Het HondenForum

MARC_S schreef: Dekrijp kan een hond domweg niet zijn zonder vergrootte vulva. Er kan niet gedekt worden dan.

Dit klopt niet helemaal. Er kan inderdaad niet gedekt worden, maar dekrijp zonder opgezwollen vulva kan dus wel. Daar ben ik achter gekomen tijdens de laatste dekking van Escan (die dus wel gepland was, maar niet gelukt)
Verschillende keren geprobeerd. Escan is een ervaren dekreu maar was niet geinteresseerd. Toen het progrestoron echt wel hoog was en Escan zelfs door de tussen de benen van de eigenaar door de teef besprong (Escan is een terughoudende saarloos, vooral bij mannen) was er niks gezwollen. Nee, er kon dus niet worden gedekt. Terwijl de teef echt dekrijp was.

Het klinkt mij niet als een logische cyclus en ik zou zeker even met je DA overleggen.

Ik zou een echo laten maken. Daar kunnen ze al met 1 blik uitsluiten of er een cyste zit.

Zit er geen cyste kan je altijd nog laten prikken of andere besluiten nemen.

Ik heb zelf pas ondervonden dat een cyste je hele cyslus even flink in de war kan gooien (bij mensen dan he ! )

Melanie 74 schreef:Wat is abnornaal?
Dolina werde de eerste keer loops toen ze 2,5 jaar oud was, niet eerder. Daarna een pause van 8 maanden en daarna een pause van 7 maanden. Nu wachten we op de vierde loopsheid. Ze is nu 4 jaar oud.

Op een seminar (over vruchtbaarheid van honden) waar ik in maart ben geweest, vertelde de prof. dat er weinig is wat echt afwijkend is, en dat teven die leven in een roedel, ook loopsheden onderdrukken als de andere teef of teven erg dominant zijn.Stress is ook groot factor voor afwijkingen in de loopsheden, een stille loopsheid is ook mogelijk.
Ook kan het zijn dat er niet genoeg hormonen worden aangemaakt, het is een vrij complex gebeuren.
Zomaar een reden aanwijzen is bijna niet mogelijk.

Wat mij trouwens wel is opgevallen dat Do haar vulva na de eerste loopsheid groter is geworden net als haar "knopjes".
Het is zeg maar volwassen geworden na de eerste loopsheid, nu met de andere loopsheden is haar vulva niet meer zo opgezwollen als bij de eerste loopsheid.

Maar mocht je idd zorgen hebben, je kan ook een echo laten maken en wat bloed laten onderzoeken op progesteron, ze kunnen dan ook zien of er aktiviteit is geweest. En als er iets mis is in de baarmoeder/eileiders kunnen ze dat wel zien op de echo.

Interessant, ik wist niet dat dit ook kon meespelen.
Uitblijvende loopsheid kán ook veroorzaakt worden door ziekten. Persoonlijk zou ik dus wel even een echo o.i.d laten maken. Maar ik geef eerlijk toe dat ik ook wel het type ben dat graag gerustgesteld wordt

Is Cleo gecastreerd? Want dat kan wel een reden zijn, als er totaal geen hormonale aktiviteit is ...
Maar buiten is het andersom? Of laat Cleo de ruimte aan Eva omdat ze het niet de moeite waard vindt zich er mee te bemoeien?
Ik heb nl dat gezien bij Dolina en Tonnie, Tonnie was degene die duidelijk de rechten had, Dolina probeerde buiten haar wel tot grof spelen over te halen, (het zogenaamde beuken) maar Tonnie ( op oudere leeftijd kon ze niet meer vanwege de slijtage in heupen, schouders) maar was nog steeds de bazin. Ze liet Do haar gang gaan, ging er niet op in.
Nu zie ik dat weer terug bij Do en Wanda, hoewel nu duidelijk is dat Do chefin is, probeert Wanda dat ook met beuken, en dat mag van mij weer niet, ik zit niet te wachten op blessures.

En ik bedenk mij net dat als er een cyste is ze meestal dan wel bloeden.
Ik heb ook een teef gezien die bloedde alsof ze flink loops was, bleek een cyste te zijn. Die moest wel verwijderd werden.

Cleo is gecastreerd en er is hier niks vrouwelijks in huis met hormonen Cleo is binnen de baas, Eva buiten. Eva en Cleo spelen wel wat maar dat is meer als Cleo Eva gaat bijten en jagen. Verder nauwelijks iets van interactie tussen mijn honden. Ze houden van elkaar op gepaste afstand. Eva onderdrukt Cleo buiten door op haar af te stormen en met de poten op de grond te slaan en een woeste woef uit te stoten. Eva bedoeld dat niet als spelen maar als Cleo op haar plaats zetten. Cleo duikt dan in elkaar en laat zien dat ze geen ruzie wil. Binnen staart Cleo Eva weg en dat werkt perfect. Gaat het om onze aandacht dan is het weer Eva die daar doorheen loopt met de staart omhoog zodat Cleo weer niet durft in te grijpen. Beetje vaag dus.

Onze vorige wetter werd voor de eerste keer loops toen ze 22 maanden was.
Gek genoeg was ze stipt elke 6 maanden loops daarna.

Rinne roos werd voor de eerste keer loops toen ze 7 maanden was, die heeft een cyclus van 10-11 maanden
Ik wil maar zeggen: er is van alles mogelijk.

Ik ken honden die eens in de 1,5 jaar loops zijn ook, en ik ken honden die niet zwellen en niet vloeien en toch loops zijn.
Ik ken er die strijk en zet schijndrachtig worden en ik ken er waar je niet aan ziet dat ze zelfs maar hormonen hébben.

Ik zou me geen zorgen maken maar als je dat wel doet moet je lekker naar een da.
Er zijn fertiliteitspecialisten, dat lijkt me dan het slimste.

Ik maakte me zorgen maar nu niet meer. Ik lees nu erg veel van dit soort verhalen en omdat Eva blaakt van gezondheid ga ik er vanuit dat ze gewoon een oerhondjes-cyclus heeft die ook nog onderdrukt wordt door Cleo. De enige echte loopsheid was met Dapper erbij. Dus ga na...Hij maakte haar helemaal gek want ze wilde door hem gedekt worden en andersom ook natuurlijk. Sinds de dood van Dapper is ze zoals nu, hormoonloos lijkt het wel.

Wat wel vreemd is is dat ze die loopsheid haar vacht verloor, droge huid kreeg en er slecht uit ging zien. Dat is daarna ook niet meer voorgekomen. Ze had echt jeuk en problemen. Krabben tot bloed en dat soort onzin. Wij werden totaal para dat we een rashond en dus een hond met huidproblemen hadden. Niks meer van dat goddank.

Mizzsylver schreef:als je denkt dat ze nu schijnzwanger is kun je nu al progestron laten bepalen, die blijft ook hoog bij een schijnzwangerschap.

En idd zoals al gezegd een echo laten maken van baarmoeder en eierstokken, eventueel een vaginoscopie.

Dit zou ik zelf ook doen, er hoeft helemaal niet gelijk gesneden te worden in een hond waarvan je op grond van het uitblijven van loopsheden twijfel hebt of er iets niet in orde is wat dit veroorzaakt.
Juist omdat je er zelf onzeker door lijkt te worden (wat ik hier merk uit het topic in ieder geval, kan ook de verkeerde indruk zijn) is het misschien wel beter om even door te bijten en wél naar een dierenarts of fertiliteits-specialist te gaan. Nu blijf je twijfelen, blijf je onzeker over het feit of ze wél of niet loops is en eventueel dekrijp zou kunnen zijn, of ze wél of niet schijndrachtig is, of ze wél of niet een vaginitis heeft etc.

Nozem heeft normale loopsheden en verliest bloed, Sjefke heeft als jonge teef ook een paar normale loopsheden gehad maar vanaf haar eerste nest is zij stil loops, en ook onregelmatig want als 1 van de andere teefjes hier loops is of wordt, wordt Sjefke ook loops. Zij verliest sinds haar eerste nest geen bloed, niet zichtbaar in ieder geval.
Tapas is pas 1 keer loops geweest en die had een heel normale loopsheid, net als haar moeder Nozem.

Van de andere vrouwelijke nakomelingen van Nozem en Sjefke heb ik niet van afwijkingen in de loopsheden gehoord.

En wat vindt jij van de loopsheden van Eva Suzanne? Denk je dat het normaal is of zou jij je wel zorgen maken? Jij hebt haar net die keer gezien dat ze loops leek te zijn en dat zou dan de echte topdag zijn geweest aangezien ze voor en na die dag geen enkel teken gaf op wat fel en onverwacht gedrag na
Die dag rolde ze met haar rughuid zei Martijn en dat doet ze nooit, alleen 1 keer bij de aanblik van een reu tijdens de andere loopsheid. Dus dat was de grootste indicatie. Die druppel was van de eend, dat weet ik inmiddels zeker omdat er veel meer bloed op dat kussen zit terwijl dat kussen nooit in huis ligt. Dus dat bloed was of van Eva tijdens die rit, of van de bloedende eend die ik daar een week eerder op heb gelegd toen ik hem tegen een auto zag knallen. De logische verklaring lijkt mij dus die eend. Ik zag die dag nl al bloed op dat kussen toen ik de eend wilde pakken bij de dierenarts.

MARC_S schreef:Ik maakte me zorgen maar nu niet meer. Ik lees nu erg veel van dit soort verhalen en omdat Eva blaakt van gezondheid ga ik er vanuit dat ze gewoon een oerhondjes-cyclus heeft die ook nog onderdrukt wordt door Cleo. De enige echte loopsheid was met Dapper erbij. Dus ga na...Hij maakte haar helemaal gek want ze wilde door hem gedekt worden en andersom ook natuurlijk. Sinds de dood van Dapper is ze zoals nu, hormoonloos lijkt het wel.

Wat wel vreemd is is dat ze die loopsheid haar vacht verloor, droge huid kreeg en er slecht uit ging zien. Dat is daarna ook niet meer voorgekomen. Ze had echt jeuk en problemen. Krabben tot bloed en dat soort onzin. Wij werden totaal para dat we een rashond en dus een hond met huidproblemen hadden. Niks meer van dat goddank.

Ik wilde reageren op verandering in roedel en lees nu dat ze na Dapper niet echt meer loops is geweest..
Voordat Bluf bij mij kwam.. waren we aan het wachten tot na de loopsheid.. die dus maar niet kwam.. haar mama was gesteraliseerd en normaliter werd eerst Saar loops en daarna Bluf... maar Saar werd niet meer loops.. en ook Bluf haar loopsheid bleef uit.. ik herinner me dat we toen met Finn ergens hadden afgesproken op een camping.. misschien dat een volle reu haar loopsheid zou opwekken..
Geloof dat drie weken daarna ze inderdaad loops werd..
Het uitblijven van loopsheid kan dus volgens mij wel een gevolg zijn van factoren die anders zijn geworden binnen de roedel.
Hier thuis kon ik de klok erop gelijk zetten dat als de teef van de buurman verderop loops werd dat Bluf ongeveer drie weken erna loops werd...
Haar laatste loopsheid was echter ook wat raar.. normaal zag ik aan Finn zijn gedrag wel of het hoogtepunt er zou zijn..en voor mijn gevoel was ze pas een week loops.. maar toen ik haar wegbracht bleek ze met een aantal dagen al op het hoogtepunt was.. ze werd toen dus gedekt.
Haar verliezen en er wat minder goddelijk uitzien dat vind ik normaal bij loopsheid.. als ze echt gaan ruien dan weet je dat de loopsheid er aan zit te komen, en ook als ze wat magerder worden.. althans, dat merk ik hier en ook bij een mecheldame die in de loopse tijd zit.. ze zijn over het algemeen wat magerder dan..die mechel heeft trouwens ook geen vaste loopsheid periode.. onregelmatig dus..
Ik gok dat Bluf in augustus wel weer loops gaat worden.. die is wat regelmatiger geworden in de cyclus.

Eva is nu onverwacht magerder geworden. Ze doet bijna niks ivm de hitte maar eet als een bootwerker terwijl we toch haar heupen en ribben voelen ineens. De vacht staat er echter perfect bij.

MARC_S schreef:Eva is nu onverwacht magerder geworden. Ze doet bijna niks ivm de hitte maar eet als een bootwerker terwijl we toch haar heupen en ribben voelen ineens. De vacht staat er echter perfect bij.

het koelen van een hondenlichaam kost vaak meer dan het warm houden,
merk hier dan ook dat echte warmte meer meer extra voeding kost dan echte kou (en dat voor mijn buiten honden...)

MARC_S schreef:En wat vindt jij van de loopsheden van Eva Suzanne? Denk je dat het normaal is of zou jij je wel zorgen maken? Jij hebt haar net die keer gezien dat ze loops leek te zijn en dat zou dan de echte topdag zijn geweest aangezien ze voor en na die dag geen enkel teken gaf op wat fel en onverwacht gedrag na
Die dag rolde ze met haar rughuid zei Martijn en dat doet ze nooit, alleen 1 keer bij de aanblik van een reu tijdens de andere loopsheid. Dus dat was de grootste indicatie. Die druppel was van de eend, dat weet ik inmiddels zeker omdat er veel meer bloed op dat kussen zit terwijl dat kussen nooit in huis ligt. Dus dat bloed was of van Eva tijdens die rit, of van de bloedende eend die ik daar een week eerder op heb gelegd toen ik hem tegen een auto zag knallen. De logische verklaring lijkt mij dus die eend. Ik zag die dag nl al bloed op dat kussen toen ik de eend wilde pakken bij de dierenarts.

Ik vind het lastig om er iets nuttigs van te vinden.
Wat betreft de eventuele signalen van een loopsheid ben ik zelf altijd heel erg nauwgezet, vanwege Sjefke.
Ik signaleer dan ook eigenlijk altijd direct veranderingen op dat gebied bij mijn eigen honden, met name bij Sjefke maar ook bij Nozem en inmiddels bij Tapas, sinds haar eerste loopsheid.
Maar uit wat ik van jullie heb gelezen hier en gehoord, kan ik niet opmaken dat jullie echt heel duidelijke signalen hebben gezien bij Eva, die op een eventuele loopsheid wijzen.
De laatste keer dat ik haar gezien heb, vond ik haar vulva wat vergroot, maar het is vrij lastig vergelijken natuurlijk als je de normale toestand van de hond niet goed kent.

Ik zou als het mijn hond zou zijn denk ik toch wel willen weten hoe het nu zit. Zorgen maken zou ik me niet direct, maar ik zou er geruster op zijn als ik zeker wist dat er niets voor haar gezondheid eventueel (op termijn) bedreigends aan de hand zou zijn.

Ik heb hier een teef die om de 18 mnd loops is. Verder is ze helemaal gezond en geen problemen. Als ze loops is, heeft ze een normale loopsheid. 2 van de teckels (moeder en dochter) zijn om de 10 mnd loops, dus ook niet zo heel erg vaak. Wel lastig met plannen van nestjes.

Meike haar moeder is 4 jaar niet loops geweest, heeft alleen op 8 mnd een loopsheid gehad en daarna niet meer. De DA zei dat het te verwachten was dat ze helemaal niet meer loops zou worden, maar onderzoeken gaven geen problemen aan. Na 4 jaar is ze loops geworden en dat was dus een gespleten loopsheid. Eerst 2,5 wkn normaal en na 3 wkn was ze ineens dekrijp en ja dat hadden ze niet gezien, omdat er geen vloeiïng was en dan krijg je dus een oeps nestje als er een reu erbij rondloopt.

Ik zou haar ook laten onderzoeken, just to be sure

Heb ik met Miep ook gedaan, er zijn toen echo's gemaakt van alle kanten en ze hebben bloedonderzoek gedaan, maar niets vreemds te zien. De de teckels heb ik niets gedaan, omdat ik dus weet dat het in hun lijn voorkomt dat ze zulke lange tijden tussen de loopsheden hebben, daar had de fokker van Gioi me al voor gewaarschuwd en meer van de pups uit mijn nestjes hebben dit.

Ook al ken ik ook verhalen van teefjes die 1 x loops worden en dan niet meer en om de heel lang loops enzo, toch zou ik er even naar laten kijken. Geen operatie maar gewoon een echo en even met zo'n camera'tje. Is allebei niet belastend en dan weet je toch iets. Als daar niets uitkomt weet je dat het gewoon bij Eva hoort.

Wat ben jij toch een viespeuk Nanna.

MARC_S schreef:Wat ben jij toch een viespeuk Nanna.

Maar ze zou best eens gelijk kunnen hebben

MARC_S schreef: Enne Linda, wat is een Leida? Is dat een vrouwelijke dierenarts die Leida heet en niet snel snijdt? Mijn dierenarts doet sowieso alleen wat ik wil dus ik ben niet bang dat hij gaat snijden zonder dat ik het weet

Leida is een holistisch dierenarts (en chiropractor). Maar ik bedoelde eigenlijk een arts die wat verder kijkt dan alleen 'castreer maar'.

MARC_S schreef:Ik heb alleen een hekel aan de mallemolen die dierenartsen heet.

Maar dit is toch wat anders dan bij Cleo? Daar is toch nooit een duidelijke diagnose gesteld? Het is toch vrij makkelijk te controleren of de baarmoeder e.d. okay is? Ik zou dat persoonlijk wel willen weten omdat als er iets mis zou zijn dat levensbedreigend kan zijn. Of zit ik er naast?

Ik heb altijd het gevoel dat als je eenmaal begint met naar de dierenarts rennen je een godsvermogen achterlaat en dan nog zelf eerder weet wat het is. Wij bij Cleo 20 keer naar de dierenarts, geen oplossing. Dapper idem, wij zeiden dat hij kanker had en 2 dierenartsen vonden van niet. Dus AB erin, kuurtje hier kuurtje daar, punctie hier punctie daar en na heel veel aandringen toch nog een onderzoekje of het geen kanker was en voila, kanker en hij kon bijna meteen ingeslapen worden. Wuilus, artrose, moest dit dat doen en na 5 bezoekjes ivm spondylose en god weet wat heb ik maar gewoom rymadil gekocht en kon ze nog lekker 3 jaar lopen tegen alle verwachtingen in. Dus als ik straks met Eva ga en ze vinden niks dan gaan ze me bang maken en eindigt het alsnog met open snijden want anders ben ik geen verantwoordelijke baas. En let op, dan is er achteraf nog steeds niks aan de hand. Dus dierenartsen liever alleen als ik echt denk dat dat nodig is

Ah okay. Ik heb andere ervaringen met artsen (gelukkig ).

MARC_S schreef:Ik heb altijd het gevoel dat als je eenmaal begint met naar de dierenarts rennen je een godsvermogen achterlaat en dan nog zelf eerder weet wat het is.

Hier ook andere ervaringen gelukkig. Ik ben ook stad en land afgereisd met een Saar die èn niet loops werd, èn dik werd van de lucht, èn zich een olifantenhuid krabte.
Heb er geen godsvermogen aan gespendeerd, maar ben er zelf achter gekomen dat het aan de Frontline lag.

Nu ook weer. Twee jaar ontzettend mank (na een lange, doldrieste wandeling). Ikzelf was overtuigd dat het een blessure was. Foto's toonden niets aan, jaar later (ook weer even doldriest geweest) geen enkele verandering. "Maar ja, dat pietsje artrose he? Als het puntje verkeerd zit dan mankt ze al".

Ik ben godsblij dat ik toen na een jaar naar de holistisch da in de Bilt ben gegaan (link heb ik eerder al gegeven). Al gelijk na het kraken liep ze al zowat weer perfect. Kostte ook nog maar iets van 80 euro ook nog. Terwijl ik daar met alle egards behandeld ben (en Saar met nog meer) en wij pas ruim een uur later pas weer buiten stonden.

Dat klinkt beter inderdaad Ik denk echter niet dat er iets mis is nu ik las dat teven elkaar onderdrukken, klopt immers precies het plaatje hier. Dan nog zijn er meer honden die zo raar loops zijn en ze heeft verder geen enkele klacht. Dus dan wil ik liever ook niet naar de dierenarts. Zodra ik het niet meer vertrouw en denk dat het beter is om te kijken dan laat ik dat ook wel doen.

Kelly had dus wel een cyste én een vleesboom, maar die bloedde bijna leeg.
Hoeft natuurlijk niet altijd zo te zijn, weet ik ook. Maar het lijkt mij dat met een cyste een hond juist veel bloed?
Of was dat alleen bij Kelly misschien?
Die was ook in geen 2 jaar loops geweest.

Maar goed, ze is ook een oude tante, ze is nu 11

MARC_S schreef:Cleo is gecastreerd en er is hier niks vrouwelijks in huis met hormonen Cleo is binnen de baas, Eva buiten. Eva en Cleo spelen wel wat maar dat is meer als Cleo Eva gaat bijten en jagen. Verder nauwelijks iets van interactie tussen mijn honden. Ze houden van elkaar op gepaste afstand. Eva onderdrukt Cleo buiten door op haar af te stormen en met de poten op de grond te slaan en een woeste woef uit te stoten. Eva bedoeld dat niet als spelen maar als Cleo op haar plaats zetten. Cleo duikt dan in elkaar en laat zien dat ze geen ruzie wil. Binnen staart Cleo Eva weg en dat werkt perfect. Gaat het om onze aandacht dan is het weer Eva die daar doorheen loopt met de staart omhoog zodat Cleo weer niet durft in te grijpen. Beetje vaag dus.

Ik geloof dat je hier al je antwoord hebt Roedelgedrag beinvloedt heel veel bij honden.

Ik zou dan lekker niet naar de dierenarts gaan, ik heb ook niet meer veel vertrouwen in dierenartsen sinds vorig jaar.
Als ik naar hun geluisterd had, stond Dolina nu op de anti-epileptica terwijl ze een gesloten ontsteking bij haar derde en vierde rugwervel en een gebroken borstbeen had. Dus tot zover mij ervaringen. Ik was eigenwijs en heb niet geluisterd.
Ze is gelukkig nu weer topfit
En hormonale aktiviteit

Zekers omdat jullie geen fokplannen hebben zou ik mij er niet druk om maken, en als het wel een stille loopsheid is zie je vaak ook de staartreflex en zekers dat de reuen er op reageren!
Mijn ouders hadden ook een teefje die stille loopsheden had, jaren lang geprobeerd om haar nog een nestje te laten krijgen, alles tervergeefs. Toen de hond uit de fok gehaald en werd ze om haar 8ste jaar gedekt door de broer van Dolina, die was toen 10 maanden.
Resultaat 2 pups waarvan er eentje het niet heeft gehaald ...

Vaak worden teven eerder loops als er in de buurt loopse honden zijn. Volgens mij wonen bij jullie in de buurt niet zo veel honden. Uit je verhaal maak ik verder op dat je liever niet naar een dierenarts gaat. Wat je bijv. zou kunnen doen, als er iemand in je omgeving is met een loopse teef, in de tijd dat je denkt dat Eva er tegen aan zou kunnen zitten, deze teef met Eva in contact laten komen. Mogelijk dat ze dan wel mee gaat?

Ik zou naar een (erkende) voortplantingsspecialist gaan en een goede echo laten maken. Dan weet je t gewoon zeker. En wat een onzin dat deze mensen meteen tot opereren overgaan, das echt niet waar. Ze zullen zeker aanraden hun eigen broodgewin weg laten snijden.

Bij een teefje van ons liepen de loopsheden ook raar, extreem lang, veel bloed en heel kort op elkaar. Totdat we nu al twee loopsheden Utero van Puur geven, nu verlopen ze normaal.
Ook een teefje wat steeds ernstige vaginitis had na een loopsheid is hier erg bij gebaat.