Het HondenForum

Ik ben ervaren. In de Goldens. Van de eerste 2 heb ik enorm veel (en snel) geleerd, en vandaar dat ik nu 2 voorbeeldige honden heb.

Maar geef me geen Herder. Zowel ik als de hond gaat gek worden.

Ik denk idd dat het al moet klikken met het ras. Er zijn rassen die als 'makkelijk' bestempeld worden... maar waar ik echt niet gelukkig mee zou worden, hond dan dus ook niet....

In beschrijvingen over de Dobermann staat vaak 'niet geschikt voor beginners'.
Ik heb een Dobermann reu als eerste hond genomen en dat gaat prima.
Tot nu toe.

Ik denk dat je ervaren bent, als je een bepaalde feeling hebt ontwikkelt met honden (door theorie en praktijk).
Sommige mensen hebben geen ervaring met honden, maar bezitten van nature die 'feeling'.

Danoontje powerrr schreef:In beschrijvingen over de Dobermann staat vaak 'niet geschikt voor beginners'.
Ik heb een Dobermann reu als eerste hond genomen en dat gaat prima.
Tot nu toe.

Ik denk dat je ervaren bent, als je een bepaalde feeling hebt ontwikkelt met honden (door theorie en praktijk).
Sommige mensen hebben geen ervaring met honden, maar bezitten van nature die 'feeling'.

Mwah, nu zet je jezelf hier wel erg mooi neer.

Ik denk dat ik prima een Dober, een Rottweiler of een Amstaff kan mannen hoor. En ik zal ze ook volledig aanvoelen. Ik wíl het alleen niet.

Danoontje powerrr schreef:In beschrijvingen over de Dobermann staat vaak 'niet geschikt voor beginners'.
Ik heb een Dobermann reu als eerste hond genomen en dat gaat prima.
Tot nu toe.

Ik denk dat je ervaren bent, als je een bepaalde feeling hebt ontwikkelt met honden (door theorie en praktijk).
Sommige mensen hebben geen ervaring met honden, maar bezitten van nature die 'feeling'.

ik veronderstel dan dat jij jezelf die 'feeling' toekent?

Ik ken een dame die al jarenlang labradors heeft. ze zal ook nooit iets anders nemen dan labradors. Een labrador wordt vaak bestempeld als makkelijke beginnershond. Ontbreekt haar dan die feeling, gezien ze nooit iets anders zal nemen dan labrador?

Ik denk dat veel mensen, zoals Marion ook schrijft, best andere honden goed zouden kunnen opvoeden, ook de 'moeilijke' honden. Maar het gaat er toch om welk ras dat je ligt?
Als je niet 2-3x per week op het veld wilt staan zul je geen echte werkhond moeten nemen. Als je niet veel tijd wilt steken om je hond netjes te leren niet achter wild aan te gaan zul je geen jachthond moeten nemen.
Persoonlijk sta ik liever 2-3x per week op het veld. Een jachthond zou voor mij 'moeilijk' zijn. Geloof wel dat het zou lukken, maar daar ligt mijn liefde niet.

Of denk ik nu té simpel? Er zitten nu eenmaal bepaalde trekken bij bepaalde rassen. En ligt dat je of ligt dat je niet, dáár moet je naar kijken vind ik. Dát maakt voor mij dat een hond moeilijk is.

Daisy@ schreef:Ik denk dat veel mensen, zoals Marion ook schrijft, best andere honden goed zouden kunnen opvoeden, ook de 'moeilijke' honden. Maar het gaat er toch om welk ras dat je ligt?

Denk ik ook. Maar ik krijg wel vaak het gevoel dat het "andersom" niet zo vanzelfsprekend is. Dat ik bijvoorbeeld geen ervaren hondenmens ben omdat ik alleen maar Goldens heb gehad. Dat laatste is natuurlijk waar, maar dat impliceert wat mij betreft niet gelijk het eerste.

Voor mij ook absoluut niet. Voor sommige mensen misschien, maar die vind ik met een zgn 'makkelijke' hond ook niet echt super bezig. (niet dat ik dat ben hoor, ik doe m'n best)

Het is gewoon nét wat voor karakter van een ras je ligt. En om dát van tevoren goed te 'onderzoeken' lijkt me heel handig.

Ik vind iemand onervaren als er geen ervaring is met honden,maar dat is niet hetzelfde als ongeschikt.
IK heb wel mensen geweigerd die al 40 jaar honden hadden en waarvan ik niet de indruk kreeg dat het ras paste. Dan kunnen ze dus zo'n hond niet geven wat hij (in mijn visie) nodig heeft en is de match niet goed. En omdat ik de verantwoording heb voor een goede match (vind ik) gaat het dan niet door.

Ik heb ook wel mensen een stabij verkocht die geen enkele ervaring hadden, maar die een persoonlijkheid hadden, een bereidheid tot leren, die mij bewees dat het paste. Mensen die aantoonden dat ze zich verdiepten, waardoor ik toch een pup plaatste terwijl ze nul ervaring hadden. En met prima resultaat

Verstandig... is ook wat ik bedoel. Het ras ligt je of niet. En het heeft dus echt niet altijd te maken met ervaring zo te lezen. (vind het wel goed trouwens als een fokker zo te werk gaat!)
Hier nu rottweiler(s) en mechels... en allebei die rassen bevallen ons prima. Wil niet zeggen dat er geen andere leuke honden zijn. Kan net zo goed ooit weer een asielhond komen hoor. Maar ook dán moet de klik er zijn met het ras/kruising.

maart schreef:

Marjoleine schreef: Onervaren is voor mij iemand die geen enkele ervaring heeft met honden en dus nooit een hond gehad heeft

Dat was ik. ben begonnen met een werklijn mechelse herder

Ikzelf trek me daar weinig van aan. Mensen genoeg die al jarenlang honden hebben maar waarvan ze nog steeds erg onervaren zijn in mijn ogen en waarbij ik denk 'jee, wat doe jij met zo'n hond'

Ik ken ook iemand die begon met een werklijn Mechelaar en dat is uitgelopen op een ramp
Het ligt er inderdaad vooral aan of je openstaat voor dat wat je hond nodig heeft.Aan je inlevingsvermogen in het wezen hond.

Inge O schreef:ervaring vind ik niet meteen een criterium om voorop te stellen om aan een bepaald ras te beginnen. immers, die ervaring kan op een goede basis gevormd zijn, maar net zo goed op een hele slechte en wat dan?

Ik klets even vanuit mezelf, maar je kan volgens mij 20 jaar ervaring hebben met jachthonden en nog met je bek vol tanden staan als je een podenco in huis haalt. En ik wist niks van honden, en mijn eigenwijze stuiterende wegloper was een lot uit de loterij.

Of je kan opgegroeid zijn met border collies, en dan is een mechelaar toch ook 'gewoon' een herder. Maar dan effe anders. :N: En zo zijn er legio voorbeelden.

Een hond/ras moet bij je passen. En als je dan de goeie hond treft is die ervaring in mijn ogen minder belangrijk dan de klik die je hebt met een hond, en het begrip dat je kan opbrengen en de eisen die je wel of niet aan een hond stelt.

Beginners met een hond die perfect bij hun past, dat gaat volgens mij altijd goed. Ook al is het een 'moeilijk' ras.

Wanneer je een eigen hond succesvol hebt grootgebracht, mag je je redelijk ervaren noemen. Althans, ervaren met een vergelijkbaar ras dat ongeveer dezelfde karakter eigenschappen bezit.
Lukas is mn eerste eigen hond en hij was in het begin zeker niet makkelijk. Het scheelde wel dat ik thuis opgegroeid ben met honden.

Yiska is onze eerste hond. Zowel mijn man als ik hebben bij onze ouders wel altijd honden gehad.
De Saarloos wordt van gezegd dat die zeker niet geschikt is voor beginners. Wat we dan eigenlijk zijn.
Maar we zijn ook heel erg eigenwijs en uiteindelijk is er dus wel een Saarloos in huis gekomen. Ze is nu bijna 6 maanden.

We hebben veel eigenaren gesproken van te voren en pas als je er zelf eentje in huis hebt weet je hoe dat is. Men kan je nog zo veel vertellen (en dan komen de meest verschrikkelijke verhalen om de hoek kijken), je moet het toch zelf ervaren. Dat wil niet zeggen dat het tegenvalt, zeker niet. Maar ik moet wel eerlijk zijn, we hebben ons wel aan moeten passen.
Het gaat super en we kunnen haar niet meer missen.

Nou ja een bijkomend voordeel...straks zijn we geen beginners meer

Chantal

Lucky luke schreef:....... Het scheelde wel dat ik thuis opgegroeid ben met honden.

Dat denk ik ook. Mijn ouders hadden vroeger ook altijd 1 of 2 honden. Ik was van de kinderen wel degene die er het meest mee bezig was. Heb de Mechelaar, Bouvier en Dwergpoedel van mijn ouders getraind. De Mechel en Boef bij een KC, de poedel gewoon thuis. Daarmee krijg je wel enig inzicht in hondengedrag/opvoeding en heb je dus als je zelf een hond neemt wel al ervaring. Natuurlijk heeft ieder ras zijn eigen specifieke raseigenschappen en die moeten wel bij je passen, hoeveel ervaring je ook met honden hebt. Ik zou bijvoorbeeld helemeel gestoord worden van een werklijn Mechelaar, past absoluut niet bij mij. Dus hoewel ik ervaren ben in honden opvoeden past niet ieder ras bij mij.

Ik denk dat als iemand ervaring heeft met hondengedrag dat dat iemand ervaren met honden maakt. Niet zozeer dat je een bepaald ras hebt gehad.

Het gaat er om dat je gedrag tijdig herkent en aan ziet komen en daar op in kunt spelen denk ik bij de wat "moeilijkere "honden. Omdat je anders achter de feiten aanloopt en het herstellen/bijsturen van dat gedrag weer veel moeilijker gaat.

Sommige mensen hebben dertig jaar honden en snappen het nog niet, maar het gaat soms verbazend goed omdat de hond erg inschikkelijk is. En sommige mensen hebben het van nature. Die kunnen lezen en schrijven met honden en begrijpen zo'n hond echt.

Marion. schreef:

Danoontje powerrr schreef:In beschrijvingen over de Dobermann staat vaak 'niet geschikt voor beginners'.
Ik heb een Dobermann reu als eerste hond genomen en dat gaat prima.
Tot nu toe.

Ik denk dat je ervaren bent, als je een bepaalde feeling hebt ontwikkelt met honden (door theorie en praktijk).
Sommige mensen hebben geen ervaring met honden, maar bezitten van nature die 'feeling'.

Mwah, nu zet je jezelf hier wel erg mooi neer.

Ik denk dat ik prima een Dober, een Rottweiler of een Amstaff kan mannen hoor. En ik zal ze ook volledig aanvoelen. Ik wíl het alleen niet.

Huh? Ik had het in die laatste alinea absoluut niet over mijzelf hoor.
Dat was een apart stukje dat niet bij het eerste hoorde.
En met de eerste alinea bedoelde ik, dat sommige rassen 'niet geschikt voor beginners' zijn.
Terwijl ik denk dat een ras bij je past of niet.

maart schreef:ik veronderstel dan dat jij jezelf die 'feeling' toekent?

Dat veronderstel je dan helemaal verkeerd. Zie uitleg Marion.
Ik ben niet 'sommige mensen'.
Geef mij bv een werklijn mechelaar en dat zal niet gaan goedkomen vrees ik.
En wellicht dat het met een andere Dober ook niet goed zou gaan, het ligt ook aan het karakter van je hond voor een deel.

maart schreef: Ik ken een dame die al jarenlang labradors heeft. ze zal ook nooit iets anders nemen dan labradors. Een labrador wordt vaak bestempeld als makkelijke beginnershond. Ontbreekt haar dan die feeling, gezien ze nooit iets anders zal nemen dan labrador?

Maar natuurlijk niet, daarom zei ik eerder:

Danoontje powerrr schreef:
Ik denk dat je ervaren bent, als je een bepaalde feeling hebt ontwikkelt met honden (door theorie en praktijk).

Wat ik daarmee bedoel is dat je met ervaring (zoals die dame) juist kennis opdoet.
Er zijn ook mensen met veel ervaring en die nooit verder kijken (zoals bv trainer die honden schopt).
Dus ik vind iemand ervaren als degene iets doet met de kennis.

Dit bedoelde ik zeg maar (beter uitgelegd dan mij blijkbaar haha)

Inge O schreef:ervaring vind ik niet meteen een criterium om voorop te stellen om aan een bepaald ras te beginnen. immers, die ervaring kan op een goede basis gevormd zijn, maar net zo goed op een hele slechte en wat dan?

Daisy@ schreef: Er zitten nu eenmaal bepaalde trekken bij bepaalde rassen. En ligt dat je of ligt dat je niet, dáár moet je naar kijken vind ik. Dát maakt voor mij dat een hond moeilijk is.

juist, dat gedoe over dit zijn geen beginners honden ,
als een hond bij je past qua karakter en je hebt de motivatie om te leren ,
dan kun je heel ver komen
geef mij geen border,want het gaat hem niet worden

Ervaring met het ras wordt vaak genoemd als pre toch? Niet ervaring in het algemeen. Maar ja, die ervaring zul je toch moeten opbouwen

Alaskan Malamutes zijn geen alledaagse honden. Niet zomaar geschikt voor een beginner.

In het nest dat ik onlangs heb gehad zijn drie pups naar mensen gegaan met ofwel ervaring met het ras ofwel met poolhonden. Eentje is er naar iemand gegaan die wel altijd honden heeft gehad, maar nog geen Alaskan Malamute. Hij heeft de zachtste reu uit het nest. Een beetje een doos. Voor een malamute dan. Het hele gezin had zich uitgebreid ingelezen en was al bij heel wat fokkers geweest. De leden van het gezin wisten heel goed waar ze aan begonnen.

De andere gaat naar (wordt vandaag opgehaald ) een goede vriend van me in wie ik een rotsvast vertrouwen heb als het gaat om de opvoeding van deze pup. Wel ervaring met honden, geen ervaring met het ras.

Ik zou bij mensen die nog geen ervaring hebben met het ras niet zomaar een van de stevigere honden uit het nest plaatsen.

Bij iemand die nog nooit een hond heeft gehad zou ik bij dit ras wel mijn twijfels hebben.

duitse herder schreef:Lastige vraag. Er zijn zat mensen die al jaren honden hebben en die ik alsnog onervaren noem en mensen die aan hun 1e hond beginnen en al schat ervaring hebben.
Ik denk dat het ook scheelt wat voor honden je hebt. Heb je allemaal lief, goed luisterende en geen rare honden dan mis je ook veel ervaring die je wel op doet bij een hond die niet sociaal is, niet luisterd en raar gedrag vertoond. Ik ben erg blij dat ik met Nanni begonnen ben, een zeer moeilijke hond achteraf.

Is dat lief, luisterend en sociaal dan niet juist de verdienste van de ervaren baas?

nance schreef:Is dat lief, luisterend en sociaal dan niet juist de verdienste van de ervaren baas?

Dat is discussie nurture versus nature.
Interessant maar een andere discussie

Maar hier draait toch juist de hele discussie om?
Je kiest een hond die qua aanleg bij je past en voed je op zoals jij voor ogen had. Dan ben je ervaren naar mijn idee...

nance schreef:Maar hier draait toch juist de hele discussie om?
Je kiest een hond die qua aanleg bij je past en voed je op zoals jij voor ogen had. Dan ben je ervaren naar mijn idee...

Ja, maar of dat wel of niet makkelijk lukt bij een bepaald ras, dat is de discussie nurture versus nature.

Sommige rassen zijn sociaal van nature, bij andere moet je daar moeite voor doen.
Mijn stabijs neigen tot zelfstandig opereren ( ), over mijn Havanezer breek ik ook nog mijn nek als de hazen over mijn tenen lopen.

Kan ik dan goed trainen als die hava bij me blijft?
Nah. Doet ze toch wel.
Kan ik goed trainen als die stabij bij me blijft? Ja, echt wel. want gemiddeld zeggen die dus

Ben ik dan ervaren met die stabij? Ja.
En met die hava? Nee.

En hoewel ik dus onze honden kan afstoppen als ze wild zien, moet je me geen Mechel geven.
Omdat ik die qua nurture misschien wel aankan maar qua nature dus niet.

Ik krijg de ene wel lief, luisterend en sociaal en de andere niet.
Dat heeft dus niet alleen met ervaring te maken, het is veel meer.
En om die laatste zin ging de discussie: ervaring.
Dat is dus niet zo makkelijk te vangen, wat dat is, en al zeker niet in één woord

je kan ervaring hebben met een bepaald type hond of met training van honden in het algemeen. toen ik Kiba kreeg had ik geen ervaring met herders, maar - door Ragyo die toch een totaal ander type is - wel met hoe je een hond kan trainen en hoe je in het algemeen goed omgaat met een hond. en daardoor kon ik Kiba ook wel aan. was het mijn eerste hond geweest, dan had ik 'm binnen een korte tijd weer terug kunnen brengen denk ik.
bij bepaalde typen hond kan ik me ook voorstellen dat je echt iemand zoekt die het ras kent, omdat de speciale behoeften van zo'n hond misschien zo zijn dat de meeste mensen daar gewoon niet aan kunnen voldoen. als je een ras met bijv extreme hondagressie, of extreme jachtpassie of extreme wat dan ook niet kent, is het wellicht moeilijk voor te stellen wat het betekent om zo'n hond te hebben en of je dat kan bieden.

als er voor een hond staat dat het een ``ervaren``baas nodig heeft, dan zegt dat wat over de hond. dat het dus geen doorsnee hond is. dat het wellicht meer opvoeding nodig heeft dan een ``makkelijk``ras. en dat er wellicht een goede cursus (of twee) mee gevolgd moet worden.en dat je er tijd voor moet hebben. zoek je dit als eigenaar niet, dan moet je niet aan zo`n hond beginnen.

ik vond onze Buster ook geen hond voor beginners. maar omdat wij wisten wat wij met deze kruising in huis konden halen, en omdat wij vroeger van huis uit ook honden gewent waren ( ik dan wel een makkelijk klein hondje) durfden wij dit aan. ik wist dat ik cursussen met hem ging doen. en ik wist dat ik er tijd voor had, om de opvoeding te doen slagen. heb je dit alles niet, dan moet je niet voor een ``ervaren``hond of ras gaan. ik wist alleen niet dat hij zo ontzettend kon verharen, ha,ha,ha ! en toch was hij helemaal niet zo moeilijk. dus ras-kruising zegt ook niet alles.

Emma schreef:als er voor een hond staat dat het een ``ervaren``baas nodig heeft, dan zegt dat wat over de hond. dat het dus geen doorsnee hond is. dat het wellicht meer opvoeding nodig heeft dan een ``makkelijk``ras. en dat er wellicht een goede cursus (of twee) mee gevolgd moet worden.en dat je er tijd voor moet hebben. zoek je dit als eigenaar niet, dan moet je niet aan zo`n hond beginnen.

Als in advertenties op bij de asiels gezegd wordt dat er een 'ervaren' baas wordt gezocht denk ik eigenlijk altijd automatisch aan honden die dominantie-agressie vertonen. Maar dit lezende:

ik vond onze Buster ook geen hond voor beginners. maar omdat wij wisten wat wij met deze kruising in huis konden halen, en omdat wij vroeger van huis uit ook honden gewent waren ( ik dan wel een makkelijk klein hondje) durfden wij dit aan. ik wist dat ik cursussen met hem ging doen. en ik wist dat ik er tijd voor had, om de opvoeding te doen slagen. heb je dit alles niet, dan moet je niet voor een ``ervaren``hond of ras gaan. ik wist alleen niet dat hij zo ontzettend kon verharen, ha,ha,ha ! en toch was hij helemaal niet zo moeilijk. dus ras-kruising zegt ook niet alles.

bedacht ik me dat Lilo ook niet echt een hond voor beginners was, maar dat is hier toch allemaal heel aardig gelukt om daar een vrolijke sociale hond van te maken.

Ik denk dus dat de term 'ervaren' foute associaties geeft, en dat elke hond veel meer gebaat is bij een baas die 'past', qua aanpak en begrip, dan bij puur 'ervaring'.

Ik heb nou 4 dagen 2 supermakkelijke cockers in huis gehad, als dat stel onverhoopt in een asiel terecht zou komen zouden ze waarschijnlijk worden aangeprezen als perfecte honden voor beginners, en ze zouden het ook in elk gezin met kleine koters, en katten prima doen. En het zijn schatten van honden, ze luisteren prima en het was heel gezellig, maar ik werd soms een beetje iebelig van hun onnozelheid.

Ik hoop dat iemand snapt wat ik bedoel, maar ik kreeg de indruk dat er in die lieve koppies aanzienlijk minder gebeurde dan in de koppen van mijn honden. Een voorbeeld: het benaderen van de katten. Ze vreten geen katten (1 is er mee opgegroeid, de ander kent ze van op visite gaan), maar stormen er wel op af. En na drie dagen zit en blijf en hoera koekie stormden ze er nog steeds op af (en kregen dan een knauw in hun kont van Lilo, want je mag haar poezen niet pesten). Ik had niet het idee dat ze iets 'leerden' van het feit dat de poes bij zit en blijf zelf wel kennis kwam maken. Jack snapte dat volgens mij destijds veel sneller, die liep op dag 2 al voorzichtig speeltjes aan te bieden aan de katten met zijn kont omhoog.

En dan passen mijn honden waarbij ik gedwongen wordt om vooruit te denken zodat ze hem niet peren als ze los lopen, op de een of andere manier toch beter bij mij. Of concreter: als ik als beginner een niet zo slimme maar superbrave broodfoklab in huis had gehaald had ik nu toch minder lol aan mijn hond. Denk ik.

Een hond past bij je, als hij bij je past. En als je voor het eerst een hond neemt kan het volgens mij zomaar dat een saarloos of een rottweiler of een DH het best bij jou past. Niks ervaring, gewoon een kwestie van een goeie match.

ja wat heet evaren sommigen leren het nooit daar helpt geen cursus of ras of hoeveel heid tegen

ik heb bv nog nooit een puppy training of wat voor honden training dan ook gevolgt
ik heb verschillenden rassen gehad ik ben misschien wat eigenwijs maar ik zeg dat ik er gewoon feeling voor heb
en dat zelf vreemde honden bij mijn vaak kalm zijn
en het klinkt misschien arrogant maar ik vind mij zelf evaren

Mijn eerste werkhond was Xena, daarvoor had ik Dusty natuurlijk wel gehad en Boy (die toen nog maar net begon met IPO, niet gekocht als werkhond maar als huis- en showhond).
Xena's halfbroers trainden bij mij op de club en toen ik daar weleens naar keek, zakte me de moed weleens in de schoenen hoor... honden die dwars door de haag gingen ipv er overheen puur door de drift om te apporteren, letterlijk hun tanden afbraken op het blok omdat ze als een idioot apporteerden etc.
Maar Xena bleek een geweldig hondje om mee te beginnen, ik weet niet wat er gebeurd was als Xantos mijn eerste hond was geweest daar ben ik heel eerlijk in... Xena was makkelijk, leerde snel en een hele goede combi met mij.
Ik zou nu niet anders meer willen, ken het ras door en door en vind de wat minder makkelijke honden een uitdaging.
Je moet er idd. iets mee hebben want heb je dat niet wordt je gillend gek denk ik... maar dat heb ik weer met honden die alleen de hort op gaan bijv. daar heb ik helemaal niks mee en kan ik ook niks mee...

Ja ik snap dat ook wel. Ik vind zulke honden een beetje opel astra's zeg maar.(maar wel heel lief natuurlijk)

Maar soms vraag ik me wel af waarom ik het mezelf moeilijk maak en niet kies voor zo'n hond Misschien dat ik dat toch wel doe volgende keer. Het lijkt me een stuk rustiger wandelen.

Maar ik vind die draken van honden vaak zo leuk. Het geeft zo'n gevoel van herkenning

Ik denk dat geen ervaring ook positief kan uitpakken.
Zo zeggen ze ook allemaal dat je geen altdeutsche hutehund moet nemen als je een beginner bent. Toch ken ik inclusief mezelf meerdere mensen die dit als eerste hond hebben en dat gaat prima. Terwijl Jola bv bij een hele ervaren schaapsherder zat (bordercollies) en mede daarom verkeerde dingen van Jola verwachte en er niet mee overweg kon.

Als je in je leven een aantal "makkelijke" of gewoon heel andere honden hebt gehad dan het ras waar je nu voor kiest kan het juist zijn dat je verkeerde verwachtingen hebt en dat kan nogal eens tegen je werken.

Zonder ervaring weet je niet beter dan je hebt en daar ga je dan mee aan de slag. Je staat zeg maar nog fris in het hele hond gebeuren.

Waarmee ik helemaal niet wil zeggen dat iedereen die onervaren/ervaren is ook geschikt is. Heeft toch ook met een hele hoop andere dingen te maken.