Josee schreef:Madelief schreef:Ik moet zeggen dat ik dat heel veel merk van Weimaraners. En inderdaad vaak "zomaar". Van de 10 die ik er tegenkom zijn vallen er 9 uit. In het begin dacht ik er niks van, maar volgens mij is het wel tamelijk raseigen. Reu, teef, castraat...
Ik loop dus liever om, want mijn Yanthe zal het niet zomaar pikken.
Bij mij moeder in de straat woont er ook één die altijd los loopt en alle briards al gegrepen heeft. Stomverbaasd waren ze, maar Ndidi heeft hij nu al zo vaak gegrepen dat ze echt bang van hem is. En toen Bonha er logeerde pakte hij ook haar, en dát was voor mijn moeder het laatste bewijs dat het aan de Weim ligt, want mijn Bonha is meesteres onzichtbaar zijn en anderen niet triggeren, lastigvallen of uitlokken.
Mooie honden, maar ik heb het idee dat de bazen niet zo op dit gedrag inspelen...misschien omdat het een jachthond is en geen herder- of vechthond??
In ieder geval moet ik dus opletten met Yanthe denk ik als we daar zijn, want die wordt pislink van "zomaar" uitvallende honden. Als ze een reden hebben, geen probleem, ze is ook niet dominant, maar zomaar aan komen stieren om een "punt te drukken" straft ze heftig af, het zal verdediging zijn, maar ze laat het in ieder geval niet over haar kant gaan. Ik geef haar daarin gelijk, maar heb het niet graag, dus voorkom het liever.
Ff opkomen voor mijn ras hoor
Je zegt 9 vd 10 weims die je tegenkomt en daarna dat je dit met 1 weim uit de buurt tegenkomt zo is.
Is absoluut niet hoe ik de weim ken, tuurlijk zullen er zijn die dit gedrag vertonen, zijn ook niet altijd de makkelijkste karakters maar dit euvel heb je in elk ras. Maar wil niet zeggen dat ze dus allemaal zomaar uitvallen, integendeel juist!
Wat wel zo is, is dat een weim een behoorlijk sterk karakter heeft en dat je dit als baas goed moet sturen, maar ook dat vind ik niet alleen bij de weim maar bij meerdere rassen.
Als ik naar mijn eigen clubje kijk, moet ik alleen Thilda in de gaten houden als ze tegen de loopsheid aan zit omdat ze dan geen opdringerige honden tolereert in haar roedel, Faido (reu) loopt overal tussendoor zonder problemen en Cleo ook totaal geen problemen, andere honden zijn juist leuk!
Dus nee om het nu meteen maar op het ras af te geven vind ik niet netjes.
Zelfde als ik zeg dat alle briards zo slecht bekend staan qua agressie.... (iets wat volgens mij ook niet meer zo is toch??)
Logisch dat je je ras verdedigt, zou ik ook doen, maar dit is mijn ervaring. Ik kom er veel meer tegen, maar haalde een (heel recent) voorbeeld aan over een weim bij mijn moeder in de straat. Daar woon ik niet
, niet eens in de buurt, en dat ik dat als voorbeeld breng betekent natuurlijk niet dat dat de enige is
En zonder die andere ervaringen had ik gewoon niks meer gedacht dan "zo, onaardige hond zeg" want ja, dit soort dingen kunnen gewoon gebeuren. Maar ik ga natuurlijk niet 9 van de 10 zeggen als ik er maar één tegengekomen ben
Hier in de buurt woont ook een hele vriendelijke jonge reu. En vroeger speelde Yanthe met een heel leuk pupje dame weim. Die zijn we lang niet meer tegengekomen.
Maar de vorige weims van de eigenaar van de leuke jonge reu waren ook niet erg gezellig. Gebeurde nooit iets serieus hoor, maar wel dat er op afstuiven en even een punt maken. Even met een flink lawaai en bravoure onderschoffelen. Happen zonder gaten. Bonha was er als de dood voor. Die rende weg als ze de kans kreeg en ik moest haar dus altijd aanlijnen.
Vooral onbekende toevallige passanten vallen uit. Ik woon naast een veel doorlopen (want van station dorpen ver langs het jaagpad) park en er zijn erg veel wandelaars. Ik kan er niks aan doen, zo ervaar ik het. Ik scheer ze niet over 1 kam, maar echt, 9 van de 10 die ik tegenkom. Wat jij beschrijft over je eigen honden vind ik helemaal normaal, dus wat dat betreft...zeker rond de loopsheid. Wij letten hier binnen de familieroedels ook op rond de loopsheid & schijnzwangerschap, want inderdaad, allemaal dames met karakter, en dan sjagerijnig... :N: , kun je beter voor zijn. We hebben nog geluk dat de dames (op één na allen open) het zo goed kunnen vinden. Ik zei al het lijkt wel alsof de bazen het gewoon niet echt doorhebben. En natuurlijk is het bij heel veel rassen zo daar heb je helemaal gelijk in, maar hier ging het toevallig over een weimaraner en die vallen voor mij op daarin.
Ik zie het ook veel met duitse herders en mechelaars, maar daar verwacht ik het wel van en van de weimaraner oorspronkelijk niet. Net zo onbewust dus als sommige bazen
dus ik heb mijn verwachtingen bijgesteld.
Ik denk wel dat de weimaraner bij mijn een uitzondering zal zijn, want die baas weet het wel degelijk maar vertikt het er wat aan te doen. Die hond valt ook niet uit, maar aan. Dan vind ik het ook niet acceptabel meer. Als een hond uitvalt, maar ik merk dat de baas ervan baalt en zijn hond terugroept/sorry zegt etc etc kan ik er weinig problemen mee hebben, it happens, het zijn honden. Ténzij ze van te voren weten dat hij dat gaat doen en dat maar goed vinden. Dan word ik pissig.
Ik vrees dat bij velen de briard inderdaad nog als aggressief bekend staan
en nee, ik vind dat niet hetzelfde. Want ik zeg niet dat de weimaraner slecht bekend staat, ik zeg dat
ik de ervaring heb dat ze veel uitvallen/aanvallen. Meer dan slechts mijn ervaring is het niet. Als je dat wilt zien als afgeven kan ik daar niks aan doen. Mag ik het dan niet zeggen dat het mijn ervaring is, terwijl dat wel het geval is? Het valt me gewoon op.
Er zijn helaas best nog wel wat uitvallende briards trouwens. Het wordt inderdaad wel steeds beter, maar hangt ook erg af van de lijnen en uiteraard de opvoeding. Ook dat is geen makkelijk ras. Je moet ook bij de briard (en laat ik de beauceron natuurlijk niet vergeten) als baas wel weten wat je in huis hebt en dat inderdaad ook sturen. Ik zeg dus
niet dat weimaraners rotzakken zijn, maar simpelweg dat me opvalt dat ik veel van dit soort uitvalgedrag bij weimaraners zie. Ook stabijs trouwens, en dat verwachtte ik ook niet
Maar even in het algemeen: ik zie hond-hond agressie ook niet als een fout of afwijking van de hond (even afhankelijk van hoe natuurlijk) dus ook in die zin niet afgevend bedoeld. Het is de méns die bedacht heeft dat ze altijd maar gezellig leuk samen moeten kunnen spelen, wat natuurlijk erg onnatuurlijk is. Dus ik vind dat de mens het moet voorkomen, en leg de schuld niet bij de hond. Die man met de loslopende weim (op hun eigen niet afgesloten erf waar hij dan van af schiet) als mijn moeder met de honden langsloopt) bij mijn moeder moet in mijn ogen voorkomen dat het nog eens gebeurt. En niet dooddoen met "tja, hij houdt niet van zwarte honden
". So what, who's the boss, jij toch? Dan verbied je het maar....toch? En anders hek om de tuin. En voor de trainingsperiode met af en toe nog een foutje heb ik echt alle begrip. Gewoon maar laten stieren (in elk ras dus) kan ik niet zo goed tegen. Maarja, wie ben ik
Zo zie je maar...denk nooit dat een jachthond wel een liefie zal zijn omdat hij er vriendelijker uitziet dan een mechelaar...Zo zijn er ook mensen die door Yanthe's aandoendelijke toetje en flaporen gewoon niet kunnen geloven dat ze een herder is.
Een weimaraner is duidelijke geen slanke blauwe labrador (gelukkig maar
), maar een krachtige sterke persoonlijkheid met een flinke dosis eigen mening. Niks mis mee
(ik val niet voor niets op franse herders
) , maar het valt me wel op. En het zal misschien vaker fout gaan hier omdat ze wellicht zo rond en in de stad eerder als gezellige mooie huishond gehouden worden en men zich niet realiseert dat het een hond is met flink temperament. Wie zal het zeggen
Ik hoop dat ik je zorg over het afkammen van je geliefde ras weer een beetje heb verzacht, want dat was natuurlijk niet de bedoeling
Er zijn vermoedelijk meer onaardige beaucerons (en dan wel rasgenetisch in plaats van onbewust, gelukkig wordt ook dat steeds beter!) dan onaardige weimaraners, dusseh....
