Het HondenForum

Maar je kunt toch niet ontkennen dat de ene hond de andere niet is, en dat bepaalde honden nu eenmaal vrij stevig in hun schoenen staan.
De ene hond domineert nu eenmaal vaker over een andere hond dan de andere hond. En de eerste variant noemen we dan maar een dominante hond. Bij gebrek aan een betere, algemeen geaccepteerde, term

Is het dan niet simpeler om dan over een zelfverzekerde hond te hebben? Dan praat je in term van eigenschap, en wat mensen vaak zien als dominantie is een zelfverzekerde hond.
Hoewel er zijn ook mensen met een onzekere puberale kabaalmakende uitvaller aan de riem die dan trots vertellen dat ze een dominante hond hebben...

Eigenlijk alle onze honden zijn bvb heel zelfverzekerd in de omgang met andere honden, vreemde omgevingen en vreemde situaties en prikkels. Een hond is onzeker in de omgang naar vreemde mensen en dat uit zich in uitvallen, wat door een leerproces (niet bij ons) een soort blufpoker is geworden en uitziet als pure dominantie-aggressie als je even niet goed kijkt.
Hetzelfde hond is dus prima sociaal naar andere (ook vreemde) honden in huis, maar op vreemde terrein kan ze heel onverwachts en raar reageren.
Vaak is het ook hoe dat iets wordt gezien, ik heb een gedragstest gehad met mijn smoushondje en zij werd bestempels als dominant omdat ze met haar voorpoten tegen mensen op gaat staan.
Zij is eerder onzeker, maar dat opstaan is een trucje wat zij ook op commando kan en wat haar altijd veel lekkers oplevert. Ook bij vreemden op bvb wedstrijden. Dus ik vond het niet zo gek dat zij het deed.

Ik vind dit ook heel moeilijk in te schatten en zo afhankelijk van verschillende situaties en dan ook nog of het om dominantie naar mens of dier/hond gaat.

Kaya kán erg dominant zijn, maar ook erg onderdanig, zowel in haar houding naar mensen als honden.
Vormen die ik zie als dominantie bij haar, zijn dat ze mensen altijd recht aankijkt (ook totaal vreemden, de dierenartsen hebben om deze reden het allerhoogste respect voor haar) en met andere honden bemoeit ze zich eigenlijk niet totdat ze zich maar haar gaan bemoeien.
Op zich valt ze niet snel uit naar honden, behalve als ze 'aan haar zitten'.
Onderdanig als ik bv één woord wat boos uitspreek, dan kruipt ze al zowat bijna en weet niet hoe snel ze het 'goed moet maken'.
Echter, ze is niet enorm stabiel: ze kan ook soms bang zijn (m.n. bij de dierenarts die ze overigens dan nog wel steeds recht aankijkt) en tja, heel soms valt ze dus ineens wél uit. Soms met een waarschuwing een fractie van een seconde ervoor, soms zonder waarschuwing.

Puchu zie ik niet als dominant, maar ik vrees dat ik me daar juist weleens in kan vergissen Hij is een heerlijke kroelkip, echter lang niet zo gehoorzaam als Kaya. Hij doet eigenlijk exact waar hij zelf het nut van inziet: ziet hij het als een groter voordeel om te luisteren, dan luistert hij perfect, ziet hij dat niet, dan heeft hij volkomen lak aan je. Stiekum zet hij mij eigenlijk op een feilloze manier precies waar hij me wil hebben. Hij is een pieperd, een vreselijke aansteller, hij heeft een grote smoel naar andere reuen (volgens mij absoluut geen dominantie, maar juist onzekerheid).
Dus tja, al met al zie ik hem niet als dominant, maar als een 'lief galletje', maar nogmaals, hier en daar vergis ik me nog weleens in hem.

Het verschil tussen Puchu en Kaya is, dat je bij Puchu veel meer steken kan laten vallen, omdat hij veel zachter van karakter is. Waar je bij Kaya misschien toch bang zou moeten zijn dat ze dominant naar mij toe wordt op een nare manier, kan je bij Puchu's manier er wel om grinniken.

Ik ga de postings van Jaap* niet nogmaals kopieren
Maar ik ben het daar mee eens.

Mijn eerste hond was dominant in die betekenis.
Mijn begeleiding was het eerste half jaar zeer gebrekkig en het liep toen even flink uit de hand.
Dankzij twee trainsters waar ik bij terecht kwam heb ik geleerd om goed naar de hond te kijken en mijn begeleiding aan te passen.

Dat heeft geleid tot een baas/hond contact waar niets meer op aan te merken was

Rana komt aardig in de buurt.

Senna kan een bitch zijn, maar niet dominant denk ik. Ze moet even laten weten dat het haar huis is of haar stok, maar voor de rest is ze meestal juist onderdanig. Als ze honden tegenkomt gaat ze vaak al laag met haar kop en tilt ze haar achterpoot op, zodat ze bij haar even kunnen ruiken dat ze geen bedreiging is.

Maar James en Jara kwamen hier vorige keer binnen en dan laat Senna wel even weten dat het háár huis is. Meer dan een snauw is er dan niet.

PattyB schreef:Senna kan een bitch zijn, maar niet dominant denk ik. Ze moet even laten weten dat het haar huis is of haar stok, maar voor de rest is ze meestal juist onderdanig. Als ze honden tegenkomt gaat ze vaak al laag met haar kop en tilt ze haar achterpoot op, zodat ze bij haar even kunnen ruiken dat ze geen bedreiging is.

Maar James en Jara kwamen hier vorige keer binnen en dan laat Senna wel even weten dat het háár huis is. Meer dan een snauw is er dan niet.

Haha ja inderdaad... toen was ze nog stoer...totdat Jazz kwam :N:

Minna schreef:Is het dan niet simpeler om dan over een zelfverzekerde hond te hebben? Dan praat je in term van eigenschap, en wat mensen vaak zien als dominantie is een zelfverzekerde hond.

Zie mijn eerste berichtje in dit draadje

_Inge_ schreef:

PattyB schreef:Senna kan een bitch zijn, maar niet dominant denk ik. Ze moet even laten weten dat het haar huis is of haar stok, maar voor de rest is ze meestal juist onderdanig. Als ze honden tegenkomt gaat ze vaak al laag met haar kop en tilt ze haar achterpoot op, zodat ze bij haar even kunnen ruiken dat ze geen bedreiging is.

Maar James en Jara kwamen hier vorige keer binnen en dan laat Senna wel even weten dat het háár huis is. Meer dan een snauw is er dan niet.

Haha ja inderdaad... toen was ze nog stoer...totdat Jazz kwam :N:

Jazz is hier niet in huis geweest. Ik denk dat ze dan ook wel even laat weten waar het op staat :N:
Maar ze heeft wel ontzag voor Jazz, ja. Dus wie weet.

Rhodin wil dominant zijn, maar is ambivalent en onzeker en laat zich graag sturen door een andere hond of mens waarvan hij weet dat hij daar ondergeschikt aan is. Op de hondenschool loopt de stokoude hond van de hoofdinstructeur. Die hoeft maar één blik te werpen naar een andere hond die over de schreef gaat en het liefst vliegt Rhodin er langs om de zaakjes op te lossen voor hem. Volgens mij vindt hij dat de prettigste plaats in de rangorde, maar hij is nu ook nog jong, 2,5 jaar. Met alle andere honden waarmee hij bevriend is (behalve de hondenschoolreu), heeft hij de leiding. Ik moet hem hier wel in sturen bij sommige honden (volle reuen), want anders heeft hij de neiging te veel de confrontatie te zoeken.

PattyB schreef:

_Inge_ schreef:

PattyB schreef:Senna kan een bitch zijn, maar niet dominant denk ik. Ze moet even laten weten dat het haar huis is of haar stok, maar voor de rest is ze meestal juist onderdanig. Als ze honden tegenkomt gaat ze vaak al laag met haar kop en tilt ze haar achterpoot op, zodat ze bij haar even kunnen ruiken dat ze geen bedreiging is.

Maar James en Jara kwamen hier vorige keer binnen en dan laat Senna wel even weten dat het háár huis is. Meer dan een snauw is er dan niet.

Haha ja inderdaad... toen was ze nog stoer...totdat Jazz kwam :N:

Jazz is hier niet in huis geweest. Ik denk dat ze dan ook wel even laat weten waar het op staat :N:
Maar ze heeft wel ontzag voor Jazz, ja. Dus wie weet.

Volgende keer eens uitproberen

Moos was een zelfverzekerd ventje. Ik moest bij hem ook wel in de gaten houden dat ik niet te makkelijk werd met hen, want dan wist hij opeens niet meer wat hierkomen was. Eerst even daaaar snuffelen, dan even daaaar plassen, pomtidom, oh, riep de baas?
Ik heb hem weleens bij wat los vel gepakt als ik echt pissig was, maar daar was hij ook nooit erg van onder de indruk. Soms kwam er dan zelfs een klein protestgrommetje, of ik met mijn lurven van 'm af wilde blijven denk ik Die lach-smiley kan dan weer omdat ik echt nul problemen met hem had verder. Hij was een heel makkelijk hondje verder, maar had wel grenzen. Toen hij echt volwassen was ook richting andere reuen. Hij was absoluut geen knokker ofzo, was daar ook helemaal niet op uit, maar een flinke reu die dacht wel even over dat kleine frutseltje heen te gaan hangen kon wel een veeg uit de pan krijgen. Daarom was ik met Moos en vreemde grote reuen ook altijd wat huiverig; ik was als de dood dat hij er eentje zou treffen die dat dus niet pikte (hij snauwde, meer was het niet, maar toch...). Vreemd genoeg gebeurde dat eigenlijk nooit, schijnbaar wist Moos ook wel weer wanneer hij het wel en niet kon maken ofzo

Saar en Vera hebben geen neiging tot dominantie. Vera hoogstens heel soms in relatie tot Saar, maar dat is dan een blik ofzo. Zou Saar dan toch doorduwen dan denk ik eigenlijk dat Vera niks zou doen. Ze zijn allebei ontzettend inschikkelijk, naar honden, en naar mensen.

Benthor is dominant en wil dit graag uitdragen naar andere reuen. Als een reu dat niet accepteert kan dat resulteren in een matpartijtje. Gebeurt overigen (bijna ) nooit omdat hij dat niet mag. Bij mensen zal hij zich niet zomaar zeer onderdanig opstellen.

Iarik is dominant en heel zelfverzekerd en hoeft daardoor niet zo nodig een punt te maken. Hij zal wel de roedel beschermen als dat nodig is. Naar mensen stelt hij zich onderdanig op.

Mukkie is niet dominant.

Beer schreef:ik heb altijd geleerd dat een dominante hond eigenlijk niet bestaat. Een zelfverzekerde hond bestaat echter wel en deze kan wel dominant gedrag vertonen (minder zekere honden natuurlijk ook). dominantie noem je ook eigenlijk alleen maar zo als het gebeurd binnen de eigen roedel / omgeving.

Hier sluit ik mij bij aan, een dominante hond bestaat niet.
Wel een dominante handeling, maar dat is afhankelijk van plaats, honden enz.

Ik heb hier wel een heel erg zelfverzekerd hondje van 13 maanden
Tis een eigenwijs stuk vreten, maar oh zo vriendelijk naar mens en dier.
Conflicten met andere honden lost ze erg makkelijk en goed op, luisteren is niet haar sterke kant. Als ik er op sta dan komt ze wel of als ik haar heeeeel lief, vrolijk roep en als er koekjes zijn te halen.
Ik ben benieuwd hoe het zal zijn als madam uitgegroeid is.

Ik vind de dames hier wel dominant. Andere honden mogen alleen binnen de door hun bedachte grenzen blijven en als ze daar al in de buurt komen volgt er een correctie. Die moet uiteraard meteen geaccepteerd worden anders kan het snel omslaan in agressie.
Jigzy is hierin precies haar moeder die regeert met ijzeren vuist, ik heb weleens gedacht van oei dit gaat mis maar het word altijd gepikt door de staffordreuen. Alleen door dit gedrag kunnen ze niet met andere teven opschieten. Ook niet met elke reu.
Van Jigzy mogen bv honden niet ruiken onder haar staart, daarop volgt een correctie en als dit te vaak gebeurd wordt de reu al aangevallen als hij in haar persoonlijke zone komt.

Valerie schreef:Ik vind de dames hier wel dominant. Andere honden mogen alleen binnen de door hun bedachte grenzen blijven en als ze daar al in de buurt komen volgt er een correctie. Die moet uiteraard meteen geaccepteerd worden anders kan het snel omslaan in agressie.
Jigzy is hierin precies haar moeder die regeert met ijzeren vuist, ik heb weleens gedacht van oei dit gaat mis maar het word altijd gepikt door de staffordreuen. Alleen door dit gedrag kunnen ze niet met andere teven opschieten. Ook niet met elke reu.
Van Jigzy mogen bv honden niet ruiken onder haar staart, daarop volgt een correctie en als dit te vaak gebeurd wordt de reu al aangevallen als hij in haar persoonlijke zone komt.

Is dat dominant (zelfverzekerd) of niet zo zeker van zichzelf en een kort lontje?

ranetje schreef: Is dat dominant (zelfverzekerd) of niet zo zeker van zichzelf en een kort lontje?

Waar komt toch dat verhaal vandaan dat een hond die handelt onzeker zou zijn? Ik begrijp dat niet. Ik heb het idee dat er ooit eens gezegd is dat een stabiele kalme hond een zelfverzekerde hond is. Dat klopt ook. Maar dominant en zelfverzekerd vind ik dus niet hetzelfde. Dominant betekent dat de hond zichzelf hoger plaatst dan de hond of het mens dat hij voor zich heeft. Stabiele zelfverzekerde honden doen dat dus zeker niet per definitie en dus zullen zij ook niet snel met correcties reageren. Honden die echter dominant zijn zijn letterlijk in hun hoofd meer dan de hond waar ze het tegen hebben. Dus de dominante hond bepaalt dan alles. Onder de staart laten snuffelen is onderdanig gedrag. Een dominante hond laat zich niet besnuffelen. Het is dus logisch dat de dominante hond dan corrigeert. Hij gaat zich toch zeker niet als een ranglagere laten besnuffelen???

In mijn ogen haalt iedereen het fenomeen zelfverzekerde stabiele hond en dominante hond volledig door elkaar. Zelfverzekerd stabiel heeft niets met dominantie te maken. Dominante honden corrigeren en regelen de dingen zoals zij dat willen. Zij zullen niets accepteren wat normaal gesproken een ranglagere hond wel moet ondergaan. En een dominante hond kan wel degelijk zeer agressief worden als de regels niet nageleefd worden.

Maargoed, dat is ongewenst en veel mensen hier hebben stabiele zelfverzekerde honden en noemen dat dus gewoon dominant. Prima, maar is wel totaal iets anders. Zelfs de omega kan stabiel zelfverzekerd zijn. De baas van de roedel kan vreselijk druk en agressief zijn. De baas is echter wel de dominante hond. Dat is de definitie van dominant. En die laat zich dus niet op de rug leggen, niet berijden, niet onder de staart snuffelen en zeker ook niet aanstaren. Dan kan er afhankelijk van het karakter een reactie komen die wij als agressief bestempelen. Werkt dat niet dan kan een dominante hond dus heel makkelijk zijn positie gaan bevestigen met geweld.

ranetje schreef:

Valerie schreef:Ik vind de dames hier wel dominant. Andere honden mogen alleen binnen de door hun bedachte grenzen blijven en als ze daar al in de buurt komen volgt er een correctie. Die moet uiteraard meteen geaccepteerd worden anders kan het snel omslaan in agressie.
Jigzy is hierin precies haar moeder die regeert met ijzeren vuist, ik heb weleens gedacht van oei dit gaat mis maar het word altijd gepikt door de staffordreuen. Alleen door dit gedrag kunnen ze niet met andere teven opschieten. Ook niet met elke reu.
Van Jigzy mogen bv honden niet ruiken onder haar staart, daarop volgt een correctie en als dit te vaak gebeurd wordt de reu al aangevallen als hij in haar persoonlijke zone komt.

Is dat dominant (zelfverzekerd) of niet zo zeker van zichzelf en een kort lontje?

Beiden dames zijn een beetje te zelfverzekerd Dat dominante honden alles doen dmv een knipoog vind ik mooie droomverhalen.

MARC_S schreef:

ranetje schreef: Is dat dominant (zelfverzekerd) of niet zo zeker van zichzelf en een kort lontje?

Waar komt toch dat verhaal vandaan dat een hond die handelt onzeker zou zijn? Ik begrijp dat niet. Ik heb het idee dat er ooit eens gezegd is dat een stabiele kalme hond een zelfverzekerde hond is. Dat klopt ook. Maar dominant en zelfverzekerd vind ik dus niet hetzelfde. Dominant betekent dat de hond zichzelf hoger plaatst dan de hond of het mens dat hij voor zich heeft. Stabiele zelfverzekerde honden doen dat dus zeker niet per definitie en dus zullen zij ook niet snel met correcties reageren. Honden die echter dominant zijn zijn letterlijk in hun hoofd meer dan de hond waar ze het tegen hebben. Dus de dominante hond bepaalt dan alles. Onder de staart laten snuffelen is onderdanig gedrag. Een dominante hond laat zich niet besnuffelen. Het is dus logisch dat de dominante hond dan corrigeert. Hij gaat zich toch zeker niet als een ranglagere laten besnuffelen???

In mijn ogen haalt iedereen het fenomeen zelfverzekerde stabiele hond en dominante hond volledig door elkaar. Zelfverzekerd stabiel heeft niets met dominantie te maken. Dominante honden corrigeren en regelen de dingen zoals zij dat willen. Zij zullen niets accepteren wat normaal gesproken een ranglagere hond wel moet ondergaan. En een dominante hond kan wel degelijk zeer agressief worden als de regels niet nageleefd worden.

Maargoed, dat is ongewenst en veel mensen hier hebben stabiele zelfverzekerde honden en noemen dat dus gewoon dominant. Prima, maar is wel totaal iets anders. Zelfs de omega kan stabiel zelfverzekerd zijn. De baas van de roedel kan vreselijk druk en agressief zijn. De baas is echter wel de dominante hond. Dat is de definitie van dominant. En die laat zich dus niet op de rug leggen, niet berijden, niet onder de staart snuffelen en zeker ook niet aanstaren. Dan kan er afhankelijk van het karakter een reactie komen die wij als agressief bestempelen. Werkt dat niet dan kan een dominante hond dus heel makkelijk zijn positie gaan bevestigen met geweld.

Nou ja dit is dus precies de beschrijving van de dames. Rijdende honden wordt ook erg hard afgestraft. Jigzy gaat niet op haar rug voor andere honden maar dwingt soms wel een hond op de rug. Oogcontact kunnen ze ook erg fel op zijn.
Maar goed zodra alles goed gaat binnen hun grenzen gaat het verder prima.

Devi hier is dominant.
Alle honden tonen ook echt respect voor haar.
Op straat gaan er honden voor haar liggen als ze aankomt.
En hier in huis als de andere 2 aan het spelen zijn en Devi komt eraan stoppen ze gelijk.
Pups laten haar ook met rust. Ze heeft echt een air over zich.
Dus in mijn ogen is ze dominant.

Ik wil nog even iets verduidelijken. Dominant is de hond die bepaald hoe en wat. Dus de hond die vindt en zorgt dat hij/zij degene is die de regels maakt. Die hond mag op de andere hond rijden. Die hond mag de andere hond besnuffelen en straffen voor ongewenst gedrag. Tot zover klopt het voor iedereen wel denk ik. De ene hond krijgt die positie omdat hij/zij tegenover een hond staat zonder aspiraties. Prima, gaat vlekkeloos. Dan lijkt het alsof een dominante hond altijd een vredelievende hond zou zijn. Nu voorbeeld twee. Je neemt twee kangals. Beide reuen. Denken jullie dan echt dat die honden ondanks dat ze verschrikkelijk dominant willen zijn dat even met een houding en een blik bepalen? Dan komt dus de situatie dat de hond dat met geweld gaat doordrukken. Maakt dat de hond onzeker? Minder dominant? Dat is waarom ik de fabel dat de hond die dominant is ook meteen vredelievend is zo'n onzin vindt. De mate waarin agressie komt kijken hangt volledig af van hoe zeer dat nodig is. Wie er voor ze staat. Juist hele dominante honden kunnen dus extreem geweldadig zijn zonder dat er ook maar iets van onzekerheid bij te pas komt. Daarbij hangt het ook nog extreem veel af van het basiskarakter van een hond. Die Kangal zal vechten tot hij sterft, net als de stafford. Daarom kan je dus van die twee rassen zelden twee reuen houden. Geen van twee schikt zich in de ondergeschikte rol. Een ras of hond die snel agressie toont zal dus ook een leider zijn met een ijzeren vuist. Dat noemen wij een slechte leider. Dus een alfa die niet geschikt zou zijn. Maar geen enkele pitbull is dan een geschikte leider over een roedel reuen. Daarom zeg ik steeds, het ras speelt wel degelijk een enorme rol. Honden met lage bijtdrempels en een dominant karakter bijten nu eenmaal. Dominante jachthonden bijten zelden. Zijn zij dan dominanter dan een Kangal? De manier waarop honden de rangen en standen regelen hangt af van hun karakter. Bijten staat absoluut niet gelijk aan onzekerheid. Kan wel, hoeft totaal niet.

Als ik alleen al naar Dapper kijk. Hij kon niks anders dan rijden, overhangen en grommen met reuen. Ongeacht wat voor reu hij voor zich had. Hij rende er naartoe, zocht ze op, gaf zich nooit over en toonde niets dan dominant gedrag. Was hij zeker onzeker??? Dat terwijl hij zich dus na een sprint van 200 meter op zijn allergrootst tegenover een Ambull plaatste en die bij het minste of geringste weerwoord in het gezicht vloog. Dat is niet zo onzeker hoor Dat is gewoon dominante agressie. Dat is overigens ook een term uit de kynologie die ik totaal niet kan rijmen met de hond die alles met houdingen en blikken kan. Dat kan alleen bij honden die dat accepteren en dan ben je inderdaad automatisch dominant.

Mensen kijken in hun eigen referentie. Jachthonden reageren meestal alleen met agressie als ze bedreigt worden en overheerst. Maar dat kun je van veel terriers bv weer totaal niet zeggen. Die beginnen zelf met agressie terwijl de andere hond alleen maar kijkt of de staart te hoog heeft in hun ogen. Dus dan zie je die dingen ook in een ander perspectief. De dominante lab is niet de dominante stafford. Dat zijn twee verschillende rassen en dus verschillende manieren.

Ik ga wel een heel eind met jou mee Marc...

Kaya is typisch de hond die jij in je eerste reactie geeft over verschil tussen dominant en zelfverzekerd.
Ik zou haar dus wel als dominant bestempelen, maar niet altijd heel erg zelfverzekerd (vaak wel, maar niet altijd).

Verder vind ik het enorm afhangen van de situatie. Geen enkele hond is volgens mij altijd dominant, altijd zelfverzekerd.

Even als voorbeeld: Kaya is absoluut de baas over Puchu.
Kaya benaderd Puchu altijd, nooit andersom.
Kaya besnuffeld Puchu altijd, nooit andersom.
Kaya likt Puchu, nooit andersom.
Kaya neemt altijd het initiatief om te spelen, gaat nooit in om enkele spelpogingen van Puchu.
Kaya geeft eventueel correcties, nooit andersom.

En ga zo maar door.

Puchu is dus onderdanig aan Kaya, Kaya dominant over Puchu.

Maar plaats Puchu bij de 2 zeer zachtaardige teven van Marloes en je ziet een andere Puchu.
Puchu markeerde eerst even binnenshuis, vervolgens waren alle speeltjes van hem (die hem geen drol interesseren) en mochten de dames zich nauwelijks bewegen. Hij veranderde totaal.

Een bepaalde situatie maakt dus ook of een hond dominant zal zijn of niet. Plaats je een hond in de dagelijkse situatie (zoals met Kaya en Puchu) dan zie je een dominante Kaya en een redelijk onderdanige Puchu. Die situatie kan echter veranderen, er zou hier in de toekomst een superlieve teef kunnen komen en dan zie je een hele andere Puchu te voorschijn komen.

Nu moet ik wel zeggen dat over het algemeen in gedrag buitenshuis, Kaya natuurlijk wel veel dominanter is. Zij zal echt nooit op d'r rug gaan liggen voor een andere hond en laat zich absoluut niet onder d'r staart besnuffelen door wie dan ook.
Er is ooit één teef en één reu geweest die haar kon 'evenaren' en die 3 negeerden elkaar dus. Dat was een onuitgemaakte zaak wie hoger stond en die zaak bleef onuitgemaakt, geen van de 3 honden waagden zich eraan.
Puchu zou het wel doen als de andere hond dominanter is, dan taait hij af en dimt hij in.

Dat vond ik hier bijzonder met Daisy en Kelly. Allebei toch wel honden met een aardige kop erop. Naar ons toe wel heel anders, Kelly die bij ons ook wel eens probeert en Daisy die dat één keer in haar leven gedaan heeft.
Maar die 2 negeerden elkaar volledig. Denk ook niet dat het prettig was geweest als die op elkaar geklapt waren.
Maar wat jij beschrijft van Kaya met die andere honden herken ik wel in onze twee dames. Gewapende vrede, ze bleven heel slim bij elkaar uit de buurt. Ik denk dat die dan allebei wel voelen dat ze aardig wat waard zijn. (zijn m'n eigen gedachten er zomaar over)

Spike daartegen zoekt het juist op. Kelly negeert iedere hond. Tot ze te dicht bij haar komen dat snauwt ze, klaar, wegwezen! Spike moesten we in het begin heel duidelijk maken dat hij uit de buurt van Kel moet blijven, en dat snapt hij nu!
We houden hier de honden van hetzelfde geslacht maar uit elkaar. Of we moeten er zelf bij zijn. Dan begrijpen ze goed dat er niet gedold wordt. Denk niet dat het goed zou gaan als ze elkaar allevier tegen zouden komen zonder ons erbij :N: :N: :N: Bleven er misschien 1 of 2 over.

Ik houd niet zo van de term dominant omdat die te pas en te onpas gebruikt wordt. Bram noem ik zelfverzekerd, stabiel en zelfstandig. Maar dominant? Welnee, het is ook gewoon een lief hondje die aaitjes komt halen (als het hem uitkomt) Veel mensen zullen Izzie wellicht dominant vinden omdat ze wat meer van de grenzen opzoeken is. Ik vind haar niet dominant. Ze wil juist heel graag dat iemand haar vertelt wat ze moet doen. Daar voelt ze zich prettig bij. Bram heeft dat liever niet Hij zal zich ook niet onderdanig opstellen ten opzichte van een andere hond. Izzie wel.

Nanni was dominant met angst, Noah absoluut niet, die is zo onzeker. Wel wil ze nog onzekere honden domineren, maar dat is puur bluf en haar eigen ego op te krikken. Tegenover pups doet ze wel dominant, maar dat is schijn Zij heeft het omgedraaide Calimero effect: ik ben groot en jij bent klein en dat is heel eerlijk

Minna schreef:Niemand, want dominantie is een gedraging/relatiebegrip en geen eigenschap. Een dominante hond bestaat dus niet.
Een hond die in bepaalde situaties domineert over een andere hond wel, maar hetzelfde hond kan in andere situatie weer onderdanig zijn naar hetzelfde hond.
Of in hetzelfde situatie onderdanig zijn naar een andere hond.
De verhouding dominantie-onderdanigheid ligt dus aan de twee dieren die een relatie me elkaar hebben en aan de situatie.
Een in het algemeen zelfverzekerde hond bestaat wel, maar dat heeft niks met dominantie te maken. Een hond kan ook zelfverzekerd zijn als die op dat moment in een situatie de ondergeschikte is.

Ach dit vind ik altijd zo'n tot op de komma gepraat.
Nee vriendelijke mensen bestaan ook niet, ook een karaktereigenschap, maar toch vind ik sommige mensen vriendelijk en andere niet. Of eigenwijze mensen. Of chagrijnige mensen. Hebben ze allemaal een relatie voor nodig, maar ik noem ze toch zo.

Ik heb ooit eens 1 echt dominante hond gehad, die was dominant in elke relatie die hij aanging, al vanaf pup af aan. Dat was Bill mijn Mastiff, ik heb hem nog nooit onderdanigheid zien tonen, ik noem hem dus gewoon een dominante hond.
Was trouwens een zeer vriendelijke hond, maar niet te beroerd om de stratenmaker in zijn fikken te bijten toen deze, na 3 x vriendelijk verzoeken of mijnheer aan de kant wilde gaan, dacht hem van de plek te kunnen duwen.
Of, wel vriendelijk maar niet minder duidelijk, een vriendinnetje van mij van amper 50 kilo, heel lang aan kijken om aan te geven dat ze in zijn stoel zat, en daarna er gewoon met je 80 kilo bovenop gaan liggen.
Hij was niet fel, maar wel duidelijk en altijd de baas. Samen met mij, dat dan weer wel

Kelly heeft een tijdje binnen gewoond. (nu zit ze nog af en toe binnen)
Ze ligt graag op de bank. Maar willen wij erop dan moeten we haar er absoluut eerst afsturen. Anders geeft mw commentaar dat het háár bank is. Zou je lekker bij haar gaan zitten op de bank dat durft ze ook gerust een hapje te geven.
Zover komt het niet. Ze mag gerust op de bank, geen probleem. Maar willen wij erop dan gaat zij haar mand in. (staat nog een mand over in huis voor de 'af en toe binnenkomers')
Dat noem ik toch wel dominant.
Geen probleem voor ons, we kennen haar nu wel.

Zou een vreemde bij haar op de bank gaan zitten zou ze haar er echt niet af laten sturen, háár bank
En nee, we gaan haar niet verbieden dat ze er niet op mag. Zolang ze nog, soms met tegenzin van haar kant, haar mand in laat sturen vind ik het prima. Ze is oud en mag van ons best genieten van wat luxe en aandacht.

MARC_S schreef:Ik wil nog even iets verduidelijken. Dominant is de hond die bepaald hoe en wat. Dus de hond die vindt en zorgt dat hij/zij degene is die de regels maakt. Die hond mag op de andere hond rijden. Die hond mag de andere hond besnuffelen en straffen voor ongewenst gedrag. Tot zover klopt het voor iedereen wel denk ik. Als ik alleen al naar Dapper kijk. Hij kon niks anders dan rijden, overhangen en grommen met reuen. Ongeacht wat voor reu hij voor zich had. Hij rende er naartoe, zocht ze op, gaf zich nooit over en toonde niets dan dominant gedrag. Was hij zeker onzeker??? Dat terwijl hij zich dus na een sprint van 200 meter op zijn allergrootst tegenover een Ambull plaatste en die bij het minste of geringste weerwoord in het gezicht vloog. Dat is niet zo onzeker hoor Dat is gewoon dominante agressie. Dat is overigens ook een term uit de kynologie die ik totaal niet kan rijmen met de hond die alles met houdingen en blikken kan. Dat kan alleen bij honden die dat accepteren en dan ben je inderdaad automatisch dominant.
Mensen kijken in hun eigen referentie

Ik kijk ook in mijn eigen referentie, mijn reu zal niet actief op een andere hond afgaan om een punt te maken.. komt een andere hond op hem af en gaat iets doen wat hij niet wil.. dan reageert hij daar wel fel op (te fel in mijn ogen, en zeker in de ogen van andere mensen..) Hij zou ook weg kunnen draaien en tegen een boom aan kunnen markeren bijvoorbeeld.. maar hij reageert met correctie als de hond onder zijn gat gaat snuffen of probeert de nek wat hoger in zijn nek te leggen..
En met honden die hij kent is hij minder snel van de heftige correctie en volstaat vaak een blik of houding..
(dit is overigens de reden dat ik hem niet met vreemde honden in contact laat komen)
En aangezien ik vaak met beide honden loop laat ik haar ook niet kennismaken omdat zij soms weer wat te druk doet met honden en ook al niet echt onderdanig zich opstelt..ook reuen waar ik in aanvang haar contact mee liet maken zijn toch wel wat onder de indruk..
vanmorgen kwamen we een golden teef tegen.. liep aan de overkant rechts van ons weg.. ik stak over en de golden ging liggen in onderdanige houding.. buikje tonen half.. Finn en Bluf liepen beiden links van me.. aan de flex.. en Finn liep nog verder in een bocht met een half omhoog gebogen staart naar de overkant en Bluf was wel geïnteresseerd in de hond maar ook haar houding was neutraal.. staart gewoon neutraal maar oren naar voren en wel de intentie om erheen te gaan..
Kom de hond overigens wel vaker tegen maar ze is nooit gaan liggen overigens.. het zal dan toch een bepaalde uitstraling en blikken die honden met elkaar wisselen zijn ..

Roos is dominant. Als er een kans is om de baas te zijn, grijpt zij die kans graag. Niet alleen binnen de roedel, ook als ze met honden speelt en er grote honden zijn met staart hoog en die ballen afpakken, haar plas overplassen , over haar heen buigen , poot op haar zetten etcetera , kan ze ze nog wel eens op de rug gooien! Ik vind dat niet hondagressief, het is gewoon laten zien wie er de baas is zonder pijn te doen. Bij ons kan ze trekken als het kan, hogerop komen als het kan, etc.

Ik lees hier ook veel reacties over rasgebonden eigenschappen die de manier van 'dominantie' beïnvloeden.
Hoe zit dat met het uiterlijk dan? Heeft dat een grote invloed op de dominantie van een hond? Dus als je bijvoorbeeld een dominante jack russel tegenover een zelfverzekerde rottweiler zet, delft de kleinste dan het onderspit? Zoja, dan heeft er ook veel met fysieke kracht te maken, en niet enkel met een blik of een houding? Dus de grootste heeft het meeste voordeel?
Hoe zit het met uiterlijke kenmerken die het idee van dominantie kunnen beïnvloeden? Zoals honden met rechtopstaande oren, krulstaarten, ridges? Zouden die sneller gecorrigeerd worden omdat een andere hond denkt dat bv die ridgeback naar hem borstelt? Of denkt dat die knorrende bull naar hem gromt?

sTefaniA schreef:Ik lees hier ook veel reacties over rasgebonden eigenschappen die de manier van 'dominantie' beïnvloeden.
Hoe zit dat met het uiterlijk dan? Heeft dat een grote invloed op de dominantie van een hond? Dus als je bijvoorbeeld een dominante jack russel tegenover een zelfverzekerde rottweiler zet, delft de kleinste dan het onderspit? Zoja, dan heeft er ook veel met fysieke kracht te maken, en niet enkel met een blik of een houding? Dus de grootste heeft het meeste voordeel?
Hoe zit het met uiterlijke kenmerken die het idee van dominantie kunnen beïnvloeden? Zoals honden met rechtopstaande oren, krulstaarten, ridges? Zouden die sneller gecorrigeerd worden omdat een andere hond denkt dat bv die ridgeback naar hem borstelt? Of denkt dat die knorrende bull naar hem gromt?

Ik zou niet weten waar het aan ligt...
deze kleine is door zowel Bluf als Finn nooit een haar gekrenkt..

En die kleine was echt niet leuk voor haar...

Finn die mocht in haar hol kruipen bij wijze van..

Maar Bluf was denk de indringer.. die de stoorzender was tussen haar en Finn... en Bluf accepteerde het gedrag van die kleine overigens.. denk ook omdat Finn haar helemaal ok vond..


Ik kan er soms de vinger niet op leggen wanneer er wel gereageerd/gecorrigeerd wordt.. ook bij mijn reu zie ik dat sommige honden gewoon ontweken worden.. zelfverzekerde honden die gewoon in de houding passeren, maar geen contact zoeken.. ze kijken elkaar aan, Finn kijkt weg en dat was met een kleine jr op strand.. heel net hondje.. ze zochten elkaar niet op passeerden elkaar en Finn nam de bocht en klaar.. sommige meeblaffende kleine honden mogen ook meerennen zonder gedoe.. bepaalde anderen om wat voor reden dan ook reageert hij wel op.. en zij ook..
Ik zie hier dus niet dat bepaalde honden meer aanleiding geven tot reageren of actieve reactie.. maar honden die klein of groot een bepaalde rust of natuurlijke dominantie uitstralen daar wordt hier niet op geregeerd.. die reageren meer op elkaar om te kalmeren of gewoon door houding en dingetjes doen al laten zien wie of wat ze zijn, meer dan dat ik dat zie..

Maar Bluf was denk de indringer.. die de stoorzender was tussen haar en Finn... en Bluf accepteerde het gedrag van die kleine overigens.. denk ook omdat Finn haar helemaal ok vond..

Ik weet niet of hij goed gekopieerd is, maar die laatste foto lijkt het in mijn ogen wel dat Bluf (is toch Bluf of niet?) er een klein beetje genoeg van krijgt... in ieder geval zo lijkt het. Alsof ze nu wel iets heeft van: nou kappen he!! Ik doe toch niks!!!

Wel erg leuke foto's

Ik kan moeilijk iets zeggen merk ik over dominantie bij de groep... Lynn de cairn plast met een poot omhoog overal overheen, likt aan ieder's kop als ze dat wil en als grote Leah in een mand ligt en Lynn gaat er alleen maar voor staan, dan staat Leah op. Als Lynn drinkt wachten de andere twee ..... maar ook niet altijd. En Lynn hoeft echt niet te denken dat ze een botje af zou kunnen pakken. Leah is het makkelijkst in die zin, ze gaat wel uit de mand en ze wacht wel en ze laat zich wel likken .... maar buiten met andere honden geeft Lynn alleen aan dat ze het niet leuk vindt door een beetje bangig weg te lopen. Gaat de andere hond er dan nog achteraan, dan komt Leah in actie. Er tussen gaan staan, waf grom: "ze wil je niet, dus oprotten jij!"
Dus tja,