Het HondenForum

Rami schreef:
Frenk schreef: Toen ik het probeerde te omschrijven vroeg ik me opeens af.. Is er een goed Nederlands woord voor vicarious?
Plaatsvervangend?

Plaatsvervangend leven?
Dus dat je jouw leven leeft door/via iemand anders?
Hmmm

Frenk schreef:
Rami schreef:
Frenk schreef: Toen ik het probeerde te omschrijven vroeg ik me opeens af.. Is er een goed Nederlands woord voor vicarious?
Plaatsvervangend?
Plaatsvervangend leven?
Dus dat je jouw leven leeft door/via iemand anders?
Hmmm

Inlevend beleefd mag ook.

Nanna schreef:Je zal ze de kost geven. Die vloekend op een show rondlopen en zeggen "IK heb een G gekregen". En de hond dan zonder verder aan te kijken in de bench kwakken, want hoe dúrfde hij, de rotzak.

Zijn dezelfde types als ouders die hun kind over een catwalk, sportzaal of over een voetbalveld heen schreeuwen/schelden/slaan.

Frenk schreef:
Nanna schreef:Je zal ze de kost geven. Die vloekend op een show rondlopen en zeggen "IK heb een G gekregen". En de hond dan zonder verder aan te kijken in de bench kwakken, want hoe dúrfde hij, de rotzak.
Zijn dezelfde types als ouders die hun kind over een catwalk, sportzaal of over een voetbalveld heen schreeuwen/schelden/slaan.

nee hoor. die zijn gewoon een beetje overactief...

ik ken een vent. echt een superpapa.. tot zijn zoon op het voetbalveld staat. ik heb hem aleens aan zijn jas gestrokken,maar dat voetbal brengt gewoon het slechtste in ouders naar boven.

hop! alles kinders aan het ballet!

Nanna schreef:
Frenk schreef:
Rami schreef:
Frenk schreef: Toen ik het probeerde te omschrijven vroeg ik me opeens af.. Is er een goed Nederlands woord voor vicarious?
Plaatsvervangend?
Plaatsvervangend leven?
Dus dat je jouw leven leeft door/via iemand anders?
Hmmm
Je zal ze de kost geven. Die vloekend op een show rondlopen en zeggen "IK heb een G gekregen". En de hond dan zonder verder aan te kijken in de bench kwakken, want hoe dúrfde hij, de rotzak.

Heb je die kerel vrijdag gezien in de regel hoe die met z'n teckel om ging? Effe goed rukken aan de lijn omdat zet niet goed liep en nog 'n paar tikken (z kwam het tenminste bij mij over) ook nog eens. Won die verdorie ook nog. Ik had er bijna wat van gezegd.

Wat nukken bij 'n hond mag van mij ook wel. Het hoeft geen hond te zijn die constant met z'n snuit tegen me aanloopt. Zeker als we gaan wandelen heeft Tirsa wil ze toch eigenlijk echt wel bepalen welke kant we uitgaan en als 'n bepaalde richting haar niet zint, blijft ze vierkant stil staan. En de ene keer wint ze, de andere keer heeft ze gewoon pech.

massam schreef:
Frenk schreef:
Nanna schreef:Je zal ze de kost geven. Die vloekend op een show rondlopen en zeggen "IK heb een G gekregen". En de hond dan zonder verder aan te kijken in de bench kwakken, want hoe dúrfde hij, de rotzak.
Zijn dezelfde types als ouders die hun kind over een catwalk, sportzaal of over een voetbalveld heen schreeuwen/schelden/slaan.
nee hoor. die zijn gewoon een beetje overactief...

ik ken een vent. echt een superpapa.. tot zijn zoon op het voetbalveld staat. ik heb hem aleens aan zijn jas gestrokken,maar dat voetbal brengt gewoon het slechtste in ouders naar boven.

Nou, ik heb er ook een heleboel meegemaakt die het mislopen van hun eigen interlandcarriere staan uit te kuren

hop! alles kinders aan het ballet!

Nou :N: alsof dat zo'n 'vriendelijke' omgeving is... Brrrrr...

Ik had ook een moeder die enorm riep (voetbalcoach). Maar ja, wat is motiveren en dwingen?
Mijn moeder riep postieve dingen, maar spoorde ons ook wel goed aan om te presteren. Maar onder een fijne druk.
Maar goed, sommige mensen zijn wel erg op de hondenshows.. Alsof het hun niet om de hond gaat.. Nee, stél dat je een G krijgt. G staat voor goed hoor, niet voor Gediskwalifiseerd.

Ik weet dat als ik met Nilsson aan de riem wandel ik andere honden kan passeren maar niet te dichtbij, want hij kan uitvallen.
Ik heb geprobeerd dat eruit te trainen en het gaat echt veel beter, de afstanden tussen hem en andere honden wordt steeds kleiner maar het zal nooit gebeuren dat ik stijf langs een andere hond kan lopen met Nilsson aan de lijn.
Dat respecteer ik, dat is zijn grens en daarover mag geen andere hond komen en ik ga dat niet verder trainen.
Los is er niets aan de hand.

Voor ons is hij verder perfect.

Jacksel schreef:Ik bedoel niet eens met mijn specifieke problemen hoor. Maar het lijkt mij zo saai om je hond alleen maar te knuffelen en uit te laten en that's it. Er is toch altijd wel iets waar je lekker mee aan het werk kan? Misschien ligt dat dan wel aan mij hoor (en bovendien is Jamey ook erg werklustig en vindt ze het leuk dus zij heeft er ook weinig moeite mee), maar in mijn ogen is een hond, net als een mens, nooit uitgeleerd...

Dat zien jullie blijkbaar anders dan?

Dit vind ik iets anders dan werken aan gedrag.
Apporteren, verloren apport zoeken enz is alles in 1.
Spel, gehoorzaamheid, ontspanning en inspanning en ontzettend leuk voor baas en hond.
Dat doen wij wel veel maar ook niet tot in de perfectie.

Nee, niet echt, of toch niet in de zin dat jij bedoelt denk ik. Angel heeft een prima karakter voor mij.

En tuurlijk zijn er minpuntjes, maar die zijn niet belangrijk genoeg in mijn ogen om daar echt actief mee aan de slag te gaan. Ik doe met haar vooral dingen die zij (en ik) leuk vinden. Uiteraard zou ik wel iets doen als ze bv zou angst/agressie ofzo tonen, maar dat is niet aan de orde.

Moos schreef:
Frenk schreef:
Moos schreef:
Frenk schreef: Voor de duidelijkheid, daar vallen wat mij betreft agressie en angst niet onder. Daar zou ik altijd aan werken.
En zelfs dan heb je ergens wel een grens bereikt op een gegeven moment hoor bij bepaalde honden
Ik heb dan geen ervaring met agressie, maar wel met angst. Ik heb me met Saar zo'n 2 jaar een slag in de rondte 'begeleid en getraind' op haar neiging om angstig op bepaade dingen te reageren.
Dat is nu ook sinds een jaar of 2 op een prima, meer dan, acceptabel punt, en meer zit er ook gewoon niet in. Je gaat met Saar bijvoorbeeld nooit op een punt komen dat je haar los kan gooien in een grote roedel Duitse Herders zonder dat ze angst gaat vertonen. 1 of 2 Herders in een grotere groep met allerlei rassen gaat nu prima, en meer moet ik ook gewoon niet willen, en wil ik ook niet
Acceptabel is toch acceptabel
Precies Maar ik blijf daar dus ook niet altijd aan werken Ik denk dat je als baas op een gegeven moment voelt dat je het plafond wel zo ongeveer hebt bereikt, en dan ben je denk ik beter af door het op dat punt gewoon te accepteren dan de hond willen blijven trainen en trainen (niet aan jouw gericht dat laatste hoor, gewoon in het algemeen in het topic bedoelt ).

Precies.
Ik zal van Hera gewoon nooit kunnen verwachten dat ik haar in een groep honden kan kwakken.
Waar ik aan gewerkt heb is dat ze niet meer bij elke hond als een debiel tekeer gaat, ze kan nu 9 van de 10 honden passeren zonder uit te vallen. Voor mij is dat genoeg.

Met Woopy heb ik ook een aantal dingen beter gekregen maar hij zal altijd in bepaalde situaties angstig zijn.
ik vind het op een gegeven moment wel prima en ik hou daar dan rekening mee. Ga ze dan niet lastig vallen met dingen die ik gewoon niet van ze kan verlangen.

Langhaar schreef:
Jacksel schreef:Ik bedoel niet eens met mijn specifieke problemen hoor. Maar het lijkt mij zo saai om je hond alleen maar te knuffelen en uit te laten en that's it. Er is toch altijd wel iets waar je lekker mee aan het werk kan? Misschien ligt dat dan wel aan mij hoor (en bovendien is Jamey ook erg werklustig en vindt ze het leuk dus zij heeft er ook weinig moeite mee), maar in mijn ogen is een hond, net als een mens, nooit uitgeleerd...

Dat zien jullie blijkbaar anders dan?
Dit vind ik iets anders dan werken aan gedrag.
Apporteren, verloren apport zoeken enz is alles in 1.
Spel, gehoorzaamheid, ontspanning en inspanning en ontzettend leuk voor baas en hond.
Dat doen wij wel veel maar ook niet tot in de perfectie.

Ik vind dat je alles wel mag proberen te trainen zolang de hond het leuk vind en blijft vinden. Als de hond het niet geweldig meer vind word het een ander verhaal, in mijn ogen. Maar anders zou ik niet zien waarom je het niet doet, ben het met de twee bovenstaande verhalen wel eens.[/b]

estelle schreef:
Moos schreef:
Frenk schreef:
Moos schreef: En zelfs dan heb je ergens wel een grens bereikt op een gegeven moment hoor bij bepaalde honden
Ik heb dan geen ervaring met agressie, maar wel met angst. Ik heb me met Saar zo'n 2 jaar een slag in de rondte 'begeleid en getraind' op haar neiging om angstig op bepaade dingen te reageren.
Dat is nu ook sinds een jaar of 2 op een prima, meer dan, acceptabel punt, en meer zit er ook gewoon niet in. Je gaat met Saar bijvoorbeeld nooit op een punt komen dat je haar los kan gooien in een grote roedel Duitse Herders zonder dat ze angst gaat vertonen. 1 of 2 Herders in een grotere groep met allerlei rassen gaat nu prima, en meer moet ik ook gewoon niet willen, en wil ik ook niet
Acceptabel is toch acceptabel
Precies Maar ik blijf daar dus ook niet altijd aan werken Ik denk dat je als baas op een gegeven moment voelt dat je het plafond wel zo ongeveer hebt bereikt, en dan ben je denk ik beter af door het op dat punt gewoon te accepteren dan de hond willen blijven trainen en trainen (niet aan jouw gericht dat laatste hoor, gewoon in het algemeen in het topic bedoelt ).
Precies.
Ik zal van Hera gewoon nooit kunnen verwachten dat ik haar in een groep honden kan kwakken.
Waar ik aan gewerkt heb is dat ze niet meer bij elke hond als een debiel tekeer gaat, ze kan nu 9 van de 10 honden passeren zonder uit te vallen. Voor mij is dat genoeg.

Met Woopy heb ik ook een aantal dingen beter gekregen maar hij zal altijd in bepaalde situaties angstig zijn.
ik vind het op een gegeven moment wel prima en ik hou daar dan rekening mee. Ga ze dan niet lastig vallen met dingen die ik gewoon niet van ze kan verlangen.

Zo heb ik het ook gedaan met Orson.
Op een voor ons acceptabel punt zijn we blijven hangen omdat we het wel best vonden.
Verwachten van hem dat hij ooit op een dag mee kon naar het bejaardentehuis, om daar een kuffeluurtje met hem te houden zoals de caveliers van mijn vriendin regemlatig doen, was te hoog gegrepen voor hem

Gewoon je verwachtingen bijstellen zodat het leuk blijft voor je hond en voor jou is mijn motto.

Met Yla doen we nu een combi-training...Puur omdat Yla en wij het reuze leuk vinden...daar gaat het ons om, om het plezier...

Nanna schreef:Mijn honden zijn mijn hobby en niet mijn project.
Ik geniet van ze zoals ze zijn. Tulijk moeten ze zich wel netjes gedragen maar ik gevoel totaal de behoefte niet om dat nou es tot in de puntjes te perfectioneren.
Ben zelf ook verre van perfect

Ik zou het niet beter kunnen verwoorden

Die paar dingetjes die misschien iets konden worden verbeterd toen Eebje bij mij kwam, heeft ze zélf verbeterd, ik heb het alleen maar van afstand bekeken -- bijvoorbeeld haar gedrag tegenover andere (lees: grotere) honden.
Verder vind ik haar perfect

Bovendien is het ook niet mijn lol om op te voeden

tineke schreef:Verwachten van hem dat hij ooit op een dag mee kon naar het bejaardentehuis, om daar een kuffeluurtje met hem te houden zoals de caveliers van mijn vriendin regemlatig doen, was te hoog gegrepen voor hem

Het HondenForum

Altijd iets om aan te werken...