ranetje schreef:Inge schreef:Jaap* schreef:Je kunt heel goed trainen op geduld
Bijvoorbeeld door haar vast te maken aan een paaltje en dan op haar in te lopen met iets wat ze heel erg leuk vind (balletje/eten oid).
Je vraagt dan vooraf zit van haar en loopt vooruit zolang ze rustig zit, als ze gaat staan of anderszins ouwehoert draai je niet om maar begin je achteruit te lopen
Dan doet Eva
En dat moet je hebben
Zo zijn er veel varianten op het thema geduld. Ook spelletjes waarbij ze moet onthouden doen het vaak goed, vanwege de noodzaak tot concentratie.
Bij Biène werkt dat dus niet, dan wordt ze alleen maar kwaad en dat kan ze lang volhouden. Als ik dit doe loop ik grote kans dat ik een pit krijg zodra ik haar weer los ga maken of ze reageert haar woede af op haar riem zodra ik haar losmaak.
Zowiezo een ding wat ik er bij haar niet uitkrijg, ze bijt in haar riem uit frustratie.
Vervelend en lastig, maar aan de andere kant liever haar riem dan mijn arm of been. :N:
Inge?
Stel dat je een tijd geleden al een soort oefening had gedaan zoals Jaap voorstelt.
Toen Biène een jaar oud was,.
Zou je je dan kunnen voorstellen dat dan ze wat meer geduld en zelfbeheersing zou kunnen hebben gekregen?
Ik bedoel maar, Eva is nog jong, misschien zou zo'n oefening voor haar zinvol kunnen zijn?
Voor je me verkeerd begrijpt..........
Ik zeg dus NIET dat je iets verkeerd hebt gedaan of niet hebt gedaan wat je wel had moeten doen hé!
Jij kunt je in ieder geval een beeld vormen van wat Eva nu doet.
Zou dat idee van Jaap dan bij Eva kunnen helpen?
Geduld oefenen door haar vast te binden werkt bij haar niet, toen niet en nu ook niet.
Maar dat heeft een andere reden denk ik.
Biène heeft namelijk al vanaf dat ze een pup is behoorlijk wat moeite met letterlijk in haar vrijheid beperkt worden. Dus deur voor haar neus dichtdoen, haar vastleggen, kenneldeur sluiten etc. Op die momenten ""flipt" ze, wordt ze enorm kwaad.
Als jonge hond werd ze nog vrij regelmatig vastgelegd aan de rand van het terrein (binnen de KNPV gebeurt dat veel, leren door te kijken) en daarbij heeft ze me dus verschillende keren gebeten, zowel bij het weglopen na het vastleggen als bij het inlopen om haar los te maken. Dat laatste is er uit, het eerste vindt ze nog steeds heel moeilijk, ze beheerst zich nu precies tot het moment dat ik uit haar bereik ben, dan vliegt ze alsnog vol naar voren.
Zolang ik in beeld ben is ze kwaad (of ik nu met mijn rug naar haar toesta of niet), ziet ze me niet meer is het direct over.
Sinds een kleine 2 jaar ligt ze dus vrijwel altijd in haar autokennel tussen de oefeningen door, dat werkt zowel voor haar als voor mij beter.
Overigens heeft Biène geduld genoeg hoor, die kan ik gewoon afleggen op het veld tot ze aan de beurt is, of dat nu 2 minuten of een kwartier duurt.
Behalve tijdens het pakwerk, dan ligt ze lekker in de auto.
Marc en Martijn hebben Biène een keer gezien en hebben toen kunnen zien dat Biène licht ontvlambaar is, maar ook heel snel weer te kalmeren is. Ook toen reageerde ik door haar dicht bij me te trekken en fysiek tegen me aan te houden.
. Hij maakt er alleen wel een punt van als er een ander bij komt zitten...
niet om te volgen, want dat doen we niet tijdens het wandelen, maar gewoon om het lichamelijk contact.
dan is het ook klaar.. niet luisteren of geen contact krijgen is bal weg en rust.. 
). Ze heeft heel veel moeite met zelfbeheersing. 
. het begint al te kriebelen als ik dit hier lees
