Het HondenForum

Als dat de echte reden is waarom je hem wil castreren, en waarom zou ik je niet geloven , zou ik het niet doen. Ik heb al meer dan 30 jaar reuen, allemaal tot op hoge leeftijd intact, ze liepen/lopen allemaal los en er heeft er nog nooit eentje per ongeluk gedekt. Die kans is echt nagenoeg nihil.
Dus niet doen hoor . Sowieso niet doen, ook niet om een andere reden, tenzij medisch.

Neeltje schreef:

DjockPuck schreef:Ik heb eerst mijn teefje laten helpen, want ik wilde beslist geen oeps nestjes.
Maar mijn reutje kreeg ( och arme) zoveel last van zijn hormonen. Hij jammerde en wilde niet meer eten.
Die heb ik eerst chemisch laten castreren. Maar omdat hij amper 5 kg woog ( weegt) is er niet genoeg chemische rotzooi in gekomen. Het heeft maar amer een paar weken gewerkt en toen heb ik toch besloten om hem ook te laten helpen.
En als je goed oplet met het eten geven ( niet op het oog voeren) valt het gewicht best wel mee hoor.
Die van mij is beslist niet gegroeit.

Dat is wat anders. Zo te lezen heb jij een teef en reu thuis. Dan kan ik me dat voorstellen. Maar om een reu te castreren omdat hij misschien ooit wel eens een loslopende loopse teef tegen zou komen, nee, dan neem je een verkeerde beslissing.

Ja ik van beiden eentje thuis.
Ik wilde het reutje niet laten helpen hoor, maar dat kon gewoon niet anders.
Maar het teefje heb ik ( op aanraden van de DA) al voor haar eerste loopsheid laten helpen.
Ik heb n.l al eens eerder een teefje bijna verloren aan baarmoederonsteking.
Dat beestje heeft er heel lang mee rond gelopen zonder dat ze dus klachten had.
En toen ging het in enen erg snel fout.
Het bleek later dat de baarmoeder en één eileider al versteend waren. Door dat de tweede eileider ging ontsteken hebben we het ontdekt.
Dus ik was er al snel van overtuigd dat ik in ieder geval het teefje zou laten helpen.

Het is wel eensgezind maar nee, het is nog niet in me opgekomen om mijn reuen te castreren om een ongelukje met een vreemde hond te voorkomen. Ik wil ook absoluut niet met ze fokken trouwens, maar of ze daar evt. wel of niet geschikt voor zouden kunnen zijn (not) vind ik verder ook niet zo ter zake doen.

Uiteraard zorg ik wel dat ze niet per ongeluk weg kunnen lopen van huis en ben met wandelen dermate in de buurt dat het me stug lijkt dat het zo snel zou lukken.

Wel heb ik, tot nu toe, de mazzel dat ze ook niet overmatig vervelend reageren op (bijna) loopse teven. Heb je een hond die dat wel is wordt het misschien wel moeilijker om een evt. ongelukje te voorkomen en kan ik me voorstellen dat je in een extreem geval wel castratie overweegt.

Hihi, grappig dat sommige mensen denken dat er andere redenen zijn. Als ik Beau wil veranderen, zal ik niet bij hem moeten beginnen maar bij mezelf. Overigens, is het niet zo dat na de leeftijd van ongeveer 3 jaar honden nog maar minimale karakterveranderingen kunnen ondergaan nav castreren?

De vraag van sommige mensen, volgens mij oa Marjoleine.. Ja, hij is irritant en luistert dan echt niet meer. Dan kan ik roepen wat ik wil, maar dan stopt 'ie op z'n beagles de banaantjes wat verder in zijn oren. Maar om hem daarom aan de lijn te houden vind ik ook eigenlijk een hele zware optie. Dat is geen leven voor hem

Marc, wat jij zegt, klopt. Hij is hier nou niet bepaald gewenst en dat zal hij ongetwijfeld voelen. Maar, als hij dat voelt, zal hij toch ook voelen dat ik wel wil dat hij hier is? Daarbij komt, dat een hond niet een minder fijn karakter heeft omdat hij hier niet gewenst is; dat zou alleen zijn gedrag zijn. Als ik dan een weekend of op een ander tijdstip met hem alleen ben, lijkt het mij toch, dat hij zich beter zou moeten voelen? Ik heb verder zo wel mijn vermoedens van wat er wél allemaal speelt maar daar ben ik nu mee bezig en schrijf er liever pas wat over als ik resultaat boek. Ik verwacht overigens, dat dat al vrij snel is, ik denk dat ik een prima iets voor Beau heb gevonden. Want al wil mijn gezin hier geen moeite voor doen, ik wil dat wel en ik zal dat niet opgeven.

Hilde schreef: Hij is hier nou niet bepaald gewenst en dat zal hij ongetwijfeld voelen. Maar, als hij dat voelt, zal hij toch ook voelen dat ik wel wil dat hij hier is? Daarbij komt, dat een hond niet een minder fijn karakter heeft omdat hij hier niet gewenst is; dat zou alleen zijn gedrag zijn. Als ik dan een weekend of op een ander tijdstip met hem alleen ben, lijkt het mij toch, dat hij zich beter zou moeten voelen? Ik heb verder zo wel mijn vermoedens van wat er wél allemaal speelt maar daar ben ik nu mee bezig en schrijf er liever pas wat over als ik resultaat boek. Ik verwacht overigens, dat dat al vrij snel is, ik denk dat ik een prima iets voor Beau heb gevonden. Want al wil mijn gezin hier geen moeite voor doen, ik wil dat wel en ik zal dat niet opgeven.

Mwah ik vind dat altijd redelijk overschat hoor, de invloed die dat heeft op het karakter van een hond, wel of niet gewenst zijn.
Vanaf het moment dat ik ben gaan samenwonen(16 jr. geleden) zijn al mijn honden door 1 partij niet gewenst. Ze hebben er nog nooit 1 seconde van wakker gelegen. Ze doen trouwens ook niet hun best om door Andre wel gewenst te worden, ze trekken zich gewoon helemaal niets van hem aan. Hij is een soort van meubelstuk voor hun.
Op Perry na dan, want dat is de eerste in 16 jaar die hij leuk vind.

Hilde schreef:Hihi, grappig dat sommige mensen denken dat er andere redenen zijn. Als ik Beau wil veranderen, zal ik niet bij hem moeten beginnen maar bij mezelf. Overigens, is het niet zo dat na de leeftijd van ongeveer 3 jaar honden nog maar minimale karakterveranderingen kunnen ondergaan nav castreren?

De vraag van sommige mensen, volgens mij oa Marjoleine.. Ja, hij is irritant en luistert dan echt niet meer. Dan kan ik roepen wat ik wil, maar dan stopt 'ie op z'n beagles de banaantjes wat verder in zijn oren. Maar om hem daarom aan de lijn te houden vind ik ook eigenlijk een hele zware optie. Dat is geen leven voor hem

Marc, wat jij zegt, klopt. Hij is hier nou niet bepaald gewenst en dat zal hij ongetwijfeld voelen. Maar, als hij dat voelt, zal hij toch ook voelen dat ik wel wil dat hij hier is? Daarbij komt, dat een hond niet een minder fijn karakter heeft omdat hij hier niet gewenst is; dat zou alleen zijn gedrag zijn. Als ik dan een weekend of op een ander tijdstip met hem alleen ben, lijkt het mij toch, dat hij zich beter zou moeten voelen? Ik heb verder zo wel mijn vermoedens van wat er wél allemaal speelt maar daar ben ik nu mee bezig en schrijf er liever pas wat over als ik resultaat boek. Ik verwacht overigens, dat dat al vrij snel is, ik denk dat ik een prima iets voor Beau heb gevonden. Want al wil mijn gezin hier geen moeite voor doen, ik wil dat wel en ik zal dat niet opgeven.

Maar ik neem aan dat het het grootste gedeelte van de tijd bij de mensen is die hem eigenlijk niet willen als jij op school zit? Dat is iets wat een hond echt wel aanvoelt en zeer zeker invloed zal hebben op zijn gedrag. Niet zijn karakter, wel zijn gedrag. Want eigenlijk is er een stelregel als er een hond in een gezin komt, als moeders de vrouw het er niet mee eens is, moet je het niet doen. Wat dat is meestal de persoon die het meeste samen is met de hond en dus de meeste invloed heeft. De ouders moeten er echt wel achter staan, want meestal na jaren valt de taak toch op hun. Ik hoop dat jij het volhoudt en als je straks uit huis gaat, de mogelijkheid hebt om je hond mee te nemen en er voor te zorgen.

Neeltje schreef:

Hilde schreef:

Want eigenlijk is er een stelregel als er een hond in een gezin komt, als moeders de vrouw het er niet mee eens is, moet je het niet doen.

Dat vind ik toch wel een hele achterhaalde stelregel.

Budkes schreef:

Hilde schreef: Hij is hier nou niet bepaald gewenst en dat zal hij ongetwijfeld voelen. Maar, als hij dat voelt, zal hij toch ook voelen dat ik wel wil dat hij hier is? Daarbij komt, dat een hond niet een minder fijn karakter heeft omdat hij hier niet gewenst is; dat zou alleen zijn gedrag zijn. Als ik dan een weekend of op een ander tijdstip met hem alleen ben, lijkt het mij toch, dat hij zich beter zou moeten voelen? Ik heb verder zo wel mijn vermoedens van wat er wél allemaal speelt maar daar ben ik nu mee bezig en schrijf er liever pas wat over als ik resultaat boek. Ik verwacht overigens, dat dat al vrij snel is, ik denk dat ik een prima iets voor Beau heb gevonden. Want al wil mijn gezin hier geen moeite voor doen, ik wil dat wel en ik zal dat niet opgeven.

Mwah ik vind dat altijd redelijk overschat hoor, de invloed die dat heeft op het karakter van een hond, wel of niet gewenst zijn.
Vanaf het moment dat ik ben gaan samenwonen(16 jr. geleden) zijn al mijn honden door 1 partij niet gewenst. Ze hebben er nog nooit 1 seconde van wakker gelegen. Ze doen trouwens ook niet hun best om door Andre wel gewenst te worden, ze trekken zich gewoon helemaal niets van hem aan. Hij is een soort van meubelstuk voor hun.
Op Perry na dan, want dat is de eerste in 16 jaar die hij leuk vind.

Maar jouw partner doet ook niks vervelends tov de honden neem ik aan. Dat vind ik toch wel anders dan dat de familie zich er op een vervelende manier mee bemoeit.

Ze waren er, zeker in het begin, het er mee eens dat er een hond kwam. Maar dat ik nou net Beau moest kiezen Ze dachten dat ze met hun maniertjes wel een hond'je' kunnen opvoeden, beetje geschreeuw afentoe, vastpakken bij de halsband, enzovoort. Toen Beau begon terug te blaffen en te grommen schrokken ze toch wel een beetje. En als ik zeg, laat me nou met die hond bezig zijn en bemoei je er zo min mogelijk mee.. Ik heb ze pas een stukje over lichaamstaal voorgeschoteld die Beau vaak vertoont.. Nou, dat was toch de grootste onzin Een hond is een hond, die hoort op de grond en die is er voor de gezelligheid. Wat nou speuren en wat nou gehoorzaamheidstraining? Een hond is toch van pup af aan gehoorzaam? :N: Gelukkig heeft Beau ze al een beetje beter op weten te voeden en zit ik eindelijk op training en trekken ze hun handen er van af, maar ik ben nog steeds een betweter die geen verstand van honden heeft en zij weten het -natuurlijk- beter. Want ze hebben levenservaring.

Ik heb de castratie uit mijn hoofd gezet hoor, omdat ik erop vertrouw dat ik hem altijd op tijd weg kan krijgen bij de teef.

Hilde schreef:
Ik heb de castratie uit mijn hoofd gezet hoor, omdat ik erop vertrouw dat ik hem altijd op tijd weg kan krijgen bij de teef.

Budkes schreef:

Hilde schreef:
Ik heb de castratie uit mijn hoofd gezet hoor, omdat ik erop vertrouw dat ik hem altijd op tijd weg kan krijgen bij de teef.

En als er toch een nestje komt mogen jullie er allemaal ééntje hebben

Tara schreef:Hilde,

_Inge_ schreef: ik laat mijn hond wel castreren en de dames ook helpen... James omdat hij zn zaakje toch niet nodig heeft en de dames omdat ze dan niet meer loops worden en ivm baarmoederontsteking enz.. en eigenlijk moet het ook van de stichting en asiel.

Inge, een reu kan zonder zijn zaakje, maar dat is niet hetzelfde als 'niet nodig' hebben.
Dat zaakje heeft wel meer functies dan enkel voortplanting, en als hij ze niet nodig had gehad, dan had hij ze er niet bij geboorte bijgekregen.
Ik kan me nog voorstellen dat een stichting wil voorkomen dat er met door hen geplaatste teven gefokt gaat worden, en daarom dus voorschrijft dat ze gecastreerd moeten worden, maar dat reuen blijkbaar ook verplicht gecastreerd moeten worden vind ik wel erg ver gaan.
Ik ben niet op voorhand tegen castratie, in sommige gevallen is een hond er echt wel beter mee af, maar ik vind dat mensen er over het algemeen iets te makkelijk over denken.
Castratie is geen onschuldige ingreep, je gooit een complete hormoonhuishouding overhoop, en dat is voor een hond echt wel ingrijpend!
Zolang mijn honden zijn zoals ze zijn, en er is geen medische noodzaak voor, dan wordt er bij ons thuis geen enkele hond gecastreerd!
De teven niet, en de reu al helemáál niet!!!

Hij is nu al chemisch gecastreerd omdat ik eerst wilde zien of hij zou veranderen, maar hij is nog steeds hetzelfde.
De dames worden sowieso geholpen, James kijk ik nog even aan.. maar denk het ook wel.

Edit: de 2 teefjes dus ook om medische redenen, wil gewoon bepaalde dingen voorkomen, aangezien mijn ouders ook al heel wat drama hebben gehad met hun teefjes vroeger. En dat de een dat niet nodig vind, naja ik wel. En ik doe het niet omdat het perse moet van de stichting, die zit in Curacao en komen ook niet even overvliegen om te kijken of ik het wel heb gedaan.

_Inge_ schreef: Edit: de 2 teefjes dus ook om medische redenen, wil gewoon bepaalde dingen voorkomen, aangezien mijn ouders ook al heel wat drama hebben gehad met hun teefjes vroeger.

Ik snap dat best hoor, maar het is natuurlijk geen medische reden als je een compleet gezonde hond laat opereren

_Inge_ schreef:
Edit: de 2 teefjes dus ook om medische redenen, wil gewoon bepaalde dingen voorkomen, aangezien mijn ouders ook al heel wat drama hebben gehad met hun teefjes vroeger.

Dat is geen medische reden
Een medische reden is dus dat ze iets met haar baarmoeder heeft waardoor je haar nu moet castreren... of dat ze letterlijk doodziek wordt als ze loops is (geweest).

Ja oke, maar goed.. ik wil gewoon dat het gebeurd bij de dames, Jules is binnenkort aan de beurt. Jazz is bijna 1, maar moet nog loops worden.

sirene schreef:Niet doen hoor Hilde! Om wat er al gezegd is en al helemaal omdat hij een beagle is. Ze zijn er misschien wel maar ik heb nog nooit een gecastreerde beagle gezien zonder overgewicht. Alle gecastreerde beagles die i tegn ben gekomen zijn tonnetje rond, vreselijk lui en alleen op vreten gericht.

uhhuhum.. hier dan de eerste, mijn beagle reu is gecastreerd en prima op gewicht

malinois schreef:

_Inge_ schreef:
Edit: de 2 teefjes dus ook om medische redenen, wil gewoon bepaalde dingen voorkomen, aangezien mijn ouders ook al heel wat drama hebben gehad met hun teefjes vroeger.

Dat is geen medische reden
Een medische reden is dus dat ze iets met haar baarmoeder heeft waardoor je haar nu moet castreren... of dat ze letterlijk doodziek wordt als ze loops is (geweest).

Mwah, Flamme is ook gecastreerd om medische redenen hoor. Omdat ze barst van de ED. Niks "baarmoederigs" dus, maar wel degelijk medisch. Ik wilde het risico niet lopen dat er per ongeluk manke hondjes op de wereld kwamen, dus is ze geholpen.

flamme schreef:

malinois schreef:

_Inge_ schreef:
Edit: de 2 teefjes dus ook om medische redenen, wil gewoon bepaalde dingen voorkomen, aangezien mijn ouders ook al heel wat drama hebben gehad met hun teefjes vroeger.

Dat is geen medische reden
Een medische reden is dus dat ze iets met haar baarmoeder heeft waardoor je haar nu moet castreren... of dat ze letterlijk doodziek wordt als ze loops is (geweest).

Mwah, Flamme is ook gecastreerd om medische redenen hoor. Omdat ze barst van de ED. Niks "baarmoederigs" dus, maar wel degelijk medisch. Ik wilde het risico niet lopen dat er per ongeluk manke hondjes op de wereld kwamen, dus is ze geholpen.

Je mag het van mij noemen wat je wilt, maar in de 'volksmond' wordt er toch iets anders bedoeld met medische redenen. Ik wil overigens ook absoluut geen pups van mijn hond. Jullie doen net alsof teven de hele dag door maar per ongeluk gedekt worden

flamme schreef:
Mwah, Flamme is ook gecastreerd om medische redenen hoor. Omdat ze barst van de ED. Niks "baarmoederigs" dus, maar wel degelijk medisch. Ik wilde het risico niet lopen dat er per ongeluk manke hondjes op de wereld kwamen, dus is ze geholpen.

Maar dat kan je toch gewoon voorkomen Alsof mensen die een intacte teef hebben allemaal denken "tja, ik loop een risico op een nest, maar dat neem ik dan maar". Ik loop met Vera helemaal geen risico op een nest , daar ben ik altijd nog zelf bij, en ik dacht toch echt even niet dat ze gedekt wordt zomaar buiten

Nou inderdaad... Xena is net loops geweest, ik heb hier op dit moment 4 intacte mechelaarreuen lopen waarvan er 1 al ooit eens gedekt heeft...
Daar ben je toch zelf bij?! Er is geen reu die haar dekt hoor, daar zorg ik wel voor.
Met wandelen loopt ze altijd los, dus ook als ze loops is... ook geen hond die haar dekt...
Ze wordt niet drachtig van een rondvliegend grassprietje ofzo

Daar ga ik mn honden toch niet voor castreren!

Zoek stok! schreef:
Je mag het van mij noemen wat je wilt, maar in de 'volksmond' wordt er toch iets anders bedoeld met medische redenen. Ik wil overigens ook absoluut geen pups van mijn hond. Jullie doen net alsof teven de hele dag door maar per ongeluk gedekt worden

idd. dat is ook geen medische reden voor castratie in ieder geval.

Ah dankje, artikel ga ik ook even lezen. Ik zat enorm te twijfelen, maar zit nu toch weer op de lijn 'niet castreren'. Ik heb echt zo'n doembeeld van Izzie die van alles aankomt, de hele dag met eten bezig is, een vacht die maar blijft groeien en onaardig doet tegen andere honden.

Hera is dus vaak loops, zo'n beetje om de 4 maanden. Niet ideaal maar vanwege de mogelijke felheid durf ik haar ook niet te castreren. Ze is nu al zo ontzettend fel en snel agressief naar andere honden dat ik dat risico, zeker ook gezien de andere honden hier in huis, gewoon niet durf te lopen.

Om de 4 maanden?? Wow :N:
Jules was voor de eerste keer loops toen ze 8 maanden was en Jazz is nu dus 11 maanden en nog steeds niet loops

Tara schreef:
Neem er even de tijd voor, maar lees dit artikel eens.
Daar staan alle voor en nadelen van castratie tegen elkaar afgewogen.
Als ik al zou twijfelen of ik mijn hond zou laten castreren, dan zou ik echt heel blij zijn met dit artikel.
Ik blijf erbij: als daar geen dringende medische noodzaak is, dan worden bij ons de honden niet gecastreerd.

Bedankt voor dat artikel! Heel duidelijk en dan heeft ze het nog niet eens over eventuele karakterveranderingen. Voor mij nu nog duidelijker dat ik mijn jongste teef niet laat castreren. Tenzij het echt noodzakelijk is natuurlijk.
Mijn DA begon erover toen ik met Fenna kwam voor de entingen met 12 weken. Toen al uitgelegd dat ik niet van plan was haar te laten castreren, dat ik niet van plan was in een gezonde hond te laten snijden. Waarop hij dus meteen begon over de kans op kanker etc.
Er was weinig tijd om er verder op in te gaan dus we zouden er een andere keer wel weer op terug komen. Dan neem ik dus ff printje van dit artikel mee. Op dat soort momenten ben ik vaak ook ineens alle info kwijt.

Net als velen voor mij zou ik hem om die reden ook niet casteren, je gaat er toch van uit dat iemand zijn loopse teef aanlijnd?

Dolfine

In mijn dorp zit een dierenarts die erg graag castreert. Hij overtuigt mensen dat ze hun teven voor de eerste loopsheid moeten laten castreren. En als de reuen ook maar een beetje reuig zijn, moeten de ballen er af. Heel opvallend, omdat die arts natuurlijk veel dorpsgenoten in z'n praktijk krijgt.

Zoek stok! schreef:
Mwah, Flamme is ook gecastreerd om medische redenen hoor. Omdat ze barst van de ED. Niks "baarmoederigs" dus, maar wel degelijk medisch. Ik wilde het risico niet lopen dat er per ongeluk manke hondjes op de wereld kwamen, dus is ze geholpen.

Je mag het van mij noemen wat je wilt, maar in de 'volksmond' wordt er toch iets anders bedoeld met medische redenen. Ik wil overigens ook absoluut geen pups van mijn hond. Jullie doen net alsof teven de hele dag door maar per ongeluk gedekt worden [/quote]

Ik doe helemaal niet alsof teven maar de hele dag door gedekt worden. Ik reageerde puur op het woordje medische redenen. Ik vind als een teef niet gedekt mag worden vanwege gezondheidsredenen de castratie dus medisch. Wat er in de "volksmond" dan mee bedoeld wordt kan me verder weinig schelen. ik vond 1 x in de 9 maanden 6 weken loops zijn en dan de stukken uit de dueren en kozijnen vinden + 2 depri honden ook al voldoende reden hoor Maar als het daarbij was gebleven had ik misschien de keuze niet gemaakt. Maar de ED kwam erbij dus heb ik de keuze wel gemaakt. En ik sta daar nog steeds achter.
In geval van TS zou ik zeker niet kiezen voor een castratie, maar dat had ze zelf ook al geconcludeerd.

malinois schreef:Nou inderdaad... Xena is net loops geweest, ik heb hier op dit moment 4 intacte mechelaarreuen lopen waarvan er 1 al ooit eens gedekt heeft...
Daar ben je toch zelf bij?! Er is geen reu die haar dekt hoor, daar zorg ik wel voor.
Met wandelen loopt ze altijd los, dus ook als ze loops is... ook geen hond die haar dekt...
Ze wordt niet drachtig van een rondvliegend grassprietje ofzo

Daar ga ik mn honden toch niet voor castreren!

Dan zul jij wel een betere baas zijn dan ik. Als ik ze niet strikt uit elkaar hield kon ik er niet voor zorgen dat er niet gedekt werd. Maar dat was niet de reden van de castratie zoals je kunt lezen.

Mochten wij Eva ooit laten castreren dan zou dat om gedragsredenen zijn. Zij wordt rondom de loopsheden enorm fel en een totaal andere hond. Op zich geen probleem maar ze laat niet zien dat ze loops is. Geen bloed, geen grote vulva en geen verdikte melklijsten. Dus dan denk je dat ze prima los kan en prima met honden kan en dan vliegt ze ineens heel agressief op alles af. Totaal niet zichzelf en dat geeft problemen. Nu leek ze laatst loops te zijn geweest want ze werd weer heel fel. Echter deze keer 0 tekenen van loopsheid. De druppel bloed op haar kleed die Suzanne en Martijn zagen was van een aangereden eend die ik achterin heb gelegd en naar de dierenarts heb gebracht. Of ze loops was weet ik niet maar ze was weer 2 weken onuitstaanbaar met honden en vreemde mensen. Nu is ze weer haar normale ikje en degoedheid zelve.

Als zij volgende keer weer zo hevig wordt kan het best zijn dat wij haar laten castreren uiteindelijk (als Cleo dood is dan want de roedeldynamiek van nu is mij heilig). Want ik ga niet toekijken hoe ze de ene dag speelt met een hond en daarna zonder dat wij dat ook maar kunnen zien aankomen die hond pakt. Ze haat honden zodra ze hormonaal wordt en ze doet er juist poeslief mee als ze tussen loopsheden in zit. Ook rent ze op mensen af en gaat blaffen als ze loops is. Dus tja....dat vind ik erg vervelend omdat ze normaal totaal niet zo is en prima luistert.