Het HondenForum

Ik vind veel kleine hondjes niet leuk genoeg om als eigen hond te hebben. Ik heb altijd meer een zwak voor grote honden.
Al zeg ik niet dat er geen leuke kleine hondjes zijn maar niet die ik leuk genoeg vind om t ehbben.

De beslissing hier voor een herder is gevallen omdat ik daar meestal mee zal wandelen in de winter smorgens en savonds dus in het donker. En ik wil wel een hond die mij kan beschermen/afschrikt als ik daar alleen mee loop. Verder is een herder een prachtig dier. Werklustig. Actief. Baasgericht.

met een klein hondje zou ik ook eerder hebben dat ik die omver loop. heb het nu met pup Ivan al een keer gehad dat ie ineens voor mijn voeten springt en dan struikel ik er bijna over. Dus ben blij als hij straks ook wat groter is en ik niet voor en achter ogen hoef te hebben als ik loop.

Bij kleine hondjes ben ik altijd bang dat ze opgejaagd/aangevallen/onderste boven worden gelopen door andere honden. Ik zie daardoor geen voordelen voor een kleintje. Ja ze kunnen mee op de fiets, maar dat doe ik toch nooit Kleine hondjes vind ik vaak angstbijters naar andere honden. logisch soms ook hoor, maar daarom zou ik voor een weerbaardere hond kiezen

ranetje schreef:Het voordeel van het maatje dat ik nu heb vind ik dat ik tijdens de training niet hoef te bukken voor een beloning

Hahaha, dat verzucht ik me inderdaad ook wel eens ja

Ik vind Frenk niet heel klein, eerlijk gezegd. Hij is stevig genoeg (ook qua bouw) om lekker ruig te kunnen spelen (toch Roos? (van Maylala)), maar klein genoeg om lekker makkelijk overal mee naartoe te kunnen. En wat anderen ook al zeiden: gemakkelijk onder controle te houden of op te tillen als dat nodig is ergens voor. Daarnaast kan hij dus echt alles wat een grotere hond ook gewoon kan. En ik vind het in huis en om me heen ook wel prettig, een kleiner formaat.

Soms denken mensen wel eens dat een kleinere hond dan ook meteen met minder beweging toe kan, maar dat geldt volgens mij niet als automatisme voor alle kleinere honden. In ieder geval niet voor Frenk. Die zou echt narrig worden van 'maar' drie blokjes om.

Frenk schreef:

ranetje schreef:Het voordeel van het maatje dat ik nu heb vind ik dat ik tijdens de training niet hoef te bukken voor een beloning

Hahaha, dat verzucht ik me inderdaad ook wel eens ja

Ik vind Frenk niet heel klein, eerlijk gezegd. Hij is stevig genoeg (ook qua bouw) om lekker ruig te kunnen spelen (toch Roos? (van Maylala)), maar klein genoeg om lekker makkelijk overal mee naartoe te kunnen. En wat anderen ook al zeiden: gemakkelijk onder controle te houden of op te tillen als dat nodig is ergens voor. Daarnaast kan hij dus echt alles wat een grotere hond ook gewoon kan. En ik vind het in huis en om me heen ook wel prettig, een kleiner formaat.

Soms denken mensen wel eens dat een kleinere hond dan ook meteen met minder beweging toe kan, maar dat geldt volgens mij niet als automatisme voor alle kleinere honden. In ieder geval niet voor Frenk. Die zou echt narrig worden van 'maar' drie blokjes om.

Ik liep uren met de Teckels
Dus daar is met de honden die ik nu heb geen verschil te merken

Tobi is een kleine middelmaat (44 cm 11 kilo), met neiging tot uitvallen. Dan is ie toch makkelijker in bedwang te houden, het nadeel is dat ie kwetsbaarder is en veel reuen die conflicten zoeken groter zijn dan hij. Als ie wat mankeert kan ik hem tillen, ik ben laatst toen ie onder narcose was geweest met hem onder m'n arm van de DA naar huis gelopen.
Nog een enorm voordeel (gezien zijn stress voor onbekende honden) is dat ik met hem behendigheidswedstrijden kan lopen door hem naar de start te tillen en hem daar pas neer te zetten. Ik zou niet weten hoe we bij de start zouden moeten komen als ie vijftig kilo zou wegen, met al die honden die daar op elkaar gepakt staan, daar zouden we nooit ongeschonden langs komen.

Mejra weegt 16 kilo en is voor mij eigenlijk al te zwaar om langdurig te tillen, maar zij is behoorlijk probleemloos met honden en andere situaties, dus de noodzaak om haar te tillen is er veel minder.

marye schreef:

Carma schreef:

Moos schreef:En ook in het OV vind ik Vera meenemen makkelijker. Mensen struikelen niet over haar, zien haar niet over het hoofd, en ze kan zelf ook alle trappen en opstapjes nemen. Saar moet ik altijd dragen om al deze redenen

Oja,...zó had ik het nog niet gezien!
Bij Luka heeft trouwens ook wel eens iemand op zijn staart getrapt in de trein, toen stond hij vliegensvlug om te kijken wie dit had gedaan...De "boosdoener" schrok zich kapot! Ik heb hem daarna geleerd om in de trein onder mijn benen te gaan liggen. Niemand heeft dan last van hem en Luka heeft ook geen last van de mede passagiers.

Om dezelfde reden heeft Caja (zichzelf) geleerd om op stoelen te liggen :N:

Ik zie prinses Caja al helemaal statig op de treinbanken liggen! Wel eerste klas toch?!

Moos schreef:

Lysette schreef: Ik deed ze altijd gewoon tussen mijn benen. Anders schuift Benno idd ook de hele bus door, wat hem overigens niet interesseert

Ja hahaah dat zal ook een beetje aan het karakter liggen of dat kan of niet
Saar vindt de bus/trein niet vervelend, maar wel een tikkie spannend als we in het gangpad of bij de deuren moeten staan. Ze gaat dus niet zodanig ontspannen liggen dat ze goed tussen mijn voeten blijft dan Vera vindt het ook wel wat spannend (alleen bij de deuren), maar die heeft haar formaat dan weer mee; die blijft toch wel liggen ook al is ze niet 100% ontspannen

Maatje Jip lijkt mij overigens ook nog weleens wat Zo'n 'ertussenin' maatje

Ja Benno is zo van: ik kan hier liggen dus ik kan slapen Jip staat meestal ook te stressen, maar die staat dan gelukkig wel weer stil of ze gaat zitten

ranetje schreef:

Frenk schreef:

ranetje schreef:Het voordeel van het maatje dat ik nu heb vind ik dat ik tijdens de training niet hoef te bukken voor een beloning

Hahaha, dat verzucht ik me inderdaad ook wel eens ja

Ik vind Frenk niet heel klein, eerlijk gezegd. Hij is stevig genoeg (ook qua bouw) om lekker ruig te kunnen spelen (toch Roos? (van Maylala)), maar klein genoeg om lekker makkelijk overal mee naartoe te kunnen. En wat anderen ook al zeiden: gemakkelijk onder controle te houden of op te tillen als dat nodig is ergens voor. Daarnaast kan hij dus echt alles wat een grotere hond ook gewoon kan. En ik vind het in huis en om me heen ook wel prettig, een kleiner formaat.

Soms denken mensen wel eens dat een kleinere hond dan ook meteen met minder beweging toe kan, maar dat geldt volgens mij niet als automatisme voor alle kleinere honden. In ieder geval niet voor Frenk. Die zou echt narrig worden van 'maar' drie blokjes om.

Ik liep uren met de Teckels
Dus daar is met de honden die ik nu heb geen verschil te merken

Benno heeft ook altijd alles meegelopen. Hele dagen kan ie nu niet meer maar hij wordt in november ook 9, dus dan mag dat. Hoewel Benno het ook helemaal niet erg vind als we een week niks doen Met Jip merk ik helemaal geen verschil. Die loopt Ziva eruit. Op vakantie lag ze 's avonds ook regelmatig nog te kijken of we niet nog wat konden doen. Floor was ook altijd zo. Als we met Dogtravel op vakantie waren lagen alle grote honden voor pampus en had Floor nog zoiets van: zo gaan we nog wat doen?

Ik heb drie maatjes. De kleinste, Rambi is ongeveer 25 cm schoft en weegt iets meer dan 5 kg. Los loopt hij elke wandeling ongeveer drie keer, voorop, terug en mee. Energie voor 10. Waken als de beste. Een flink ego. Niet handig in training maar beetje doggydancen was wel leuk. Supersnel, of in 't vlaams katterap. Zeeeeeer liefffff. Weet altijd een glimlach op je gezicht te toveren.
Maar juist vorige week heb ik op een ander forum het volgende nog geschreven.... nooit meer een klein zwart hondje:

"In de vooravond ben ik mijn kleine zwarte hondje een vreselijk lang half uur kwijt geweest

Ik zou boodschappen doen, zette de auto buiten, terug naar binnen en dan pas de honden uit de tuin naar binnen laten en zelf via de voordeur vertrekken (veiligheidsmaatregeltje). Na drie kwartier ongeveer kom ik terug thuis. Het welkomstcomité: alleen Bob. Vreemd maar goed snel wat spullen in koelkast en vriezer (die zitten altijd klaar in een aparte tas). Ondertussen zie ik Laika liggen in de garage. (bijkeuken/ schuur of hoe jullie het ook noemen). Maar geen Rambi, roepen geen Rambi... Aangezien het vrij warm is, stonden alle binnendeuren open, de enige die wel eens durft naar boven te gaan is Rambi. Maar ook boven op of onder de bedden geen Rampje te bespeuren. Beneden nog de berging gecheckt (daar raakte hij al eens eerder opgesloten, de slimmerd), ook niets. Vraag aan Bob en Laika waar is verdikke Rambi naar toe. Paniek begint zich meester te maken... . Laika gaat snuffelen in een hoekje van de garage. Snel alles verschuiven, maar ook daar niets te zien. Ik was heel zeker dat er drie waren binnengekomen, maar dan toch in de tuin gaan roepen, niets. Normaal komt die kleine als eerste aangerend.

Ongelooflijke paniek, die Rambi is zonder dat ik het gemerkt heb langs mijn benen buiten geglipt naar de straat (toen ik vertrok of thuiskwam), dus op staat gaan roepen.... niets. Dan maar de fiets genomen, snel een hals- en leibandje, een hondenfluitje en handdoek (ach ja als ik hem vond ... hoe?) in mijn fietsmand gegooid en de wijk fluitend en roepend doorgereden. Geen buren achter de gordijntjes te zien... Nergens een Rambi.
Lange tijd geleden is hij zomaar eens de straat overgerend, een klein zwart hondje, wat je met de wagen nooit op tijd kan zien om te stoppen. Ontmoedigd, huilend naar huis gereden, me afvragend of jullie tips zouden hebben. Zie ik daar op het gras voor het huis Rambi zitten ... maar ook een auto uit de andere richting komen. In een snelle reactie ben ik de straat overgereden voor de auto (mij zien ze , Rambi niet) en kon ik mijn manneke weer in mijn armen nemen. Hij likte mijn gezicht af... Hij leek bekaf, dronk meteen een bak water leeg.
Ik zal nooit weten waar, hoever en hoelang (voor of na de boodschappen ) hij rondgelopen heeft. Was hij mij op zoek, of liep hij te genieten van zijn uitstapje. In ieder geval was hij duidelijk blij me te zien en ik nog duizend keer meer.

Ik heb nooit eerder zo sterk beseft wat dit kleine beestje voor me betekent, maar nooit, nooit , nooit meer neem ik nog een "klein zwart" hondje."

paulemieke schreef:Ik heb nooit eerder zo sterk beseft wat dit kleine beestje voor me betekent, maar nooit, nooit , nooit meer neem ik nog een "klein zwart" hondje."[/i]

Wat heeft zijn uiterlijk ermee te maken?

Carma schreef:

marye schreef:
Om dezelfde reden heeft Caja (zichzelf) geleerd om op stoelen te liggen :N:

Wel eerste klas toch?!

Helaas niet tot groot verdriet van Caja