Het HondenForum

Prachtig om te zien!

Een kleine update:

Zo! Weer een nacht voorbij. We zijn nu de 4e dag (en nacht) na de amputatie. En het gaat hartstikke goed met haar.
Ze heeft geslapen als een roosje vannacht en vanmorgen heeft ze lekker gegeten en haar morfine pil weer makkelijk ingenomen.

Het lopen gaat haar steeds makkelijker af . Natuurlijk heeft ze zo af en toe wel momenten waarop haar evenwicht niet helemaal mee wil werken, maar over het algemeen gaat het prima.
Ook de wond is volgens ons helemaal droog en de huid erom heen begint wat minder vurig te worden. Ook gaat het erg slinken waardoor er flink wat huid bij komt te hangen. Maar dat zal je waarschijnlijk niet meer zien als haar vacht weer is aangegroeid. (wat wel een paar maanden kan duren denk ik )

Ze heeft - naar wij denken - geen pijn, behalve als ze de wond stoot of een verkeerde beweging maakt, maar afgezien daarvan helemaal niet. En dat is fijn!

Geweldig dat het zo goed gaat!

Die vacht groeit vrij snel aan, hoor. Het duurt wel even voordat de vacht weer even lang is als de rest van de vacht, maar het lidteken zal al snel minder te zien zijn of zelfs helemaal niet meer.

Geef haar maar een dikke knuffel!

freskin schreef:Geweldig dat het zo goed gaat!

Die vacht groeit vrij snel aan, hoor. Het duurt wel even voordat de vacht weer even lang is als de rest van de vacht, maar het lidteken zal al snel minder te zien zijn of zelfs helemaal niet meer.

Geef haar maar een dikke knuffel!

Zal ik zeker doen!

superr om te lezen dat het zo goed gaat. I kben zo blij voor jullie.

Een dikke knuff van hier aan jullie allemaal.

Fijn dat het zo voorspoedig gaat
Geef haar van mij ook maar een dikke knuffel

Wat fijn dat het zo goed gaat!

Brok in mijn keel....

ik ben nog steeds blij met de dagelijkse update, het is gewoon heerlijk om te lezen dat het zo goed gaat

Fijn om te lezen dat het zo goed gaat... had al goede hoop ivm eigen ervaring, maar zo te lezen heb je er ook nog geen spijt van gelukkig en heeft je hond niet last ervan, gaat alleen maar beter en beter met haar...

Lydia schreef:Fijn om te lezen dat het zo goed gaat... had al goede hoop ivm eigen ervaring, maar zo te lezen heb je er ook nog geen spijt van gelukkig en heeft je hond niet last ervan, gaat alleen maar beter en beter met haar...

Lydia,

Allereerst wil jou bedanken. Waarvoor? Omdat jij het verhaal van Bucksy op dit forum hebt gezet. Bucksy leek wel een beetje op Nicky, vind je ook niet? En mijn man en ik hebben al besloten dat als we ooit in de toekomst een nieuwe hond nemen, wij deze Bucksy gaan noemen als jij dat goed vindt.

En wat Nicky betreft ... Wij zijn ook erg blij dat het zo goed gaat. Of ik er spijt van heb kan ik je nog niet zeggen, want ik vind het nog steeds een enorm naar gezicht. Komt natuurlijk ook door de vacht die weggeschorren is, maar toch ...
Ook vind ik het moeilijk om haar te zien "hoppen", terwijl ze vorige week om deze tijd nog lekker op het veld achter haar bal aan holde. Moet echt nog zien of dat nog kan ...

ik denk dat je ervan zal staan tekijken als ze straks weer lekker met dr balletje in de rondte hupst... en vast niet zoals ze op 4 poten deed maar op 3 poten gaat ze het heus wel doen!
Geweldig om telezen zoals ze het doet!

Marina schreef:superr om te lezen dat het zo goed gaat. I kben zo blij voor jullie.

Een dikke knuff van hier aan jullie allemaal.

Dikke knuff terug hoor!

En dat geldt voor iedereen natuurlijk. Hartstikke bedankt voor jullie lieve woorden. Ze hebben (en doen) ons zeer goed! Ik hou jullie op de hoogte tot de hechtingen er uit zijn en ze is herenigd met haar "zusje" (de enorm dominante, drukke, soms ook lieve, maar vooral enorm bazige Jack Russel Luna).

Want dat laatste (de hereniging) is toch echt een bron van zorg. Er heerst namelijk sinds zij er is (dus al 5 jaar) nog steeds een machtstrijd. Op momenten dat Nicky zich zwak toont (bijvoorbeeld overgeven of zo) dan valt zij direct aan . Tja... en Nicky is nu permanent zwakker dus ik ben héél erg benieuwd wat er gebeurd. Toen Nicky zich laatste verstapt had en wat mank liep viel het overigens weer mee. Luna keek er niet naar om, maar toch .... enige voorzichtigheid is geboden. Nou ja ... de tijd zal het leren ...

Wat fijn dat het zo goed met haar gaat.
Je zult er van versteld staan wat ze straks allemaal nog kan.
En hoe hard ze weer kan rennen.
Ik heb het op tv gezien, hoe een hondje op drie poten rond rende achter een bal aan, ik heb dat gezien op Animal Planet.
Fijn dat ze bij jullie een gouden mandje heeft, ik wordt echt blij van zulke lieve baasjes.
Een zachte knuffel voor Nicky en een voor jou.

wat ontroerend om te zien zeg.
Hoe kan het he?
maar misschien een stomme vraag.. hoe doet z het met plassen?
verliest ze haar evenwicht niet?
Of gewoon staand.

Fantastisch! Honden lijken af en toe wel van elastiek, zo rekbaar en gewoon weer terugveren! Heerlijke foto's!

gelukkig dat het goed gaat en hopelijk rent ze weer vlug achter haar balletje aan

Wat een dappere hond

yvonne dl schreef:wat ontroerend om te zien zeg.
Hoe kan het he?
maar misschien een stomme vraag.. hoe doet z het met plassen?
verliest ze haar evenwicht niet?
Of gewoon staand.

Plassen was vanaf dag 2 geen probleem.
De eerste keer ging ze wel met haar pruim in het gras zitten, maar de 2e keer ging het al beter en de 3e keer plaste ze "gewoon". Nou ja .... gewoon ... onze Nicky is een vrouwtje, maar plast als een mannetje. Bij iedere lantaarnpaal of hekje even achterpootje omhoog. Tja ... en dát gaat niet meer. Dan kukkelt ze om. Hoewel ik haar gisteren toch weer even haar achterpootje zag optillen, dus misschien went dat ook nog wel.