Het HondenForum

Uit je antwoorden merk ik dat je er goed mee bezig bent. Het moet slijten. Het komt goed zo...

Ik denk dat hij het prima beseft, ik zou er niets meer aan doen.

Ik zou het ook simpel houden Carmen en eerlijk blijven.
Ik weet het nog met onze kinderen, die waren een jaar of 6 toen de eerste kat overleed, ik heb gewoon gezegd dat de pijn nu over is, dat het goed is en dat de kat niet meer terugkomt. En als ze doorvragen gewoon eerlijk vertellen dat dood dood is. Bij jullie zoontje is het natuurlijk wat gecompliceerder maar volgens mij doe je het wel goed. En natuurlijk mag hij ook verdriet hebben.

Ik denk dat je het verder al prima gedaan hebt. Hij moet het alleen in zijn hoofdje nog even verwerken. En dat heeft eventjes tijd nodig.

Vorig jaar heeft Bryan het er maar weinig over gehad dat de kat was overleden, maar nu begint hij er steeds vaker over. Hij praat er nu soms op zo'n manier over dat het nog maar pas geleden lijkt. Hij heeft gewoon echt een tijd nodig gehad om alles in zijn hoofd te verwerken en een plaats te geven. En hij is absoluut niet dom, dus hij zal het gerust allemaal wel eerder gesnapt hebben. Maar voordat hij het kenbaar maakt naar de buitenwereld ben je een poos verder.

In de serie van Nijntje is ook een boekje over doodgaan, misschien heb je daar wat aan?

Ik denk dat jullie het goed doen zo.
Als zijn belevingswereld beperkt is heeft het volgens mij niet zoveel zin om er van alles bij te halen, ik denk dat je het dan voor hem alleen maar moeilijker maakt.
Kort en duidelijk zijn.

en inderdaad niet: hij is gaan slapen en is nu dood, of als een huisdier ingeslapen wordt zeggen: hij krijgt een spuitje en gaat dan slapen en wordt niet meer wakker :N:

Hij heeft zijn eigen denk wereldje en moet alles verwerken op zijn manier.
Voor ons is de dood al onbegrijpelijk laat staan voor een kind.

ook ik denk dat je het prima doet. het is te moeilijk (voor mij tenminste) om je hier advies in te geven omdat jij je mannetje door en door kent en hij geen 'doorsnee' kind is. Ik denk dat jij het beste weet wat wel en niet bij hem werkt. Ik vind dat je het heel goed gedaan hebt. En dat hij er nu mee bezig is en op zijn manier het verhaal verder uitwerkt...ik denk dat dat juist betekend dat de boodschap overkomt/aan het overkomen is.

sterkte ermee, moet moeilijk zijn hem zo te zien.

Pas op met de woorden ''ziek'' en ''slapen''. Voor je het weet heb je een paniekerig kind die bang is dood te gaan als hij in slaap valt of ziek word.
Dat komt wel eens voor.

Ik vind het idee van die boekjes wel erg goed. Als hij zegt ''ik ben dood'', beseft hij het begrip dood misschien nog niet goed.

maitestar schreef:Ik denk dat je het verder al prima gedaan hebt. Hij moet het alleen in zijn hoofdje nog even verwerken. En dat heeft eventjes tijd nodig.

Vorig jaar heeft Bryan het er maar weinig over gehad dat de kat was overleden, maar nu begint hij er steeds vaker over. Hij praat er nu soms op zo'n manier over dat het nog maar pas geleden lijkt. Hij heeft gewoon echt een tijd nodig gehad om alles in zijn hoofd te verwerken en een plaats te geven. En hij is absoluut niet dom, dus hij zal het gerust allemaal wel eerder gesnapt hebben. Maar voordat hij het kenbaar maakt naar de buitenwereld ben je een poos verder.

Dat denk ik nu ook hoor en dat mag ook. Weet je je kunt alles van theorien en boekjes redeneren maar bij je eigen kind ga je uit je onderbuik reageren en dat is vaak goed maar je twijfelt er het meest aan en tsja perfect doen lukt toch niet maar ja dat wil ik zo graag zeker bij dit soort onderwerpen

Je hebt het gedaan zoals je op dat moment kan, beter kon het niet.

Wij hebben onze kinderen bij de dood en hoe dat er uitziet betrokken. Wat huisdieren betreft.
De eerste was een poes, die ook niet meer toonbaar was.
Maar wel van 1 kant van zijn kopje, met wat over hem heen wat niet toonbaar was.
Puck is hier thuis ingeslapen, de oppas was met de kinderen in huis, en wij waren samen met de DA met Puck, we hebben daarna nog uitgebreid met zijn allen afscheid genomen. Haar hier de volgende dag ook begraven, samen met de kinderen.
Ik heb mijn kinderen het versje van de regenboogbrug laten lezen, ik vind dat een fijne gedachte.
Maar de dood is voor hun wel tastbaar.
We hebben inmiddels van wel meer huisdieren afscheid genomen.

Het boekje wat ik gebruik is erg lief maar gaat wel over een hondje dat een engeltje word, daar heb je dus niks aan.
Ik had het je graag toe gestuurd anders.

Nakisha schreef:Pas op met de woorden ''ziek'' en ''slapen''. Voor je het weet heb je een paniekerig kind die bang is dood te gaan als hij in slaap valt of ziek word.
Dat komt wel eens voor.

Ik vind het idee van die boekjes wel erg goed. Als hij zegt ''ik ben dood'', beseft hij het begrip dood misschien nog niet goed.

Zo is mijn neefje jarenlang bang geweest dat m'n zus hem in de prullenbak zou stoppen omdat ie versleten zou zijn.
Samen in de tuin begraven of een lege doos begraven als dat niet kan, zodat er een fysiek plekje is waar ie een bloemetje of een mooie gevonden steentje neer kan leggen, zou mijn voorkeur hebben.

Ik denk dat je het goed hebt aangepakt
Wij vertellen het onze kinderen ook eerlijk als 1 van de dieren dood gaat
Jermain ( heeft pddnos) heeft het met onze ashley wel moeilijk gehad kon het moeilijk begrijpen.
Maar doordat wij hem duidelijk vertelden nee Ashley is dood komt niet meer terug, begreep hij het later wel

Nu kwam hij laatst thuis van als hondjes doodgaan krijgen ze toch een spuit he mamma?
Ik heb hem dit ook eerlijk gezegd dat dit zo wel vaak gebeurd maar dan ook alleen maar als het niet anders kan.
Hij begrijpt het nu beter en vind het allemaal wel goed zo

Gewoon eerlijk blijven