Het HondenForum

Zoek stok! schreef:Ik heb daar helemaal niks mee, dat hele voorzichtige. Sorry. Ik ben gewoon in de kamer als Izzie buiten eet. Met de deur open, dat wel. Ik hoor haar scrunchen en kraken. En Bram krijgt vaak in de gang met de deur een klein beetje open. Ook die hoor ik eten. Mijn honden eten nooit botten met een risico zoals grote ribben. Veelal kleine dieren.

Je gaat daar wel anders over denken als het een keer bijna mis gaat.
Bij Romeo was het een simpele kipkarkas!
Helemaal niet groot dus, maar wel bijna gestikt.

Paulala schreef:

Zoek stok! schreef:Ik heb daar helemaal niks mee, dat hele voorzichtige. Sorry. Ik ben gewoon in de kamer als Izzie buiten eet. Met de deur open, dat wel. Ik hoor haar scrunchen en kraken. En Bram krijgt vaak in de gang met de deur een klein beetje open. Ook die hoor ik eten. Mijn honden eten nooit botten met een risico zoals grote ribben. Veelal kleine dieren.

Je gaat daar wel anders over denken als het een keer bijna mis gaat.
Bij Romeo was het een simpele kipkarkas!
Helemaal niet groot dus, maar wel bijna gestikt.

Dat is heel vervelend voor je. En ja, wie weet gebeurt het ooit bij Bram of Izzie. Maar al zou ik willen, ik kan niet eens naast alletwee tegelijk gaan zitten omdat ze op verschillende plekken eten. Het is niet dat het dagelijks gebeurt dat een hond sterft omdat hij ergens in stikt.

Zoek stok! schreef:

Paulala schreef: Je gaat daar wel anders over denken als het een keer bijna mis gaat.
Bij Romeo was het een simpele kipkarkas!
Helemaal niet groot dus, maar wel bijna gestikt.

Dat is heel vervelend voor je. En ja, wie weet gebeurt het ooit bij Bram of Izzie. Maar al zou ik willen, ik kan niet eens naast alletwee tegelijk gaan zitten omdat ze op verschillende plekken eten. Het is niet dat het dagelijks gebeurt dat een hond sterft omdat hij ergens in stikt.

Nee dat is zo.
Maar sinds mij dat is overkomen ben ik erg voorzichtig geworden.
Ik zit er niet met mijn neus bovenop, maar blijf wel heel dichtbij.
Romeo eet altijd in de keuken, en Julia in de bench, daar zit welgeteld 3 meter tussen, en de bank staat daar precies, dus ik zit mooi tussen ze in en kan ze beide zien.
Met mooi weer eten ze in de tuin, en dan zit ik op een tuinstoel tussen ze in.
Ik ben niet zo'n paniekvogel, maar de schrik zat er wel goed in.
Ik wist gelukkig goed wat ik moest doen, maar leuk is het niet om mee te maken.

De kans dat het verkeerd met ze afloopt als ik ze zo dicht bij elkaar laat eten, is groter dan dat ze ergens in stikken. Dat is dan mijn afweging (en ik heb geen bench)

Hutsje schreef:huts had het ook op het laatst, maar ook met grote stukken vlees. ze kauwde minder goed en slikte steeds grotere stukken in 1 keer door. ik ben het vlees gaan knippen en ze kreeg meestal alleen nog kipkarkas want ze knaagde nog zo graag. ook kreeg ze nog wel ander knaagwerk maar niet meer als voer. ik ben toen ook gestopt met vasten want daar kreeg ze ook meer moeite mee.

Wel 'goed' om te lezen dat meer oudere honden moeite krijgen met grotere (vlees)botten en stukken vlees (dat probeerde Bill inderdaad ook in een keer hap-slik-weg te krijgen). Wel iets om rekening mee te houden dus.
En die arme Billy maar misselijk zijn... Gelukkig voelt 'ie zich de laatste weken weer helemaal 't ventje.