Het HondenForum

Moos schreef:

Rami schreef:
Zo zie ik het ook. Ik kom toch wel regelmatig dit soort onbesuisde jonge honden tegen (niet altijd labradors ) die op deze manier 'contact' maken.
Billy en Silka straffen dat trouwens wel af. Silka heel duidelijk, Billy is een beetje dubbel. Hij vindt spelen eigenlijk wel heel leuk maar te opdringerig 'mag' niet. Dus hij snauwt en grauwt wat maar kwispelt ook. Van teven pikt 'ie meer dan van reuen. (En Sil pikt meer van reuen en bijzonder weinig tot niets van teven... ).

Moos pikte het ook niet inderdaad. Die snauwde behoorlijk dan, en vaak stond die andere baas er dan bij te roepen "neee joh, laat maar gaan. Leert die van mij eens van!".
Ook fijn
Saar gebeurt het heel weinig moet ik zeggen Ik denk omdat ze een heel onopvallend hondje is natuurlijk, en ook erg klein. Een gemiddelde lab kan wat lastig een kop op haar leggen
Vera gebeurt het ook wel, en dat zijn dan bijna altijd reuen. Vindt ze niet leuk, en douwen ze door dan gaat ze een beetje angtsgillen/piepen. Ook niet heel handig, en laatst heb ik haar het toch maar heeeel even zelf uit laten zoeken met een Flatcoat reu die duidelijk verder heel vriendelijk was, alleen wat te opdringerig naar Vera's zin. En toen ze goed doorhad dat het een intacte reu betrof (en zij dus de teef was ), en ook doorhad dat hij echt niet haar wilde pletten ofzo, kon ze zowaar 1 keertje even iets doen wat op een snauw leek, en daarna hebben ze ontzettend leuk gespeeld.
Was wel een goede les voor het dametje

Ja, dat soort dingen zijn toch goed om mee te maken, denk ik. Ik zie dat bij mijn eigen honden ook. Zelf oplossen door te communiceren met andere honden (als het kan, als het gaat) kan juist heel goed uitpakken.

Rami schreef:
Ja, dat soort dingen zijn toch goed om mee te maken, denk ik. Ik zie dat bij mijn eigen honden ook. Zelf oplossen door te communiceren met andere honden (als het kan, als het gaat) kan juist heel goed uitpakken.

Ja, inderdaad, als de situatie ernaar is Bij een reu van flink formaat die echt vol zijn poten om haar heen loopt te klemmen, op een bijna agressieve manier, zonder stoppen, grijp ik zelf wel, in, want als ze dan zou snauwen zou het echt uit angst zijn.
Maar dit vond ik een mooie leersituatie Die reu was niet van het echt vastpakken ofzo, alleen van af en toe een poot op haar rug leggen, en verder gewoon heel gezellig eigenlijk. Dan vindt Vera het dus al niet leuk meer vanwege die poten die op haar gekwakt worden (met de intentie om uiteindelijk te rijden denk ik), maar eigenlijk is er gewoon niks aan de hand En dat had ze uiteindelijk zelf ook door, en toen wist ze zich ook helemaal zelluf te redden

Ri@ schreef:Vandaag had ik in 5 minuten tijd 3 van die ontmoetingen. Ik was er net. Dit soort dingen heb ik nu al 5 jaar mee te maken en ik heb verschillende stadia doorlopen
Jankend naar huis, trainen tot ik er bij neerviel met mijn hond, ontwijken van alles en iedereen, scheit eraan hebben en Buck zoveel mogelijk bij me houden maar bij hardnekkigheid van de tegenpartij mag hij zijn gang gaan. En dat laatste werkt nog het beste. We maken alleen geen vrienden. Daarbij ontwijk ik ook zoveel mogelijk anderen honden.

Hoe herkenbaar!
Ik heb hier op het HF ook wel geschreven over onaangename ontmoetingen met opdringerige honden. En inmiddels ben ik in het zelfde stadium als jij. Ik houd de honden zoveel mogelijk weg bij vreemde honden (zeker als het gaat om bekend terrein of bij het passeren op smalle paden) maar als er toch eentje komt buurten dan lossen we het 'met elkaar op'. Laconiek maar wel vastberaden, zoiets.
Ik merk dat ik met deze houding ook de honden aansteek. Je kunt als baas zelf ook heel wat gedoe oproepen (door schade en schande wijs geworden... ).

Moos schreef:En toen ze goed doorhad dat het een intacte reu betrof (en zij dus de teef was ), en ook doorhad dat hij echt niet haar wilde pletten ofzo, kon ze zowaar 1 keertje even iets doen wat op een snauw leek, en daarna hebben ze ontzettend leuk gespeeld.
Was wel een goede les voor het dametje

Frenk zegt dat Vera tegen hem wel durft te snauwen en dat hij daar nog steeds diep gekwetst door is

Frenk schreef:

Moos schreef:En toen ze goed doorhad dat het een intacte reu betrof (en zij dus de teef was ), en ook doorhad dat hij echt niet haar wilde pletten ofzo, kon ze zowaar 1 keertje even iets doen wat op een snauw leek, en daarna hebben ze ontzettend leuk gespeeld.
Was wel een goede les voor het dametje

Frenk zegt dat Vera tegen hem wel durft te snauwen en dat hij daar nog steeds diep gekwetst door is

Vera zegt dat ze dat pas deed nadat hij keer op keer op keer bovenop haar kop gedoken was achter in de auto En dat ze bovendien toch maar mee ging spelen toen bleek dat Frenk zo'n opgetrokken lipje niet bijzonder indrukwekkend vond
Ja, dat was galballen in de auto met zijn tweetjes :N:

Moos schreef:

Rami schreef:
Ja, dat soort dingen zijn toch goed om mee te maken, denk ik. Ik zie dat bij mijn eigen honden ook. Zelf oplossen door te communiceren met andere honden (als het kan, als het gaat) kan juist heel goed uitpakken.

Ja, inderdaad, als de situatie ernaar is Bij een reu van flink formaat die echt vol zijn poten om haar heen loopt te klemmen, op een bijna agressieve manier, zonder stoppen, grijp ik zelf wel, in, want als ze dan zou snauwen zou het echt uit angst zijn.
Maar dit vond ik een mooie leersituatie Die reu was niet van het echt vastpakken ofzo, alleen van af en toe een poot op haar rug leggen, en verder gewoon heel gezellig eigenlijk. Dan vindt Vera het dus al niet leuk meer vanwege die poten die op haar gekwakt worden (met de intentie om uiteindelijk te rijden denk ik), maar eigenlijk is er gewoon niks aan de hand En dat had ze uiteindelijk zelf ook door, en toen wist ze zich ook helemaal zelluf te redden

Ja, tuurlijk! Ik laat ook geen jonge, sterke joekel van een hond bovenop veteraan Bill knallen. Ik bescherm mijn honden echt wel als dat moet.
Maar als het even kan laat ik ze inderdaad wel gaan. Laatst nog met een een leuke maar wel drukke (joh! ) labrador reu. Die kreeg toch best een beetje op zijn kop van Silka. Ze deed alleen lief tegen 'm als 'ie zich gedroeg. Ze deed het allemaal erg netjes (en de baas in kwestie vond het ook goed) en uiteindelijk hebben ze heel leuk met elkaar gespeeld. Ze bracht 'm alleen een beetje respect bij.

Moos schreef:Vera zegt dat ze dat pas deed nadat hij keer op keer op keer bovenop haar kop gedoken was achter in de auto En dat ze bovendien toch maar mee ging spelen toen bleek dat Frenk zo'n opgetrokken lipje niet bijzonder indrukwekkend vond
Ja, dat was galballen in de auto met zijn tweetjes :N:

Vera moet in de leer bij Tante Ted... :N: Die houdt hem nog steeds op afstand. Er werd vanmiddag heel even een soort van gespeeld. Maar toen ging Ted daar heel hard bij blaffen en dat snapte Frenk weer niet helemaal
(sorry voor de offtopic trouwens )

Ik begrijp helemaal hoe je je voelt, en hoe vreselijk vervelend dit is!
Zelf heb ik ook veel van dit soort situaties meegemaakt.
Tegenwoordig kijk ik altijd heel goed om me heen, zie ik ergens in de verte een hond los lopen?
Dan neem ik een andere route.
Ik ga nooit vlak bij kruisingen staan met Romeo, nooit in de buurt van paadjes etc.
Ik zorg dat ik overzicht heb, en dat ik alles goed aan kan zien komen.
En hoe rot het ook is (ik heb het nog niet hoeven doen gelukkig) als het echt nodig is, krijgt zo'n hond een schop van me.
Weg wezen bij mijn hond, ik ben het nml spuugzat al die opdringerige honden waar Romeo totaal geen behoefte aan heeft.
Maar echt, ontwijken helpt het best.
Ik ben zelfs een keer heel hard weg gerend toen een hond mijn richting op kwam lopen.
Gewoon keihard gaan rennen met mijn honden, in de hoop dat die hond het op zou geven en terug zou gaan naar het baasje, en dat lukte gelukkig.
Ik kende die hond al, en ik wist gewoon hoe vervelend hij is, en dat Romeo hem had gegrepen als ik was blijven staan.
Weg rennen had het gewenste effect, en dat heb ik nog een keer bij een andere hond gedaan, heeft ook goed gewerkt toen.

Rami schreef:

Ri@ schreef:Vandaag had ik in 5 minuten tijd 3 van die ontmoetingen. Ik was er net. Dit soort dingen heb ik nu al 5 jaar mee te maken en ik heb verschillende stadia doorlopen
Jankend naar huis, trainen tot ik er bij neerviel met mijn hond, ontwijken van alles en iedereen, scheit eraan hebben en Buck zoveel mogelijk bij me houden maar bij hardnekkigheid van de tegenpartij mag hij zijn gang gaan. En dat laatste werkt nog het beste. We maken alleen geen vrienden. Daarbij ontwijk ik ook zoveel mogelijk anderen honden.

Hoe herkenbaar!
Ik heb hier op het HF ook wel geschreven over onaangename ontmoetingen met opdringerige honden. En inmiddels ben ik in het zelfde stadium als jij. Ik houd de honden zoveel mogelijk weg bij vreemde honden (zeker als het gaat om bekend terrein of bij het passeren op smalle paden) maar als er toch eentje komt buurten dan lossen we het 'met elkaar op'. Laconiek maar wel vastberaden, zoiets.
Ik merk dat ik met deze houding ook de honden aansteek. Je kunt als baas zelf ook heel wat gedoe oproepen (door schade en schande wijs geworden... ).

Ik vermijd andere honden, als het reuen zijn of als ik niet zeker weet wat het is. Maar ik durf het ze ook niet zelf op te laten lossen, want Rhodin schrikt in eerste instantie (en dan loop ik héél snel door normaal gesproken), herstelt zich, en gaat dan over in de aanval. Een behóórlijke aanval waarschijnlijk ook, hij zit dan écht vol adrenaline, ook door de schrik. :N: Ik durf het hem dus niet zelf uit te laten vechten, want ik ben echt bang voor ruzie met de baas van de andere hond omdat ik zo'n fel beest heb. En zodra ik een andere hond in het zicht krijg gaat Rhodin aan de riem, los uit laten vechten dat is echt geen aanrader, hij maakt geen wonden, maar hij is dus ontzettend luidruchtig.

Ik vind dat gedrag echt heel raar gedrag, ze komen zo hard aan gebeukt dat er gewoon niet op te anticiperen valt. Bij jonge pups vind ik het wel anders dan bij (jong)volwassen reuen. Maar als Rhodin op een speelse manier zou reageren dan denk ik dat die labjes ook wel willen spelen, ondanks dat het uit een soort van dominantie begint. Niet alle honden doen dit, dus ik vraag me af hoe zoiets ontstaat, heeft met raseigenschappen te maken? Opvoeding? Leeftijd?

Paulala schreef: En hoe rot het ook is (ik heb het nog niet hoeven doen gelukkig) als het echt nodig is, krijgt zo'n hond een schop van me.
Weg wezen bij mijn hond, ik ben het nml spuugzat al die opdringerige honden waar Romeo totaal geen behoefte aan heeft.

Ik zou toch eigenlijk liever zien dat je de bijbehorende baas een schop (in overdrachtelijk zin) geeft. Dat is degene die echt in de fout gaat.

-Gaby- schreef:

Rami schreef:

Ri@ schreef:Vandaag had ik in 5 minuten tijd 3 van die ontmoetingen. Ik was er net. Dit soort dingen heb ik nu al 5 jaar mee te maken en ik heb verschillende stadia doorlopen
Jankend naar huis, trainen tot ik er bij neerviel met mijn hond, ontwijken van alles en iedereen, scheit eraan hebben en Buck zoveel mogelijk bij me houden maar bij hardnekkigheid van de tegenpartij mag hij zijn gang gaan. En dat laatste werkt nog het beste. We maken alleen geen vrienden. Daarbij ontwijk ik ook zoveel mogelijk anderen honden.

Hoe herkenbaar!
Ik heb hier op het HF ook wel geschreven over onaangename ontmoetingen met opdringerige honden. En inmiddels ben ik in het zelfde stadium als jij. Ik houd de honden zoveel mogelijk weg bij vreemde honden (zeker als het gaat om bekend terrein of bij het passeren op smalle paden) maar als er toch eentje komt buurten dan lossen we het 'met elkaar op'. Laconiek maar wel vastberaden, zoiets.
Ik merk dat ik met deze houding ook de honden aansteek. Je kunt als baas zelf ook heel wat gedoe oproepen (door schade en schande wijs geworden... ).

Ik vermijd andere honden, als het reuen zijn of als ik niet zeker weet wat het is. Maar ik durf het ze ook niet zelf op te laten lossen, want Rhodin schrikt in eerste instantie (en dan loop ik héél snel door normaal gesproken), herstelt zich, en gaat dan over in de aanval. Een behóórlijke aanval waarschijnlijk ook, hij zit dan écht vol adrenaline, ook door de schrik. :N: Ik durf het hem dus niet zelf uit te laten vechten, want ik ben echt bang voor ruzie met de baas van de andere hond omdat ik zo'n fel beest heb. En zodra ik een andere hond in het zicht krijg gaat Rhodin aan de riem, los uit laten vechten dat is echt geen aanrader, hij maakt geen wonden, maar hij is dus ontzettend luidruchtig.

Ik vind dat gedrag echt heel raar gedrag, ze komen zo hard aan gebeukt dat er gewoon niet op te anticiperen valt. Bij jonge pups vind ik het wel anders dan bij (jong)volwassen reuen. Maar als Rhodin op een speelse manier zou reageren dan denk ik dat die labjes ook wel willen spelen, ondanks dat het uit een soort van dominantie begint. Niet alle honden doen dit, dus ik vraag me af hoe zoiets ontstaat, heeft met raseigenschappen te maken? Opvoeding? Leeftijd?

Alledrie, denk ik.
Toen Billy een jong-volwassen hond was kon 'ie er ook nog wel eens erg hard er ingaan als het om volle reuen ging van zijn eigen leeftijd. Niet leuk en moest zeker voorkomen zien te worden (vond ik).
Inmiddels is Bill wat ouder (11) en lost hij dingen op met een snauw of gaat het sowieso helemaal uit de weg.
Hier is het dus - wat hem betreft - wel een kwestie van leeftijd (en ervaring).

-Gaby- schreef: Niet alle honden doen dit, dus ik vraag me af hoe zoiets ontstaat, heeft met raseigenschappen te maken? Opvoeding? Leeftijd?

Ik denk karakter (en dat kan rasafhankelijk zijn), en ervaringen (die eventueel de baas zijn hond op laat doen). Dat de hond keer op keer de kans krijgt om een andere hond zo te benaderen vind ik dan weer opvoeding

Moos schreef:

-Gaby- schreef: Niet alle honden doen dit, dus ik vraag me af hoe zoiets ontstaat, heeft met raseigenschappen te maken? Opvoeding? Leeftijd?

Ik denk karakter (en dat kan rasafhankelijk zijn), en ervaringen (die eventueel de baas zijn hond op laat doen). Dat de hond keer op keer de kans krijgt om een andere hond zo te benaderen vind ik dan weer opvoeding

Laten we het zo zeggen, die van mij zouden het uit hun hoofd moeten laten. Gelukkig hebben ze nooit zo die neiging gehad.

Rami schreef:

Paulala schreef: En hoe rot het ook is (ik heb het nog niet hoeven doen gelukkig) als het echt nodig is, krijgt zo'n hond een schop van me.
Weg wezen bij mijn hond, ik ben het nml spuugzat al die opdringerige honden waar Romeo totaal geen behoefte aan heeft.

Ik zou toch eigenlijk liever zien dat je de bijbehorende baas een schop (in overdrachtelijk zin) geeft. Dat is degene die echt in de fout gaat.

Ik doe dat niet om de hond op zijn lazer te geven, maar om te voorkomen dat Romeo hem kan bijten.
Dus om de hond weg te jagen.
En hard schoppen zal ik ook niet doen, alleen maar om te laten schrikken, zonder hem pijn te doen.
Dus de baas een schop geven heeft in deze geen nut.

Frenk schreef:

fleurie schreef:Eigenlijk is het voor een hond best onnatuurlijk om maar met iedere passerende hond goed contact te hebben, uitgaande van zijn voorvader de wolf. Een roedel wolven zal echt niet leuk gaan spelen met een niet bij de roedel behorende soortgenoot. Je ziet deze onverdraagzaamheid naar andere honden vaak ook als je een eigen "roedeltje"hebt. Natuurlijk zijn onze honden gedomesticeerd en worden ze steeds meer "aangepast" aan onze overvolle maatschappij, maar helemaal ongegrijpelijk is het gedrag mi dus niet.

Een "roedel wolven in de vrije natuur" is geen huishond die in zijn eentje gehouden wordt en al tienduizenden jaren met mensen samenleeft. Die vergelijking kun je zo niet maken. Ja, je kunt verklaren waar gedrag ooit vandaan gekomen is, maar die vlieger gaat toch al heel lang niet meer op die manier op
Ik denk dat het inmiddels helemaal niet meer 'onnatuurlijk' is om interactie (goed contact gaat me wat ver ) te hebben met een andere hond, ook als die honden elkaar niet regelmatig zien.

Maar goed, dat heeft natuurlijk niets te maken met niet luisterende, onopgevoede en niet op lichaamstaal reagerende stuiterballen die jouw hond komen lastigvallen. Het lijkt me heel erg vervelend Ik moet zeggen dat ik het eigenlijk niet meemaak hier *klopt af* en dat ik dus ook niet goed weet wat ik in dergelijke gevallen zou moeten doen

Denk dat je die vergelijking best kunt maken, je ziet bij straathonden maar ook "natuurhonden" in dorpjes in afrika en thailand bijvoorbeeld dat er niet zomaar met elkaar gespeeld wordt. Om te spelen moet er vertrouwen zijn en kennisgemaakt worden. Jonge honden die nooit gecorrigeert worden ontwikkelen onbeschoft gedrag, het zou goed zijn als ze eens gecorrigeert zouden worden door een rustige stabiele volwassen hond in hun jonge jaren.

Het is erg jammer dat mensen niet beseffen dat hun hond misschien niet bijt maar wel schade aanricht door over de grens van een andere hond te gaan. Enthousiaste honden die blijven doorgaan en een keer worden afgesnauwd leren hier hopelijk van, maar is de enthousiaste hond een jonge reu bijvoorbeeld die dit nog nooit heeft meegemaakt dan kan er een probleem ontstaan.
Volwassen onbekende honden zullen elkaar niet snel corrigeren maar proberen vaak met allerlei lichaamstaal een confrontatie uit de weg te gaan. Heb je een onzekere hond of is heeft je hond geleerd dat dit niets oplevert dan krijg je honden die van zich afbijten. Met een bijtende hond ben je altijd fout en zo kom je in een cirkeltje. Je probeert honden te ontwijken wat praktisch onmogelijk is en je kunt je hond niet beschermen tegen andere honden....heel frustrerend. Moet wel zeggen dat ik me dit ook niet realiseerde toen ik alleen de flatc nog had je verplaatst je dan nog niet in mensen die een hond hebben die altijd vriendelijk is.

Paulala schreef:

Rami schreef:

Paulala schreef: En hoe rot het ook is (ik heb het nog niet hoeven doen gelukkig) als het echt nodig is, krijgt zo'n hond een schop van me.
Weg wezen bij mijn hond, ik ben het nml spuugzat al die opdringerige honden waar Romeo totaal geen behoefte aan heeft.

Ik zou toch eigenlijk liever zien dat je de bijbehorende baas een schop (in overdrachtelijk zin) geeft. Dat is degene die echt in de fout gaat.

Ik doe dat niet om de hond op zijn lazer te geven, maar om te voorkomen dat Romeo hem kan bijten.
Dus om de hond weg te jagen.
En hard schoppen zal ik ook niet doen, alleen maar om te laten schrikken, zonder hem pijn te doen.
Dus de baas een schop geven heeft in deze geen nut.

Ik bedoelde ook niet echt een schop hè (vandaar dat er staat 'overdrachtelijk'). En ik denk dat het best nut kan hebben. Misschien dat eigenaren hun hond wel bij zich houden als ze weten dat hun hond gevaar loopt in de buurt van jouw hond. Sommige mensen hebben gewoon geen idee.

estelle schreef:maar dan proberen de baasjes toch altijd wel snel hun hond te pakken/roepen en ook netjes excuses.

Maar jij hebt dan ook "enge herders"

Ohana deed het ook toen ze jong was, de kop op de andere hond leggen en duwen. Vooral in de nek. In eerste instantie was dit spelen. Ik zei er altijd wel wat van, maar Ohana heeft zich buiten nooit wat van mij aangetrokken, die wilde alleen maar spelen.

Uiteindelijk kwam ze erachter dat andere honden er bang van werden en ging ze het gebruiken. Ze is ook vaak afgesnauwd door honden waardoor dit op den duur ook meteen zelfverdediging was (snauwen was echt niet door dat gedrag, want ze deed het niet bij elke hond, en het afsnauwen was meestal al voordat ze op 1 meter van de andere hond was).

Als ik zag dat andere mensen het niet erg vonden dat ze er naartoe ging, liet ik haar lopen. Tot ze dat gedrag ging vertonen en het echt dominante trekjes aan begon te nemen. Ik lijnde haar dan ook altijd aan.

Er zijn nu 2 honden waar ze nog mee kan spelen. Een franse bulldog (sinds kort) en een maltezer. De maltezer doet ze het soms ook bij, gewoon om even tussendoor te laten zien, dat zij echt de baas is. Daar doet ze verde rook helemaal niks mee. En is het ook gedeeltelijk spelen.

Als een andere hond het bij mijn hond zou doen, zou ik toch voorzichtig worden. Mede omdat ik zie wat mijn hond er mee bedoeld.
Want het zijn zeker wel dominante trekjes die ze hebben.

Groetjes Marieta

Marieta schreef:Ohana deed het ook toen ze jong was, de kop op de andere hond leggen en duwen. Vooral in de nek. In eerste instantie was dit spelen.

Ook bij pups is dit al dominant gedrag.

In eerste instantie was het vooral uitdagen. Zoals ik het toen zag. Later werd ze er echt pas vervelend mee. Ohana wist soms niet was ze met haar lijf aan moest leek het wel. Pas later werd het echt vervelend. Natuurlijk zal het zeker ook proberen zijn geweest. Het was in het begin alleen nog niet zo serieus, tot ze in de gaten kreeg dat het effect gaf en ze andere honden daarmee onder bleek te sneeuwen.

Groetjes Marieta

Rami schreef:

Paulala schreef:

Rami schreef:
Ik zou toch eigenlijk liever zien dat je de bijbehorende baas een schop (in overdrachtelijk zin) geeft. Dat is degene die echt in de fout gaat.

Ik doe dat niet om de hond op zijn lazer te geven, maar om te voorkomen dat Romeo hem kan bijten.
Dus om de hond weg te jagen.
En hard schoppen zal ik ook niet doen, alleen maar om te laten schrikken, zonder hem pijn te doen.
Dus de baas een schop geven heeft in deze geen nut.

Ik bedoelde ook niet echt een schop hè (vandaar dat er staat 'overdrachtelijk'). En ik denk dat het best nut kan hebben. Misschien dat eigenaren hun hond wel bij zich houden als ze weten dat hun hond gevaar loopt in de buurt van jouw hond. Sommige mensen hebben gewoon geen idee.

Voor dat ik overga op schoppen heb ik de eigenaren al toe geroepen hoe de vork in de steel zit hoor.
En gelukkig heb ik tot nu toe nooit hoeven schoppen, mijn vriend daarintegen wel.
Een eigenaar die al jaren op de hoogte is van het gedrag van Romeo, en totaal niet om zijn hond geeft.
Die man liet voor de zoveelste keer zijn doldwaze reu op onze honden afstormen zonder hem te roepen.
Toen heeft mijn vriend de honden achter zich gegooid, en die hond een rake trap gegeven om hem uit de buurt te houden.
Heel vervelend, maar beter dan in gevecht raken met Romeo.