Het HondenForum

Dit blijft voor mij een zo'n mooie foto. Dit was een hond die ik voor andere mensen uitliet(nu niet meer). Op het moment trek ik en vies gezicht omdat ze echt haar neus in mijn gezicht duwt om een dikke kus te geven, terwijl ik alleen maar om een pootje vroeg (ze had er wat tussen zitten waar ik naar wilde kijken en dus dicht met mijn gezicht erbij zat...) Echt zo'n spontane actie van de meest lieve boxer die ik ken!



En oh ja die zwervers, of zoals ik ze liever noem: daklozen zijn er ook in alle soorten en maten. Ze kunnen prima in een nachtopvang of iets dergelijks zitten, waar ze zich toch een beetje kunnen verzorgen. Dakloos hoeft echt niet altijd vies en onverzorgd te zijn. al is het gros dat natuurlijk wel.

Een husky uit het buitenland....vol angst en wantrouwen....nu genietend bij zijn nieuwe baasje; ik krijg hier altijd een dikke strot van; zo geweldig wat goede zorg en liefde uitmaken...

Ach er zitten er hier echt prachtige tussen, en de verhalen hierachter maken ze ook zo bijzonder..

geen foto maar een filmpje..
hier moest ik echt keihard om janken

" onclick="window.open(this.href);return false;

Komen héle mooie foto's voorbij hier.

Dit is voor mij een foto die ik altijd heel mooi en ontroerend gevonden heb.
Daisy met haar nieuwe kleine vriendje...



(de kwaliteit is bagger jammergenoeg)

mooie foto's zitten ertussen.. ik heb er twee.. maar niet in de zin dat het ontroerd omdat het me een blij wee gevoel geeft.. maar meer dat het me ontroerd omdat het me eigenlijk verdriet deed.. is dat ook ontroering eigenlijk..
De blik van mijn hond toen ik hem net een paar dagen had ontroerde me.. ik herkende de levenslustige hond niet.. en vroeg me af wat er gebeurd was met hem in twee maanden.. wat hem zo hoe moet ik het noemen.. levensloos deed kijken..

En deze een week later bij het vakantie huis in zeeland.. hij speelt wel weer maar hier zie je dat hij toch echt te mager was.. woog nog maar 31 kilo, het jaar ervoor ruim 38..


Deze foto's vergeet ik nooit en ben dus altijd weer blij dat hij bij mij terecht is gekomen

Basco de dag voor z'n dood zoekt troost bij de baas omdat hij zo benauwd en ziek is. En de liefde van een baas die niet weet hoe hij z'n maatje moet helpen

Ach..die lieve Basco.....
Wat een ontroerende foto's allemaal......
Van jouw hond ook Blondie.....
Mooi topic

Vakantie 2005. mijn zoon van 17 met de honden (niet geposeerd!) De voorste hond op de foto is eind 2006 gestorven op een maand na 16 jaar oud.....

Helaas toen nog met halti maar dat hij steun zocht bij zijn baas was voor ons een grote stap vooruit.

En van Tsuki de meest ontroerende: Na een leven zonder aandacht in een koude kennel als fokteef toch zo veilig en geborgen alle vertrouwen in mij krijgen.

De foto van Lotte (van M@ri@nne) bij dode Tosca, schiet gelijk in mijn herinnering. Kippenvel.

Ikzelf heb gelukkig nog geen ontroerende foto's, wel heel veel hartverwarmende. En dat zijn dat met name foto's van Pieter met de honden, of van Saar en Miep samen.

Iedere foto heeft zijn of haar verhaal..Zelf houd ik er niet van om op foto's te staan maar deze met Jeppe raakt me wel..Dit was tijdens een GGB-examen.
Jeppe is supergevoelige hond en vindt de wereld om haar heen soms toch wel eng en spannend..Maar owee..Als ze met de baas wat mag doen, is ze een en al concentratie..Zij geniet..En dan geniet ik ook...En dat straalt er op deze foto er zo vanaf..

@Janine: hele mooie foto.

Deze foto is mij heel dierbaar ,dat lieve koppie van mijn allessiehond

tineke schreef:Deze foto is mij heel dierbaar ,dat lieve koppie van mijn allessiehond

Die schoot ook gelijk door mijn hoofd! Staat nog op mijn eigenste photobucket, en is altijd de eerste foto op de eerste pagina als ik inlog

Marion. schreef:

tineke schreef:Deze foto is mij heel dierbaar ,dat lieve koppie van mijn allessiehond

Die schoot ook gelijk door mijn hoofd! Staat nog op mijn eigenste photobucket, en is altijd de eerste foto op de eerste pagina als ik inlog

Ah jij ziet hem dus ook vaak voorbijkomen,volgens mij heb jij er toen mijn avatar van gemaakt toch ?

*slik* wat een prachtige foto's staan ertussen

Marion. schreef:De foto van Lotte (van M@ri@nne) bij dode Tosca, schiet gelijk in mijn herinnering. Kippenvel.

Die staat nog heel vers in mijn geheugen inderdaad.

Marion. schreef:De foto van Lotte (van M@ri@nne) bij dode Tosca, schiet gelijk in mijn herinnering. Kippenvel.

Ikzelf heb gelukkig nog geen ontroerende foto's, wel heel veel hartverwarmende. En dat zijn dat met name foto's van Pieter met de honden, of van Saar en Miep samen.

Maar zijn dat dan niet juist de foto's die jou soms ontroeren..? Barst zelf inderdaad van de foto's waar ik met genot naar kijk.. ontroeren doen ze me niet.. ja 1 andere.. maar die zal een ander niets zeggen.. dat is er 1 van mijn neefje met Finn.. hij die zo bang was voor honden.. plots gekiekt met een hand op het hoofd van Finn..met natuurlijk de rest van de kids van mijn broer en zus erbij.. en dan Finn die bij mij hoort, noem het geen kind maar mijn broer en zus gaven ze kleinkinderen en ik heb ze niet meer te bieden dan herders maar hier met mijn neefje die zo bij Finn staat.. en de houding van Finn erbij dat ontroerd me wel.. (met Bluf durft hij het nog niet...overigens.. zijn angst zit best wel diep...)

Nadat Sari haar laatste adem in mijn gezicht had uitgeblazen gaf ik haar een laatste kus.
We hebben samen bijna 13 jaar gedeeld. Toen ik 9 was kwam Sari. Samen hebben we vanalles gedaan. Gehoorzaamheid, behendigheid maar het leukste van flyball. Hiermee hebben we ook samen wedstrijden gelopen waar Sari alles deed, behalve wat de bedoeling was

Carmen schreef:Basco de dag voor z'n dood zoekt troost bij de baas omdat hij zo benauwd en ziek is. En de liefde van een baas die niet weet hoe hij z'n maatje moet helpen

Pfoe, bij deze foto hou ik het niet droog, slik slik.

Voor andere een wond, voor mij een tweede kans om nog langer te genieten van elkaar. Dol gelukkig dat hij toch geopereerd kon worden terwijl ik al afscheid had genomen...

mijn kleine meid de eerste dag


de eerste ontmoeting


en met grote boze oma


een jaar later werd je op hardhandige manier uit mijn leven getrokken
na 4 jaar is er geen dag voorbij gegaan dat ik niet aan je heb gedacht.

mijn 3 liefjes


max die tosca beschermd


en deze omdat hij gewoon heeeeel mooi is

Zo dan van sommige foto's krijg ik echt kippevel en tranen in mijn ogen..


Onze Dhana die op de eerste keer op de club alleen maar rust kan vinden in de warme bodywarmer van de baas

tineke schreef:Ah jij ziet hem dus ook vaak voorbijkomen,volgens mij heb jij er toen mijn avatar van gemaakt toch ?

Klopt. Daarom staat hij er ook nog steeds. Hij is echt prachtig

De laatste foto die me ontroerde is die waar Timo bij ons meiske ligt, toen ze geveld was door de mexicaansegriep.

Carmen... bij jouw foto schiet ik ook vol.


Weet je dat ik dan ook dankbaar ben dat ik 'hondenliefde' in m'n leven ken.... Hoe hard en onrechtvaardig het ook is... hoe het gaat met een hond.
Mooi topic.

sja de meesten hebben hem denk ik al eens voorbij zien komen, maar ik blijf solar met dr geadopteerde eendje ontroerend vinden

de laatste foto van Oops , je ziet aan haar koppie wel hoe ziek ze is.
De volgendedag hebben we haar moeten laten inslapen

Wat een prachtige foto's...... ontroerend mooi, ontroerend verdrietig mooi....
Poehhh, de tranen prikken in mijn ogen.

Ik moest bij dit topic meteen aan Moritz denken.
Nee, geen kwalitatieve hoogstandjes, maar voor mij wel heel ontroerend:


Moritz die ineens erg ziek werd en Kaya die hem haar lievelingsspeeltje kwam brengen en bij hem bleef liggen.
Ook Kaya heeft mij toen ontroerd, hoe lief ze al die tijd voor hem geweest is.



En deze...



En dan moet ik ergens nog een prachtige hebben van Kaya bij 'oma' (mijn schoonmoeder) op schoot, maar daar moet ik even flink naar zoeken.