Het HondenForum

kitty schreef:Ik heb er nog nooit van gehoord bij de schapendoes Als ik google wordt de does inderdaad genoemt maar volgens mij gaat het dan om de bobtail.

Ik heb er een gekend die het had.Hij is geloof ik geopereerd maar is toch niet echt oud geworden geloof ik.Maar dat laatste weet ik echt niet zeker.

marian* schreef:

kitty schreef:Ik heb er nog nooit van gehoord bij de schapendoes Als ik google wordt de does inderdaad genoemt maar volgens mij gaat het dan om de bobtail.

Ik heb er een gekend die het had.Hij is geloof ik geopereerd maar is toch niet echt oud geworden geloof ik.Maar dat laatste weet ik echt niet zeker.

Ik ga het nazoeken. Maar als het al voorkomt is het zeer incidenteel.

kitty schreef: Ik ga het nazoeken. Maar als het al voorkomt is het zeer incidenteel.

Dat ligt er misschien ook maar net aan hoe er met meldingen wordt omgegaan he?Ik meen dat de eigenares het toendertijd gemeld heeft en er nogal schouderophalend gereageerd werd
Is zeker een jaar of 10 geleden trouwens.

marian* schreef:

kitty schreef: Ik ga het nazoeken. Maar als het al voorkomt is het zeer incidenteel.

Dat ligt er misschien ook maar net aan hoe er met meldingen wordt omgegaan he?Ik meen dat de eigenares het toendertijd gemeld heeft en er nogal schouderophalend gereageerd werd
Is zeker een jaar of 10 geleden trouwens.

En dat is dan weer jammer.
Als iets incidenteel voor komt kan je nog op onderzoek uit zonder dat je het risico loopt je hele bestand uit te moeten schakelen voor de fok.

marian* schreef:

kitty schreef: Ik ga het nazoeken. Maar als het al voorkomt is het zeer incidenteel.

Dat ligt er misschien ook maar net aan hoe er met meldingen wordt omgegaan he?Ik meen dat de eigenares het toendertijd gemeld heeft en er nogal schouderophalend gereageerd werd
Is zeker een jaar of 10 geleden trouwens.

Alles wat wordt gemeld wordt als het goed is opgenomen in een database. Zou je mij de officiele naam van deze hond per pm willen sturen? Ik wil dit graag uitzoeken

kitty schreef:

marian* schreef:

kitty schreef: Ik ga het nazoeken. Maar als het al voorkomt is het zeer incidenteel.

Dat ligt er misschien ook maar net aan hoe er met meldingen wordt omgegaan he?Ik meen dat de eigenares het toendertijd gemeld heeft en er nogal schouderophalend gereageerd werd
Is zeker een jaar of 10 geleden trouwens.

Alles wat wordt gemeld wordt als het goed is opgenomen in een database. Zou je mij de officiele naam van deze hond per pm willen sturen? Ik wil dit graag uitzoeken

Als ik die wist zou ik het graag doen,maar ik weet hem niet.Ook zijn roepnaam weet ik niet niet meer

Roelfien schreef:Ja, Bellezza had absoluut geen verschijnselen van enige ziekte en via de amoniaktest is duidelijk geworden dat ze zeer verhoogde kans op Levershunt heeft. En de CT scan bevestigt dan de bloeduitslag. En natuurlijk kan een verhoogd amoniakgehalte ook iets anders zijn, maar als er teveel amoniak in het bloed zit, is er sowieso iets mis. Dus altijd aanleiding tot verder onderzoek.

Bij Lola is ook een ammoniaktest gedaan, de dierenarts nam het bloed af, en daarna ben ik als een haas met het buisje bloed verpakt in ijs naar het lab van het nabijgelegen (humane) ziekenhuis gereden, alwaar de test is gedaan.
Gelukkig was er bij Lola geen aanleiding om een CT scan te doen, omdat de bloeduitslag geen verhoogde ammoniakwaarde aangaf.

Als ik die wist zou ik het graag doen,maar ik weet hem niet.Ook zijn roepnaam weet ik niet niet meer

Jammer. Juist omdat ik er nog niet van gehoord heb ben ik dan benieuwd of het bekend is. Die lauwe reactie kan natuurlijk van fokker of vereniging komen, dat vraag ik me dan af

kitty schreef:

Als ik die wist zou ik het graag doen,maar ik weet hem niet.Ook zijn roepnaam weet ik niet niet meer

Jammer. Juist omdat ik er nog niet van gehoord heb ben ik dan benieuwd of het bekend is. Die lauwe reactie kan natuurlijk van fokker of vereniging komen, dat vraag ik me dan af

Je hebt een pb.

Roelfien schreef:Ja, het komt veel voor bij Berners. Ookal wordt er nu nog geroepen dat het niet een rasgebonden probleem is. Maar het aantal berners dat levershunt heeft, neemt nogal toe en als je op levershunt en berner googled, kom je aardig wat verhalen tegen. Overigens ook bij andere rassen komt het voor, zo kwam ik ook een verhaal tegen over levershunt bij Cairn Terriërs.
Alleen laten de fokkers de honden vaak pas testen als de honden ziekelijk zijn. En als blijkt dat ze het hebben, laten de fokkers de honden inslapen, want 2500 euro voor de operatie is te duur. En dat is op zich nog niet zo'n probleem, maar het is de nieuwe eigenaar van de pup die ervoor opdraait, want het wordt vaak pas met een maand of 6 a 7 zichtbaar omdat de hond ziek wordt. Dus dan neemt de fokker vaak al geen verantwoordelijkheid meer voor de pup.

Goed dat die hond er mee kan leven.
De meeste honden gaan er aan dood als er niet geopereerd wordt.

Even 'for the record': alle Cairn Terrier fokkers die fokken volgens de reglementen van de NCTC laten hun pups testen VOOR ze naar hun nieuwe eigenaar gaan. Momenteel is Utrecht ook bezig met een groot onderzoek om de genetische markers voor "onze" shunt te vinden, met de hoop daaruit een DNA test te kunnen ontwikkelen waardoor we kunnen voorkomen dat er nog lijders geboren worden.

Vorig jaar hebben we daar uitgebreide voorlichting van Utrecht over gehad (daar werkt de NCTC al jaaaren mee samen) waaruit bleek dat bij de Cairns inmiddels het percentage al jaren stabiel op 1,5% ongeveer ligt. Bij de Berners dachten ze eerder aan 6% van de pups. Maar ook bij de dwerhschnauzers komt het voor, daarvan waren ook 2 fokkers bij die avond aanwezig. En vermoedelijk in wel meer rassen du

ranetje schreef: Er schijnt soms iets te zien te zijn aan de pups als ze voor het eerst vlees krijgen.
Puppy's met shunt zouden daar op reageren met wankel lopen of zoiets?
Dat is me ooit eens verteld.
Geen idee of het waar is.

De ene shunt is dan ook nog eens niet de andere. http://www.whgdierenartsen.nl/html/docdb.asp?id=217" onclick="window.open(this.href);return false;
Het schijnt er ook weer van af te hangen hoeveel bloed nog wel door de lever stroomt?

Op de eerder genoemde voorlichtingsavond heb ik ook een opname gezien van een nest waar een shunt pup in voor kwam. Het probleem is dat er de eerste weken ogenschijnlijk niets mis is met de pup. Maar naarmate de pup ouder wordt, komen er dagen dat de pup raar gedrag vertoond. Eerlijk gezegd was het hartverscheurend om te zien. Evenwichtsproblemen, coordinatieproblemen, echt erbarmelijk om te zien. Nu kan ik me indenken dat het ook afhangt van de ernst van de shunt, maar ik hoop echt dat als we het ooit meemaken in een nest (statistisch gezien moet het toch een keer gebeuren zolang we geen DNA test hebben) dat ik het herken.

Utrecht heeft het liefst dat de pup een stukje ouder is (ik meen een maand of zes, maar dat weet ik niet zeker) voordat ze geopereerd worden, omdat het anders een te zware belasting is voor het lichaam. Vroeger werd de shunt helemaal dichtgemaakt, waarna de pup vaak kwam te overlijden. Inmiddels maken ze de shunt deels dicht en dan groeit de rest alsnog vanzelf dicht. Tenminste, zo heb ik het begrepen.

Oja en dan vergeet ik eigenlijk nog het belangrijkste:

Vreselijk goed dat je ouders dus wèl getest hebben en fantastisch voor hen en de kleine dame dat de shunt operabel was. Ik wens haar nog vele jaren in goede gezondheid toe! Bij mijn weten kunnen succesvol geopereerde shunthonden gewoon net zo oud worden als zonder shunt.

Ook wij hebben een pup gehad met een levershunt. We hebben een west highland white terrier.
Ze was met 4 maanden echt ziek ze was vaak aan het braken en kwijlde vreselijk.
Ze sprong tegen de muren en kon geen plekje vinden om te liggen.
Na 2 keer aan het infuus bij de dierenarts te hebben gelegen zijn we naar Utrecht geweest en daar constateerde ze d.m.v. een amoniaktest dat ze een levershunt had.
Ze kon pas na 2 weken geopereerd worden, dus ik had zo iets van dat red ze niet.
Maar we moesten haar zo min mogelijk eiwitten geven en dan zou het geen probleem zijn.
We gaven haar aardappelen bloemkool en af en toe een stukje bastogne koek.
Ze knapte daar helemaal van op en ik had echt zo iets van ik ga een gezonde hond niet laten opereren. Maar het moest natuurlijk wel.
Ik moet zeggen het is allemaal heel duur zo'n operatie en zo maar ik zou het zo weer doen.
We hebben nu een gezond hondje zonder dieet ofzo, en ze is nu 5 jaar en niets meer van een shunt te merken.
Dus het kan heel goed gaan.

Janet

Fijn dat het allemaal goed gekomen is bij je hond. Als ze al zo ziek zijn, lukt dat vaak niet meer. Hartstikke goed dat je haar hebt laten opereren.

Met Bellezza gaat het ook zeer goed. Eind augustus moet ze terug om bloed te prikken en een echo te maken en dan weten ze of de operatie geslaagd is. Inderdaad, het bloedvat wordt verkleind, maar niet dichtgemaakt. Hij slibt vanzelf dicht en in de tussentijd nemen de andere wegen de functie over. En dat zou dus nu moeten plaatsvinden.
Ze had gelukkig een hoop vertakkingen aan het bloedvat in de lever, zodat de lever niet al teveel schade op had gelopen. Dat is ook waarom zij zo'n sterke gezonde pup is gebleven. Maar op den duur was dat niet meer genoeg geweest. Dus ook mijn ouders zijn blij dat ze haar hebben laten opereren.

Even een update: Bellezza is vandaag getest (bloed en echo) in Utrecht en het bloedvat is prachtig dicht geslibt, zoals ook de bedoeling was. De specialist die de operatie had uitgevoerd was zeer tevreden en blij want het bleek een zeer gecompliceerde operatie, waarbij het bloedvat echt door de hele lever zat, zodat de operatie nog meer risico's met zich mee bracht. Ondanks dat ze door de vele vertakkingen meer kansen had.
En voor Bellezza heeft het goed uitgepakt. Ze is supergezond, vrolijk en tierig. En er staat haar niets meer in de weg voor een goed gezond leven (buiten alle andere dingen die ze natuurlijk nog kunnen krijgen, maar daar doen we even niet aan )

Eind augustus leek het dichtslibben van het foute bloedvat nog niet goed genoeg, maar eigenlijk was het toen ook nog te vroeg. Het duurt een paar maanden voordat je zeker weet dat de boel weer helemaal gaat werken zoals het moet.

En daarmee is ook weer aangetoond hoe belangrijk het is dat je honden van een ras, dat gevoelig is voor levershunt, in week 7 of 8 al laat onderzoeken op levershunt. Want dan kan je op tijd, terwijl de hond nog zo gezond mogelijk is, de operatie laten uitvoeren en heeft de hond ook zoveel mogelijk kans op goed herstel. Want als je erachter komt dat de hond levershunt heef omdat de hond zwak en ziek wordt, dan ben je eigenlijk al te laat.

Oftewel: koop je een pup van een ras waar levershunt vaker voorkomt? Eis een levershunt test. Want het is dus goed te verhelpen. Vanaf week 7 is het al te constateren en je redt het leven van je hond ermee.

Geweldig dat het zo succesvol is geweest
Heel veel geluk met het hondje voor de rest van haar lange leven

Het gaat dan natuurlijk niet alleen om de test, maar ook elke lijder aanmelden bij de rasvereniging met namen van de ouders er bij.
Anders komt er nooit een duidelijk overzicht en een verbeterd fokbeleid.
En met de geopereerde hond uiteraard nooit fokken.

ranetje schreef:
Het gaat dan natuurlijk niet alleen om de test, maar ook elke lijder aanmelden bij de rasvereniging met namen van de ouders er bij.
Anders komt er nooit een duidelijk overzicht en een verbeterd fokbeleid.
En met de geopereerde hond uiteraard nooit fokken.

Absoluut

Super voor jou en je ouders & bellezza dat het nu goed gaat

Ja, je hebt gelijk bloedvaten, ik ga het aanpassen.