Het HondenForum

Wie heeft t over een asiel? Als je een beetje leuke rasvertegenwoordiger hebt, kun je bv al via de rasvereniging geholpen worden. Maar zelfs al zouden bv mijn twee probleemloze (nou ja, alles relatief... ) Goldens naar t asiel moeten, durf ik te wedden dat ze daar nog geen week zitten. Gaan ze niet dood van, een weekje asiel. Ik gun t geen enkele hond, maar ik kan dat ook prima relativeren.

Marion. schreef:

MenM schreef:Ik heb het dan over ouderen ver boven de 75 jaar.

Lijkt me ook een reëeler leeftijd om over oud te spreken

kijk daar ben ik het helemaal mee eens
ik ben 51 en een dalmaat is nou ook niet bepaalt een hondje wat je in een mandje naast de kachel kan parkeren en over een paar jaar komt er zeker nog een spikkelpupje bij en dan ga ik er gewoon vanuit dat ik daar ook vrolijk nog 15 km. mee op mijn rug kan sjouwen

Nanna schreef:Toch vind ik wel dat je enigzins een vooruitziende blik dient te hebben.

Ik geniet liever van het hier en nu.

Nanna schreef:

Marion. schreef:

Nanna schreef:Toch vind ik wel dat je enigzins een vooruitziende blik dient te hebben.

Ik geniet liever van het hier en nu.

Ja, dat dacht onze overbuurvrouw op leeftijd ook toen haar oude Ierse Setter van 15 doodging. Ze nam met alle geweld evenzovrolijk weer een pup. Tsja, dát is natuurlijk een heel verschil met die ouwe Hazel die ze had. Na een jaar zat die ziel in het asiel....

Maar wat vind jij "op leeftijd" dan???

Ik was 28 toen er eindelijk de mogelijkheid kwam dat ik een hond kon hebben. We zijn nu 14 jaar later. Betekent dat dat je maar 1 hond in je leven "mag" hebben? Dat je tegen je 50ste aan al moet denken dat je dingen niet meer kunt?
Yup. Als je dat maar vaak genoeg zegt, dan kun je dat inderdaad niet meer op je 50ste

Onze vorige buren hebben nog een Jack Russell aangeschaft toen ze begin 70 waren. Dit is in overleg met hun dochter gedaan die daar wekelijks kwam. Zij had beloofd dat als pa en ma het eventueel niet meer zouden redden over een aantal jaren, dat zij het hondje dan in huis zou nemen. Vind ik een prima oplossing. Ze hadden ook kleinkinderen die oud genoeg waren om regelmatig met de hond te spelen en extra wandelingen te maken. Oke, je moet wel mazzel hebben dat je kinderen zo dichtbij wonen en dat voor je willen doen natuurlijk.

iones schreef:goed opgevoed of niet, ik zou het verschrikkelijk vinden als mijn hond naar het asiel moest. De overgang van een huiselijke situatie waarin een eigen plek en een eigen mens, van een ren in het asiel waar vluchtig even voor je gezorgd wordt en uitgelaten, dat is een shock.

Eens. Voor mijn part nemen mensen op hun 95e nog een nieuwe hond, maar zorg dan wel dat hij of zij probleemloos bij liefst bekende mensen terecht kan als je opeens omvalt.

Ik ben nu 48, heb een zeg maar relatief kleine (12 kilo) en een relatief grote (23 kilo)hond, en ik denk dat ik fysiek nog wel effe in staat zal blijven om zo'n combi te hebben. Afhankelijk van wie er eerder dood gaat (oh, dat klinkt lullig, maar het is wel reëel, komt er hier een grote podencoreu of een kleinere teef.) Als ik echt ga sukkelen worden het dus alleen kleintjes, en ik hoop dat ik na mijn pensioen nog een stuk of wat ouwe hondjes een goed huis kan bieden. En dan gewoon zorgen dat mijn honden (of hond, want als je hele dagen thuis bent is 1 hondje ook wel te doen) meteen zonder gedoe bij een van de kinders of elders direct terecht kan als het opeens finito is.

Ik vind 50 zeker niet oud.
Maar voor sommige mensen vind ik 70 ook niet oud.
Mijn oma is dit jaar 70 geworden, mijn opa 74, ze hebben samen een klein boerderijtje met 3 honden. Ook zijn ze beiden nog hardstikke actief. Oma rijdt paard, opa golft en loopt lange wandelingen met de honden.
Een van hun honden, een teckel, is pas 2 jaar oud. Ook zitten ze erover te denken een 2e Flatcoated Retriever te nemen. Een pup.
En nee, ik vind dat niet slecht van ze. Als je ze ziet lopen zou je denken dat ze eind 50 zijn, ze mankeren niets, en honden hebben op hun stuk land een geweldig leven.
Stel dat er iets zou gebeuren, een ongeluk ofzo, dan komen alle 3 de honden goed terecht. Allemaal familie die ze zo zou willen hebben.
Dat is wel geregeld. Maar bij mijn tante van 40 is dat ook geregeld, want die kan ook onder een auto lopen.
Ik vind dat je 'oud' per persoon moet bekijken. Er zijn mensen van 60 die aan het dementeren zijn, maar ook mensen van 70 à 80 die nog zo fit en energiek zijn, dat je je geen zorgen maakt over hoe een pup het daar zou hebben.

Hier geen kids waar ik eventueel een hondje kan 'dumpen', maar ik zou bv mijn Fenna ook niet bij familie stallen 'omdat ze dan niet in t asiel hoeft'. Ik heb 10x liever iemand die bewust een herplaats hondje neemt, dan familie die een hond krijgt opgedrongen waar ze niet zelf voor gekozen hebben. Dat lijkt me voor de hond nog veel meer een shock.

Marion. schreef: Dat je tegen je 50ste aan al moet denken dat je dingen niet meer kunt?
Yup. Als je dat maar vaak genoeg zegt, dan kun je dat inderdaad niet meer op je 50ste

Zeg dat wel. Volgens de overheid zijn wij zelfs nog primaaaa in staat om tot ons 67e fulltime te werken...Dan lukt een hondje op je 50e ook vast wel!

Ik ben nu 51, Anton 57. Anton's eerste hond; mijne niet. Half BC. Kan hier nog best, ook nog 4 kids waarvan er ééntje, mocht er wat met ons gebeuren, de hond zou kunnen overnemen. Maar ik vind wel dat áls je op leeftijd bent er over moet nadenken of het mogelijk is en of er iemand is die de hond over wil nemen Mij lijkt het verschrikkelijk als Moos zijn laatste jaren in een asiel moest doorbrengen :N:

TvanEmst schreef:Ik ben nu 51, Anton 57. Anton's eerste hond; mijne niet. Half BC. Kan hier nog best, ook nog 4 kids waarvan er ééntje, mocht er wat met ons gebeuren, de hond zou kunnen overnemen. Maar ik vind wel dat áls je op leeftijd bent er over moet nadenken of het mogelijk is en of er iemand is die de hond over wil nemen Mij lijkt het verschrikkelijk als Moos zijn laatste jaren in een asiel moest doorbrengen :N:

Maar dan begin je toch niet op je 46-ste je al af te vragen, op een Openbaar Forum notabene, of je over 5,6,7 jaar niet te oud bent Om een BC pup te nemen? Wat voor beeld heb je dan in godsnaam over 50-plussers?
Ala je je op die leeftijd dit soort vragen stelt ben je m.i. al te oud of heb je een beetje last van een mid-life crisis

Ma-Rianne schreef:

TvanEmst schreef:Ik ben nu 51, Anton 57. Anton's eerste hond; mijne niet. Half BC. Kan hier nog best, ook nog 4 kids waarvan er ééntje, mocht er wat met ons gebeuren, de hond zou kunnen overnemen. Maar ik vind wel dat áls je op leeftijd bent er over moet nadenken of het mogelijk is en of er iemand is die de hond over wil nemen Mij lijkt het verschrikkelijk als Moos zijn laatste jaren in een asiel moest doorbrengen :N:

Maar dan begin je toch niet op je 46-ste je al af te vragen, op een Openbaar Forum notabene, of je over 5,6,7 jaar niet te oud bent Om een BC pup te nemen? Wat voor beeld heb je dan in godsnaam over 50-plussers?
Ala je je op die leeftijd dit soort vragen stelt ben je m.i. al te oud of heb je een beetje last van een mid-life crisis

Haha, mee eens ja. Ik had nog niet eens gelezen dat TS 46 is

Ma-Rianne schreef:

TvanEmst schreef:Ik ben nu 51, Anton 57. Anton's eerste hond; mijne niet. Half BC. Kan hier nog best, ook nog 4 kids waarvan er ééntje, mocht er wat met ons gebeuren, de hond zou kunnen overnemen. Maar ik vind wel dat áls je op leeftijd bent er over moet nadenken of het mogelijk is en of er iemand is die de hond over wil nemen Mij lijkt het verschrikkelijk als Moos zijn laatste jaren in een asiel moest doorbrengen :N:

Maar dan begin je toch niet op je 46-ste je al af te vragen, op een Openbaar Forum notabene, of je over 5,6,7 jaar niet te oud bent Om een BC pup te nemen? Wat voor beeld heb je dan in godsnaam over 50-plussers?
Ala je je op die leeftijd dit soort vragen stelt ben je m.i. al te oud of heb je een beetje last van een mid-life crisis

Die zijn oud, reageren trager en snappen de helft niet van wat de "jeugd van tegenwoordig" zegt en strompelen achter een rolator.

Wind je niet op joh
Ik heb mijn, vermoedelijk, laatste pup in huis gekregen vorig jaar.
Maar ja, zeg nooit .................. nooit meer.
Ik zie wel tegen de tijd dat het zinvol is om daarover te beslissen

Zijn tegenwoordig genoeg mannen die rond hun 50ste een 2e leg aan kinderen krijgen, dus een hond lijkt me ook geen probleem op die leeftijd.
Mijn oma kreeg op haar 60ste van mn opa een blauwe keespup voor dr verjaardag. Nou, beest heeft een heerlijk leven gehad hoor. Ook toen mn oma overleed en hij alleen met mn opa bleef. Mn opa is nu 74 en ik weet zeker dat hij, als hij niet met zn hartproblemen zat, hij nog een hond zou nemen.

Het leven is niet zeker, soms ben je gewoon in een weekend dood.
Dat is mijn beste vriendin overkomen ... ze had ook een hondje, zekerheid is er dus niet kwa leeftijd.

Ze was nog geeneens 40 overigens ...

Anne&Taar schreef:Hier geen kids waar ik eventueel een hondje kan 'dumpen', maar ik zou bv mijn Fenna ook niet bij familie stallen 'omdat ze dan niet in t asiel hoeft'. Ik heb 10x liever iemand die bewust een herplaats hondje neemt, dan familie die een hond krijgt opgedrongen waar ze niet zelf voor gekozen hebben. Dat lijkt me voor de hond nog veel meer een shock.

Tja, opdringen moet je het niet. Maar mijn ouders hebben het heel bewust besproken met de kinderen (heb nog 3 zussen). En als deze hond dood gaat en ze willen weer een hond dan zal daar weer bij 1 van ons een plek voor zijn. Gewoon, omdat we dat beloofd hebben en van de 4 zussen er 3 van honden houden.

Ma-Rianne schreef:Maar dan begin je toch niet op je 46-ste je al af te vragen, op een Openbaar Forum notabene, of je over 5,6,7 jaar niet te oud bent Om een BC pup te nemen? Wat voor beeld heb je dan in godsnaam over 50-plussers?
Ala je je op die leeftijd dit soort vragen stelt ben je m.i. al te oud of heb je een beetje last van een mid-life crisis

Ik vraag het me gewoon weleens af, zo raar is dat toch niet, ik wil echt geen mensen beledigen die zich blijkbaar aangesproken voelen (en misschien zelf in een midlife crisis zitten gezien de heftige reactie ).
Ik ben alleen, heb geen kinderen, dus vind dat ik er goed over na moet denken als het zover is.
Je bent zo oud als je je voelt, dat blijkt wel, zie het filmpje hier op het forum van de hoogbejaarde heer met dito teckel.
Ik leef nu en geniet van mijn huidige honden, maar denk inderdaad weleens na over de toekomst, je moet lichamelijk en geestelijk wel in staat zijn om de hond te bieden wat hij nodig heeft, en dat ligt voor een border collie toch wel anders als voor bijv. een yorkie, om maar iets te noemen.

Ik vind het best goed dat je er over nadenkt, beter dan mensen die hals over kop aan een hond beginnen en dan na korte tijd beseffen dat het toch teveel gevraagd was.
Maar ik vind ook wel dat 50 een beetje vroeg is om je daar al zorgen over te maken; het leven begint bij 40 zeggen ze, zou het dan bij 50 al afgelopen zijn?

renee-uk schreef:Ik vind het best goed dat je er over nadenkt, beter dan mensen die hals over kop aan een hond beginnen en dan na korte tijd beseffen dat het toch teveel gevraagd was.
Maar ik vind ook wel dat 50 een beetje vroeg is om je daar al zorgen over te maken; het leven begint bij 40 zeggen ze, zou het dan bij 50 al afgelopen zijn?

Het gaat ook niet over 50, ik weet natuurlijk niet hoe oud mijn honden worden maar ik hoop heel oud, en aangezien jackies soms wel 16 worden heb ik nog wel even te gaan

pepim schreef:Het leven is niet zeker, soms ben je gewoon in een weekend dood.
Dat is mijn beste vriendin overkomen ... ze had ook een hondje, zekerheid is er dus niet kwa leeftijd.

Ze was nog geeneens 40 overigens ...

Natuurlijk, absoluut waar, niemand weet hoe oud hij/zij gaat worden (overigens verschrikkelijk wat je vriendin overkomen is ), maar ik ga voor het gemak even uit van een redelijk gemiddeld mensenleven.

ranetje schreef:Ik zie wel tegen de tijd dat het zinvol is om daarover te beslissen

Dat ben ik ook met je eens, het is ook niet zo dat ik me daar nu de hele dag druk over loop te maken, ik vraag het me gewoon weleens af, that's all. , vooral gezien mijn raskeuze (border collie)

renee-uk schreef:Ik vind het best goed dat je er over nadenkt, beter dan mensen die hals over kop aan een hond beginnen en dan na korte tijd beseffen dat het toch teveel gevraagd was.
Maar ik vind ook wel dat 50 een beetje vroeg is om je daar al zorgen over te maken; het leven begint bij 40 zeggen ze, zou het dan bij 50 al afgelopen zijn?

Ik ben 52 en ik begin volgende week met Iantho van nog geen half jaar.
Ik vermoed zo maar dat ik minstens tot mijn zestigste op een trainingsveld mag staan met hem.

Ooit lang gelden kwam ik op een Haflingerkeuring een jongmens met een tweejarige hengst aan de lijn tegen.
De hengst was aan het klieren zoals jonge hengsten dat kunnen.
Tot het moment dat het jongbeest overgenomen werd door een oude dame met stok.
"STILSTAAN" klonk het: en hij stond stil.
Die dame was een bekend fokster en ver in de tachtig.
Ze was vast van plan om honderd te worden, en als je haar zo zag: dan geloofde je dat meteen.
Als je op je tachtigste nog hengsten voor kan brengen.
Dan moet het met honden ook wel lukken

Ennath schreef:

renee-uk schreef:Ik vind het best goed dat je er over nadenkt, beter dan mensen die hals over kop aan een hond beginnen en dan na korte tijd beseffen dat het toch teveel gevraagd was.
Maar ik vind ook wel dat 50 een beetje vroeg is om je daar al zorgen over te maken; het leven begint bij 40 zeggen ze, zou het dan bij 50 al afgelopen zijn?

Ik ben 52 en ik begin volgende week met Iantho van nog geen half jaar.
Ik vermoed zo maar dat ik minstens tot mijn zestigste op een trainingsveld mag staan met hem.

Ooit lang gelden kwam ik op een Haflingerkeuring een jongmens met een tweejarige hengst aan de lijn tegen.
De hengst was aan het klieren zoals jonge hengsten dat kunnen.
Tot het moment dat het jongbeest overgenomen werd door een oude dame met stok.
"STILSTAAN" klonk het: en hij stond stil.
Die dame was een bekend fokster en ver in de tachtig.
Ze was vast van plan om honderd te worden, en als je haar zo zag: dan geloofde je dat meteen.
Als je op je tachtigste nog hengsten voor kan brengen.
Dan moet het met honden ook wel lukken

Prachtig verhaal en je hebt helemaal gelijk ook nog!

Zelf denk ik dat een bepaalde leeftijd hebben niet zo belangrijk is. Wel een goede gezondheid van het baasje.

Zelf ben ik 58 jaar en sta driemaal in de week op het sportveld. Daar buiten speur ik nog met Coca en speel dagelijks met alle drie de honden op de wei. Aankomend jaar komt er een nestje van Bluffie en daar hou ik twee teefjes van aan.
Wat een werk zullen er veel denken. Ik zie het echter als levensinvulling en dat werk hoort er dan gewoon bij tot je lichamelijk niet meer kan.

Op onze club traint een 11 jarige jongen met zijn Duitse herdershond, een plezier om naar te kijken (vooral bij het pakwerk). Dit lukt ook allemaal omdat die jongen er 100% voor gaat.

mijn moeder is pas 54 maar door haar reuma helaas al jaren niet meer in staat om zelf voor honden te zorgen. Dat was een situatie die we wel zagen aankomen dus helaas zal er voor haar geen pup of hond meer in huis komen. Ze past wel op Ameno, weekendjes en dagjes en daar geniet ze van, maar na 2 dagen moet ze echt bijkomen.

Het ligt dus niet alleen aan je leeftijd, maar ook aan je gestel.

fleurie schreef:
Als de gelegenheid daar is ben ik dus al ruim in de 50, is het dan nog verantwoord (er vanuit gaand dat ik dan nog fit genoeg ben en geen ernstige lichamelijke gebreken heb) om aan een border collie te beginnen? Hoeft niet perse een pupje te zijn.

50. Dan is het leven bijna voorbij.

Joh, ik heb collega hondengeleiders van in de 50, die lopen de hele dag nog met zo'n werkherder te slepen en 2 tot 3 x in de week trainen met de hond naast de nachtdiensten.

Kom op zeg 50. Wat is dat nou. Je kan er daarna nog wel 4 nemen. Gewoon doen

Anne&Taar schreef:Wie heeft t over een asiel? Als je een beetje leuke rasvertegenwoordiger hebt, kun je bv al via de rasvereniging geholpen worden. Maar zelfs al zouden bv mijn twee probleemloze (nou ja, alles relatief... ) Goldens naar t asiel moeten, durf ik te wedden dat ze daar nog geen week zitten. Gaan ze niet dood van, een weekje asiel. Ik gun t geen enkele hond, maar ik kan dat ook prima relativeren.

Niet iedereen heeft een rashond. Er zijn veel mensen met een bastaardje. Die komen niet via een fokkersvereniging weg. Dus die kunnen daar ook niet op terugvallen. Ik zou in 1 geval bij mijn honden (die ik nu dan heb) kunnen terugvallen op de stichting waar ik haar geadopteerd heb.

Marloes* schreef:Ik vind 50 zeker niet oud.
Maar voor sommige mensen vind ik 70 ook niet oud.
Mijn oma is dit jaar 70 geworden, mijn opa 74, ze hebben samen een klein boerderijtje met 3 honden. Ook zijn ze beiden nog hardstikke actief. Oma rijdt paard, opa golft en loopt lange wandelingen met de honden.
Een van hun honden, een teckel, is pas 2 jaar oud. Ook zitten ze erover te denken een 2e Flatcoated Retriever te nemen. Een pup.
En nee, ik vind dat niet slecht van ze. Als je ze ziet lopen zou je denken dat ze eind 50 zijn, ze mankeren niets, en honden hebben op hun stuk land een geweldig leven.
Stel dat er iets zou gebeuren, een ongeluk ofzo, dan komen alle 3 de honden goed terecht. Allemaal familie die ze zo zou willen hebben.
Dat is wel geregeld. Maar bij mijn tante van 40 is dat ook geregeld, want die kan ook onder een auto lopen.
Ik vind dat je 'oud' per persoon moet bekijken. Er zijn mensen van 60 die aan het dementeren zijn, maar ook mensen van 70 à 80 die nog zo fit en energiek zijn, dat je je geen zorgen maakt over hoe een pup het daar zou hebben.

Kijk, het maakt gewoon heel veel verschil als je dat voor elkaar hebt. Maar stel dat je dat niet lukt? Vind je het dan nog eerlijk naar de hond toe om aan een pup te beginnen?

Anne&Taar schreef:Hier geen kids waar ik eventueel een hondje kan 'dumpen', maar ik zou bv mijn Fenna ook niet bij familie stallen 'omdat ze dan niet in t asiel hoeft'. Ik heb 10x liever iemand die bewust een herplaats hondje neemt, dan familie die een hond krijgt opgedrongen waar ze niet zelf voor gekozen hebben. Dat lijkt me voor de hond nog veel meer een shock.

Voor mij is geen van bovenstaande situatie een optie. Ik zou nooit iemand een hond opdringen en ik ben ook nog eens heel kritisch naar wie bij mijn hond past.

Nanna schreef:

Marion. schreef: Ik was 28 toen er eindelijk de mogelijkheid kwam dat ik een hond kon hebben. We zijn nu 14 jaar later. Betekent dat dat je maar 1 hond in je leven "mag" hebben? Dat je tegen je 50ste aan al moet denken dat je dingen niet meer kunt?

Nee, want ik neem straks ook nog een pup Maar ik vind wèl dat als je een pup neemt je er logischerwijs nog 15 jaar probleemloos voor moet kunnen zorgen, zonder in de toekomst te kunnen kijken, maar toch. En niet op je 70e eraan beginnen met een houding van na mij de zondvloed, als ik nu maar lol heb.

TS is 46! Die laatste zin is dus helemaal uit jouw fantasie-brein.

renee-uk schreef:Ik vind het best goed dat je er over nadenkt, beter dan mensen die hals over kop aan een hond beginnen en dan na korte tijd beseffen dat het toch teveel gevraagd was.
Maar ik vind ook wel dat 50 een beetje vroeg is om je daar al zorgen over te maken; het leven begint bij 40 zeggen ze, zou het dan bij 50 al afgelopen zijn?

Nee hoor, dan wordt het NOG leuker!!

fleurie schreef:

Ma-Rianne schreef:Maar dan begin je toch niet op je 46-ste je al af te vragen, op een Openbaar Forum notabene, of je over 5,6,7 jaar niet te oud bent Om een BC pup te nemen? Wat voor beeld heb je dan in godsnaam over 50-plussers?
Ala je je op die leeftijd dit soort vragen stelt ben je m.i. al te oud of heb je een beetje last van een mid-life crisis

Ik vraag het me gewoon weleens af, zo raar is dat toch niet, ik wil echt geen mensen beledigen die zich blijkbaar aangesproken voelen (en misschien zelf in een midlife crisis zitten gezien de heftige reactie ).
Ik ben alleen, heb geen kinderen, dus vind dat ik er goed over na moet denken als het zover is.
Je bent zo oud als je je voelt, dat blijkt wel, zie het filmpje hier op het forum van de hoogbejaarde heer met dito teckel.
Ik leef nu en geniet van mijn huidige honden, maar denk inderdaad weleens na over de toekomst, je moet lichamelijk en geestelijk wel in staat zijn om de hond te bieden wat hij nodig heeft, en dat ligt voor een border collie toch wel anders als voor bijv. een yorkie, om maar iets te noemen.

Ik heb er in zoverre over nagedacht, of ik het me wel zou kunnen veroorloven als ik met pensioen ga om zoveel dieren te onderhouden. Ik ben ook alleen, geen kinderen, waarschijnlijk geen gigantisch pensioen om mijn AOW mee aan te vullen. Dat is mijn belangrijkste reden om minder dieren te nemen. En mocht ik na m'n tibetaantje nog gezond genoeg zijn voor een nieuwe hond, zal het denk ik wel een kleintje worden. Een of ander swiffertje lijkt me ook wel 'n keer leuk.