Het HondenForum

super,

Ja, je kunt nog leuke lieve honden hebben maar we kennen allemaal het verhaal van de GR met de nietjes.
Maar ja, goede afspraken maken en neem aan dat ze het nu wel begrijpt toch? Ben je nu niet stiekem heel trots erop dat je honden zo lief zijn met dr?

Ik ben ook zo'n poetsvrouw die haar gebroed (hoe vriendelijk)heeft meegenomen tot ze kon lopenen daar hebben ze een jr en een sint.En ik kan wel zeggen als mijn wergeefster me zo neer zou zetten op een forum,dat ze gelijk zonder hulp zou zitten!
Wij kunnen hier niet lezen hoe duidelijk je in je afspraak bent geweest.
Ik zou bovendien maar op zoek gaan naar een andere hulp ,want als het kindje straks gaat lopen gaat ze die echt niet 3 a 4 uur boven neerzetten met een hussie speelgoed en dan deurtje op slot want anders pleurt kindje van de trap.
En off topic ,het gaat me toch niet gebeuren dat mijn kind niet bij mijzelf thuis op de grond kan zitten omdat de hond er niet tegen kan.Je kan ook een beetje doorslaan hoor in hondenliefde
Groetjes Fredje

Allereerst beterschap met je griep. Dat dit eerst maar eens over mag zijn. En dat je hulp haar kind meeneemt dat heb ik ook toegestaan. Totdat ze zwanger werd van de tweede. Dit wilde ik niet. Maar ook zij zette haar kind bij mijn honden. Nu doen mijn honden niet snel iets maar het blijven honden. Maar het zoontje van de hulp was niet zachtjes met mijn honden. Zelf heeft ze een berner senner. Dat is heel iets anders als een markiesje of een yorky. En ik zag een keertje mijn kruising markies jack-russel haar lip optrekken. Een waarschuwing dus... Hoe hij bij haar thuis met de hond omgaat moet ze zelf weten maar ik was opgelucht dat ze zwanger werd van haar 2e. Dus ze heeft haar ontslag gekregen. Gelukkig heb ik een andere lieverd kunnen vinden.

mercedes2803 schreef:

lieke schreef:

Nanna schreef:Ik vind het sowieso raar dat een poetsmevrouw haar gebroed achter zich aansleept....

Tja, ze is erg betrouwbaar en werkt erg goed. Dus ik neem het gebroed maar voor lief...

Ik vind haar dus per direct NIET meer betrouwbaar
En ik geloof dat ik op zoek ging naar een andere poetsmevrouw hoewel dat best lastig zal zijn met vier honden in huis en iemand die dan in je huis is terwijl je normaliter werkt.

Ze vond je maar overdreven reageren. ze heeft je verzoek (iets wat je hoe lang geleden al gevraagd hebt) genegeert en zegt ook nog doodleuk dat ze het altijd doet terwijl ze weet dat je haar gevraagd hebt het niet te doen....

Ik durf voor 95 % ervan uit te gaan dat als jij straks aan het werk bent ze dat kind van 10 maand bij een huil, snotter en kik zo weer op de grond zet, op de bank voor mijn part, in een stoel, in de maxi cosi op een stoel, etc etc
Want ach 'ze stelt zich aan, is er nu toch niet bij en ik deed het altijd'

Iemand die het NIET snapt doet het vast en zeker weer.
Bij mij kwam ze er niet meer in in ieder geval.
Ik ging nog liever zelf poetsen

Mee eens. Ik ben bang dat zij het zo weer doet als jij weer beter bent. En zij kan er echt geen toezicht ophouden als zij druk aan het poetsen is. Ik zou zelf gaan poetsen (of een andere zoeken), dan is het maar wat minder schoon in huis, maar het vertrouwen in haar zou bij mij weg zijn. Want als er iets gebeurt zijn jouw honden de pineut, hoevaak jij ook hebt gewaarschuwd.

lieke schreef: Felicia blijft boven, dat is de afspraak. Het campingbedje staat in de slaapkamer van zoonlief en als ze te groot is om die paar uur te slapen, dan is er héél veel speelgoed waarmee ze zich kan amuseren.

Ik kan me haast niet voorstellen dat een kindje van één à twee jaar een paar uur alleen boven blijft spelen, al had het de hele Bart Smit winkel ter beschikking

Moon schreef:

lieke schreef: Felicia blijft boven, dat is de afspraak. Het campingbedje staat in de slaapkamer van zoonlief en als ze te groot is om die paar uur te slapen, dan is er héél veel speelgoed waarmee ze zich kan amuseren.

Ik kan me haast niet voorstellen dat een kindje van één à twee jaar een paar uur alleen boven blijft spelen, al had het de hele Bart Smit winkel ter beschikking

Inderdaad Lieke, lullig voor jou,....Maar ik geloof er ook niks van...

thom schreef:

Moon schreef:

lieke schreef: Felicia blijft boven, dat is de afspraak. Het campingbedje staat in de slaapkamer van zoonlief en als ze te groot is om die paar uur te slapen, dan is er héél veel speelgoed waarmee ze zich kan amuseren.

Ik kan me haast niet voorstellen dat een kindje van één à twee jaar een paar uur alleen boven blijft spelen, al had het de hele Bart Smit winkel ter beschikking

Inderdaad Lieke, lullig voor jou,....Maar ik geloof er ook niks van...

Ik was juist een kind die zich prima zelf vermaakte. Wel een halve dag. Maar ja, mijn mams werkte niet toen ik jong was.
Ben wel benieuwd hoe het verder gaat lopen eigenlijk. Of ze zich eraan houdt..

fredje schreef:En off topic ,het gaat me toch niet gebeuren dat mijn kind niet bij mijzelf thuis op de grond kan zitten omdat de hond er niet tegen kan.Je kan ook een beetje doorslaan hoor in hondenliefde
Groetjes Fredje

Ik sla niet door in hondenliefde, hoor. Integendeel: ik ben alleen erg voorzichtig met de combinatie hond-kind. En ik ben nou niet zo'n type die altijd blèrt 'mijn hond doet zoiets niet'. Net zo goed als ik zoiets niet over mijn eigen kind zal zeggen.
En ondanks mijn grote voorzichtigheid heeft mijn reu mijn zoontje 2 jaar geleden lelijk gebeten. Hij was toen 8 jaar, we stonden op het punt weg te gaan en ik vergeet mijn tas, loop even naar binnen om het te pakken. In die halve minuut dat ik binnen was, stond zoonlief met de honden even in de tuin en heeft hij hem te pakken gehad.
Een beet in de elleboog die aan weerskanten van de arm een paar flinke gaten heeft veroorzaakt en godzij dank nét de slagader heeft gemist .
Het was zo diep dat we naar de dokter moesten en hij twee weken in verband heeft gelopen en Nick heeft nu nog een lelijk litteken. Nadat het gebrul was verstomd, kwam eruit dat hij 'Cody had gepest' . Dus het was niet eens de schuld van het dier, maar zijn eigen schuld.
Ik heb Nick zijn hele leven uit en te na gezegd wat hij wel en niet met de honden mocht doen, heb hem constant in de gaten gehouden, zéker met Cody omdat die niet helemaal betrouwbaar is met kinderen, en dan gebeurt het toch...
Dus hondenliefde, neuh, niet echt, meer een gezond respect voor de schade die een hondengebit aan kinderlichaampjes kunnen toebrengen .

lieke schreef: En Iones: ik heb begrepen dat staffords juist voor kinderen ontzettend lief en geduldig zijn. Ik heb niet zoveel verstand van dat ras maar ik dacht altijd dat, hoewel vaak hondonvriendelijk, deze honden buitengewoon kindvriendelijk zijn.
Maar ik heb haar wel gewaarschuwd hoor

dat is ook zo, maar helaas heb je altijd uitzonderingen.

mijn sam is door veel dingen zo "verknipt" dat ie gewoon een neuroot is. hij wordt helemaal hyperdepieper van springende kinderen...

lola van mij is veel relaxter. die hoeft ook niet mee de wc op

S@ndr@ schreef:nah ik vind het lichterlijke :N: overdreven je kunt best boos worden het nog een keer goed stijf zeggen en dan is het toch af
maar er vallen hier termen dat ik denk, als ik dit kon lezen als jouw werkster dan kon je nu te rplekke een ander zoeken, dat mens wordt afgebrand, terwijl ze een foutje heeft gemaakt, o.k het was niet handig,

maar zij die zonder zonde zijn werpe de eerste steen :N:

het gaat erom dat áls er wat gebeurt dat het dan ook meteen gruwelijk mis gaat.

als jij dat aanvaardbaar vindt dan mag dat

lieke schreef:

fredje schreef:En off topic ,het gaat me toch niet gebeuren dat mijn kind niet bij mijzelf thuis op de grond kan zitten omdat de hond er niet tegen kan.Je kan ook een beetje doorslaan hoor in hondenliefde
Groetjes Fredje

Ik sla niet door in hondenliefde, hoor. Integendeel: ik ben alleen erg voorzichtig met de combinatie hond-kind. En ik ben nou niet zo'n type die altijd blèrt 'mijn hond doet zoiets niet'. Net zo goed als ik zoiets niet over mijn eigen kind zal zeggen.
En ondanks mijn grote voorzichtigheid heeft mijn reu mijn zoontje 2 jaar geleden lelijk gebeten. Hij was toen 8 jaar, we stonden op het punt weg te gaan en ik vergeet mijn tas, loop even naar binnen om het te pakken. In die halve minuut dat ik binnen was, stond zoonlief met de honden even in de tuin en heeft hij hem te pakken gehad.
Een beet in de elleboog die aan weerskanten van de arm een paar flinke gaten heeft veroorzaakt en godzij dank nét de slagader heeft gemist .
Het was zo diep dat we naar de dokter moesten en hij twee weken in verband heeft gelopen en Nick heeft nu nog een lelijk litteken. Nadat het gebrul was verstomd, kwam eruit dat hij 'Cody had gepest' . Dus het was niet eens de schuld van het dier, maar zijn eigen schuld.
Ik heb Nick zijn hele leven uit en te na gezegd wat hij wel en niet met de honden mocht doen, heb hem constant in de gaten gehouden, zéker met Cody omdat die niet helemaal betrouwbaar is met kinderen, en dan gebeurt het toch...
Dus hondenliefde, neuh, niet echt, meer een gezond respect voor de schade die een hondengebit aan kinderlichaampjes kunnen toebrengen .

Ik vind dat je helemaal gelijk hebt

massam schreef:

S@ndr@ schreef:nah ik vind het lichterlijke :N: overdreven je kunt best boos worden het nog een keer goed stijf zeggen en dan is het toch af
maar er vallen hier termen dat ik denk, als ik dit kon lezen als jouw werkster dan kon je nu te rplekke een ander zoeken, dat mens wordt afgebrand, terwijl ze een foutje heeft gemaakt, o.k het was niet handig,

maar zij die zonder zonde zijn werpe de eerste steen :N:

het gaat erom dat áls er wat gebeurt dat het dan ook meteen gruwelijk mis gaat.

als jij dat aanvaardbaar vindt dan mag dat

precies... straks bijt een hond en kan die ingeslapen worden... ammenooitniet voor een kind van een ander die ik ook nog heb gewaarschuwd... Ik geloof ook niet zo zeer dat ze haar 'gebroed' er nu niet meer tussen zet trouwens... ik zou absoluut geen vertrouwen meer in dr hebben en iemand anders nemen.