving aan controleren, in tegendeel, ze was super relaxed daar. Ook in het vrijstaand huis was ze heel relaxed. Sloeg alleen aan als er daadwerkelijk iemand de oprit opkwam.
Eigenlijk was ze het onrustigst in de tussenwoning omdat daar regelmatig mensen langs het woonkamer raam of achtertuin liepen en daar sloeg ze op aan. Uiteindelijk ging ze daar dus ook aanslaan als iemand aan de overkant van de straat liep, of verderop de hoek om, of..., etc. Heel irritant want de buren hebben toch last daarvan. Op de buren sloeg ze niet aan, dat was kennelijk wel 'normaal'.
In bovenwoning nu is ze eigenlijk ook wel rustig omdat er niemand langs de woonkamer loopt. Wel heel soms de keuken maar dat is minimaal genoeg zodat ze niet in de stress schiet en constant op zoek gaat naar onraad. Nu heb ik ook geluk, want ik heb meer last van de onderburen (zoon met beperkingen woont thuis die zeer regelmatig heul veel herrie maakt...) en reageer ik dus relaxed als ze is een keertje aanslaat. In een appartement waar ik ook gewoond had, had ik wel klagers (had 4 buren, maar eentjes klaagde) en dan ga je zelf gestrest lopen doen en dat helpt natuurlijk helemaal niet. Ik vermoed ook dat die klagende buren haar pestte als ik niet thuis was om aan het blaffen te krijgen...

Maar goed, de andere hond (jonger, dus opgevoed door de waker) is nooit waaks geweest. Slaat alleen aan bij deurbel, maar staat dan kwispelend klaar. Hij liep ook buiten toen ik afgelegen woonde en nooit bang geweest dat hij bezoek/postbode iets zou doen. 1 blafje en dan kwispelend bij portier klaar staan voor een knuffel

Mijn conclusie dus: Het ligt helemaal aan de specifieke hond wat het rustigst is voor hem/haar

pioenroos schreef:Ik heb met mijn teckels zowel in tussenwoning, appartement, bovenwoning, vrijstaand huis (einde oprit) en helemaal buiten gewoond.
Eentje is erg waaks, de andere kijkt meestal alleen mee.
Toen we helemaal buiten woonde sloeg ze minder aan maar natuurlijk wel heftiger als er een auto het terrein op kwam (de postbode of bezoek) Dan moest ik natuurlijk wel zorgen dat ik er als de kippen bij was als ze buiten liep want ik neem aan dat ze niet bang geweest zou zijn haar tanden te gebruiken Maar beetje blaffen van haar had niemand last en ze was absoluut niet heel waaks de omgeving aan controleren, in tegendeel, ze was super relaxed daar. Ook in het vrijstaand huis was ze heel relaxed. Sloeg alleen aan als er daadwerkelijk iemand de oprit opkwam.
Eigenlijk was ze het onrustigst in de tussenwoning omdat daar regelmatig mensen langs het woonkamer raam of achtertuin liepen en daar sloeg ze op aan. Uiteindelijk ging ze daar dus ook aanslaan als iemand aan de overkant van de straat liep, of verderop de hoek om, of..., etc. Heel irritant want de buren hebben toch last daarvan. Op de buren sloeg ze niet aan, dat was kennelijk wel 'normaal'.
In bovenwoning nu is ze eigenlijk ook wel rustig omdat er niemand langs de woonkamer loopt. Wel heel soms de keuken maar dat is minimaal genoeg zodat ze niet in de stress schiet en constant op zoek gaat naar onraad. Nu heb ik ook geluk, want ik heb meer last van de onderburen (zoon met beperkingen woont thuis die zeer regelmatig heul veel herrie maakt...) en reageer ik dus relaxed als ze is een keertje aanslaat. In een appartement waar ik ook gewoond had, had ik wel klagers (had 4 buren, maar eentjes klaagde) en dan ga je zelf gestrest lopen doen en dat helpt natuurlijk helemaal niet. Ik vermoed ook dat die klagende buren haar pestte als ik niet thuis was om aan het blaffen te krijgen...

Maar goed, de andere hond (jonger, dus opgevoed door de waker) is nooit waaks geweest. Slaat alleen aan bij deurbel, maar staat dan kwispelend klaar. Hij liep ook buiten toen ik afgelegen woonde en nooit bang geweest dat hij bezoek/postbode iets zou doen. 1 blafje en dan kwispelend bij portier klaar staan voor een knuffel

Mijn conclusie dus: Het ligt helemaal aan de specifieke hond wat het rustigst is voor hem/haar

mijn ouders hebben ook de woonkamer aan de straat met een laag groot raam, dus je ziet idd iedereen langs rijden en lopen enzovoorts.
dat hebben wij gelukkig niet, de woonkamer ligt aan de tuin, de keuekn is voor maar daar mag hij sowieso niet komen,
en het raam is hoog en hebben we dichtgeplakt met van dat raamfolie omdat we het niet prettig vonden dat buurkinderen steeds naar binnen keken of we thuis waren

maargoed het lijkt me sowieso wel vervelend hoor als er zo'n inkijk is in je huis en je alles ziet en hoort langs komen.
dat vind ik zelf niet prettig (en daardoor zou een hond er vast sowieso op gaan reageren, aangezien hij dan aan mij zou voelen dat ik het niet fijn vond denk ik zo...)

pioenroos schreef:maargoed het lijkt me sowieso wel vervelend hoor als er zo'n inkijk is in je huis en je alles ziet en hoort langs komen.
dat vind ik zelf niet prettig (en daardoor zou een hond er vast sowieso op gaan reageren, aangezien hij dan aan mij zou voelen dat ik het niet fijn vond denk ik zo...)

Inkijk was het niet hoor. Ze waakte op geluid en schaduwen ... Denk vooral op het feit dat mensen zo vlak langs het raam of schutting liepen. En vervolgens ging ze dus ook waken op mensen verderop in de straat die helemaal niet langs liepen, maar dat misschien wel van plan zouden kunnen zijn
Rolluiken en stenen muur van 3 meter hoog had misschien wel geholpen, maar das weer beetje te veel van het goede

pioenroos schreef:

pioenroos schreef:maargoed het lijkt me sowieso wel vervelend hoor als er zo'n inkijk is in je huis en je alles ziet en hoort langs komen.
dat vind ik zelf niet prettig (en daardoor zou een hond er vast sowieso op gaan reageren, aangezien hij dan aan mij zou voelen dat ik het niet fijn vond denk ik zo...)

Inkijk was het niet hoor. Ze waakte op geluid en schaduwen ... Denk vooral op het feit dat mensen zo vlak langs het raam of schutting liepen. En vervolgens ging ze dus ook waken op mensen verderop in de straat die helemaal niet langs liepen, maar dat misschien wel van plan zouden kunnen zijn
Rolluiken en stenen muur van 3 meter hoog had misschien wel geholpen, maar das weer beetje te veel van het goede

tss kinderachtig van je hoor.
is wel lekker rustig toch zon stenen muur en rolluiken voor de ramen?

laniramommy schreef:
Hoe hij met die stress om gaat, ligt helemaal aan de socialisering en opvoeding.
en nee helaas neemt niet iedereen zijn hond dan dus met zich mee , er zijn nog zat mensen die de hond puur op het erf hebben lopen en er amper naarr omkijken....
en dat is heel bepalend voor zijn gedrag én zijn geluk.

Nou dan zijn we het dus eens

Ik denk dat het echt aan de opvoeding ligt en dat een hond op heel plaatsen rustig woont. En wat al eerder gezegd is, als het goed is reageert een hond alleen op afwijkende geluiden en niet op de dagelijkse geluiden.

Ik denk dat een hond toch het liefst vrijstaand in het bos woont, met een baas die hem goed opvoedt. Heeft hij van alles het beste.

Ik heb met Ragyo gewoond in achtereenvolgens vrijstaand op platteland, vrijstaand in privebos, appartement in stad en 2 onder 1 kap in dorp. Vrijstaand in privebos was absoluut het rustigst. Maar hij past zich uiteindelijk overal aan. Ik heb wel maatregelen als gordijnen dicht als ik wegga zodat hij niet gaat lopen blaffen naar iedereen die voorbij komt (huiskamer grenst aan stoep, geen voortuin). En ik heb zelf behoorlijk invloed op hoe waaks hij zich gedraagt. In het appartement mocht officieel geen hond wonen, dus daar heb ik ieder half gromblafje al in de kiem gesmoord, en dat had ie toch echt wel snel door dat waaks blaffen niet de bedoeling was.

Ik ben zelf altijd overal en nergens, en daarbij sleep ik mijn honden ook mee. Of ze nou in een boerderij in Drenthe zitten, een chalet in Egmond, een flatje midden in Amsterdam het maakt ze eigenlijk helemaal niets uit. Wel word een tuin erg gewaardeerd.

Ze waken hier totaal niet, dus het maakt voor mijn honden erg weinig uit. Ik heb eigenlijk voor de honden juist altijd zo'n vensterbank willen hebben waar ze op kunnen liggen en naar buiten kijken, zouden ze erg leuk vinden denk ik, gewoon om stilletjes te bekijken. Maar ook al woon ik nu in een benedenwoning, ook daar geen ramen om echt relaxed bij te gaan liggen kijken.

Ze moesten overigens wel hier wennen aan buren die langs de voordeur liepen. In het begin stonden er steeds twee kwispelende honden bij de voordeur dan "haaa bezoek " Maar na een paar dagen reageerden ze daar al niet meer op.

chrico schreef:In een bunker

daar moest ik ook meteen aan denken

Tja hangt van de hond af.. k woon in een appartement en Jules en Jazz doen het perfect hier..die storen zich ook niet aan al die drukte buiten. En binnen is het niet gehorig, hoor nooit de buren. James kan beter in een rustige omgeving wonen, bij het bos ofzo. Het is hier eigenlijk te druk voor hem.

Ligt aan je buren.

Verschilt per hond denk ik. Een gevoelige hond die overal op reageert kan landelijk fijner vinden dan een flatje met overal buren natuurlijk.

Mijn honden , zijn wel waakser dan toen we in een woonwijk woonden. Vooral mijn reu kan er wat van, en dan niet als het druk is met wandelaars en fietsers en restaurantgangers, maar m.n. als het rustig is en er dan eens iemand langskomt. En dan kunnen ze elkaar ook nog eens lekker opjutten.
Het is ook wel de bedoeling dat er gewaakt wordt, maar overdrijven is iets anders, dan moeten ze hun muiltjes houden, en naar paardrijders wordt ook niet geblaft.
Ons terrein is uiteraard hermetisch afgesloten.

Marjoleine schreef:

laniramommy schreef: Zon huis met prive bos is natuurlijk mooi en aardig, maar die hond is dan niets gewend en zal snel schrikken en daardoor happen, en snel in de stress schieten....
Ik weet niet of dat nu zoveel beter is voor z'n geluk en rust

Dit is wel kort door de bocht maar wel wat ik min of meer bedoelde eigenlijk

Marc zegt het ook al ergens, honden worden waakser als je stil woont.
Dat bedoelde ik dus: als je heel rustig woont zijn er minder prikkels, wordt een hond daar nou alerter van of juist niet?
Wat is jullie ervaring daarin?

In zo'n bos lijkt me voor een hond veel harder werken met alles waarop gelet moet worden.
Of is dat niet zo?
En ja, natuurlijk hangt het van het type hond af, maar meer lengte erfgrens is toch gewoon meer (mogelijke) prikkel? Of niet?

bij mijn honden niet. maar die zijn sowieso erg relaxed en maken zich niet zo druk. het zijn ook geen blaffers. fritz was dat wel maar die was in een woonwijk helemaal waaks, waakser dan op de boerderij.

ik heb mij ingeschreven voor een hoekwoning omdat de tuin daar vaak groter is dan van een tussenwoning. en ik vind het zelf ook wel prettig om aan 1 kant geen buren te hebben.

foutje

Hutsje schreef:

Marjoleine schreef:

laniramommy schreef: Zon huis met prive bos is natuurlijk mooi en aardig, maar die hond is dan niets gewend en zal snel schrikken en daardoor happen, en snel in de stress schieten....
Ik weet niet of dat nu zoveel beter is voor z'n geluk en rust

Dit is wel kort door de bocht maar wel wat ik min of meer bedoelde eigenlijk

Marc zegt het ook al ergens, honden worden waakser als je stil woont.
Dat bedoelde ik dus: als je heel rustig woont zijn er minder prikkels, wordt een hond daar nou alerter van of juist niet?
Wat is jullie ervaring daarin?

In zo'n bos lijkt me voor een hond veel harder werken met alles waarop gelet moet worden.
Of is dat niet zo?
En ja, natuurlijk hangt het van het type hond af, maar meer lengte erfgrens is toch gewoon meer (mogelijke) prikkel? Of niet?

bij mijn honden niet. maar die zijn sowieso erg relaxed en maken zich niet zo druk. het zijn ook geen blaffers. fritz was dat wel maar die was in een woonwijk helemaal waaks, waakser dan op de boerderij.

ik heb mij ingeschreven voor een hoekwoning omdat de tuin daar vaak groter is dan van een tussenwoning. en ik vind het zelf ook wel prettig om aan 1 kant geen buren te hebben.

is dat zo?

Hier in de wijk hebben de hoekwoningen dus juist amper tuin, alleen een miniskuul hoekje waar niet eens een tafel in past.
de tussenwoningen hebben mooie lange tuinen.
dus daar kun je niet blind vanuit gaan
maargoed je gaat uiteraard eerst kijken
ik wilde dus juist geen hoekwoning hier, vanwege die tuin, en ook omdat je meer moet stoken dan.
ik hoef nu amper mijn verwarming aan te doen het hele jaar door en krijg altijd geld terug,
omdat de buren veel stoken
ik heb gelukkig ook nooit last van mijn naaste buren. zijn hele leuke rustige mensen.
als er een keer een feest is ofzo melden ze dit netjes vantevoren.
we hebben aan de overkant helaas wel een paar gezinnen die volgens mij met elkaar wedijveren wat feesten betreft en die geven dus om de haverklap een groot feest met band in huis en alles, soms nog met zon brassband voor de deur, en veel dronken mensen en lawaai.....
vorige keer kwam iemand van de overkant om 23 uur melden dat ze feest hadden en dat er over een half uur een bandje zou komen, of ik daar een probleem mee had??? op een doordeweekse schooldag he....
Dus ik zei natuurlijk eerlijk ja eigenlijk heb ik daar dus wel een probleem mee ja, mijn kinderen slapen die moeten morgen ook gewoon naar school, en dit is wel erg kort van te voren ook om het zo te melden.
ze hadden nog allerlei smoesjes. (we konden het niet eerder vertellen want het was een verassing voor de jarige... waarom dan perse zo laat? en niemand hier praat met dat gezin dus wie zou het dan verklappen? )
heb dus toen het idd een enorm kabaal werd ineens om 12 uur snachts, gewoon de politie gebeld....

ja, dat is hier wel zo en ik ken het ook niet anders eigenlijk.

Hutsje schreef:ja, dat is hier wel zo en ik ken het ook niet anders eigenlijk.

tja dan zou ik ook liever een hoekhuis hebben denk ik

Hier is dat dus niet zo.
en gelukkig hebben we naast ons heel leuke buren getroffen. we zitten ook niet middenin een grote straat ofzoiets,
we zijn het tweede huis van de hoek af, en voor de deur is een plantsoen, het is geen lange straat.

dus dat scheelt ook wel denk ik.
of je nu een tussenwoning hebt zoals wij hebben, of ergens op nummer 345 langs een autoweg met lawaaierige buren