Het HondenForum

miekmiek schreef:maar wat als je weet dat je hond wél braakt bij het geven van zout? Kan het dan ook kwaad?

Dat zal denk ik de ja van de ene DA blijven tegenover de Nee van de ander.

Denk dat je in geval van nood de risico's tegen elkaar moet afwegen. De risico's van het eten van giftige chocolade waar een hond dood aan kan gaan tegenover de minimale kans dat je hond het risico loopt op problemen met o.a. de nieren als het "teveel" zout naar binnen krijgt. Het blijft wel gaan om een minimale hoeveelheid. Dus geen eetlepel ofzo. was bij ons volgens mij trouwens ook geen eens een theelepel zout maar een halve theelepel.

smoekie schreef:Ik noem het zelf vermengen want zo kan ik het het makkelijkste onthouden. Maar dat was dus wat wij moesten doen. Zout geven en toen dat niet lukte en we terug belden moesten we haar laten eten. Omdat zij dus tussendoor niets/nauwelijks eet behalve die rodi hamburgers waarvan ze laatst dus kotste omdat ze behalve die van haar ook die van Syll had opgegeten zei hij dat dat ook goed was (om er 2 te geven) en zou ze daar niet van hoeven te kotsen zou ze dus dusdanig veel in haar maag hebben waardoor de giftige stoffen van die chocolade “vermengd” zouden zijn.

Kut uit te leggen als ik niet meer precies weet wat hij daarover zei, maar daar kwam het volgens mij ergens op neer.

Denk een beetje hetzelfde dat je kinderen wel eens melk (in ieder geval wat vets) moet geven als ze bijv. waspoeder of afwasmiddel naar binnen hebben gekregen.

Hoe dan ook, zij heeft die 2 hamburgers opgegeten omdat het zout gebeuren dus niet werkte en heeft er verder niets nadeligs gelukkig aan ondervonden (chocolade)

Dat klopt dus niet naar mijn idee.
Want de hoeveelheid gif die in die chocolade zat is nog steeds even veel.
Het is geen gif dat de maag of slokdarm aantast, maar een bestanddeel dat niet goed kan worden afgebroken door een orgaan (weet even niet meer welke )
Omdat die hoeveelheid het zelfde blijft doet het er niet toe of je water, voedsel of wat anders geeft.
Iets dat bij waspoeder wel geldt, geldt hier dus niet

ranetje schreef:

smoekie schreef:Ik noem het zelf vermengen want zo kan ik het het makkelijkste onthouden. Maar dat was dus wat wij moesten doen. Zout geven en toen dat niet lukte en we terug belden moesten we haar laten eten. Omdat zij dus tussendoor niets/nauwelijks eet behalve die rodi hamburgers waarvan ze laatst dus kotste omdat ze behalve die van haar ook die van Syll had opgegeten zei hij dat dat ook goed was (om er 2 te geven) en zou ze daar niet van hoeven te kotsen zou ze dus dusdanig veel in haar maag hebben waardoor de giftige stoffen van die chocolade “vermengd” zouden zijn.

Kut uit te leggen als ik niet meer precies weet wat hij daarover zei, maar daar kwam het volgens mij ergens op neer.

Denk een beetje hetzelfde dat je kinderen wel eens melk (in ieder geval wat vets) moet geven als ze bijv. waspoeder of afwasmiddel naar binnen hebben gekregen.

Hoe dan ook, zij heeft die 2 hamburgers opgegeten omdat het zout gebeuren dus niet werkte en heeft er verder niets nadeligs gelukkig aan ondervonden (chocolade)

Dat klopt dus niet naar mijn idee.
Want de hoeveelheid gif die in die chocolade zat is nog steeds even veel.
Het is geen gif dat de maag of slokdarm aantast, maar een bestanddeel dat niet goed kan worden afgebroken door een orgaan (weet even niet meer welke )
Omdat die hoeveelheid het zelfde blijft doet het er niet toe of je water, voedsel of wat anders geeft.
Iets dat bij waspoeder wel geldt, geldt hier dus niet

ja nou ik weet het ook niet precies hoor, vertel wat de DA vertelde wat we moesten doen dus hoe ik het moet uitleggen zoals hij deed dat kan ik niet hoor Misschien zet ik het zelf wel heel krom neer, zou ook maar zo kunnen Maar dat was wat we moesten doen in ieder geval. Hij had een redelijke hoeveelheid pure chocolade op dus ja t zal ergens wel hebben geholpen (die burgers dan aangezien het zout niet lukte) daar ze er verder niets aan over heeft gehouden gelukkig

Ik heb het ( achteraf) ook gezien, en ben behoorlijk geschrokken.
Het is nu alweer ca 18 jaar geleden maar mijn grote herderkruising had gedronken uit een bak chloor-water. Meteen een DA-gebeld en die zei ook: gooi er maar een eetlepel zout in. Na de 2e eetlepel kwam er nog steeds niets en uiteindelijk is het braken helemaal uit gebleven.

Gelukkig heeft de hond er niets aan over gehouden!

Nu weet ik dat ik mij niet meer laat afschepen: Geef haar/hem maar zout; Ik sta dan direkt op de stoep van de DA om een braakmiddel.

Kees zijn methode is leuk voor op reis oid maar ik dokter liever zelf niet

miekmiek schreef:maar wat als je weet dat je hond wél braakt bij het geven van zout? Kan het dan ook kwaad?

Nee hoor, in principe kan het dan geen kwaad

Het wordt pas gevaarlijk als het zout in het lijf blijft.

Toen mijn kinderen kleiner waren had ik zo'n 'gifwijzer' in de keuken hangen, eigenlijk gewoon een hele lijst met giftige stoffen en wat je moest doen (behalve 112 bellen), dus wel laten braken of juist niet, melk laten drinken of water laten drinken etc. etc. We zouden eigenlijk ook zoiets moeten hebben voor honden. Bij welke dingen moet je acuut naar de DA, wanneer moet je meteen laten braken en wanneer is het handig om dingen als melk of ontbijtkoek te geven. Op alfabetische volgorde.

smoekie schreef:

miekmiek schreef:maar wat als je weet dat je hond wél braakt bij het geven van zout? Kan het dan ook kwaad?

Dat zal denk ik de ja van de ene DA blijven tegenover de Nee van de ander.

In principe zou dat niet het geval moeten zijn. Het zout gaat gewoon al die processen op gang brengen als het in het lijf blijft....of je nu vindt van wel of niet (en of je nu DA bent of niet). Uiteraard afhankelijk van de hoeveelheid zout, hoeveel er opgenomen wordt en hoe goed het individuele lijf kan omgaan met zo'n overdosis zout merk je dan weinig tot ernstig hommeles.

Als het zout direct weer opgebraakt wordt is er niks aan de hand. Een beetje zal dan al wel opgenomen zijn, maar dat kan het lijf wel hebben, als het meerendeel gewoon naar buiten komt, komen de grote verstorende waterverschuivingen niet op gang en dreigt er ook geen gevaar.

Ik weet wel dat ik nooit, NOOIT meer zout geef om te braken.

Ik heb het ooit met Rhodi gehad... DRAMA. Zout geven, geen braken. (Theelepeltje overigens en de helft ging er naast) Nog eens, nog eens, niets. Zoutoplossing, niets. Ja, een gemartelde Rhodi die niet begreep waarom ik hem DWONG dat smerige spul in te slikken...

Dierenarts in paniek gebeld; hij mocht nu geen water meer drinken. (Had net water gedronken... ARGH!!) Dat zou een zoutvergiftiging nl. erger maken... Dus hij mocht niks meer.

Paniek, ellende, huilen, hond overstuur....

Uiteindelijk dan TOCH, later, gebraakt en waarschijnlijk de meeste zout ook uitgebraakt, maar niet het voorwerp wat hij had opgegeten. (Deel v.e sok; ik vreesde dat hij daarvan verstopt zou raken...) Die vond ik pas na een paar dagen in een hoop ontlasting, gelukkig!

Ik heb nog maanden met een vreselijk akelig gevoel rondgelopen... ik had mijn eigen hond wel kunnen vergiftigen.
Het schuldgevoel was vreselijk, en als ik er aan terug denk voel ik me NOG enorm rot....


Dus nee; bij het opeten van iets gevaarlijks bel ik de dierenarts... of die waterstofperoxide tip...

[quote="Nakisha"]Ik weet wel dat ik nooit, NOOIT meer zout geef om te braken.

Ik heb het ooit met Rhodi gehad... DRAMA. Zout geven, geen braken. (Theelepeltje overigens en de helft ging er naast) Nog eens, nog eens, niets. Zoutoplossing, niets. Ja, een gemartelde Rhodi die niet begreep waarom ik hem DWONG dat smerige spul in te slikken...

Dierenarts in paniek gebeld; hij mocht nu geen water meer drinken. (Had net water gedronken... ARGH!!) Dat zou een zoutvergiftiging nl. erger maken... Dus hij mocht niks meer./quote]

Maar dat snap ik weer niet. Hoe kan het erger worden door water drinken? Je zou het toch juist zoveel mogelijk moeten verdunnen?

En wat ik eerder schreef, Jack heeft zich helemaal gek gedronken en gepiest, ik zou juist denken dat die nieren enzo het fijner vinden als er 10 liter zeewater doorheen gaat dan een ontzaglijke berg zout met een klein beetje water. Vooral het water *na* het zout lijkt mij belangrijk, zodat alles weer een beetje tot rust kan komen.

Die gemartelde blik in die oogjes, heel herkenbaar. Jack had ook alsmaar iets van 'Waarom doe je dit nou?' En het is er gewoon de hond niet naar om op zo'n moment te protesteren.

Hanneke2 schreef:

Nakisha schreef:Ik weet wel dat ik nooit, NOOIT meer zout geef om te braken.

Ik heb het ooit met Rhodi gehad... DRAMA. Zout geven, geen braken. (Theelepeltje overigens en de helft ging er naast) Nog eens, nog eens, niets. Zoutoplossing, niets. Ja, een gemartelde Rhodi die niet begreep waarom ik hem DWONG dat smerige spul in te slikken...

Dierenarts in paniek gebeld; hij mocht nu geen water meer drinken. (Had net water gedronken... ARGH!!) Dat zou een zoutvergiftiging nl. erger maken... Dus hij mocht niks meer.

Maar dat snap ik weer niet. Hoe kan het erger worden door water drinken? Je zou het toch juist zoveel mogelijk moeten verdunnen?

En wat ik eerder schreef, Jack heeft zich helemaal gek gedronken en gepiest, ik zou juist denken dat die nieren enzo het fijner vinden als er 10 liter zeewater doorheen gaat dan een ontzaglijke berg zout met een klein beetje water. Vooral het water *na* het zout lijkt mij belangrijk, zodat alles weer een beetje tot rust kan komen.

Die gemartelde blik in die oogjes, heel herkenbaar. Jack had ook alsmaar iets van 'Waarom doe je dit nou?' En het is er gewoon de hond niet naar om op zo'n moment te protesteren.

Ik meende, maar pin me er niet op vast, dat door water te geven het zout juist sneller in het lichaam word opgenomen en snel een aanslag pleegt op de nieren. Zoiets was het in elk geval...

Ja, ik kan die ellendige blik die hij me toewierp nooit meer vergeten... Rhodi protesteerde overigens wel degelijk; hevig spartelend en wegrennend, waardoor ik hem ook nog vrij hardhandig in een houdgreep moest dwingen...
Het was een verschrikking. En de spijt die ik ervan heb raak ik nooit meer kwijt....

water drinken bevordert idd de opname van giftige stoffen in het lichaam. zowel bij de mens als bij de hond.

Zout alleen geven in noodgevallen.
Knoeppie heeft een half jaar geleden zulke gevaarlijke pillen op dat wanneer zij niet gebraakt had ze nu niet meer zou leven.
Ik heb er een eetlepel! ingegooid, het gifcentrum zei immers toch al dat we afscheid moesten gaan nemen.
Op weg naar Utrecht waar ze een nacht op de IC moest heeft ze in de auto gebraakt, precies 4 rode plekjes van de pillen, het is haar redding geweest.

Na het eten van een ons 72% pure chocolade heb ik haar naar de DA gebracht om te braken met een spuitje.

Madelief schreef:Zout geven om te braken is een fabel. De meeste honden gaan er niet van braken.

nou hier werkte het altijd prima hoor, een lepeltje en binnen een paar tellen was het eruit, bij alle honden...

malinois schreef:

Madelief schreef:Zout geven om te braken is een fabel. De meeste honden gaan er niet van braken.

nou hier werkte het altijd prima hoor, een lepeltje en binnen een paar tellen was het eruit, bij alle honden...

Ok... dus omdat jouw honden tot nu toe geen problemen gehad hebben met zout is het een volstrekt onschuldig goedje...
Terwijl als jouw hond toevallig fout reageert op een ontwormingspil die in 99.99999% van de gevallen geen enkel probleem geeft, dan zijn dat opeens levensgevaarlijke gifpillen?

Als je toch weet dat zot grote problemen kan geven en er is een goedkoop, veilig en gemakkelijk bereikbaar alternatief voorhanden dan ben je toch gek als je zout blijft geven?

Kees

Paco at als pup een sok op. Ik heb toen gebeld met de DA en ze zei dat ik wel zout mocht geven maar wel maar 1 keer. Zou hij na 5 minuten nog niet kotsen dan moest ik weer bellen en dan zou hij bij haar moeten komen. Dus niet meer dan 1 keer zout........ gelukkig kotste hij binnen de 5 minuten en kwam de sok in stukken er netjes uit

Casey schreef:

malinois schreef:

Madelief schreef:Zout geven om te braken is een fabel. De meeste honden gaan er niet van braken.

nou hier werkte het altijd prima hoor, een lepeltje en binnen een paar tellen was het eruit, bij alle honden...

Ok... dus omdat jouw honden tot nu toe geen problemen gehad hebben met zout is het een volstrekt onschuldig goedje...
Terwijl als jouw hond toevallig fout reageert op een ontwormingspil die in 99.99999% van de gevallen geen enkel probleem geeft, dan zijn dat opeens levensgevaarlijke gifpillen?

Als je toch weet dat zot grote problemen kan geven en er is een goedkoop, veilig en gemakkelijk bereikbaar alternatief voorhanden dan ben je toch gek als je zout blijft geven?

Kees

ik zou toch eens beter leren lezen... vooral waar ik op reageer, zal het even vetgedrukt maken voor je, is wat makkelijker misschien
En ja ik gooi er nog steeds liever zout in dan ooit nog een ontwormingstablet.