Het HondenForum

Mijn hond is gecastreerd om medische redenen en er zijn altijd reuen die een poging wagen om op hem te rijden.En geloof mij dat is zeer irritant.
Nou lost hij het nog netjes op door een paar flinke verbale waarschuwingen te geven en dan druipen ze af maar er loopt hier ook een labrador reutje die iedere keer "aangerand "wordt en niets terug doet.Die is heel onzeker geworden na zijn castratie.

Liet schreef:Ik moet zeggen dat ik het jammer vind dat mensen zo heftig reageren meteen. :N:

Het is nu eenmaal een gevoelig onderwerp op vele hondenfora

Liet schreef:Ik heb nog helemaal niks gedaan en wil alleen maar het beste voor Lars. Als hij ongewenst gedrag gaat vertonen door hormonen waarbij hij (op bepaalde momenten) onhandelbaar wordt en waaruit blijkt dat die hormonen hem zelf ook in de weg zitten, dan zou ik kunnen besluiten tot castratie. Maar ik heb net al aangegeven dat ik voorlopig, tot hij volgroeid is, nog helemaal niks ga besluiten.

Zelf dan zou ik er goed over nadenken, want er is geen weg terug.

Wij hebben door de jaren heen een aantal asielhonden in huis gehad. Bepaalde honden waren als puber gecastreerd door hun eerste baasje(s) alvorens een paar maanden later dan toch als onhandelbaar in het asiel te belanden. Wij hebben duidelijk ondervonden dat de nadelen niet opwegen tegen de voordelen. Onze puber Dario wordt niet gecastreerd, tenzij medisch noodzakelijk.