Morgen is het zover chemische castratie Storm

[Demi]

Kenzo hier is ook gecastreerd. Voor zijn castratie was hij al een een drama met andere reuen en na zijn castratie is dat echt alleen maar erger geworden. Hij klapt nu echt overal in als hij de kans krijgt. Ook dominante teven wil hij pakken, dit was voor zijn castratie niet. Dus in mijn ogen helpt castratie echt niet tegen het gedrag van een reu tov andere reuen, het is hier alleen maar erger geworden.

Dat is wat je heel vaak ziet bij het type hakken en mollen! Die gaan gewoon in alles hakken na castratie. :N: De dierenarts zei dat wij Dapper terecht niet lieten castreren. Dat voor een dierenarts Ze zei ook dat ze bang was dat hij dan hondagressief zou worden ipv alleen reu-agressief. Ik weet bijna zeker dat dat ook zo gegaan zou zijn bij hem

Dat is precies wat we zien bij Kenzo, als een hond al verkeerd kijkt, reu of teef wil hij er meteen inhakken. Merk het nu ook met de nieuwe teef in huis, maakt Kenzo niet uit hoor dat het een teef is, als het hem niet zint klapt hij erop

[Zoek stok!]

Het lastige is idd dat het alle kanten op kan gaan. Ik heb een Labrador reu in de buurt die niet meer met andere reuen kon. Hij is gecastreerd en nu kan het wel weer. Hij is helemaal veranderd in z'n benadering van honden. Baasje is dolblij met de ingreep. Maar het had ook anders kunnen lopen....

[Zoek stok!]

Het lastige is idd dat het alle kanten op kan gaan. Ik heb een Labrador reu in de buurt die niet meer met andere reuen kon. Hij is gecastreerd en nu kan het wel weer. Hij is helemaal veranderd in z'n benadering van honden. Baasje is dolblij met de ingreep. Maar het had ook anders kunnen lopen....

Daarom is zo'n tijdelijke castratie natuurlijk ook een mooie vinding. Als het nik doet is het weer ongedaan te maken.
Ik hoop dat het werkt en dat hij wat kalmer wordt.

Dan zou ik toch eerder zo'n implantaat doen. Bram is chemisch gecastreerd geweest (lang verhaal) en ik mag toch niet hopen dat hij zo zou zijn geworden als hij echt gecastreerd was. Hij was nog maar een schim van zichzelf. Lag de hele dag te slapen en had nergens energie voor. Het was gelukkig binnen no time uitgewerkt.

[Caro.]

Het lastige is dat het vaak niet echt met elkaar te vergelijken is.
Je laat je hond eerst chemisch castreren, maar toch weet je niet of de uiteindelijke echte castratie dezelfde uitwerking zal hebben.

Ik vind het erg moeilijk hoor. Heb zelf ook wel meerdere keren in dubio gestaan met Puchu (ook reu agressief en af en toe een ramp als een
loopse teef in de buurt loops is), maar uiteindelijk beslis ik tot nu steeds om het niet te doen om twee redenen:
1) je weet wat je hebt en niet wat je krijgt (slome hond, maar bv ook de kans op agressie tegen teven)
2) de chemische rotzooi die je in je hond gooit staat me erg tegen, al zou ik het toch ook eerst liever tijdelijk 'uitproberen' dan direct definitief

Maar goed, met Puch kan ik het toch allemaal wel goed handelen en hij is vnl een kabaalschopper en geen 'killer'. Ik kan me ook wel voorstellen als het allemaal nog een graadje erger is, dat je wat wil proberen al vind ik dan castratie bij een reu van 1 jaar wel erg vroeg en krijg dan vaak de indruk dat er te weinig geprobeerd is.

Desalniettemin gaat het hier dus om een tijdelijke ingreep en geen definitieve castratie. Dus geen man overboord als het een negatief effect zou hebben (behalve dan een maand of twee).

Sterkte vandaag!

[Cato]

Wij hebben destijd ook gekozen voor eenmalige chemische castratie ook na lang twijfelen afwegen etc en hier heeft het juist heel goed uitgepakt toen. En nee hij was niet suf. sloom of wat dan ook.

[aboutbudha]

Een ruk geven maakt het alleen maar erger. Ik gaf mijn eerste hond ook altijd een ruk aan de riem en die kreeg een hekel aan andere honden. Ze zag een hond, raakte totaal opgefokt omdat ik dat ook was (ik werd bang dat ze ging uitvallen) en dan als ze wilde uitvallen kreeg ze een correctie die niet hard genoeg was om effect te hebben maar alleen werkte als negatieve associatie.
Waar je naartoe moet is aandacht van de hond. Dat ga je uiteraard niet oefenen met honden in de buurt maar zonder honden. Neem een bal, koek, worst of wat dan ook en ga hem aandacht voor de baas leren. Heel heel heel intensief oefenen en maak hem vooral heel blij van dat oefenen. Natuurlijk moet die hond geen bal of koek als er andere honden in zicht zijn. Dat komt pas veel later. Pas als hij het spelletje 100% beheerst en helemaal blij wordt als jullie gaan oefenen ga je dat doen met een hond heel ver van je af.

Eigenlijk komt het maar op 1 ding neer. Je hond moet jou als baas zien, met jou willen werken en leren dat jij alles bepaalt. Voorlopig is hij de baas als jullie buiten lopen. Jij ziet een reu, jij schrikt en gaat twijfelen aan je hond. Hij voelt dat allemaal meteen want je trekt de riem aan, verstart en geeft je hond eigenlijk HET signaal dat hij jou moet verdedigen en de andere hond dus moet aanvallen. Dat is zo'n vicieuze circel dat je binnen een paar maanden na een incidentje al met een hond loopt die de honden liefst wil opsporen en pakken. Baasje raakt er immers gefucked van en de hond moet die reuen sowieso al niet zo dus die wil je wel helpen met verjagen.

Waar je heen moet is dat JIJ de baas bent en laat weten dat die andere honden helemaal niks betekenen. Jij hebt de bal, de frikandel of weet ik wat en hij weet wat hij moet doen als jij daarmee op de proppen komt. Dan buig je het gedrag dus om. En je moet zorgen dat hij genoeg te doen heeft. Vaak zijn honden die vreselijk tekeer gaan ook verveelde honden. Hij moet bv elke dag wel een uur goed lopen en rennen. Desnoods aan de fiets als hij niet goed los kan.

En in het uiterste geval kan je hem muilkorven en dan trainen. Een hond die een muilkorf om heeft dimt al heel snel in en als je alleen al wat aandacht van hem kan krijgen bij een andere reu in de buurt ben je al op de helft.

Ik zeg dit omdat ik denk dat je helemaal niet zit te wachten op reuen die hem opzoeken omdat ze zijn signalen negeren als "teef". Hij ruikt misschien naar teef straks en dan heb je dus reuen piepend en zeeeeer vasthoudend achter hem aanlopen. Verder ken ik genoeg teven die niks maar dan ook niks van castraten moeten hebben. Die daar dus mee gaan vechten. Mijn vorige hond deed dat, mijn huidige honden gaan wel hoewel Cleo er ook tegen borstelt en doorloopt. Andersom moeten sommige castraten die teven ook niet want die maken ze onzeker en angstig. Juist dat gedrag lokt agressie uit bij teven en veel castraten verdedigen zich flink tegen een teef die ze aanpakt. Wat ga je doen als hij straks elke hond wil grijpen? Waar wij woonden in Amsterdam was een reu Amstaff die later gecastreerd werd. Het gevolg was dat de eigenaar jaren lang riep, roep je honden! Hij laat ze nooit meer los! Ongeacht geslacht van de andere hond dus. Als reu was hij prima te pruimen met teefjes

Vergeet ook niet dat Storm een eigen teef heeft. Wandel je wel eens met hem alleen? Dapper was veel moeilijker als Cleo en Eva erbij waren. Als je iets met hem wil bereiken zal je hem sowieso alleen mee moeten nemen in het begin.

volgens mij sla je de spijker op zijn kop .
diego begon met 8maanden ook fel op reuen te reageren.
onze eerste reactie was niets zeggen en een ruk aan de riem geven om de hond zijn aandacht te krijgen.
het had een totaal averechts effect.
nu zijn we ruim anderhalve maand bezig hoe jij het boven zo mooi omschrijft en het gaat echt super nu.
hij hoeft echt niet los te kunnen met andere reuen dat hadden wij ook niet verwacht toen wij een fila reu aanschafte.
maar uithalen aan de riem in een niet dreigende situatie is voor nu verleden tijd.


suc6 met storm!

[Moos]

hij komt niet echt hard uit de hoek naar rox.. ze krijgt wel is een knauw maar daar blijft het bij het probleem daar aan af en toe is dat haar oor er tussen zit.. en daar is wel is een gaatje in gekomen... maar het is een straffende knauw. hij vecht niet met haar.

Ik vind dat nogal wat hoor. Zeker van een reu naar een teef. En dat is wat ik bij een castratie van Storm zelf dus erg eng zou vinden, als hij dan ook naar Roxy (nog) minder tolerant wordt (wat er wel inzit, mijn gecastreerde reutje was ook niet te beroerd om teven de les te lezen).

[StormenRoxy]

hij komt niet echt hard uit de hoek naar rox.. ze krijgt wel is een knauw maar daar blijft het bij het probleem daar aan af en toe is dat haar oor er tussen zit.. en daar is wel is een gaatje in gekomen... maar het is een straffende knauw. hij vecht niet met haar.

Ik vind dat nogal wat hoor. Zeker van een reu naar een teef. En dat is wat ik bij een castratie van Storm zelf dus erg eng zou vinden, als hij dan ook naar Roxy (nog) minder tolerant wordt (wat er wel inzit, mijn gecastreerde reutje was ook niet te beroerd om teven de les te lezen).

njha meer als een knauw is het niet en dat zie ik ook wel is bij die van mijn ouders... het is niet iets wat dagelijks gebeurd.. maar iets wat mss 1 x in de paar maand gebeurd.. en meer als een knauw is het niet... meestal raakt ie haar nog niet eens... en de vraag heb ik hier ook is op het forum gesteld en het word als normaal afgedaan tussen 2 honden... hij is trouwens best tollerant naar roxy... roxy kan hem alles maken.. als ze aan het spelen zijn hangt ze aan zijn wang en lip en oor.. en daar doet ie niets op... en als ie haar dan al perongeluk zeer doet en ze word boos gaat ie voor haar op de loop

en lukt het niet dan gaan ze ff een paar maand uit elkaar... het is tenslotte maar tijdelijke castratie en geen volledige

[StormenRoxy]

Het lastige is idd dat het alle kanten op kan gaan. Ik heb een Labrador reu in de buurt die niet meer met andere reuen kon. Hij is gecastreerd en nu kan het wel weer. Hij is helemaal veranderd in z'n benadering van honden. Baasje is dolblij met de ingreep. Maar het had ook anders kunnen lopen....

Daarom is zo'n tijdelijke castratie natuurlijk ook een mooie vinding. Als het nik doet is het weer ongedaan te maken.
Ik hoop dat het werkt en dat hij wat kalmer wordt.

dank je nanna,
ik hoop ook erg dat het wel gaat lukken
hij is vandaag chemisch gecastreerd dus we zullen het afwachten..

[Cash]

we doen wat ons gezegd word... heb een paar gedragstrainers gevraagd en die zeggen ruk geven aan de riem en doorlopen niets zeggen.. dat doen we.. dan gaat het weer ff goed en dan is het ook gewoon opeens weer helemaal mis..

...

Ik heb dat bij Hera ook in het begin gedaan. Boos worden als ze uitviel naar andere honden. Gevolg was dat Hera alleen maar nog kwader werd, compleet onbereikbaar.
Toen ben ik haar af gaan leiden, aandacht gaan vragen als we een andere hond tegen kwamen.
En natuurlijk werkt dat niet gelijk en op geringe afstand. Zoiets moet je wel trainen en opbouwen.

Ik vind het dus ook doodzonde van zo'n mooie hond.

[laeken]

Ik heb dat bij Hera ook in het begin gedaan. Boos worden als ze uitviel naar andere honden. Gevolg was dat Hera alleen maar nog kwader werd, compleet onbereikbaar.
Toen ben ik haar af gaan leiden, aandacht gaan vragen als we een andere hond tegen kwamen.
En natuurlijk werkt dat niet gelijk en op geringe afstand. Zoiets moet je wel trainen en opbouwen.

Ik vind het dus ook doodzonde van zo'n mooie hond.

Ik vind het helemaal zonde nu ik lees dat hij tot nu toe een ruk aan de riem kreeg en stap 2 inmiddels castreren is. Er zit nog zoveel meer tussen een ruk aan de riem en een operatie....

Ik vind het echt ontzettend zonde van die hond. Waarom neem je dan zo'n brute hond? Had dan 2 cockers genomen dan had je nergens last van gehad. Ik geef je op een briefje dat hij er over 12 maanden vreselijk uitziet dus doe mij eens een lol, maak eens wat before en after foto's met 12 maanden er tussen zodat voor eens en altijd duidelijk wordt wat er met een echt mooie hond gebeurd als je zijn ballen eraf gaat halen.

Mocht je het doorzetten dan hoop ik echt voor je dat je problemen niet veel groter worden. Want ik vind dat als je hem laat castreren je ook moet zorgen dat het hem de rest van zijn leven heel heel erg goed gaat. Genoeg beweging, niks tekort laten komen (omdat dat dan ineens kan ivm rustig/sloom worden) en heel veel intensief trainen zodat hij overal los kan. Want alleen dan is het te verantwoorden imo. Je kan niet ineens minder gaan doen omdat je hond minder eisen stelt.

[M@scha]

Laat je een implantaat plaatsen voor de chemische castratie?

hij krijgt een prik..

en implantaat werkt te lang

De chip werkt velen malen beter dan chemisch. Ik ken legio honden die echt niet reageerden op chemisch

idem hier. uiteindelijk echte castratie en daar reageerde hij wel op.

[StormenRoxy]

Ik heb dat bij Hera ook in het begin gedaan. Boos worden als ze uitviel naar andere honden. Gevolg was dat Hera alleen maar nog kwader werd, compleet onbereikbaar.
Toen ben ik haar af gaan leiden, aandacht gaan vragen als we een andere hond tegen kwamen.
En natuurlijk werkt dat niet gelijk en op geringe afstand. Zoiets moet je wel trainen en opbouwen.

Ik vind het dus ook doodzonde van zo'n mooie hond.

Ik vind het helemaal zonde nu ik lees dat hij tot nu toe een ruk aan de riem kreeg en stap 2 inmiddels castreren is. Er zit nog zoveel meer tussen een ruk aan de riem en een operatie....

Ik vind het echt ontzettend zonde van die hond. Waarom neem je dan zo'n brute hond? Had dan 2 cockers genomen dan had je nergens last van gehad. Ik geef je op een briefje dat hij er over 12 maanden vreselijk uitziet dus doe mij eens een lol, maak eens wat before en after foto's met 12 maanden er tussen zodat voor eens en altijd duidelijk wordt wat er met een echt mooie hond gebeurd als je zijn ballen eraf gaat halen.

Mocht je het doorzetten dan hoop ik echt voor je dat je problemen niet veel groter worden. Want ik vind dat als je hem laat castreren je ook moet zorgen dat het hem de rest van zijn leven heel heel erg goed gaat. Genoeg beweging, niks tekort laten komen (omdat dat dan ineens kan ivm rustig/sloom worden) en heel veel intensief trainen zodat hij overal los kan. Want alleen dan is het te verantwoorden imo. Je kan niet ineens minder gaan doen omdat je hond minder eisen stelt.

hahaha nee stap twee is niet castreren..
afleiden met eten speeltjes terug lopen omdraaien laten zitten streng aanspreken ruk aan de riem (slip) dat is de volgorde oh en daar moet toetteren bij nu
en beweging doen we nu al veel met hem en dat moet nog meer worden dat weet ik .. we lopen tussen de 5 a 10 km per dag zowiezo omdat ie niet los kan en we zijn sinds kort begonnen met fietsen met hem en we voetballen met hem

[StormenRoxy]

De chip werkt velen malen beter dan chemisch. Ik ken legio honden die echt niet reageerden op chemisch

idem hier. uiteindelijk echte castratie en daar reageerde hij wel op.[/quote][/quote]

als ik hier niet zeker over ben en het werkt te weinig heb ik idd in mijn achterhoofd dat ik de chip eest ga proberen voor ik over ga naar volledige

[Cash]

hahaha nee stap twee is niet castreren..
afleiden met eten speeltjes terug lopen omdraaien laten zitten streng aanspreken ruk aan de riem (slip) dat is de volgorde oh en daar moet toetteren bij nu
en beweging doen we nu al veel met hem en dat moet nog meer worden dat weet ik .. we lopen tussen de 5 a 10 km per dag zowiezo omdat ie niet los kan en we zijn sinds kort begonnen met fietsen met hem en we voetballen met hem

Maar hoelang heb je dat alles dan geprobeerd?
Bij Hera heeft het zeker wel 1,5 a 2 jaar geduurd eer ze kalmer werd en honden kon negeren op straat.
Nog steeds is het soms heel erg moeilijk voor haar en ik moet haar bij iedere hond weer 'begeleiden' dmv stem.
Ze valt nu nog maar zelden uit als een debiel maar ze kan zich nog wel afentoe opfokken; haren overeind, hoog op de poten, staart kaarsrecht in de lucht, wat briesen en doen...... maar met een kalme en op zachte toon gesproken "hera nee he" blijft het daar dan bij.

Zoiets krijg je niet weg in een halfjaar en zeker niet als je steeds van methode veranderd in je aanpak.

Bikkel viel trouwens ook gigantisch uit op straat toen wij hem kregen vorig jaar. Die is nu (een jaar verder dus) op een punt waarop hij nog wel soms moppert en briest maar het onbereikbare uitvallen is zo goed als weg.
Zoiets kost echt heel veel inspanning en geduld maar boos worden werkt echt vaak averechts.

[StormenRoxy]

we zijn eigenlijk constant bezig met afleiden met lekkers en met praten als ie te nerveus word laat ik hem zitten als er ruimte voor is en probeer hem af te leiden met lullige oefningetjes als plaats poot voor lekkers.. als we een andere hond tegen komen.. af en toe lijkt het te helpen maar als die hond maar 1 x verkeerd zucht of iets dergelijks is het al weer over.. en hangt ie weer in de lijn

we zijn al vanaf het begin bezig met dit te trainen maar het lijkt niet te helpen..
en het erge is het onverwachtse begrijp me niet verkeerd ik zou hem nooit zomaar castreren..

maar als ie op een hond reageert word het echt knal rood voor zijn ogen.. en hij pakt alles wat dan langs hem loopt... het is nog nooit echt heel erg voor gekomen.. maar hij heeft mijn vriend al een keer in zijn been gegrepen niet hard hij schrok van zijn eigen reactie.. maar ik ben dan iemand die verder gaat denken.. en mss wel te ver.. stel roxy loopt daar langs.. pakt ie haar dan ook?? of mss rent er wel een keer een kind langs... pakt ie dat kind dan ook???

zijn reactie is te heftig..
daarom probeer ik nu tijdelijke castratie werkt dat niet.. krijgt ie zijn muilkorf standaard om in drukkere bewoonde gebieden.. en met trainen gaan we zeker verder.. daar ben ik nu ook nog mee bezig

[Danoontje powerrr]

Jammer, ik vond die toeter zo leuk
Ik ken een hond, die wel relaxter werd na chemische castratie.
Volgens de baasjes is hij nu makkelijker te hanteren bij reuen.
Maar ik ken ook andere verhalen.
Ik snap Marc_S zijn punt wel.
Mocht Nando zo'n reu zijn dan zou ik castratie ook doodzonde vinden.
Maar ik snap wel dat je standpunt kan veranderen wanneer je in de praktijk een 'gaatjesmaker' krijgt.
Dus veel succes en sterkte ermee en goed dat je ondanks de chemische castratie blijft doortrainen.
Veel mensen denken namelijk dat enkel castratie alles oplost.

[StormenRoxy]

ja we blijven gewoon toetteren

[Zoek stok!]

Ik ken een hond, die wel relaxter werd na chemische castratie.
Volgens de baasjes is hij nu makkelijker te hanteren bij reuen.

Ik ken trouwens ook aardig wat verhalen van reuen die gecastreerd werden en waar de baasjes niet konden ophouden met castratie op te hemelen. Want hun hond was zooooo ten goede veranderd. Maar een jaar later bleek het effect toch heel wat kleiner dan geclaimd of had de castratie zelf vervelende gevolgen. Veel mensen willen zo graag zien dat alle problemen voorbij zijn

[Zoek stok!]

Ik ken trouwens ook aardig wat verhalen van reuen die gecastreerd werden en waar de baasjes niet konden ophouden met castratie op te hemelen. Want hun hond was zooooo ten goede veranderd. Maar een jaar later bleek het effect toch heel wat kleiner dan geclaimd of had de castratie zelf vervelende gevolgen. Veel mensen willen zo graag zien dat alle problemen voorbij zijn

Mijn NF-reu is destijds gecastreerd. En bij hem heeft het fantastisch gewerkt. Ik was van de sexuele hyperactiviteit af en hij werd een fijne rustige huishond met toch nog energie voor 10. Rende probleemloos mee naast de fiets (en dat voor een Newfoundlander ) Is gezond en wel bijna 11 geworden, best een leeftijd voor dat ras.
Als ik het mocht overdoen deed ik het zó weer, alleen had ik hem dan eerder later castreren (nu was hij zowat 3).

Nou da's mooi, ik gaf aan dat ik ook een Lab ken waar het goed uitgepakt heeft. Maar ik ken zoveel voorbeelden van reuen met agressie waar de reu geen inch vriendelijker is geworden.

[StormenRoxy]

mensen ik probeer het eerst zijn ballen zitten er nog steeds aan!

[Machie]

Ik ben benieuwd of t werkt
Maar je houdt ons vast wel op de hoogte

[StormenRoxy]

Ik ken trouwens ook aardig wat verhalen van reuen die gecastreerd werden en waar de baasjes niet konden ophouden met castratie op te hemelen. Want hun hond was zooooo ten goede veranderd. Maar een jaar later bleek het effect toch heel wat kleiner dan geclaimd of had de castratie zelf vervelende gevolgen. Veel mensen willen zo graag zien dat alle problemen voorbij zijn

Mijn NF-reu is destijds gecastreerd. En bij hem heeft het fantastisch gewerkt. Ik was van de sexuele hyperactiviteit af en hij werd een fijne rustige huishond met toch nog energie voor 10. Rende probleemloos mee naast de fiets (en dat voor een Newfoundlander ) Is gezond en wel bijna 11 geworden, best een leeftijd voor dat ras.
Als ik het mocht overdoen deed ik het zó weer, alleen had ik hem dan eerder later castreren (nu was hij zowat 3).

Nou da's mooi, ik gaf aan dat ik ook een Lab ken waar het goed uitgepakt heeft. Maar ik ken zoveel voorbeelden van reuen met agressie waar de reu geen inch vriendelijker is geworden.

maar goed wie niet waagt wie niet wint.. (of zo iets toch)

[Hanneke2]

hahaha nee stap twee is niet castreren..
afleiden met eten speeltjes terug lopen omdraaien laten zitten streng aanspreken ruk aan de riem (slip) dat is de volgorde oh en daar moet toetteren bij nu
en beweging doen we nu al veel met hem en dat moet nog meer worden dat weet ik .. we lopen tussen de 5 a 10 km per dag zowiezo omdat ie niet los kan en we zijn sinds kort begonnen met fietsen met hem en we voetballen met hem

Maar hoelang heb je dat alles dan geprobeerd?
Bij Hera heeft het zeker wel 1,5 a 2 jaar geduurd eer ze kalmer werd en honden kon negeren op straat.
Nog steeds is het soms heel erg moeilijk voor haar en ik moet haar bij iedere hond weer 'begeleiden' dmv stem.
Ze valt nu nog maar zelden uit als een debiel maar ze kan zich nog wel afentoe opfokken; haren overeind, hoog op de poten, staart kaarsrecht in de lucht, wat briesen en doen...... maar met een kalme en op zachte toon gesproken "hera nee he" blijft het daar dan bij.

Zoiets krijg je niet weg in een halfjaar en zeker niet als je steeds van methode veranderd in je aanpak.

Bikkel viel trouwens ook gigantisch uit op straat toen wij hem kregen vorig jaar. Die is nu (een jaar verder dus) op een punt waarop hij nog wel soms moppert en briest maar het onbereikbare uitvallen is zo goed als weg.
Zoiets kost echt heel veel inspanning en geduld maar boos worden werkt echt vaak averechts.

Ben het wel eens met Cash dat je voor dat soort gedrag wel langer moet uittrekken.

Als ik alles zo lees denk ik toch dat castratie hier niet de ultieme oplossing is. Ik weet het verder ook niet, maar het is een hele lastige toestand.

[laeken]

Ik denk dat je nog niet zover bent dat je Storm op jou kan richten toch? Dat hij echt kan volgen zonder lijn? Kan hij je aankijken en volgen? Dus omhoog kijken? Dat zijn minimale eisen voordat je verder kan. Kan hij zitten vol verwachting van wat er komen gaat? Is er een speeltje waar hij een moord voor doet? Werkt vaak veel beter dan de beloningssnoep. Beste is een bal waar je ook mee apporteert en trekspelletjes doet (zo'n bal met koord). Net zo lang met hem dollen met die bal week na week tot hij er helemaal gek mee is omdat hij weet dat jij ermee gaat gooien en hij lekker los kan. Dan kan die bal je troef worden.

Als wij Dapper de wubbakong gaven kon hij andere honden negeren. Als het echt moeilijk was desnoods al trekkend aan de wubba langs een hond laten lopen. Dus het trekspelletje al doen als je langs een aangelijnde hond loopt. Wat ook wil is bal laten zien, laten kijken naar de bal, dat elke keer belonen. Dan loop je langs een hond, laat hem naar de bal kijken en zodra je net voorbij de hond bent gooi je de bal op de grond met een vrolijke stem en dat doe je dus in de tegengestelde richting als waarop die hond loopt. Dan leert hij zich te focussen op het gebied achter de hond waar je langs moet ipv op de hond. Zo heb ik Eva geleerd huifkarren ed te passeren. Nu kijkt ze daar dus niet eens meer naar. Zeg ik, even aan de kant, en dan loopt ze er in een wijde bocht omheen. Toen ze jong was viel ze die aan.

Want de belangrijkste factor is dat hij naar jou wil kijken en dat jij met hem speelt en hem lol geeft. Daar moet je naartoe. Vaak is dat heel moeilijk met hanige honden en ben je al blij als je hem met wat korte rukjes aan zijn halsband en een zware stem kan laten volgen. Hij wil alleen snuffelen en plassen en aan het einde van de riem lopen. Als dat laatste de stand van zaken is ben je er nog lang niet. Hij accepteert dan ook je leiderschap nog totaal niet. Hij wil doen wat hij wil en de rem is dan de riem. Los zou hij lekker gaan markeren, snuffelen en honden opsporen.

Kan hij echt ala obidience volgen met een beloning in vooruitzicht dan heb je wel de juiste motivatie gevonden en kan hij ook leren normaal honden te passeren.

[StormenRoxy]

storm speelt niet met speeltjes..
appoteren kan ie niet.. en wil ie ook niet.. ik heb hem dat proberen te leren.. maar ik krijg hem niet zo ver in huis speelt ie ook bijna niet met speeltjes alleen met een oude spijkerbroek vind ie het leuk om aan te trekken.. en een touw gaat ook nog wel maar daar verliest ie de aandacht snel voor...

volgen kan ie... en dat doet ie ook dat kan ie zelfs langs een andere hond als ie los is .. (dat is in het begin toen we hem hadden wel is voorgekomen) maar als die hond iets fout doet gaat het mis...
We kunnen hem terug roepen als ie een andere hond ziet en netjes aan lijnen.. alleen het langs lopen is weer een hel de ene keer goed de andere keer gaat ie compleet uit zijn dak...

strom leert lanzaam.. maar dat houd mij niet tegen om hem iets te leren...
jij hebt een ras dat zeer baas gericht is of ingelkgeval graag appoteert met ballen speelt en dergelijk
dat maakt een stuk makkelijker om te trainen..

en dat jij wel succes hebt met het trainen van je hond betekend het dat ik nog weinig succes heb dat ik niet train..
ik train elke dag met hem.. hij is alleen moeilijk te trainen..

en ja dat is best frustrerend als het niet lukt..

pas geleden hadden we hem zover dat ie tot aan neus aan neus goed ging...
maar toen kwam er een onbeholpen lab op hem af en dan kun je weer van voor af aan beginnen..

en ik snap dat je volledig tegen castreren bent... had ik maar geen reu moeten nemen van zon ras
had ik maar beter naar moeten denken toen ik hem op haalde. maar dat is allemaal achteraf gelul..natuurlijk
toen ik hem kreeg was ie al zo toen zat het er al in... en ik heb al veel 'problemen' weten op te lossen bij hem..
en terug brengen was geen optie..

en zoals in een ander topic een hond nemen is als trouwen ... voor better and for worse..

ik voel mij genoodzaakt mijn omgeving te beschermen tegen mijn hond.... dat is mijn plicht
mens en dier..
en als ik hem daarvoor moet castreren.. dan moet dat..
het is in elk geval het proberen waard...
en lukt dat niet... dan loopt meneer levenslang met muilkorf in de drukkere gebieden..

en ik zal hem altijd blijven trainen... en ik hoop ook naarmate hij ouder word dat het beter gaat...

[Caro.]

Het is moeilijk.... ik snap beide 'partijen'.

Ik heb voor Puchu namelijk dit probleem ook nooit gehad en al helemaal geen uitvallende hysterische hond aan de lijn.
Het klinkt gemakkelijk 'afleiden met eten en/of speeltjes' en ja, dat is ook dé manier.... alleen bij sommige honden gaat zo het licht uit,
dat het eten en de speeltjes hun volledig gestolen kan worden.

Kaya van mij, houdt niet van de meeste honden. Haar had ik binnen een week aangeleerd 'vreemde hond = lekkers bij de baas', maar inderdaad, dat is een baasgericht ras. Met haar loop ik probleemloos langs andere honden.

Toen kwam Puchu, die al rond de leeftijd van 5 á 6 maanden onderscheid ging maken tussen reu en teef en een kruising Bouvier reu al op zijn nummer probeerde te zetten toen hij 'zijn' teef (een teefje waarmee hij aan het spelen was) wilde behouden voor zichzelf.

Trainen, trainen en nog eens trainen.... en o, wat kan hij alles helemaal perfect!
Ja totdat hij een reu ziet of zelfs maar een plasje van een reu ruikt en dan is het afgelopen.

Ik heb heel veel geprobeerd, van correcties tot handen vol kaas.
Van correcties wordt Puchu nog veel kwader, want alles doet die reu hem blijkbaar aan. Dus dat was al snel geen optie meer.
Kaas, rookworst, het interesseert hem helemaal niks. Speeltjes? Nou, die vindt hij normaal gesproken niet eens interessant, dus laat staan als hij een reu ruikt of ziet

Uiteindelijk heb ik het opgegeven, want wat ik ook deed, ik maakte het alleen maar erger. Ik besloot voor mezelf dat hij dan maar uitviel aan de riem en ik me niet meer kapot ging schamen daarvoor.
Mijn relaxte houding had zijn weerslag op Puchu... ook hij werd relaxter!
Inmiddels is het zo, dat ik expres zeer luchtig ga doen 'joh domkop die kan je toch helemaal niet aan' (met een soort van 'lachende' stem). Verder doe ik helemaal niks, behalve als hij op dat moment toch even naar me kijkt en dan prop ik er wat lekkers in.

En op dat punt zijn we nu. Puchu is nu 3 jaar en in feite is dat alles wat ik bereikt heb in die tijd en ik zit er niet meer mee. Ja tuurlijk, af en toe baal ik best even, maar ik ga me niet meer schamen omdat hij soms nog uitvalt aan de riem. Hij is nu niet meer compleet waanzinnig, hij doet het soms eventjes en dan is het weer afgelopen, terwijl hij eerder soms 15 minuten nadien nog hysterisch was en soms niet meer kon lopen van de spanning die het gaf (net of hij op stelten liep en soms weigerden zijn poten zelfs).
Hij keert nu vrij snel terug naar rust, omdat ik rustig ben.

Kortom.... ik snap het hele verhaal. Ik ken de speeltjes, snoepjes, kaas, rookworst techniek, weet dat het in feite de enige oplossing is, maar ook dat het absoluut niet zo eenvoudig is als het lijkt en dat het bij de ene hond perfect werkt en bij de andere hond een stuk minder.
Het enige antwoord wat ik heb, is dat je zelf relaxed moet blijven. De hond voelt je stemming feilloos aan en als jij ook gestressed raakt van de situatie, dan wordt hij alleen maar erger.

[StormenRoxy]

Het is moeilijk.... ik snap beide 'partijen'.

Ik heb voor Puchu namelijk dit probleem ook nooit gehad en al helemaal geen uitvallende hysterische hond aan de lijn.
Het klinkt gemakkelijk 'afleiden met eten en/of speeltjes' en ja, dat is ook dé manier.... alleen bij sommige honden gaat zo het licht uit,
dat het eten en de speeltjes hun volledig gestolen kan worden.

Kaya van mij, houdt niet van de meeste honden. Haar had ik binnen een week aangeleerd 'vreemde hond = lekkers bij de baas', maar inderdaad, dat is een baasgericht ras. Met haar loop ik probleemloos langs andere honden.

Toen kwam Puchu, die al rond de leeftijd van 5 á 6 maanden onderscheid ging maken tussen reu en teef en een kruising Bouvier reu al op zijn nummer probeerde te zetten toen hij 'zijn' teef (een teefje waarmee hij aan het spelen was) wilde behouden voor zichzelf.

Trainen, trainen en nog eens trainen.... en o, wat kan hij alles helemaal perfect!
Ja totdat hij een reu ziet of zelfs maar een plasje van een reu ruikt en dan is het afgelopen.

Ik heb heel veel geprobeerd, van correcties tot handen vol kaas.
Van correcties wordt Puchu nog veel kwader, want alles doet die reu hem blijkbaar aan. Dus dat was al snel geen optie meer.
Kaas, rookworst, het interesseert hem helemaal niks. Speeltjes? Nou, die vindt hij normaal gesproken niet eens interessant, dus laat staan als hij een reu ruikt of ziet

Uiteindelijk heb ik het opgegeven, want wat ik ook deed, ik maakte het alleen maar erger. Ik besloot voor mezelf dat hij dan maar uitviel aan de riem en ik me niet meer kapot ging schamen daarvoor.
Mijn relaxte houding had zijn weerslag op Puchu... ook hij werd relaxter!
Inmiddels is het zo, dat ik expres zeer luchtig ga doen 'joh domkop die kan je toch helemaal niet aan' (met een soort van 'lachende' stem). Verder doe ik helemaal niks, behalve als hij op dat moment toch even naar me kijkt en dan prop ik er wat lekkers in.

En op dat punt zijn we nu. Puchu is nu 3 jaar en in feite is dat alles wat ik bereikt heb in die tijd en ik zit er niet meer mee. Ja tuurlijk, af en toe baal ik best even, maar ik ga me niet meer schamen omdat hij soms nog uitvalt aan de riem. Hij is nu niet meer compleet waanzinnig, hij doet het soms eventjes en dan is het weer afgelopen, terwijl hij eerder soms 15 minuten nadien nog hysterisch was en soms niet meer kon lopen van de spanning die het gaf (net of hij op stelten liep en soms weigerden zijn poten zelfs).
Hij keert nu vrij snel terug naar rust, omdat ik rustig ben.

Kortom.... ik snap het hele verhaal. Ik ken de speeltjes, snoepjes, kaas, rookworst techniek, weet dat het in feite de enige oplossing is, maar ook dat het absoluut niet zo eenvoudig is als het lijkt en dat het bij de ene hond perfect werkt en bij de andere hond een stuk minder.
Het enige antwoord wat ik heb, is dat je zelf relaxed moet blijven. De hond voelt je stemming feilloos aan en als jij ook gestressed raakt van de situatie, dan wordt hij alleen maar erger.

dat is inderdaad zo'n beetje storm.. heel moeilijk te bereiken.. en roxy snapt het direct.. ik hoef de toeter maar aan te raken en ze staat al voor mijn neus... kan haar zelfs terug roepen van een stel fazanten..

schamen doe ik mij niet voor storm... als ze me staan aan te staren zeg ik dat de show over is
maar relaxed lopen lukt niet echt.. omdat ie al begint als ie die andere hond ziet..

[Caro.]

dat is inderdaad zo'n beetje storm.. heel moeilijk te bereiken.. en roxy snapt het direct.. ik hoef de toeter maar aan te raken en ze staat al voor mijn neus... kan haar zelfs terug roepen van een stel fazanten..

schamen doe ik mij niet voor storm... als ze me staan aan te staren zeg ik dat de show over is
maar relaxed lopen lukt niet echt.. omdat ie al begint als ie die andere hond ziet..

Dat doet Puchu ook, sterker nog: als hij de plas ruikt van een reu, dan gaan zijn nekharen al overeind en begint hij al.
En toch trek ik me er niks meer van aan.
In het begin deed ik dus helemaal niks meer, ik reageerde totaal niet. Inmiddels schat ik de situatie in en eventueel plaats ik een 'luchtige en humoristische' opmerking. Dit moet je wel menen natuurlijk, want anders hoort je hond het. Met humor klinkt vaak je stem al heel erg luchtig, dus zeg ik gekke dingen.
Ondertussen train ik wel stiekum door, want kijkt hij even na zo'n opmerking dan zeg ik bv 'héé moet je eens kijken Puch wat ik hier voor lekkerrrsssss heb' en zo blijf ik de aandachtsoefeningen er een beetje in houden in de hoop dat dit ooit toch nog verder uitgebouwd kan worden.
Ik probeer het wel zoveel mogelijk in te schatten of het zin heeft of niet, want 9 keer een 'nee' van je hond is niet goed. Is hij te hysterisch dan doe ik dus alsof mijn neus bloedt en onderneem geen enkele actie behalve rustig doorlopen.

[StormenRoxy]

dat is inderdaad zo'n beetje storm.. heel moeilijk te bereiken.. en roxy snapt het direct.. ik hoef de toeter maar aan te raken en ze staat al voor mijn neus... kan haar zelfs terug roepen van een stel fazanten..

schamen doe ik mij niet voor storm... als ze me staan aan te staren zeg ik dat de show over is
maar relaxed lopen lukt niet echt.. omdat ie al begint als ie die andere hond ziet..

Dat doet Puchu ook, sterker nog: als hij de plas ruikt van een reu, dan gaan zijn nekharen al overeind en begint hij al.
En toch trek ik me er niks meer van aan.
In het begin deed ik dus helemaal niks meer, ik reageerde totaal niet. Inmiddels schat ik de situatie in en eventueel plaats ik een 'luchtige en humoristische' opmerking. Dit moet je wel menen natuurlijk, want anders hoort je hond het. Met humor klinkt vaak je stem al heel erg luchtig, dus zeg ik gekke dingen.
Ondertussen train ik wel stiekum door, want kijkt hij even na zo'n opmerking dan zeg ik bv 'héé moet je eens kijken Puch wat ik hier voor lekkerrrsssss heb' en zo blijf ik de aandachtsoefeningen er een beetje in houden in de hoop dat dit ooit toch nog verder uitgebouwd kan worden.
Ik probeer het wel zoveel mogelijk in te schatten of het zin heeft of niet, want 9 keer een 'nee' van je hond is niet goed. Is hij te hysterisch dan doe ik dus alsof mijn neus bloedt en onderneem geen enkele actie behalve rustig doorlopen.

oke ik ga het is proberen.. want vaak ben je toch gespannen als hij zo agressief word.. dus dat word ook moeilijk voor mij zelf