Pagina 2 van 2
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 13:24
door Moyodo
Marjoleine schreef:Ik heb ooit een teefje laten inslapen op 14-jarige leeftijd.
Ze kwispelde nog wel.
Maar ze was wel op en werd uitgestoten door de rest.
Ben ik nou een dierenbeul?
@topic: doof, blind, incontinent, op pijnstillers.
Dan is die hond dus meer dan op.
Ik vind dat niet diervriendelijk (understatement).
Die van mij was doof, bijna blind, was lichamelijk nog erg fit, maar liep rondjes en poepte en plaste in zijn mand en was 15. Mijn da zei dat hij dement is en het niet beter maar alleen slechter zal worden. Maar misschien was hij nog wel gelukkig, daar kan ik niet over oordelen want ene hond kun je dat niet vragen. Wat bij mij dan de doorslag gaf was dat ik een kind van 2 in huis had lopen en het risico steeds groter werd dat hij ging happen, al was het maar omdat hij haar niet aan zag komen en niet goed hoorde.
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 13:29
door Eline*
Wat een hoop raar geoordeel!

Ik denk dat alleen een eigenaar kan uitmaken of een hondje nog kwaliteit van leven heeft, al lijkt het voor de buitenwereld nog zo'n wrak.
Oud worden gaat nou eenmaal gepaard met klachten en pijntjes en blijkbaar zorgt zijn baasje goed voor het hondje. Ik vind het echt ontzettend vreemd dat er gelijk allerlei dingen bijgehaald worden als "er zeker geen geld voor over hebben". Alsof pijnstilling ed. niets kost.

Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 13:29
door Gos
Heb zelf een oud knarretje van dik 14 met incontinentie (inderdaad begonnen na castratie), die geleidelijk behoorlijk doof is geworden. Hij is gelukkig niet schrikachtig o.i.d geworden van z'n doofheid en wij proberen ons zoveel mogelijk daaraan aan te passen. Ik heb eerlijk gezegd niet het idee dat zijn leven nu vervelend geworden is door het luiertje wat hij om heeft binnen, daar was hij heel snel aan gewend. Z'n gezichtsvermogen wordt ook minder, maar we hebben echt niet het idee dat hij pijn heeft, hij staat nog gewoon op, is altijd in om naar buiten te gaan en heeft nog een gezonde eetlust. Hij kroelt alleen maar meer naarmate hij ouder wordt, en kwispelt ook niet minder. Voor mij persoonlijk zou het wel einde oefening zijn als hij nu pijn kreeg, eerlijk gezegd, maar op dit moment is hij gewoon een tevreden oud mannetje met wat mankementen. Die veel slaapt, maar als hij koffie ruikt, meteen opstaat om de weg naar de kast met de koekjes te wijzen, voor het geval je dat vergeten was

En buiten nog zoals een reutje betaamt, wel 20 000 plasjes wil doen.
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 14:05
door freskin
lieke schreef:Ik pik even dit citaat er tussen uit:
en moet luiers om vanwege incontinentie. Dat dove en blinde kan een hond denk ik nog wel verhapstukken. MAar incontinentie? No way! Dat is afschuwelijk voor een hond!
WAt is dit voor een dierenarts die de eigenaar niet adviseert in het belang van de hond?
Dit is een stukje gebrek aan liefde: meer van de hond houden dan van jezelf zodat je doet wat voor de hond het beste is.
Wat een onzin, ook met een luier om kan een hond kwalitatief een heel goed leven hebben, hoor.
Wat de rest van het verhaal betreft: het is wel erg weinig informatie dus daar oordeel ik niet over. Daarvoor moet ik eerst de hond in kwestie gezien hebben.
Mee eens. Ze schrijft er niet bij dat ze het hondje heeft gezien. Misschien is het beestje nog niet eens zo oud en spelen er andere dingen mee. Je weet maar nooit. Maar als het inderdaad waar is zou ik het beestje een waardig einde geven.
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 14:20
door Kaiou
freskin schreef: Mee eens. Ze schrijft er niet bij dat ze het hondje heeft gezien. Misschien is het beestje nog niet eens zo oud en spelen er andere dingen mee. Je weet maar nooit. Maar als het inderdaad waar is zou ik het beestje een waardig einde geven.
Het hondje is volgens de topictitel 22 jaar.
En dus ook blind, doof, incontinent en aan de pijnstilling.
Voor mij verdient het idd een waardig einde.
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 17:13
door lieke
[quote="Kaiou"][quote="freskin"] Mee eens. Ze schrijft er niet bij dat ze het hondje heeft gezien. [b]Misschien is het beestje nog niet eens zo oud [/b]en spelen er andere dingen mee. Je weet maar nooit. Maar als het inderdaad waar is zou ik het beestje een waardig einde geven.[/quote]
Het hondje is volgens de topictitel 22 jaar.
En dus ook blind, doof, incontinent en aan de pijnstilling.
Voor mij verdient het idd een waardig einde.[/quote]
Ik refereerde niet aan de andere zaken die werden genoemd omdat ik daar geen oordeel over heb. Heel sec: als ik een hond van 22 heb die doof en blind en incontinent is dan zou ik haar ook waarschijnlijk ook laten inslapen.
Ik refereerde alleen maar aan het standpunt dat incontinentie per definitie een reden is tot inslapen. Ik heb zelf 2 jaar een hond gehad die totaal onzindelijk was, zowel qua blaas als qua darmen. En zij had een ontzettend leuk en waardevol leven. Totdat zij pijn kreeg, veel pijn en toen was het voor mij einde oefening.
Maar het zou wat moois zijn als incontinentie de roze spuit zou betekenen. Ik hoop dat ze mij, tegen de tijd dat ik zover ben, niet ook gelijk een spuitje geven :N: !
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 17:20
door StormenRoxy
ik vind het ook heel triest die beslissing had al genomen moeten zijn... :M:
maar er zijn mensen die de natuur hun gang laten gaan....!
en laten we wel zijn.. oma met een luier om die dement is en dus in haar eigen pis ligt.. laten we ook niet inslapen..
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 19:04
door Renske
Nanna schreef:StormenRoxy schreef:
en laten we wel zijn.. oma met een luier om die dement is en dus in haar eigen pis ligt.. laten we ook niet inslapen..
Omdat dat niet mág
Maar als ik als 100 jarige in mijn eigen zeik lig en niks meer zie en hoor mogen ze mij afspuiten hoor, gráág zelfs.
Wat dat betreft hebben veel honden het in Nederland beter dan sommige oudjes....
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 20:04
door nathalie
Als het ECHT allemaal zo is, als beschreven, denk ik dat het beestje beter af is met een spuitje..
Ik kan wel begrijpen dat het moeilijk is.
Bowie van mij is ruim 15 jaar, kwispelt ook niet meer, maar ik zie aan zijn bekkie dat ie nog vaak zat vrolijk is. Niet elke dag, maar het merendeel wel. Hij heeft artrose en zal dus best af en toe pijn hebben. Als ik het merk krijgt hij pijnstilling, maar dat is maar sporadisch. 's Avonds komt hij nog graag een knuffel halen en hij gaat nog graag mee naar buiten. Rent af en toe een stuk, en rolt alsof het een lieve lust is.
Ook is hij slechthorend en zijn zicht wordt wat minder in het donker.
Maar hem in laten slapen, omdat hij nu zo is? NEE!
Ondanks dat mensen me weleens anders zeggen, ook hier op het forum...
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 10 mar 2010 23:39
door dagmar88
Renske schreef:Nanna schreef:StormenRoxy schreef:
en laten we wel zijn.. oma met een luier om die dement is en dus in haar eigen pis ligt.. laten we ook niet inslapen..
Omdat dat niet mág
Maar als ik als 100 jarige in mijn eigen zeik lig en niks meer zie en hoor mogen ze mij afspuiten hoor, gráág zelfs.
Wat dat betreft hebben veel honden het in Nederland beter dan sommige oudjes....
Dat denk ik toch! Het komt nog maar al te vaak voor dat de mensen in het verzorgingstehuis helemaal niet incontinent zijn (maar wel de hele dag met een volgepoepte luier op bed liggen onder het mom van pyamadag!) maar dat er te weinig personeel is om ze naar het toilet te helpen...
Vorig jaar kreeg een goede vriendin van ons (al in de 70) een beroerte waardoor ze aan één kant verlamd raakte en langere tijd in het ziekenhuis moest revalideren.
Haar man vond dat ze zo achteruit ging in het ziekenhuis dat hij haar terug naar huis heeft gehaald. Daar kwam ik er achter dat ze laxeermiddel, antipsychotica en zware slaapmiddelen kreeg. Ze was inderdaad helemaal duf en incontinent. Heb ze gezegd dat ze meteen moest stoppen met die rotzooi en de dokter bellen. Die zei precies hetzelfde en binnen een half jaar was onze vriendin er weer helemaal bovenop!
Mijn man en ik zeggen altijd dat wanneer het zover komt dat we niet meer onze eigen beslissingen kunnen maken het tijd is om het lot in eigen hand te nemen voor 1 van ons 2...
Ik hoop dan maar dat mensen die beslissling ook voor hun dier kunnen nemen wanneer het daar tijd voor is.
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 12 mar 2010 01:57
door Hanneke2
Nanna schreef:StormenRoxy schreef:
en laten we wel zijn.. oma met een luier om die dement is en dus in haar eigen pis ligt.. laten we ook niet inslapen..
Omdat dat niet mág
Maar als ik als 100 jarige in mijn eigen zeik lig en niks meer zie en hoor mogen ze mij afspuiten hoor, gráág zelfs.
Inderdaad, alsjeblieft.
Als het gaat om lijden zonder zicht op enig herstel, dan is het voor mij klaar. Jullie mogen me helemaal afbranden als ik het uiteindelijk niet doe, maar als Jack niet meer kan rennen en alleen nog maar strompelend korte rondjes kan, is het zoals ik het nu zie einde verhaal. Zeven biefstukken met slagroom, en een ererondje in zijn geliefde metro, een laatste zoen op die eigenwijze bek en dan klaar. Ik ga mijn geweldige hond niet alsmaar meer en meer degraderen tot hij een leven lijdt als een psychiatrisch patient in de middeleeuwen. Een waardig afscheid is voor mij kappen als het genoeg is geweest.
Rekken van leven is puur egoistisch je beest laten lijden en lijden en nog meer lijden tot jij er een keertje aan toe bent om afscheid te nemen. En dat is gewoon helemaal fout.
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 12 mar 2010 09:23
door lieke
Hanneke2 schreef:Inderdaad, alsjeblieft.
Als het gaat om lijden zonder zicht op enig herstel, dan is het voor mij klaar. Jullie mogen me helemaal afbranden als ik het uiteindelijk niet doe, maar als Jack niet meer kan rennen en alleen nog maar strompelend korte rondjes kan, is het zoals ik het nu zie einde verhaal. Zeven biefstukken met slagroom, en een ererondje in zijn geliefde metro, een laatste zoen op die eigenwijze bek en dan klaar. Ik ga mijn geweldige hond niet alsmaar meer en meer degraderen tot hij een leven lijdt als een psychiatrisch patient in de middeleeuwen. Een waardig afscheid is voor mij kappen als het genoeg is geweest.
Rekken van leven is puur egoistisch je beest laten lijden en lijden en nog meer lijden tot jij er een keertje aan toe bent om afscheid te nemen. En dat is gewoon helemaal fout.
Hanneke, daar heb je helemaal gelijk in, hoor. Daarom heb ik Gina laten gaan. Omdat ze niet meer kon rennen en lekker rollen in het gras. Ze had er geen lol meer in.
De kwaliteit van leven voor haar was weg en dan moet je je verantwoordelijkheid als eigenaar nemen en je geliefde dier laten gaan.
Ik bestrijd alleen de stelling 'een dier is incontinent en heeft dus geen kwaliteit van leven meer'. Gina was het levende bewijs dat dit zeer beslist niet voor
iedere hond opgaat. Diverse mensen hebben mij voor gek verklaard of gezegd 'dat ze beter af was als ze een spuitje kreeg'. Terwijl ze voor hun ogen uit haar dak ging van plezier

.
En ik vind het te makkelijk om op een forum op basis van zeer summiere gegevens uit de 2e of 3e hand een gefundeerd oordeel te geven.
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 12 mar 2010 14:24
door Lieke67
Hij had trouwens wel cervelaat op z'n boterhammen, dus blijkbaar hadden slachters wel die goddelijke privileges.
Hahaha, die is goed!
Ik vind het ook zielig dat mensen zulke oudjes ondraaglijk laten lijden.
Mijn schoonouders hadden een cockertje die ook al heel oud was en vanalles mankeerde, om de haverklap moesten ze met het beestje naar de dierenarts en ze konden maar geen beslissing nemen om het beestje in te laten slapen.
Je zag aan het hondje dat ie gewoon helemaal op was. Uiteindelijke kwam de dierenarts er zelf mee dat in laten slapen toch beter was en hebben ze uiteindelijk gedaan tot mijn grote opluchting, want ik kon het niet langer aanzien.
Re: Poedel 22 jaar, blind, doof en pamper om...
Geplaatst: 12 mar 2010 14:27
door KynoFocus
Blind én doof...
En incontinent.
En aan de pijnstillers.
Grote kans dat zo'n oud hondje ook niet meer (goed) kan ruiken...
Lastig om er over te oordelen.
Maar als je het zo hoort... Wat voor kwaliteit heeft 't leven dan nog voor zo'n beestje.
Alle manieren van waarnemen (behalve voelen) zijn weg.
En ook het voelen wordt "gedempt" door de pijnstillers.
Vanaf een afstand is er natuurlijk niet over te oordelen.
Maar als ik het zo zou horen, zou ik 't dier in laten slapen.
Er moet nog wel wat leefdes vreugde en kwaliteit zijn. Anders is 't gewoon het oprekken van een leven.
In de natuur zou zo'n hond gestorven zijn door gebrek aan voedsel. Zo'n hond blijft bij z'n baas gewoon "te" lang in leven, omdat een hond bij de mens netjes gevoerd wordt naar z'n behoefte.
Heb 't zelf moeten meemaken toen ik nog wat jonger was.
De Labrador van m'n ouders was ook bijna helemaal blind, doof aan het worden, incontinent, epilleptisch, overal tumoren en wilde ook niet meer van d'r mandje komen.
Echt 'n triest gezicht.
Mijn ouders konden de beslissig niet maken, die vonden het te moeilijk.
Ik heb toen als KIND dagen lang aan moeten dringen om de hond in te laten slapen. Want 't was zo'n vreselijk gezicht. De hond was echt niet meer gelukkig.
Uiteindelijk hebben ze 'm toch in laten slapen. Ná de feestdagen.