Het HondenForum

Eline* schreef:het is echt niet waar dat 2 van de 3 honden drager is van leish. Ik heb geen cijfers bij de hand, maar het aantal honden dat na een negatieve test op leish in het buitebnland alsnog leishmania ontwikkelt in bv nederland is echt niet enorm hoog. In tegendeel, volgens mij was het een erg laag percentage.
het is ook een kwestie van je verstand gebruiken. Trek je een hond van 10 jaar oud uit een risicogebied die daar altijd heeft rondgezworven of bv in het asiel heeft gezeten, loop je een dikke kans op bv leishmania.
Een jonge hond echter die bv in huis geleefd heeft heeft al veel minder kans op een besmetting.
Ik zou een adoptie zeker aandurven van een negatief geteste hond, die nog niet te oud is.

Absoluut mee eens dat er natuurlijk een enorm groot verschil zit tussen jonge en oudere honden en natuurlijk kan je een hond
eerst laten testen.

Maar deze link Eline, slaat dat dan nergens op?
http://www.rhp.nu/index.php?mact=News,c ... eturnid=15" onclick="window.open(this.href);return false;

Eerlijk? Ik vind het een bijzonder vaag artikel. "Nieuwe gegevens tonen aan dat de prevalentie van canine leishmaniose is toegenomen tot bijna 71% in enkele endemische landen in Zuid-Europa, met name in Frankrijk, Portugal Spanje en Griekenland."

Ik durf er echt om te wedden dat dat gelul is. Als 2 van de 3 honden in Frankrijk Leishmania heeft ben ik malle lowietje. Ik durf zelfs te wedden dat binnen Kimba niet 2 van de 3 honden leish heeft. Het is een artikel dat middelen aanprijst ter voorkoming van leish. Met dat in mijn achterhoofd haal ik er eigenlijk mijn schouders over op.

Ik heb cijfers gezien van iemand die onderzocht heeft hoeveel honden vanuit het buitenland hier in Nederland alsnog leish ontwikkelden.
Ik heb ze nu niet zo paraat (zal er wel naar zoeken als ik tijd heb), maar ik weet dat ik verbaast was over het lage aantal. Wat mij bijstaat is dat het procentueel haast om een verwaarloosbaar percentage gaat.
Dus in alle eerlijkheid; Ik ben alles behalve onder de indruk van het artikel.

Nou inderdaad,

Er wordt een naam van een Franse prof genoemd, geschermd met "nieuwe gegevens" waar verder niets over gezegd wordt behalve een enkele hele vage opmerking, het congres is georganiseerd door Bayer en er worden Bayer producten gepromoot.

Wedden dat die prof een dikke smak geld heeft gekregen voor de toestemming zijn naam te mogen gebruiken?

Als er nou echt een duidelijk onderzoek op tafel gelegd zou worden kan ik daar wat mee, maar dit frutsel? Er wordt niet eens een melding gemaakt van het onderzoek in de bronvermelding.

Gewoon reclame-klets.

Eline* schreef:
Ik heb cijfers gezien van iemand die onderzocht heeft hoeveel honden vanuit het buitenland hier in Nederland alsnog leish ontwikkelden.
Ik heb ze nu niet zo paraat (zal er wel naar zoeken als ik tijd heb), maar ik weet dat ik verbaast was over het lage aantal. Wat mij bijstaat is dat het procentueel haast om een verwaarloosbaar percentage gaat.

klopt mijn eigen ervaring dus met de cijfertjes.

Eline* schreef:Eerlijk? Ik vind het een bijzonder vaag artikel. "Nieuwe gegevens tonen aan dat de prevalentie van canine leishmaniose is toegenomen tot bijna 71% in enkele endemische landen in Zuid-Europa, met name in Frankrijk, Portugal Spanje en Griekenland."

Ik durf er echt om te wedden dat dat gelul is. Als 2 van de 3 honden in Frankrijk Leishmania heeft ben ik malle lowietje. Ik durf zelfs te wedden dat binnen Kimba niet 2 van de 3 honden leish heeft. Het is een artikel dat middelen aanprijst ter voorkoming van leish. Met dat in mijn achterhoofd haal ik er eigenlijk mijn schouders over op.

Ik heb cijfers gezien van iemand die onderzocht heeft hoeveel honden vanuit het buitenland hier in Nederland alsnog leish ontwikkelden.
Ik heb ze nu niet zo paraat (zal er wel naar zoeken als ik tijd heb), maar ik weet dat ik verbaast was over het lage aantal. Wat mij bijstaat is dat het procentueel haast om een verwaarloosbaar percentage gaat.
Dus in alle eerlijkheid; Ik ben alles behalve onder de indruk van het artikel.

Ok

Ik ging op zoek omdat ik het namelijk eerder had gelezen, maar bij god niet meer weet waar en toen stuitte ik hierop.

Als het aantal minder is, dan ben ik daar alleen maar blij om natuurlijk

Job schreef:

Eline* schreef:
Ik heb cijfers gezien van iemand die onderzocht heeft hoeveel honden vanuit het buitenland hier in Nederland alsnog leish ontwikkelden.
Ik heb ze nu niet zo paraat (zal er wel naar zoeken als ik tijd heb), maar ik weet dat ik verbaast was over het lage aantal. Wat mij bijstaat is dat het procentueel haast om een verwaarloosbaar percentage gaat.

klopt mijn eigen ervaring dus met de cijfertjes.

Mijn ervaring dus weer niet (Moritz Erlichia en één hond is getest waar ik belangstelling voor had en die bleek drager van Leishmania...
dus 2 uit 2).
Vandaar dat ik het aantal wat ik ergens had gelezen, zelf niet in twijfel trok.

Maar gelukkig blijkt het dus niet zo te zijn!

Caro. schreef:

Job schreef:

Eline* schreef:
Ik heb cijfers gezien van iemand die onderzocht heeft hoeveel honden vanuit het buitenland hier in Nederland alsnog leish ontwikkelden.
Ik heb ze nu niet zo paraat (zal er wel naar zoeken als ik tijd heb), maar ik weet dat ik verbaast was over het lage aantal. Wat mij bijstaat is dat het procentueel haast om een verwaarloosbaar percentage gaat.

klopt mijn eigen ervaring dus met de cijfertjes.

Mijn ervaring dus weer niet (Moritz Erlichia en één hond is getest waar ik belangstelling voor had en die bleek drager van Leishmania...
dus 2 uit 2).
Vandaar dat ik het aantal wat ik ergens had gelezen, zelf niet in twijfel trok.

Maar gelukkig blijkt het dus niet zo te zijn!

Heel erg verdrietig als je dit overkomt.
Ik heb gemiddeld denk ik zo'n 20 opvanghonden per jaar gehad,
dus zo'n 80 in het totaal,
en 1 hond die helaas leish heeft.
Dat gaat me echt aan mijn hart,
ook al is ze niet mijn hond,
ze had hier (als pup) al het eerste wondje
wat maar niet wilde genezen
en het voelde niet goed.
Vreselijk en dus niet eens een eigen hond.
Maar gelukkig maar 1 op de 83 (inclusief mijn eigen schatjes) tot nu toe.
Er zouden er best meer kunnen komen daar de incubatietijd
volgens mij wel 7 jaar kan bedragen.
Maar wat mij betreft absoluut acceptabel,
al gun je het geen enkele hond en baas.

Job schreef:

Caro. schreef:

Job schreef: klopt mijn eigen ervaring dus met de cijfertjes.

Mijn ervaring dus weer niet (Moritz Erlichia en één hond is getest waar ik belangstelling voor had en die bleek drager van Leishmania...
dus 2 uit 2).
Vandaar dat ik het aantal wat ik ergens had gelezen, zelf niet in twijfel trok.

Maar gelukkig blijkt het dus niet zo te zijn!

Heel erg verdrietig als je dit overkomt.
Ik heb gemiddeld denk ik zo'n 20 opvanghonden per jaar gehad,
dus zo'n 80 in het totaal,
en 1 hond die helaas leish heeft.
Dat gaat me echt aan mijn hart,
ook al is ze niet mijn hond,
ze had hier (als pup) al het eerste wondje
wat maar niet wilde genezen
en het voelde niet goed.
Vreselijk en dus niet eens een eigen hond.
Maar gelukkig maar 1 op de 83 (inclusief mijn eigen schatjes) tot nu toe.
Er zouden er best meer kunnen komen daar de incubatietijd
volgens mij wel 7 jaar kan bedragen.
Maar wat mij betreft absoluut acceptabel,
al gun je het geen enkele hond en baas.

Ongetwijfeld zal het helaas wel hoger liggen, want net wat je zegt, de incubatietijd kan oplopen tot 7 jaar.
Moritz leek kerngezond 4 jaar lang, geen wondjes, geen vreemde dingetjes, helemaal niks. Dus als iemand toen iets aan mij gevraagd had,
had ik ook gezegd 'hij?? nee hoor, kerngezond'.
Dus als je ze relatief kort opvangt, dan valt er niet zo gek veel over te zeggen. Wél als je ze verder volgt natuurlijk of bv net zoals Eline en Wil er heel veel en al lange tijd mee bezig bent.

Maar goed, helaas blijft het hoe dan ook een extra risico en ik vind wel dat je je dit moet realiseren. Ik was totaal niet voorgelicht, niet voorbereid en was dus helaas ook niet alert op de allereerste symptomen (bij Moritz diarree). Als ik dit wel was geweest, dat had er eerder een behandeling ingezet kunnen worden en wie weet.....
Als je het risico zoveel mogelijk wilt beperken, dan zou ik net wat Eline zegt, voor een jongere hond gaan die (voorlopig) negatief getest is.
En verder help je een hond er ontzettend mee en aan Moritz heb ik echt een wereldvriendje gehad. Dus van mijn kant absoluut niets
ten nadele van een 'buitenlandse' hond hoor

Ik denk dat ik weet waar dat hoge percentage van 71 % vandaan komt. Er is een DNA studie geweest waarbij weefsel van honden werd onderzocht. Uit die studie bleek in ong. 70 % van alle weefsels sporen van LM voor te komen. Maar, deze honden hadden dus geen (of niet allemaal) LM. Deze onderzoekers hebben gecomcludeerd dat het mogelijk is dat bijna alle honden die in risico gebieden wonen besmet worden maar het dus niet allemaal krijgen. Ze ontwikkelen de ziekte, alleen de klinische ziekte of ze worden resistent.

Uit arthropod borne diseases.
In dit boek staat ook dat in de risico gebieden (middellandse zee gebied) de aantallen besmette honden liggen tussen 10% en 37 %.

Caro ik volg ze ook verder hoor,
alleen zijn ze allemaal nog niet ouder dan 7 jaar.
Echt heel triest wat jou overkomen is,
maar totaal uit verhouding,
misschien zoals mijn ervaring ook uit verhouding is
(en laten we hopen dat dat bij mij zo blijft).

Maar als ik me niet vergis Son, dna-studies kunnen dna van de parasiet aangeven, maar niet uitmaken of dit dna-resten zijn van levende of dode parasieten.

Het zou kunnen dat in veel gevallen een hond besmet is geraakt en daarna de parasiet overwonnen heeft, wat wil zeggen alle levende parasieten heeft gedood, maar nog wel resten van hun dna in zich draagt.

Dit zouden dan valse positieven zijn.

Anders is het hoge aantal positieven en het in verhouding daarmee lage aantal honden dat daadwerkelijk LM ontwikkelt niet goed te verklaren.

Dat bedoelde ik ook te schrijven Wil in die laatste regel. (maar het was al laat dus mss schrijf ik het niet echt duidelijk).

Femmel schreef:Om te beginnen met het hondje wat ik heb gezien... Het gaat om Siri van Stichting Aai.



Herkomst: Athene, Griekenland. Siri werd als jonge pup in de bergen gevonden, waar ze klaarblijkelijk als ongewenst hondje was achtergelaten. Vervolgens mocht ze -tot haar komst naar Nederland- bij een Grieks gastadres logeren met een paar andere honden en katten. Siri is geboren in februari, ze is op 12 september naar Nederland gekomen en wordt opgevangen bij een gastgezin in Arnhem.

Karakter: Siri is een actief, sociaal en intelligent hondje met een prachtige tekening en een slank en rank figuurtje (zou een prima hond zijn om naast de fiets mee te nemen en/of om behendigheid mee te doen). Siri is prima met alle mensen, dol op kinderen en gaat ook goed om met de andere honden en katten in huis. Vogeltjes en konijntjes vindt ze verleidelijk om mee te spelen / op te jagen (laat zich wel corrigeren). Siri loopt netjes aan de riem en is zindelijk.

bron : http://www.stichtingaai.nl" onclick="window.open(this.href);return false;

Onze Joy* heeft haar hele leven wel iets gemankeerd, was het het een niet dan was het wel het ander. Altijd moesten we haar bepaalde beperkingen opleggen en dan zorgen dat deze beperkingen haar kwaliteit van leven niet aan zouden tasten. Ik denk wel dat we het heel goed hebben gedaan met haar en dat ze een fijn leven heeft gehad. Maar voor mij was het vaak slopend. Haar goed in de gaten houden, maar ook zorgen dat je niet met elke scheet bij de DA zat.

Als ik het zo hoor van jullie dan is er best wel een redelijke kans op dit soort ziekten en ik weet niet of ik willens en wetens dat risico durf te nemen. Ik ga maar eens kijken op het buitenlandse hondenforum. Maar ga absoluut ook kijken in de nederlandse asielen. Siri zal wellicht al een baasje hebben tegen de tijd dat we hier aan uit zijn, maar dat gun ik haar ook van harte. Mochten we toch voor een buitenlandertje willen/durven gaan dan zal er vast wel weer zo’n kanjertje op ons pad komen.

Bij een hond uit NL heb je net zoveel kans dat hij ziek wordt...
Dat zijn dan alleen een ander soort ziektes, oa HD, ED, oogziektes en noem maar op.

Bij ons (SOS-Strays) worden de honden getest en alleen de neg geteste honden komen over.
Mochten ze het later alsnog krijegen, want ja die mogelijkheid is er, dan begeleidt de stichting je ook hiermee. Plus dat je, via ons, medi uit Spanje kunt krijgen waar het relatief goedkoop is.

Als je een hond haalt ergens, ben je nooit verzekerd van de gezondheid van de hond.

nance schreef:

Femmel schreef:Om te beginnen met het hondje wat ik heb gezien... Het gaat om Siri van Stichting Aai.



Herkomst: Athene, Griekenland. Siri werd als jonge pup in de bergen gevonden, waar ze klaarblijkelijk als ongewenst hondje was achtergelaten. Vervolgens mocht ze -tot haar komst naar Nederland- bij een Grieks gastadres logeren met een paar andere honden en katten. Siri is geboren in februari, ze is op 12 september naar Nederland gekomen en wordt opgevangen bij een gastgezin in Arnhem.

Karakter: Siri is een actief, sociaal en intelligent hondje met een prachtige tekening en een slank en rank figuurtje (zou een prima hond zijn om naast de fiets mee te nemen en/of om behendigheid mee te doen). Siri is prima met alle mensen, dol op kinderen en gaat ook goed om met de andere honden en katten in huis. Vogeltjes en konijntjes vindt ze verleidelijk om mee te spelen / op te jagen (laat zich wel corrigeren). Siri loopt netjes aan de riem en is zindelijk.

bron : http://www.stichtingaai.nl" onclick="window.open(this.href);return false;

Onze Joy* heeft haar hele leven wel iets gemankeerd, was het het een niet dan was het wel het ander. Altijd moesten we haar bepaalde beperkingen opleggen en dan zorgen dat deze beperkingen haar kwaliteit van leven niet aan zouden tasten. Ik denk wel dat we het heel goed hebben gedaan met haar en dat ze een fijn leven heeft gehad. Maar voor mij was het vaak slopend. Haar goed in de gaten houden, maar ook zorgen dat je niet met elke scheet bij de DA zat.

Als ik het zo hoor van jullie dan is er best wel een redelijke kans op dit soort ziekten en ik weet niet of ik willens en wetens dat risico durf te nemen. Ik ga maar eens kijken op het buitenlandse hondenforum. Maar ga absoluut ook kijken in de nederlandse asielen. Siri zal wellicht al een baasje hebben tegen de tijd dat we hier aan uit zijn, maar dat gun ik haar ook van harte. Mochten we toch voor een buitenlandertje willen/durven gaan dan zal er vast wel weer zo’n kanjertje op ons pad komen.

Bij een hond uit NL heb je net zoveel kans dat hij ziek wordt...
Dat zijn dan alleen een ander soort ziektes, oa HD, ED, oogziektes en noem maar op.

Bij ons (SOS-Strays) worden de honden getest en alleen de neg geteste honden komen over.
Mochten ze het later alsnog krijegen, want ja die mogelijkheid is er, dan begeleidt de stichting je ook hiermee. Plus dat je, via ons, medi uit Spanje kunt krijgen waar het relatief goedkoop is.

Als je een hond haalt ergens, ben je nooit verzekerd van de gezondheid van de hond.

Het laatste ben ik volkomen met je eens, maar met het eerste toch echt niet.
Er is niet net zoveel kans, dat vind ik onzin. Een ziekte als Ehrlichia of Leishmania staat ook in geen enkele verhouding tot een aandoening als ED of zelfs HD en trouwens, ook dit laatste kunnen honden uit Spanje, Griekenland of waar dan ook ter wereld net zoveel krijgen als in Nederland. Het is dus niet zo dat omdat je een hond uit bv Spanje haalt, deze geen HD kan krijgen.

Juist van dit soort praat, gaan de nekharen me overeind staan. Mensen hebben het recht te weten over deze ziektes en eerlijkheid hierover.
Juist het verbloemen van de ernst hiervan, geeft veel meer narigheid, minder alertheid en enorm veel verdriet.
Ik snap absoluut dat het sommige mensen tegen kan houden dat ze een hond uit het buitenland halen en dat Stichtingen dit willen voorkomen, want natuurlijk hebben die honden ook recht op een fijn plekje.
Maar net zo goed hebben de nieuwe eigenaren recht op juiste informatie.

Sommige stichtingen halen honden met bakken uit het buitenland, zonder dat ze getest zijn. Nieuwe eigenaren krijgen geen enkele informatie over deze ziektes en hebben dus ook geen flauw benul wat het kan zijn als hun hond ziek wordt.
En ja, ook SOS-Strays heeft zich (in het verleden) hieraan schuldig gemaakt ism St. Hulp aan Buitenlandse Honden.
Mijn Moritz kwam in een vrachtwagen met 80 andere honden uit Griekenland, niet getest, geen enkele informatie kregen wij destijds van de genoemde stichtingen.

Nee Nance, zo rooskleurig als jij het voorstelt, is het niet.
Ik ben helemaal voorstander van de goede stichtingen en hoop dat SOS-Strays hier inmiddels ook onder valt, maar als je deze ernstige ziektes zo makkelijk aan de kant schuift, dan vrees ik het ergste.

Ik heb nu 3 buitenlandertjes in huis en er ook 3 gehad die inmiddels zijn overleden.
Alle honden waren van te voren getest en ik wist dus ook van te voren waar ik aan begon. Omdat ik altijd honden heb gekozen die ouder waren en/of al jaren in het asiel zaten hadden ze allemaal op papier wel iets (hoe langer ze onbeschermd worden blootgesteld, hoe groter de kans natuurlijk dat ze iets oplopen). Dat is voor ons nooit een belemmering geweest om de adoptie toch door te zetten, maar ik had net zo goed op dat moment "nee" kunnen zeggen en een andere kunnen kiezen.

De 3 die zijn overleden hadden allemaal of echt ziekteverschijnselen (2) toen ik ze in handen kreeg of een bloedtest waaruit al gebleken was dat er nierschade was (1). We zijn er toch voor gegaan in de hoop er iets goeds van te maken en dat is bij 2 van de 3 ook wel gelukt, alleen helaas niet voor zolang als ik gewild had.

De andere 3 die we nu hebben hebben op papier ook Ehrlichia en/of Leishmania positief getest. In de praktijk hebben ze geen ziekteverschijnselen, echter. Ik houd het wel in de gaten maar ben er niet bang voor.

Wat mij betreft zijn de buitenlandse ziektes niet een reden om af te zien van een hond uit het buitenland. Mijn advies: zorg alleen dat je je inleest, weet waar je aan begint, zorg dat de hond getest is en ga alleen in zee met een stichting die dat ook voorstaat.

jelle schreef:Ik heb nu 3 buitenlandertjes in huis en er ook 3 gehad die inmiddels zijn overleden.
Alle honden waren van te voren getest en ik wist dus ook van te voren waar ik aan begon. Omdat ik altijd honden heb gekozen die ouder waren en/of al jaren in het asiel zaten hadden ze allemaal op papier wel iets (hoe langer ze onbeschermd worden blootgesteld, hoe groter de kans natuurlijk dat ze iets oplopen). Dat is voor ons nooit een belemmering geweest om de adoptie toch door te zetten, maar ik had net zo goed op dat moment "nee" kunnen zeggen en een andere kunnen kiezen.

De 3 die zijn overleden hadden allemaal of echt ziekteverschijnselen (2) toen ik ze in handen kreeg of een bloedtest waaruit al gebleken was dat er nierschade was (1). We zijn er toch voor gegaan in de hoop er iets goeds van te maken en dat is bij 2 van de 3 ook wel gelukt, alleen helaas niet voor zolang als ik gewild had.

De andere 3 die we nu hebben hebben op papier ook Ehrlichia en/of Leishmania positief getest. In de praktijk hebben ze geen ziekteverschijnselen, echter. Ik houd het wel in de gaten maar ben er niet bang voor.

Wat mij betreft zijn de buitenlandse ziektes niet een reden om af te zien van een hond uit het buitenland. Mijn advies: zorg alleen dat je je inleest, weet waar je aan begint, zorg dat de hond getest is en ga alleen in zee met een stichting die dat ook voorstaat.

Helemaal wat ik bedoel te zeggen