Het HondenForum

Mijn pup beloon ik heel erg vaak met koekjes. Hierdoor leert hij gewoon veel sneller. Mijn buurvrouw vind het onzin, die heeft haar hond nooit beloont met voer en die hond kende ook wel het een en ander. Op het moment dat luca de comando's aardig kent ga ik geregeld over met het belonen met een speeltje Dit wordt wel een speeltje die hij normaal niet heeft

Voor alles is wel wat te zeggen. Ik vind het voor een jonge hond gewoon makkelijker leren dmv koekjes.

Zo ook voor het slapengaan. Luca slaapt in de bench. Als wij weg gaan krijgt hij een koekje die hij anders nooit krijgt. Al heel snel weet hij dat hij dan moet gaan slapen

fenneke schreef:

Inge O schreef:

fenneke schreef:inge wat is de jaapmethode

dat kan je beter aan jaap vragen .

heel kort : jaap werkt met een voerdummy, waaruit felix al zijn voer krijgt. felix krijgt dus niet een extraatje als beloning hier of daar, maar moet zijn voer 'verdienen' door samen te werken met de baas. dit is heel in het kort, jaap kan daar veel meer over vertellen .

ik voer kvv dat is wat moeilijker lijkt mij
ik zie mij al graaien in de pens

Kan wel, hoor. Maar dan moet je het drogen.

Jaap voert ook kvv.
En hij graait dus gewoon in de pens en ander voer
Hij droogt het niet hoor.

http://www.hondenforum.nl/plaza/opvoedi ... tml?hilit=" onclick="window.open(this.href);return false; voerdummy
In dit topic kan je er wel wat over vinden

Jay schreef: De hond luistert om dat hij beloond wil worden met lekkers en niet om dat werken voor en met de baas zo leuk is.

Mijn honden hoeven niet te werken, ik heb ze voor de gezelligheid.

Ze krijgen veel koekies, luisteren best redelijk, en zijn niet te dik.

Ik voer ook kvv
Dat gaat prima hoor, met een geplastificeerde voerdummy.
Felix was een hond waar oorspronkelijk bijna geen contact mee te maken was als je eenmaal buiten was. Wij hebben toen bedacht dat we hem voortaan buiten gingen voeren. Binnenshuis was het immers een mak lammetje, dus als we iets wilden moest het buiten gebeuren

In het kort gezegd spelen we jachtspelletjes met hem, waarbij we gezamelijk zorgen dat hij de voerdummy bemachtigt.
Die brengt hij bij ons en dan eten we er allebei wat van. Dat heeft niet zo gek veel met eventuele rangorde perikelen van doen, maar wel met het verstevigen van de relatie. Het is gewoon bere-interessant voor hem dat je er zelf ook (zogenaamd) van eet. Dat maakt het extra spannend voor hem
Hij heeft gedurende de tijd geleerd, door hem altijd zelf te laten kiezen voor meewerken of z'n eigen gang gaan, dat hij in z'n eentje niet zoveel klaarspeelt. Maar samen met ons wel.
We hebben het hele corrigeren/belonen idee laten varen en doen uitsluitend een beroep op z'n medewerking. En dat was de hele clou met hem. Hij vind het fantastisch dat we éindenlijk begrijpen dat er wél iets moet gebeuren als je buiten bent

Het is dus geen geconditioneerde truuk, maar puur het besef dat hij sociaal geaccepteerd moet zijn in de groep om aan z'n maaltje te komen.
Hij krijgt geen voer als beloning voor een enkele opdracht, hij krijgt voer omdat hij heeft meegeholpen om het te bemachtigen. Dat kan zomaar en op elk moment van de dag zijn.
Er wordt hem geen voer onthouden, maar hij deelt alleen mee als hij heeft meegeholpen

Er wordt dus niet specifiek getraind met het voer als een beloning, hij moet gewoon een beetje leuk meedoen en er als de kippen bij zijn als er wat te doen is. En dat is heel wat anders, het houdt het kopje malende
Het spreekt hem veel meer aan en sindsdien is eigenlijk elk 'probleem' verdwenen en denk ik nooit meer in ellenlange gedragspatronen. Alles lijkt als vanzelf te gaan

ranetje schreef:Jaap voert ook kvv.
En hij graait dus gewoon in de pens en ander voer
Hij droogt het niet hoor.

http://www.hondenforum.nl/plaza/opvoedi ... tml?hilit=" onclick="window.open(this.href);return false; voerdummy
In dit topic kan je er wel wat over vinden

dank je ik ga kijken

Jaap* schreef:Ik voer ook kvv
Dat gaat prima hoor, met een geplastificeerde voerdummy.
Felix was een hond waar oorspronkelijk bijna geen contact mee te maken was als je eenmaal buiten was. Wij hebben toen bedacht dat we hem voortaan buiten gingen voeren. Binnenshuis was het immers een mak lammetje, dus als we iets wilden moest het buiten gebeuren

In het kort gezegd spelen we jachtspelletjes met hem, waarbij we gezamelijk zorgen dat hij de voerdummy bemachtigt.
Die brengt hij bij ons en dan eten we er allebei wat van. Dat heeft niet zo gek veel met eventuele rangorde perikelen van doen, maar wel met het verstevigen van de relatie. Het is gewoon bere-interessant voor hem dat je er zelf ook (zogenaamd) van eet. Dat maakt het extra spannend voor hem
Hij heeft gedurende de tijd geleerd, door hem altijd zelf te laten kiezen voor meewerken of z'n eigen gang gaan, dat hij in z'n eentje niet zoveel klaarspeelt. Maar samen met ons wel.
We hebben het hele corrigeren/belonen idee laten varen en doen uitsluitend een beroep op z'n medewerking. En dat was de hele clou met hem. Hij vind het fantastisch dat we éindenlijk begrijpen dat er wél iets moet gebeuren als je buiten bent

Het is dus geen geconditioneerde truuk, maar puur het besef dat hij sociaal geaccepteerd moet zijn in de groep om aan z'n maaltje te komen.
Hij krijgt geen voer als beloning voor een enkele opdracht, hij krijgt voer omdat hij heeft meegeholpen om het te bemachtigen. Dat kan zomaar en op elk moment van de dag zijn.
Er wordt hem geen voer onthouden, maar hij deelt alleen mee als hij heeft meegeholpen

Er wordt dus niet specifiek getraind met het voer als een beloning, hij moet gewoon een beetje leuk meedoen en er als de kippen bij zijn als er wat te doen is. En dat is heel wat anders, het houdt het kopje malende
Het spreekt hem veel meer aan en sindsdien is eigenlijk elk 'probleem' verdwenen en denk ik nooit meer in ellenlange gedragspatronen. Alles lijkt als vanzelf te gaan

zo werkt klaas wijnberg toch ook?

Ik geef eigenlijk nooit koekjes, daar krijgt hij al meer dan genoeg van, iedereen die langs de achterdeur loopt geeft hem een koekje, soms gooien ze die in de bak etc, compleet doelloos, maar ik hem zn voer er maar op afgestemt.

Er zullen altijd wel menigsverschillen blijven over de opvoeding van een hond. Ik hoorde laatst via via, dat een hondenschool adviseerd een slipketting aan te schaffen om de hond een tik te geven als hij niet luisterd, daar was ik toch wel verbaasd over. Ik denk dat een beloning, helemaal voor een pup, prima werkt.

Wat mij stoort aan het filmpje is dat er een hond eten jat onder de neus van de baas vandaan. Hier wordt heel wat af beloond, veel met stem, met een balletje, maar ook met koekjes en allelei lekkers. Toch is het niet zo dat ze onder mijn neus vandaan mijn eten opeten omdat ik ranglager ben, wat een onzin.
Maargoed het gaat wel om timing inderdaad. Ik ken mensen die met tassen vol voer staan te zwaaien en waarvan de hond niet luistert, ik ken ook mensen die niet aan voerbelonen doen waarvan de hond ook niet luistert. Ik kan niet heel kort door de bocht zeggen het is wel of niet goed. IK gebruik in inder geval wel (onder andere) voer beloning.

ik vind het onzin. natuurlijk kun je op een gegeven moment voldoen met minder dan 500 koekjes per dag, maar je zult een pup eerst aan moeten leren dat jij leuk bent bijvoorbeeld. dat doe je met de grootste motivator die er is. eten dus...

wil je koekjes afbouwen zul je de hond iets moeten leren wat hetzelfde doet maar geen koekje is maar een woord wat tot dan toe nog geen betekenis heeft. als je dat voor elkaar hebt (dus dat braaf of zo dezelfde lading heeft als een koekje.

Arline schreef:Wat mij stoort aan het filmpje is dat er een hond eten jat onder de neus van de baas vandaan. Hier wordt heel wat af beloond, veel met stem, met een balletje, maar ook met koekjes en allelei lekkers. Toch is het niet zo dat ze onder mijn neus vandaan mijn eten opeten omdat ik ranglager ben, wat een onzin.
Maargoed het gaat wel om timing inderdaad. Ik ken mensen die met tassen vol voer staan te zwaaien en waarvan de hond niet luistert, ik ken ook mensen die niet aan voerbelonen doen waarvan de hond ook niet luistert. Ik kan niet heel kort door de bocht zeggen het is wel of niet goed. IK gebruik in inder geval wel (onder andere) voer beloning.

Timing is zeker belangrijk
Dat jatten van eten onder de neus van de baas, wordt door de meeste tegenstanders van "koekjestraining" (en het "negeren van fouten" ) als bewijsstuk geleverd dat die vorm van training volkomen fout is.

Helaas vatten mensen die op deze manier les krijgen (koekjes en negeren) de uitleg ook nog wel eens verkeerd op.
En dan krijg je dus een eten jatter.

Het bevestigen van goed gedrag met een koekje, in de training en soms in de opvoeding, wil uiteraard niet zeggen dat je elke fout kan negeren.
Ik ben benieuwd wie het negeert als zijn hond de tafelpoten opvreet
Negeren geldt in mijn ogen alleen als de hond op training (of tijdens oefenen) een opdracht niet uitvoert zoals je had gewild.
Aangezien dat meestal komt omdat je zelf die opdracht (nog) niet goed hebt aangeleerd of het commando onduidelijk hebt gegeven, is het corrigeren van een hond in zo'n geval gewoon niet eerlijk.
Maar als hij mijn eten onder mijn handen vandaan haalt staat hij weer heeeeeel snel met vier poten op de grond.
En als hij belangstelling toont voor de tafelpoten laat ik zien waar hij wel op mag knagen.

Die koekjestraining is helemaal niet zo "lekker makkelijk" als het lijkt

inderdaad ranetje. zo zie ik het ook. vooral de tafelpoot gebruik ik vaak als voorbeeld dat slecht gedrag negeren leuk klinkt maar onmogelijk is daarbij kan 99% niet negeren

eerst moet je zelf een oefening onder de knie hebben, daarom hebben wij altijd een fase 0. de complete oefening door sturing van een brok maar zonder commando. zo heeft de eigenaar de tijd om alles fout te doen aangezien er geen commando aan hangt heeft dat geen gevolgen. pas als de eigenaar en ik tevreden zijn komt er een commando

Maar hoe zit het dan idd met het voeren van je honden? of vindt deze meneer dat het alleen geldt voor koekjes geven?

cloris schreef:Maar hoe zit het dan idd met het voeren van je honden? of vindt deze meneer dat het alleen geldt voor koekjes geven?

ik denk dat je het voeren net moet doen als de plantenspuit. zo dat ze niet zien dat van van jou komt. totale verrassing.. ze lopen de keuken in en FLOEP! heee! eten!

Hutsje schreef:

Jaap* schreef:Ik voer ook kvv
Dat gaat prima hoor, met een geplastificeerde voerdummy.
Felix was een hond waar oorspronkelijk bijna geen contact mee te maken was als je eenmaal buiten was. Wij hebben toen bedacht dat we hem voortaan buiten gingen voeren. Binnenshuis was het immers een mak lammetje, dus als we iets wilden moest het buiten gebeuren

In het kort gezegd spelen we jachtspelletjes met hem, waarbij we gezamelijk zorgen dat hij de voerdummy bemachtigt.
Die brengt hij bij ons en dan eten we er allebei wat van. Dat heeft niet zo gek veel met eventuele rangorde perikelen van doen, maar wel met het verstevigen van de relatie. Het is gewoon bere-interessant voor hem dat je er zelf ook (zogenaamd) van eet. Dat maakt het extra spannend voor hem
Hij heeft gedurende de tijd geleerd, door hem altijd zelf te laten kiezen voor meewerken of z'n eigen gang gaan, dat hij in z'n eentje niet zoveel klaarspeelt. Maar samen met ons wel.
We hebben het hele corrigeren/belonen idee laten varen en doen uitsluitend een beroep op z'n medewerking. En dat was de hele clou met hem. Hij vind het fantastisch dat we éindenlijk begrijpen dat er wél iets moet gebeuren als je buiten bent

Het is dus geen geconditioneerde truuk, maar puur het besef dat hij sociaal geaccepteerd moet zijn in de groep om aan z'n maaltje te komen.
Hij krijgt geen voer als beloning voor een enkele opdracht, hij krijgt voer omdat hij heeft meegeholpen om het te bemachtigen. Dat kan zomaar en op elk moment van de dag zijn.
Er wordt hem geen voer onthouden, maar hij deelt alleen mee als hij heeft meegeholpen

Er wordt dus niet specifiek getraind met het voer als een beloning, hij moet gewoon een beetje leuk meedoen en er als de kippen bij zijn als er wat te doen is. En dat is heel wat anders, het houdt het kopje malende
Het spreekt hem veel meer aan en sindsdien is eigenlijk elk 'probleem' verdwenen en denk ik nooit meer in ellenlange gedragspatronen. Alles lijkt als vanzelf te gaan

zo werkt klaas wijnberg toch ook?

Ja, alleen werkt hij niet met een pre-dummy, maar 'voert' hij de honden zodra er aandacht voor de baas is. Dus niet zozeer als beloning van goed gedrag (in de zin van een opdracht), maar van aandacht.

massam schreef:inderdaad ranetje. zo zie ik het ook. vooral de tafelpoot gebruik ik vaak als voorbeeld dat slecht gedrag negeren leuk klinkt maar onmogelijk is daarbij kan 99% niet negeren

eerst moet je zelf een oefening onder de knie hebben, daarom hebben wij altijd een fase 0. de complete oefening door sturing van een brok maar zonder commando. zo heeft de eigenaar de tijd om alles fout te doen aangezien er geen commando aan hangt heeft dat geen gevolgen. pas als de eigenaar en ik tevreden zijn komt er een commando

Ik ben een ernstige voergebruiker, zeker de halve voerbak train ik weg op een dag.
Ik moet zeggen dat ik alleen aldoor het zien van zo'n quasi nonchalante man met zn cowboyhoed, al weet dat ik het niet met m eens ga zijn. Ach.
Volgens mij heet die methode met die voerdummy natural dogmanship. Tsja, t ding moet een naam hebben...

Anne&Taar schreef:Ik ben een ernstige voergebruiker, zeker de halve voerbak train ik weg op een dag.
Ik moet zeggen dat ik alleen aldoor het zien van zo'n quasi nonchalante man met zn cowboyhoed, al weet dat ik het niet met m eens ga zijn. Ach.
Volgens mij heet die methode met die voerdummy natural dogmanship. Tsja, t ding moet een naam hebben...

Natural dogmanship is volgens mij vooral gericht op rangordeperikelen

Jaap* schreef:

Anne&Taar schreef:Ik ben een ernstige voergebruiker, zeker de halve voerbak train ik weg op een dag.
Ik moet zeggen dat ik alleen aldoor het zien van zo'n quasi nonchalante man met zn cowboyhoed, al weet dat ik het niet met m eens ga zijn. Ach.
Volgens mij heet die methode met die voerdummy natural dogmanship. Tsja, t ding moet een naam hebben...

Natural dogmanship is volgens mij vooral gericht op rangordeperikelen

Dat heb je toch ook op het moment dat een hond buiten totaal geen aandacht heeft en zijn eigen weg gaat?

Scooby schreef:

Jaap* schreef:

Anne&Taar schreef:Ik ben een ernstige voergebruiker, zeker de halve voerbak train ik weg op een dag.
Ik moet zeggen dat ik alleen aldoor het zien van zo'n quasi nonchalante man met zn cowboyhoed, al weet dat ik het niet met m eens ga zijn. Ach.
Volgens mij heet die methode met die voerdummy natural dogmanship. Tsja, t ding moet een naam hebben...

Natural dogmanship is volgens mij vooral gericht op rangordeperikelen

Dat heb je toch ook op het moment dat een hond buiten totaal geen aandacht heeft en zijn eigen weg gaat?

Ik denk dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen een hond die een punt ten opzichte van z'n baas wil maken en een hond die gewoon heel erg naar buiten toe gericht is.
Een hond die wordt overmand door driften of passie is wat anders dan een hond met een dominante inborst

Ik dacht dat natural dogmanship (van Jan Nijboer) iets anders was dan de roedelmethode?
Die laatste richt zich op rangorde dacht ik.

Niks mis met voer beloning! Vooral niet bij puppen, is juist ideaal...
Ook op later leeftijd vind ik voerbeloningen prima, ikzelf loop ook regelmatig met een zak met frolic rond, ik gebruik speel en voerbeloning!

Bij een pup gebruik ik graag voer als beloning. Gaat wat vlotter dan telke male een balletje te geven.

Evenals bij het speuren, zie mij nog niet in elke voetstap een blaadje leggen met daarop 'goed zo !' geschreven

niks mis met een beetje ``omkopen``

zolang je er maar voor waakt dat de hond er wat voor moet doen. en er niet alleen om hoeft te ``vragen``.

en een hond is meestal toch afhankelijk van voedsel. en als jij die dus hebt. . . .
zolang het maar met mate is.

de beloningen hier zijn trouwens deel van hun dagelijkse hoeveelheid voer. dus geen dikke honden hier. en ze moeten er altijd wat voor doen

De beloning die mijn honden krijgen is verschillend per situatie en per hond.
Teefje is een echte kliko en wil altijd eten. Is echter ook een echte plakhond en is altijd blij met aandacht of een bal.
Reutje is echter een zeur met eten en ook met beloningen. Meestal wordt hij beloond met een snuffel, aai of een kort spelletje. (hij is zo erg dat hij pas iets eet wanneer hij heeft gezien dat het teefje het wel eet, dan gaat hij proeven en eet het misschien zelfs wel op)

Tijdens de trainig van mijn teefje gebruik gemaakt van koekies en werkte prima. (en ze luistert nu ook zonder koekjes) Dan maar een wandelend koekblik.

Jaap* schreef:

Scooby schreef:

Jaap* schreef:Natural dogmanship is volgens mij vooral gericht op rangordeperikelen

Dat heb je toch ook op het moment dat een hond buiten totaal geen aandacht heeft en zijn eigen weg gaat?

Ik denk dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen een hond die een punt ten opzichte van z'n baas wil maken en een hond die gewoon heel erg naar buiten toe gericht is.
Een hond die wordt overmand door driften of passie is wat anders dan een hond met een dominante inborst

Het maakt niet uit; op een moment dat een hond doet wat hij zelf wil (wat daarvoor dan ook de drijfveer is) en op dat moment geen oog/aandacht heeft voor de baas, maakt dat een hond redelijk hoog in rang staat in zijn beleving. Ranglagere honden bepalen niet zelf dat er gejaagd gaat worden.

ranetje schreef:Ik dacht dat natural dogmanship (van Jan Nijboer) iets anders was dan de roedelmethode?
Die laatste richt zich op rangorde dacht ik.

Dat klopt ook, maar daar ging het mij niet om.

Jaap* schreef:

Scooby schreef:

Jaap* schreef:Natural dogmanship is volgens mij vooral gericht op rangordeperikelen

Dat heb je toch ook op het moment dat een hond buiten totaal geen aandacht heeft en zijn eigen weg gaat?

Ik denk dat er een wezenlijk verschil bestaat tussen een hond die een punt ten opzichte van z'n baas wil maken en een hond die gewoon heel erg naar buiten toe gericht is.
Een hond die wordt overmand door driften of passie is wat anders dan een hond met een dominante inborst

Scooby schreef:Het maakt niet uit; op een moment dat een hond doet wat hij zelf wil (wat daarvoor dan ook de drijfveer is) en op dat moment geen oog/aandacht heeft voor de baas, maakt dat een hond redelijk hoog in rang staat in zijn beleving. Ranglagere honden bepalen niet zelf dat er gejaagd gaat worden.

Een chronisch najagende hond is niet per definitie bewust bezig met z'n positie.
Die is alleen maar bezig met z'n verslaving aan de endorfinerush.
Daarom werk corrigeren of zwaarder appél in dat geval meestal ook niet.

Die insteek is wat mij juist vaak een beetje irriteert. Een hond die puur bezig is met het plegen van dominante handelingen pik je er zo uit, dat gaat dagdagelijks door en spitst zich meestal niet toe op één gedragsonderdeel.
Een hond die handelt uit andere, onbewuste, motieven is wat dat betreft veel lastiger.
Die paai je niet met rangorde gerelateerde methoden. Omdat de oorzaak daar dan niet ligt.

ranetje schreef:Ik dacht dat natural dogmanship (van Jan Nijboer) iets anders was dan de roedelmethode?
Die laatste richt zich op rangorde dacht ik.

Ik weet het niet, ik heb me nooit verdiept in natural dogmanship.
Maar de indruk die ik er van heb is dat er nogal wat rangorde gerelateerde handelingen bij om de hoek komen kijken.
En daar zie ik toch een duidelijk verband met de roedelmethode?
Die gaat er immers van uit dat een hond voortdurend bezig is met het bepalen van z'n plaats

Jaap* schreef:Een chronisch najagende hond is niet per definitie bewust bezig met z'n positie.
Die is alleen maar bezig met z'n verslaving aan de endorfinerush.
Daarom werk corrigeren of zwaarder appél in dat geval meestal ook niet.

Die insteek is wat mij juist vaak een beetje irriteert. Een hond die puur bezig is met het plegen van dominante handelingen pik je er zo uit, dat gaat dagdagelijks door en spitst zich meestal niet toe op één gedragsonderdeel.
Een hond die handelt uit andere, onbewuste, motieven is wat dat betreft veel lastiger.
Die paai je niet met rangorde gerelateerde methoden. Omdat de oorzaak daar dan niet ligt.

helemaal eensch