Het HondenForum

OHHHHHHHHHHHHHHHH PERLA!!!!!

Ik zit hier met tranen in mn ogen je verhaal te lezen! Wat hebben wij ons zorgen gemaakt om haar. Ze was zooooooooooooooo bang bij ons. Een aantal mensen leerde ze beter kennen.

Het kan goed zijn dat het een beetje van beide is geweest. in elkaar duiken bij een foei, doet een hond niet zomaar. Maar ze was al bang van het geluid van mn fototoestel als ik een foto knipte. Maar oh zo lief!

We hebben haar onder kunnen brengen bij een gedragsdeskundige, en zij heeft Perla veeeeel beter leren kennen! Wat een schat.

Oh wat gaaf dat je je hier hebt aangemeld! Kunnen we haar toch nog een beetje bijhouden

En ik zou idd amivedi even bellen. En ik zal mn collega's doorgeven dat Perla ECHT niet meer vermist is. Dan maken zij zich ook geen zorgen meer!

Geef haar een dikke knuffel van het hele team en alle uitlaters! Zou je de foto ook naar het asiel willen sturen? Ik denk dat zij het helemaal gaaf vinden dat ze iets horen van haar!

Dikke knuffel en nog heel veel succes en plezier met haar!

Groetjes Marieta

Och ik voel jouw verhaal zo aan, zelf heb ik mijn JACKY ook uit het asiel gehaald ook dat klikte van dag een meteen heel goed.
Ook hij is een heel bang hondje en was in het asiel gekomen omdat de baby van het gezin niet tegen honden kon.
Hij was echt bang voor alles,voor de riem vooral,voor harde geluiden, heel erg voor de trap,fietsen, hij liep altijd met zijn staart tussen zijn pootjes, en kroop in elkaar als er hard gesproken werd of foei werd geroepen.
Zo zielig, hij is nu een week of 7 bij ons en hij begint langzaam in een andere hond te veranderen.Hij is zo lief en aan hankelijk.
Echt een knuffelkontje en hij voelt zich helemaal thuis gelukkig.

Ik zou niet meer zonder hem kunnen en hij ook niet meer zonder ons.
Dus ik voel met je mee.

succes er mee.

Inge O schreef:

MaaikePerla schreef: Natuurlijk is duidelijk dat ze mishandeld is, aan haar gedrag.

dat zou ik echt nog durven te betwijfelen - niet gesocialiseerde hondjes reageren meestal zelfs nog een stuk angstiger (zoals perla dus) als mishandelde .
ik vind het eigenlijk vreemd dat er bij bange honden altijd meteen een link gelegd wordt met mishandeling en zelden met een totaal gebrek aan socialisatie.

maar evengoed lijken jullie een prima match, hopelijk hebben jullie nog jaren plezier aan elkaar .

Klopt, is vaak. Maar ze kende alle basiscommando's en dook in elkaar als ik alleen al het woord "nee" zei.. zelfs op een rustige toon. Dan bleef ze even in elkaar gedoken mij aankijken trillend en verstard. Met andere honden is ze vrij goed, mitsze niet opdringerig zijn. Vrouwen gaat een heel stuk beter dan mannen. En tsja, die lidtekens he...

Marieta schreef:OHHHHHHHHHHHHHHHH PERLA!!!!!

Ik zit hier met tranen in mn ogen je verhaal te lezen! Wat hebben wij ons zorgen gemaakt om haar. Ze was zooooooooooooooo bang bij ons. Een aantal mensen leerde ze beter kennen.

Het kan goed zijn dat het een beetje van beide is geweest. in elkaar duiken bij een foei, doet een hond niet zomaar. Maar ze was al bang van het geluid van mn fototoestel als ik een foto knipte. Maar oh zo lief!

We hebben haar onder kunnen brengen bij een gedragsdeskundige, en zij heeft Perla veeeeel beter leren kennen! Wat een schat.

Oh wat gaaf dat je je hier hebt aangemeld! Kunnen we haar toch nog een beetje bijhouden

En ik zou idd amivedi even bellen. En ik zal mn collega's doorgeven dat Perla ECHT niet meer vermist is. Dan maken zij zich ook geen zorgen meer!

Geef haar een dikke knuffel van het hele team en alle uitlaters! Zou je de foto ook naar het asiel willen sturen? Ik denk dat zij het helemaal gaaf vinden dat ze iets horen van haar!

Dikke knuffel en nog heel veel succes en plezier met haar!

Groetjes Marieta

Ooh jij kent haar?? Wat leuk!
Wat voor link heb je met haar? Werk je bij het asiel?
Ik heb inderdaad de foto al doorgestuurd naar het asiel

Marieta schreef:OHHHHHHHHHHHHHHHH PERLA!!!!!

Ik zit hier met tranen in mn ogen je verhaal te lezen! Wat hebben wij ons zorgen gemaakt om haar. Ze was zooooooooooooooo bang bij ons. Een aantal mensen leerde ze beter kennen.

Het kan goed zijn dat het een beetje van beide is geweest. in elkaar duiken bij een foei, doet een hond niet zomaar. Maar ze was al bang van het geluid van mn fototoestel als ik een foto knipte. Maar oh zo lief!

We hebben haar onder kunnen brengen bij een gedragsdeskundige, en zij heeft Perla veeeeel beter leren kennen! Wat een schat.

Oh wat gaaf dat je je hier hebt aangemeld! Kunnen we haar toch nog een beetje bijhouden

En ik zou idd amivedi even bellen. En ik zal mn collega's doorgeven dat Perla ECHT niet meer vermist is. Dan maken zij zich ook geen zorgen meer!

Geef haar een dikke knuffel van het hele team en alle uitlaters! Zou je de foto ook naar het asiel willen sturen? Ik denk dat zij het helemaal gaaf vinden dat ze iets horen van haar!

Dikke knuffel en nog heel veel succes en plezier met haar!

Groetjes Marieta

Ooh jij kent haar?? Wat leuk!
Wat voor link heb je met haar? Werk je bij het asiel?
Ik heb inderdaad de foto al doorgestuurd naar het asiel [/quote]


Ja ik ken Perla ja. Ik ben een van de vaste medewerkers van het asiel

Oh das mooi dat je die al hebt gestuurd! Ik heb iig doorgegeven dat ze allang weer terecht is en dat vonden ze erg fijn om te weten!

Groetjes Marieta

Marieta schreef:

Marieta schreef:OHHHHHHHHHHHHHHHH PERLA!!!!!

Ik zit hier met tranen in mn ogen je verhaal te lezen! Wat hebben wij ons zorgen gemaakt om haar. Ze was zooooooooooooooo bang bij ons. Een aantal mensen leerde ze beter kennen.

Het kan goed zijn dat het een beetje van beide is geweest. in elkaar duiken bij een foei, doet een hond niet zomaar. Maar ze was al bang van het geluid van mn fototoestel als ik een foto knipte. Maar oh zo lief!

We hebben haar onder kunnen brengen bij een gedragsdeskundige, en zij heeft Perla veeeeel beter leren kennen! Wat een schat.

Oh wat gaaf dat je je hier hebt aangemeld! Kunnen we haar toch nog een beetje bijhouden

En ik zou idd amivedi even bellen. En ik zal mn collega's doorgeven dat Perla ECHT niet meer vermist is. Dan maken zij zich ook geen zorgen meer!

Geef haar een dikke knuffel van het hele team en alle uitlaters! Zou je de foto ook naar het asiel willen sturen? Ik denk dat zij het helemaal gaaf vinden dat ze iets horen van haar!

Dikke knuffel en nog heel veel succes en plezier met haar!

Groetjes Marieta

Ooh jij kent haar?? Wat leuk!
Wat voor link heb je met haar? Werk je bij het asiel?
Ik heb inderdaad de foto al doorgestuurd naar het asiel

Ja ik ken Perla ja. Ik ben een van de vaste medewerkers van het asiel

Oh das mooi dat je die al hebt gestuurd! Ik heb iig doorgegeven dat ze allang weer terecht is en dat vonden ze erg fijn om te weten!

Groetjes Marieta[/quote]


Haha ontzettend gaaf zeg.
Goh ik wist niet dat ze het bij het asiel wisten dat ze vermist was.. Anders had ik ze naturlijk wel even gebelt dat het allemaal al lang weer goed is! Thnx.
Kun je me misschien iets meer vertellen over hoe en waar ze is gevonden toevallig?

Leuk hoor, dat jullie elkaar zo gevonden hebben. Ze lijkt op een hond die ik vroeger heb gehad.

Een slechte socialisatie is eerder oorzaak van angstig gedrag dan mishandeling. Al sluit het een het ander niet uit. Wij hebben een keer een hond binnengekregen die zijn poot was gebroken, getrapt door zijn baas......... Die was gelijk thuis en rauste overal doorheen met gips nog om de poot, geen centje angst. Heel open hondje

Rataplan schreef:Leuk hoor, dat jullie elkaar zo gevonden hebben. Ze lijkt op een hond die ik vroeger heb gehad.

Een slechte socialisatie is eerder oorzaak van angstig gedrag dan mishandeling. Al sluit het een het ander niet uit. Wij hebben een keer een hond binnengekregen die zijn poot was gebroken, getrapt door zijn baas......... Die was gelijk thuis en rauste overal doorheen met gips nog om de poot, geen centje angst. Heel open hondje

Het is wel heel anders om 1 keer getrapt te worden dan van pup af aan in een onveilige negatieve omgeving te moeten opgroeien he

MaaikePerla schreef:Het is wel heel anders om 1 keer getrapt te worden dan van pup af aan in een onveilige negatieve omgeving te moeten opgroeien he

Natuurlijk maar dat kan je bij een zwerfhond, zonder littekens of breuken niet zeggen. Ik heb heel veel honden en katten binnen gekregen waarvan ik dacht dat er mishandeling in het spel was. Het is moeilijk aan te tonen of iets door mishandeling of een bijvoorbeeld een aanrijding of val is gekomen ondanks dat we een ervaren dierenarts in dienst hadden.
Bij een inbeslagname hadden we een groep zeer slecht gesocialiseerde, niet mishandelde, honden die het daglicht voor het eerst van hun leven zagen en die kropen in elkaar bij elk mens dat ze in het vizier kregen.
Lijkt mij trouwens niet dat je van de een op de andere dag de poot van je hond breekt, daar ging ook een heel proces van mishandeling aan vooraf. Het dier had het niet makkelijk gehad maar was toch open en vriendelijk.
Maar goed, fijn dat jullie het leuk ehben samen

wat een prachtbeest! Heel veel geluk met elkaar!

Rataplan schreef:

MaaikePerla schreef:Het is wel heel anders om 1 keer getrapt te worden dan van pup af aan in een onveilige negatieve omgeving te moeten opgroeien he

Natuurlijk maar dat kan je bij een zwerfhond, zonder littekens of breuken niet zeggen. Ik heb heel veel honden en katten binnen gekregen waarvan ik dacht dat er mishandeling in het spel was. Het is moeilijk aan te tonen of iets door mishandeling of een bijvoorbeeld een aanrijding of val is gekomen ondanks dat we een ervaren dierenarts in dienst hadden.
Bij een inbeslagname hadden we een groep zeer slecht gesocialiseerde, niet mishandelde, honden die het daglicht voor het eerst van hun leven zagen en die kropen in elkaar bij elk mens dat ze in het vizier kregen.
Lijkt mij trouwens niet dat je van de een op de andere dag de poot van je hond breekt, daar ging ook een heel proces van mishandeling aan vooraf. Het dier had het niet makkelijk gehad maar was toch open en vriendelijk.
Maar goed, fijn dat jullie het leuk ehben samen

Ja toch heb ik echt genoeg tekenen gezien bij haar. Én lidtekens en een onbehandelde oude breuk in de staart.
Maar ach, het zal toch gissen blijven

MaaikePerla schreef:Bedankt voor de lieve reacties:D

tekkel schreef:

MaaikePerla schreef:Ja ze heeft vrij regelmatig nachtmerries. Dan ligt ze in haar slaap zo te blaffen, te hijgen en te piepen dat ik haar soms wakker moet maken.
Dan denk ik wel eens : meisje meisje, waar zou je toch over dromen.

Dat doet mijn hond ook, en die heeft alleen maar positieve dingen meegemaakt in haar leven
Volgens mij hebben alle honden af en toe van die dromen waarin ze hard moeten blaffen, piepen, kwispelen, schokken en stuiptrekken!

Dat weet ik, ken het, maar Perla doet het op een andere manier, soms écht heel paniekerig.
Dan is ze ook even van het padje als ze dan wakker wordt.

Jack had in het begin ook wel van die vreselijke nachtmerries, en je ziet inderdaad toch een heel verschil met 'gewoon dromen. Ik maakte hem altijd voorzichtig wakker als ik het zag, en dan was het ook paniek in die ogen en gedesoriënteerd zijn.

Heerlijk voor Perla dat ze zo goed terecht is gekomen, en dat ze het zo goed doet! En ik vind het een prachtig hondje! Ik zie er een scheutje podenco in, maar goed, dat zie ik al gauw.

MaaikePerla schreef:

Rataplan schreef:

MaaikePerla schreef:Het is wel heel anders om 1 keer getrapt te worden dan van pup af aan in een onveilige negatieve omgeving te moeten opgroeien he

Natuurlijk maar dat kan je bij een zwerfhond, zonder littekens of breuken niet zeggen. Ik heb heel veel honden en katten binnen gekregen waarvan ik dacht dat er mishandeling in het spel was. Het is moeilijk aan te tonen of iets door mishandeling of een bijvoorbeeld een aanrijding of val is gekomen ondanks dat we een ervaren dierenarts in dienst hadden.
Bij een inbeslagname hadden we een groep zeer slecht gesocialiseerde, niet mishandelde, honden die het daglicht voor het eerst van hun leven zagen en die kropen in elkaar bij elk mens dat ze in het vizier kregen.
Lijkt mij trouwens niet dat je van de een op de andere dag de poot van je hond breekt, daar ging ook een heel proces van mishandeling aan vooraf. Het dier had het niet makkelijk gehad maar was toch open en vriendelijk.
Maar goed, fijn dat jullie het leuk ehben samen

Ja toch heb ik echt genoeg tekenen gezien bij haar. Én lidtekens en een onbehandelde oude breuk in de staart.
Maar ach, het zal toch gissen blijven

Ik heb een (waarschijnlijk) goed gesocialiseerde mishandelde hond en een (waarschijnlijk) niet-gesocialiseerde niet-mishandelde hond en ik zie wel duidelijk het verschil. Jack is dol op alles en iedereen en komt helemaal niet angstig over, maar deinst nog steeds terug als het maar in de verte lijkt alsof iemand hem wil slaan of schoppen, is nog steeds heel behoedzaam als mensen (zelfs ik of de kinderen) een bezem of stok of zoiets in hun handen hebben.

Lilo was panisch voor alles wat vreemd was, maar Lilo deinst nooit terug en krimpt niet in elkaar als ik een keertje boos op haar ben. Zelfs bij een slaande beweging geeft ze geen angstreactie, blijft me gewoon aankijken en vraagt zich af waarom ik zo achterlijk doe. Ik denk dat ze Lilo nooit pijn hebben gedaan, maar ook nooit vriendelijk hebben benaderd.

Uit jouw verhalen gok ik dat het bij Perla een beetje van allebei is. En het is toch wonderbaarlijk dat zo'n hond dan weer zo terug kan veren en een mens weer helemaal gaat vertrouwen. Met de al lang opgeloste amivedi-melding en Marieta die haar uit het asiel kent is het met recht een mooi Kerstverhaal!

ik schiet vol
wat mooi en lief !
fijn voor jullie !

Wat fantastisch dat je Perla een goed, liefdevol en veilig thuis geeft. Ik werd er helemaal blij van.
Ik heb ook een hele bange hond uit het asiel gehaald. Hij komt uit Spanje. Ik zag hem in een Duits asiel. Zo'n mooie lieve bange ogen. Liefde op het eerste gezicht. Alleen van mijn kant want hij durfde mij niet aan te kijken. Niet gesocialiseerd en mishandeld. Hij was werkelijk overal bang voor en niet benaderbaar. We zijn nu ruim 3 jaren verder en hij is een wereldhond geworden. Nog wel vreselijk bang voor vuurwerk en voor mensen met een stok of i.d. in de hand. Hij mag in het bos loslopen en gaat dan in een grote boog om mensen heen. In het begin was het best zwaar. Leren om op een bospad mensen te passeren, de straat op, auto's, in een auto, visite en later op visite gaan. Het ging erg langzaam maar met geduld kom je een heel eind. Eigenlijk maakt hij nog steeds vorderingen. Ik hoor dat ook van mensen die hem lang niet gezien hebben. Hij durft sinds een paar maanden ook een koekje aan te nemen van mensen die hij regelmatig ziet. Hij is erg op mij gericht en ik kan hem niet naar andere mensen brengen of naar een pension. Hij wil buiten mij, sinds kort, maar door een persoon uitgelaten worden. Dus vakanties kan ik wel vergeten. Maar dat vind ik niet erg want ik krijg er zoveel voor terug. Ik ben zo gelukkig met hem en ben zo trots op hem.
Ik wens jullie samen veel succes en geluk

Marian4 schreef:Wat fantastisch dat je Perla een goed, liefdevol en veilig thuis geeft. Ik werd er helemaal blij van.
Ik heb ook een hele bange hond uit het asiel gehaald. Hij komt uit Spanje. Ik zag hem in een Duits asiel. Zo'n mooie lieve bange ogen. Liefde op het eerste gezicht. Alleen van mijn kant want hij durfde mij niet aan te kijken. Niet gesocialiseerd en mishandeld. Hij was werkelijk overal bang voor en niet benaderbaar. We zijn nu ruim 3 jaren verder en hij is een wereldhond geworden. Nog wel vreselijk bang voor vuurwerk en voor mensen met een stok of i.d. in de hand. Hij mag in het bos loslopen en gaat dan in een grote boog om mensen heen. In het begin was het best zwaar. Leren om op een bospad mensen te passeren, de straat op, auto's, in een auto, visite en later op visite gaan. Het ging erg langzaam maar met geduld kom je een heel eind. Eigenlijk maakt hij nog steeds vorderingen. Ik hoor dat ook van mensen die hem lang niet gezien hebben. Hij durft sinds een paar maanden ook een koekje aan te nemen van mensen die hij regelmatig ziet. Hij is erg op mij gericht en ik kan hem niet naar andere mensen brengen of naar een pension. Hij wil buiten mij, sinds kort, maar door een persoon uitgelaten worden. Dus vakanties kan ik wel vergeten. Maar dat vind ik niet erg want ik krijg er zoveel voor terug. Ik ben zo gelukkig met hem en ben zo trots op hem.
Ik wens jullie samen veel succes en geluk

Ooh wat super!
Fijn hoor dat hij zo goed getraind wordt, is voor het hondje zelf alleen maar fijn.
Ik ben ook steeds stapjes verder aan het gaan, zoals gewoon op de stoep blijven als we iemand passeren en niet een grote boog eromheen.
Gewoon langs vuilniszakken en dozen oud-papier lopen XD.

Hahah jeetje.
Perla komt me net toch een ontzettende dikke zoen geven

Perla heeft het goed getroffen!

Bedankt ook namens Perla voor alle lieve reacties!

Vanochtend heeft ze lekker met mijn vriend (waar ze nog redelijk bang voor is) in de sneeuw gespeeld.
Lekker lopen dollen, ik was zo blij!

-dubbelpost-


Ik moet toch even iets bijzonders met jullie delen.
Ik heb namelijk onlangs de uitslag gekregen van onafhankelijke mensen die telepathie hebben gedaan bij Perla.
Nu ben ik nogal sceptisch, maar och, ik was wel heel benieuwd naar de uitslag.

En het komt echt eng overeen!!
Haar persoonlijkheidskenmerken, alles! en ze hebben haar nooit gezien, alleen een foto.
Deze telepathie sessie is afgenomen toen ze nog bij het gastgezin zat.
Ik schrok er een beetje van, want ik had het nooit gedacht.

Er kwamen een paar dingen naar voren waar ik wel bijna van volschoot.
Zoals (in de persoon van perla) bij de vragen zoals : wat heb je nodig etc.

"Liefde liefde liefde, complimentjes complimentjes"
(die krijgt ze wel haha)
Ze wil inderdaad de hele tijd bevestiging van mij en komt tijdens het wandelen heeel vaak "vragen" of ze het nog wel goed doet en of ze nog wel lief is.

"Ik ben bij aan het komen en weet nog niet zo goed bij wie ik hoor, maar fijn dat ik nu een rustig plekje heb om even alles op een rijtje te krijgen"

"mij meer zelfvertrouwen geven is helemaal niet zo moeilijk. Zet me bij fijne mensen en geef me de tijd. Moeten jullie eens opletten wat voor speciale hond ik nog word!
(ben je al hoor lieverd haha )

Nu de zin die me echt heel diep raakte:
"straf mij niet, ik ben genoeg gestrafd, ik wil alleen maar een goed vriendje zijn."


Nogmaals, omdat alle eigenschappen klopte en ze dingen wisten die echt niemand geweten zou hebben begin ik het toch wel een beetje te geloven. Ik ken die hele mensen niet en pPerla al helemaal niet ^^.
In ieder geval raakte die zinnen mij enorm.

Wat een leukerd is Perla! Hopelijk wordt ze bij jou een heel gelukkig hondje! Dat heeft ze zeker verdient.
Heel veel geluk samen!

MaaikePerla schreef:Bedankt ook namens Perla voor alle lieve reacties!

Vanochtend heeft ze lekker met mijn vriend (waar ze nog redelijk bang voor is) in de sneeuw gespeeld.
Lekker lopen dollen, ik was zo blij!

Meid, heerlijk! Zo'n bangerdje dat los komt en echt gaat genieten van het nieuwe echte leven, dat is gewoon heel mooi om mee te maken.

Wat een lief verhaal. Heerlijk dat het zo goed met haar gaat. Ze is prachtig.
Heel veel plezier samen. Het kan alleen nog maar beter worden.

hoi hoe gaat het met perla ik ken haar uit het asiel in eindhoven daar doe ik vrijwilligerswerk
dus ik ben wel heel nieuwschierig hoe het nu met haar gaat

groetjes gonnie

Lief dat je ernaar vraagt.
Het gaat super met haar, elke dag zie ik nog vooruitgangen.

Ze heeft zelfs een vriendje hahaha.
We kwamen hem tegen op een hondenspeelveld bij mij in de buurt.
Eerst nog even aftasten, maar toen gingen alle remmen los.
Ze hebben heerlijk lopen dollen samen
Al moet Perla nog wel even leren om niet té druk te doen

Tijdens het spelen komt ze steeds steun zoeken bij mij, tegen me op springen of me omver duwen.
Met "Ik ben er niet" en handen achter mijn rug snapt ze al snel dat ze het toch echt zelf moet uitzoeken.
Dat doet ze dan ook!

Lekker lopen dollen en rennen door de sneeuw, heerlijk is dat!!!
Ik neem haar op dinsdagmiddag altijd mee naar de zorgboerderij waar ik werk, en dat gaat ook super.
Laatst stond ze ineens bij ons aan tafel

Altijd leuk om zoiets te horen, heel veel succes samen!

fijn dat het zo goed met perla gaat

groetjes gonnie

hoi! een wat latere reactie, maar ik zit pas sinds kort op dit forum. Fijn dat het met Perla nu zo goed gaat... ja je zult nog wel een lange weg te gaan hebben! !

mijn Kelly woont nu 4 jaar bij mij, gaat langzaam beter. Zij is een border collie kruising die ik ook als een heel bange hond heb "geadopteerd." In vier jaar tijd is ze nog steeds niet helemaal een stabiele en zelfverzekerde hond, maar van mij krijgt ze haar hele leven de tijd.

Samen met mijn broertje heb ik kelly ergens uit het noorden vh land opgehaald. Op de terugweg wilde ze persee niet in de kofferbak. Mijn broertje nam haar op schoot.
voor hem is ze nooit meer bang geweest.
Kellyheeft mij tot baas benoemd. Per gratie luistert ze ook naar de mensen die op haar passen. Mijn familie en vriend rekent ze ook tot de kring van vertrouwde personen.
Maar vreemde mensen moeten toch hun best blijven doen.

maar perfecte honden of niet, ze zijn een goed thuis dubbel en dwars waard, afhankelijk als ze zijn.

Dit verhaal lijkt op dat van onze Sammie; die was als jonge meid (ca. half jaar) met nog 6 broers/zusjes aan de straat gezet. Wat er met haar gebeurd is zullen we nooit weten (en dat is maar goed ook!), maar ook heel bang geweest voor mannen en nu, na anderhalf jaar heeft ze het nog steeds niet op manvolk (schrikkerig en blaffen). Inmiddels een geweldige spontane hond, die graag met soortgenootjes dolt (=dan errug druk).

Het klinkt als een geweldige match! Perla is vast een heerlijke hond om te hebben, ze leert vast ook gemakkelijk. heel veel plezier en geluk met elkaar!

Ja ze vind het ook heel erg leuk om nieuwe dingen te leren.
Dan komt ze heel trots bij me pronken elke keer als ze het goed heeft gedaan.
Echt zo van : Goed van mij he??

Ik heb haar laatst geleerd dat vinger voor de mond en zachtjes "ssssst" betekent dat ze moet stoppen met blaffen.
Zo hoef ik niet mijn stem te verheffen als ze ongewenst blaft .
Soms als ik het doe gaat ze fluisterend blaffen haha, zo schattig

Ze vindt het ook heerlijk om te horen dat ze braaf is.

Ik heb met tranen in mijn ogen je verhaal gelezen. Wij zelf hebben een paar weken terug een zwaar ondervoede hond hier in Hongarije uit het asiel gehaald.Die wij tijdelijk opvangen tot er een warm mandje voor haar is gevonden. En wat jij schrijft dat zie zag ik terug in onze opvang hond. Zij was gelukkig niet zo bang als jou hond maar als je maar even je stem verheft dan dook zij in elkaar. Ook in het begin als je haar aaide was zij niet echt ontspannen, Nu een paar weken verder is dit alles heel anders en een schat van een hond. Ik vind het heerlijk om te lezen dat jij deze hond heb genomen en dat deze hond gelukkig bij jou een hele warme mand heeft gevonden.