Het HondenForum

nee over de beslissing van het in slapen. Ik had graag meer onderzoek gehad.Voor haar is het misschien beter.

Met wat jij nu net erbij vertelde denk ik dat het niet meer dan realistisch is en wel zo eerlijk is om de hond idd in te laten slapen.

pukkiepower schreef:helaas ze is in geslapen haar voor poten waren ook niet goed en knieën niet. Mijn moeder heeft de keuze gemaakt. Ze heeft al genoeg geleden met haar 3 allergieen en haar chronisch oor ontsteking en medicijnen en over gewicht. Mijn moeder wil geen urn en haar vriend ook niet meer dus ik neem haar in huis. Ik kan me er wel kwaad om maken maar wat helpt het we hebben al genoeg pijn.

En het verhaal is nu toch niet meer terug te draaien helaas

Sterkte voor jou, lijkt mij erg moeilijk als je er bij staat maar alleen maar toe kunt kijken.
Geef haar urn maar een mooi plekje, hou je toch altijd nog een stukje van haar bij je

pukkiepower schreef:helaas ze is in geslapen haar voor poten waren ook niet goed en knieën niet. Mijn moeder heeft de keuze gemaakt. Ze heeft al genoeg geleden met haar 3 allergieen en haar chronisch oor ontsteking en medicijnen en over gewicht. Mijn moeder wil geen urn en haar vriend ook niet meer dus ik neem haar in huis. Ik kan me er wel kwaad om maken maar wat helpt het we hebben al genoeg pijn.

Is genoeg toch om een hond de dood te gunnen.
Of zou jij aan een touwtje door het leven getrokken willen worden om dat je baasje het zo zielig vind.

bouvierpoedel schreef: Is genoeg toch om een hond de dood te gunnen.
Of zou jij aan een touwtje door het leven getrokken willen worden om dat je baasje het zo zielig vind.

Hier ben ik het mee eens. Ik laat mijn honden ook vrij snel inslapen als ik het vergelijk met andere mensen. Toen Dapper kanker had hebben wij hem ook meteen laten inslapen toen we zagen dat hij pijn had. We gaven hem pijnstillers en hebben hem snel daarna in laten slapen. Toen Wuilus begon te piepen en niet meer op 1 poot wilde staan heb ik het 3 dagen aangekeken maar dat werd niet meer beter dus is ze zonder verder onderzoek ingeslapen. Ze was 14 dus er was geen eer meer aan te halen. Mocht Eva niet meer goed kunnen lopen of bv blind worden dan denk ik dat ik haar ook laat inslapen omdat ik weet hoe ze in elkaar zit en wat ze wil uit het leven.

Een herder die zoveel problemen had als die van je ouders moet je echt laten gaan. Die honden horen explosief en wild te leven. Niet met pijn en strompelend. Moet je meteen in laten slapen zodra dat het geval is. Eva kan ook niet slenteren of blokjes om lopen. Ja, misschien als ze 12 is en toch al heel kalm en oud. Maar nu? Echt niet, dat doe ik haar dus niet aan

Ik denk dus dat je dit je ouders moet vergeven want zij kijken elke dag in de ogen van die hond. Ik zou precies hetzelfde gedaan hebben.

MARC_S schreef:

bouvierpoedel schreef: Is genoeg toch om een hond de dood te gunnen.
Of zou jij aan een touwtje door het leven getrokken willen worden om dat je baasje het zo zielig vind.

Hier ben ik het mee eens. Ik laat mijn honden ook vrij snel inslapen als ik het vergelijk met andere mensen. Toen Dapper kanker had hebben wij hem ook meteen laten inslapen toen we zagen dat hij pijn had. We gaven hem pijnstillers en hebben hem snel daarna in laten slapen. Toen Wuilus begon te piepen en niet meer op 1 poot wilde staan heb ik het 3 dagen aangekeken maar dat werd niet meer beter dus is ze zonder verder onderzoek ingeslapen. Ze was 14 dus er was geen eer meer aan te halen. Mocht Eva niet meer goed kunnen lopen of bv blind worden dan denk ik dat ik haar ook laat inslapen omdat ik weet hoe ze in elkaar zit en wat ze wil uit het leven.

Een herder die zoveel problemen had als die van je ouders moet je echt laten gaan. Die honden horen explosief en wild te leven. Niet met pijn en strompelend. Moet je meteen in laten slapen zodra dat het geval is. Eva kan ook niet slenteren of blokjes om lopen. Ja, misschien als ze 12 is en toch al heel kalm en oud. Maar nu? Echt niet, dat doe ik haar dus niet aan

Ik denk dus dat je dit je ouders moet vergeven want zij kijken elke dag in de ogen van die hond. Ik zou precies hetzelfde gedaan hebben.

Ik ook.
Ik had met Jouster (Amerikaanse Canadese Witte Herdershond) een maximale doses pijnstiller afgesproken met de DA.
Daar functioneerde hij nog goed op, met meer werd hij suffig en kon niet meer zichzelf zijn.
Jouster was een grote stoere hond, die wilde ik het niet aandoen af te takelen tot er niks meer van hem over was, dus die heb ik ook laten gaan toen hij aan die door ons vastgestelde maximale pijnstilling niet meer genoeg had.
Ik ben er nog blij om dat ik dat voor hem heb kunnen besluiten.

Het is rot pukkiepower, maar wel het allerbeste voor de hond en daar gaat het uiteindelijk om.
Sterkte hoor!

ik denk dat het zo ook het beste is al wil je er de wereld voor geven. Ik heb een lichtblauwe cilinder urn uit gekozen. Ze was een vrolijke hond en wil haar ook zo herinneren. Mijn moeder en haar vriend kijken veel op de klok om haar uit te laten nu. Ik heb buddha mee genomen zodat het niet al te stil is.

pukkiepower schreef:ik denk dat het zo ook het beste is al wil je er de wereld voor geven. Ik heb een lichtblauwe cilinder urn uit gekozen. Ze was een vrolijke hond en wil haar ook zo herinneren. Mijn moeder en haar vriend kijken veel op de klok om haar uit te laten nu. Ik heb buddha mee genomen zodat het niet al te stil is.

Zulke beslissingen zijn echt vreselijk. Sterkte. Denk er maar aan dat dit echt het beste is voor de hond en dat ze blij mag zijn dat ze niet ergens zit waar ze er 8000 euro tegenaan gooien om de boel alleen maar wat te rekken.

MARC_S schreef:Ik zou de hond in laten slapen als hij van mij was. Puur omdat ik denk dat dit soort grote operaties niet weggelegd zijn voor dieren. Ik hou heel veel van mijn honden maar ik laat ze niet een jaar revalideren en 2 hele zware operaties ondergaan. Bij de herder hier denk ik dat ze rijp is voor het hondengesticht als ze dit moest doormaken. Die is al rijp voor het gesticht als ze een week niet zou mogen bewegen, laat staan dat ze maanden en maanden moet revalideren.

Ook moet ik zeggen dat hoeveel ik ook van ze hou, ik 8000 euro zonder 100% zeker 100% herstel teveel vind.

Sluit ik mij helemaal bij aan Ook met het andere stuk

Sterkte met het verlies, ook als is het het beste, het maakt het niet minder pijnlijk

Sterkte

het is beter zo

Wat vreselijk...
Heel veel sterkte met het verlies van je lieve hond.
En zoals meerderen hier al zeggen, is dit toch misschien ook wel het beste geweest...
Hang in there!

Sterkte.... Het is nooit makkelijk. Maar soms is het wel de beste keuze voor de hond.

ik wens je veel sterkte met het verlies van deze hond.
De keuze was niet aan jou, ook vind ik de de operatiekosten/revalidatietijd echt buiten proporties.

Soms moet je een hond laten gaan, en wat ongelovelijk fijn dat dat ook mag bij een hond.
Mooie urn, mooi plekje.......

Heel veel stekte.

Ik denk dat het de beste keuze is geweest, ik zou er in een gelijke situatie met mijn hond ook voor kiezen. Zeker met alle bijkomende problemen die
er waren is dit in mijn ogen een juiste beslissing.

Nogmaals veel sterkte

Een echte dierenvriend weet ook wanneer het tijd is om los te laten. Het was vast een hele moeilijke keuze voor je moeder, zeker omdat de hond nog jong was. Maar als het lichaam op is terwijl de geest (van de hond) nog zóveel wil... Dat is voor een hond geen leven.

Ik vindt het een hele verstandige keuze, niet te lang wachten en rekken, gewoon doen wat voor de hond het beste is.

Ik denk dat je ouders een goede beslissing hebben genomen. En waarom moet je daar kwaad over worden? Het is toch hun hond en zij nemen een beslissing en beslissen ook of ze wel of geen urn willen. Niet iedereen hoeft dat. Je zou ze in hun beslissing moeten respecteren.

ik vind het ook de goede beslissing, ik sta er ook voor met DuCain slechte heupen en slechte knieën, alleen Previcox helpt hem nu nog door, en als dat niet meer gaat dan laat ik hem los ,het is niet anders
en dat kan morgen zijn of over een half jaar, maar pijn waar niets meer aan te doen is, is gewoon einde oefening

Sorry zal wel hard zijn maar ik begrijp dat hele urn gebeuren niet zo.
Je hebt gewoon een hoopje as in een potje .
Kun je nog beter zijn laatste drol op de schoorsteen leggen .
Daar zit meer in van van jouw hond [ DNA ] dan de as.
Net zoiets als de verpakking bewaren van die lekkere koekjes.

ieder zijn ding BP,
snap haar dus wel, hier ook gewoon een knappe urn van mijn mannetje Ace (overigens wel maar een deel van de as, de rest is over onze wei uitgestrooid)....en Amor is in Finland uitgestrooid en daar draag ik een klein beetje as van bij me in een mini urntje als sieraad van titanium....

snap wel de beslissing tot inslapen, de hond had dus niet alleen slechte heupen maar oa ook overgewicht (wat weer extra belastend is voor de heupen) en een hoop andere ellende....

moet heel eerlijk zeggen dat ik hier bij een slechte uitslag zou kiezen (tenminste, dat is de instelling waarmee ik naar de DA ga) voor op dat moment inslapen en niet meer wakker laten worden...

Heel veel sterkte met het verlies!

bouvierpoedel schreef:Sorry zal wel hard zijn maar ik begrijp dat hele urn gebeuren niet zo.
Je hebt gewoon een hoopje as in een potje .
Kun je nog beter zijn laatste drol op de schoorsteen leggen .
Daar zit meer in van van jouw hond [ DNA ] dan de as.
Net zoiets als de verpakking bewaren van die lekkere koekjes.

Vind dat idd knap hard, niet dat je er mij mee raakt ofzo . Maar anderen misschien.

Natuurlijk is het een hoopje as, maar ieder verwerkt dingen op zijn eigen manier hé.
Wij hebben ook nog de as van Birdy staan. Die gaat van de zomer de tuin in, naast het plekje waar Daisy ligt.
We zijn wel nuchter hoor, maar ze verdienen na jaren trouwe dienst toch ook wel een redelijk normaal afscheid bij ons.

Heel veel sterkte, maar ik denk inderdaad dat het beter is zo voor haar....

En als jij je fijn voelt bij de urn, moet je dat gewoon voelen!

Hier komen ze ook in een urntje terug naar huis als het zover is, en bij Bowie laat ik een sterretje tattoeren met zijn as. Iedereen verwerkt dit soort dingen om zijn/haar eigen manier en daar is geen goed of fout in..

Neeltje schreef:Ik denk dat je ouders een goede beslissing hebben genomen. En waarom moet je daar kwaad over worden? Het is toch hun hond en zij nemen een beslissing en beslissen ook of ze wel of geen urn willen. Niet iedereen hoeft dat. Je zou ze in hun beslissing moeten respecteren.

dat ze een urn willen vind ik niet erg,maar gistermiddag was ik aan het werk en zou ze er nog over nadenken om haar naar de kliniek te laten gaan en toen ik thuis kwam kreeg ik te horen dat ze over een paar uur werd ingeslapen.
we kunnen het nog niet bevatten en denken dat ze nu weg is van een operatie ofzo en elk moment thuis kan komen
mijn moeder's katten vinden het wel verdacht stil en miauwen in het rond.
ik wil voor mijzelf wel graag een urn en vind het fijn dat ik haar in huis mag hebben van mij moeder en stiefvader.
we hebben overlegd waar we haar in de toekomst misschien uit strooien als we dit willen. bij mijn moeder komt er voorlopig geen hond meer even, al kan ik mijn moeder niet zonder hond voorstellen.

Daisy@ schreef:

bouvierpoedel schreef:Sorry zal wel hard zijn maar ik begrijp dat hele urn gebeuren niet zo.
Je hebt gewoon een hoopje as in een potje .
Kun je nog beter zijn laatste drol op de schoorsteen leggen .
Daar zit meer in van van jouw hond [ DNA ] dan de as.
Net zoiets als de verpakking bewaren van die lekkere koekjes.

Vind dat idd knap hard, niet dat je er mij mee raakt ofzo . Maar anderen misschien.

Natuurlijk is het een hoopje as, maar ieder verwerkt dingen op zijn eigen manier hé.
Wij hebben ook nog de as van Birdy staan. Die gaat van de zomer de tuin in, naast het plekje waar Daisy ligt.
We zijn wel nuchter hoor, maar ze verdienen na jaren trouwe dienst toch ook wel een redelijk normaal afscheid bij ons.

tja ik kan moeilijk haar hele lichaam in een potje stoppen om het zo maar even te zeggen.
ik vind de verbranding ook geen fijn idee, omdat ik dit zelf ook niet zou willen.
ik heb het bij mensen (die kyara haar halfzus hebben) gezien dat ze een urn hadden.
hun pup is toen aangereden en vond het maar raar en mijn moeder ook en nog steeds.
ik daarin tegen ben er anders over gaan denken als ik het geen fijne gedachte meerind, strooi ik haar uit.
de gedachte dat haar lichaam ergens tussen al die andere honden word gedumpt vind ik niet fijn en een begraafplaats ga je na jaren ook niet extree veel meer heen (althans wij niet).

Hey Pukkiepower gaat het een beetje?
Ik weet zelf hoeveel steun je kunt hebben aan zo'n fijn forum als deze.
Ik was destijds lid van het dierenforum en heb daar heel veel steun gekregen toen mijn maatje, mijn alles overleed.
Sheila, een prachtige mix van een Drentse patrijs, Heidelwachtel en Duitse staander.
Ze overleed op 13 jarige leeftijd aan nierfalen.
Heel erg moeilijk had ik het daarmee en ze ligt nu al 5 jaar bij ons in de tuin.
Maarja, zo'n tuin moet je dan ook wel hebben natuurlijk...

Zelf heb ik ook niets met het urn gebeuren, maar als dat de enige manier is om iets van je hond over te houden zeg maar dan wil je dat!
Op wat voor manier dan ook!
Heel veel sterkte ermee....

ja het gaat redelijk, het besef is er niet echt dat ze weg is.
op een forum heb ik er ook altijd veel aan, omdat ze weten hoe het is en dan even je hart kan luchten.