Het HondenForum

Jacksel schreef:

miekmiek schreef:ik ben vast de enige die die kinderen met dode konijnen en vossen héél erg stom vind.

de honden vind ik prachtig overigens.

Ik vond kind dat dood konijn vasthoudt ook een beetje heel erg stom...

Waarom vinden jullie dat stom dan?
Ik zie er niets schadelijks aan.

In Schotland op stage in een dierentuin heb ik genoeg van die versgeschoten konijnen opgehaald (bij gebrek aan hond, was dat de taak van de stagiaire ). Daarna mocht ik ze dan in stukken hakken, of de ingewanden eruit halen, waarna ze doorgingen naar de carnivoren.
De eerste 2 konijnen zijn wat minder, maar ik denk dat het wel een goed deel van de menselijke socialisatie is. Ook dat 'dood' niet slecht is.
En in mijn ogen is het beter om dat hele 'dood'-gebeuren te 'oefenen' op een dier, dan op een mens, zoals bijvoorbeeld je opa of oma als die doodgaat.

Aimee schreef:Ik vind het op zich niet slecht om een kind bekend te maken met de ' dood ' bij dieren, maar dat kan ook op een andere manier. Ik ben niet zo opgevoed, en ren toch echt niet bij het kleinste beetje bloed weg, of barst in janken uit bij dit soort foto's.

Wat is "deze" manier dan? Ten opzichte van welke "andere" manier?
Het heeft toch geen nut om dingen mooier of lelijker voor te spiegelen dan ze zijn
Het maakt dit kind waarschijnlijk niet uit of ze nu een tennisracket of een dood konijn vasthoudt, en waarom zou het wel iets uit moeten maken?

Ik vind het een prachtige serie mooiehondenfoto's overigens

Paddle schreef:

kitty2 schreef: ik vind die reactie een beetje stom, ik had daar kunnen staan, er zijn namelijk kinderen die zo opgevoedt worden, zoals ik

Kun je dat dan uitleggen wat dat is, 'zo' opvoeden?

wij werden als kinderen gewoon betrokken bij bezigheden als slachten en dergelijke, toen kon je nog niet je portie vlees bij de super halen zoals tegenwoordig, een oom van me was jager en boswachter, hij moest het overschot afschieten, sja als je vader je oom dan gaat helpen ga je wel eens mee als kleine meid zijnde, net als mn broer, wij vonden het dus "normaal"

Ja, dan vinden jullie dat normaal en ik niet. Daar ben ik blij om, ieder z'n ding tenslotte.

Ik wil helemaal niet zo 'gehard' zijn, lijkt me maar niks. Overigens sla ik ook geen damesachtige gilletjes als ik een dood beest zie hoor (ik sla nooit gilletjes), maar ik denk er toch een tijdje aan gewoon van: "arm dier, ik hoop dat ie niet heeft moeten lijden"...

Paddle schreef:Ja, dan vinden jullie dat normaal en ik niet. Daar ben ik blij om, ieder z'n ding tenslotte.

Ik wil helemaal niet zo 'gehard' zijn, lijkt me maar niks. Overigens sla ik ook geen damesachtige gilletjes als ik een dood beest zie hoor (ik sla nooit gilletjes), maar ik denk er toch een tijdje aan gewoon van: "arm dier, ik hoop dat ie niet heeft moeten lijden"...

Ik denk dat het varken van het karbonaadje op je bord harder heeft geleden eigenlijk.

Wat ik pas jammer vind, is dat mensen geen idee meer hebben van wat dood is en van wat natuur is.
Dat vind ik dus niet normaal, maar is het tegenwoordig wel.
Hoe verder we afkomen van de natuur, hoe slechter het gaat met de mensheid.
Dat heeft niets met gehard zijn te maken, maar met realisme.

Dingen zijn niet maakbaar.
Dat zouden we allemaal moeten beseffen, maar dat doen we niet.
En dat noemen we dan "niet gehard zijn".

Paddle schreef:Ja, dan vinden jullie dat normaal en ik niet. Daar ben ik blij om, ieder z'n ding tenslotte.

Ik wil helemaal niet zo 'gehard' zijn, lijkt me maar niks. Overigens sla ik ook geen damesachtige gilletjes als ik een dood beest zie hoor (ik sla nooit gilletjes), maar ik denk er toch een tijdje aan gewoon van: "arm dier, ik hoop dat ie niet heeft moeten lijden"...

oh maar zo denk ik ook hoor, dat ik een dier kan slachten wil niet zeggen dat ik totaal gevoelloos ben, ook ik had huisdieren, kippies, konijntjes en er werd altijd geweldig goed voor gezord, slachtdier of huisdier, ook nu nog probeer ik door dierenambulancewerk dieren te helpen, maar ik zie sneller of het te doen is of niet

Paddle schreef:maar ik denk er toch een tijdje aan gewoon van: "arm dier, ik hoop dat ie niet heeft moeten lijden"...

Dat is weer heel iets anders
Dat heeft niks met de afkerigheid van dode dieren te maken maar met de ethiek van het doodmaken van dieren.
Als je daar bij elk karbonaadje of satéstokje even over nadenkt, over de schaal waarop dat gebeurt en over het voorbije leven van jouw satéstokje, doe je niets verkeerds hoor

Ehhh...ik heb ook gemengde gevoelens over het doden van dieren, het doden van een groter zoogdier is best wel een dramatisch iets.

Maar met een goede hond hoef je dat in feite niet te doen, de dood komt wel dichterbij maar is toch een zaak van de hond en het wilde dier. En de hond heeft geen gemengde gevoelens. Jacht met honden is supermooi en superspannend vind ik. Het is een soort natuurbeleving met je hond die je een ander dier oplevert. Het is iets wal mensen al heeel lang doen, in het veld doe je hetzelfde als iemand 1000 jaar of langer geleden deed.

Marjoleine schreef: Ik denk dat het varken van het karbonaadje op je bord harder heeft geleden eigenlijk.

Wat ik pas jammer vind, is dat mensen geen idee meer hebben van wat dood is en van wat natuur is.
Dat vind ik dus niet normaal, maar is het tegenwoordig wel.
Hoe verder we afkomen van de natuur, hoe slechter het gaat met de mensheid.
Dat heeft niets met gehard zijn te maken, maar met realisme.

Dingen zijn niet maakbaar.
Dat zouden we allemaal moeten beseffen, maar dat doen we niet.
En dat noemen we dan "niet gehard zijn".

Afgezien van het feit dat ik weinig tot geen vlees eet (max 1 keer in de maand ofzo), besef ik weldegelijk hoeveel dat ene vleesje in de maand heeft geleden helaas.

En voor de rest vind ik dat je wel gelijk hebt, maar ik vind niet dat je daarvoor kinderen moet laten poseren met jachtbuit of wat dan ook, er zijn wel andere manieren om te zorgen dat mensen en kinderen realistisch zijn denk ik...

kitty2 schreef: oh maar zo denk ik ook hoor, dat ik een dier kan slachten wil niet zeggen dat ik totaal gevoelloos ben, ook ik had huisdieren, kippies, konijntjes en er werd altijd geweldig goed voor gezord, slachtdier of huisdier, ook nu nog probeer ik door dierenambulancewerk dieren te helpen, maar ik zie sneller of het te doen is of niet

Dat bedoel ik met harder zijn (en dat is niet meteen negatief bedoelt), jij weet gewoon vlug wanneer het ophoud, zonder al te veel sentiment enzo.

Dat laatste heb ik mss wel wat teveel, maar ach, het maakt me ook tot wie ik ben. Ik zou bijvoorbeeld nooit zelf kunnen een dier kunnen houden om het daarna te slachten, vanaf dag 1 hecht ik mij daaraan en zal het in leven blijven, niks aan te doen . Negatieve kant daarvan is dan dat ik moeilijk kan zeggen wanneer het einde is gekomen van een huisdier, daar moet ik bij mezelf heel erg op letten, dat ik die spreekwoordlijke lijn niet over ga...

Bedenk wel...kinderen zijn de toekomst. Van de natuur als wel van de hond. Van alles eigenlijk.

Al die mooie honden die we nu hebben zijn het gevolg van generaties kinderen die opgroeiden met honden en hun werk. Als je wilt dat bepaalde honden in de toekomst nog bestaan zoals ze waren of beter dan moet je (je) kinderen leren hoe je dingen doet. Jachtlustige kinderen kunnen heel goede natuurbeschermers worden later omdat ze weten dat er zonder natuur geen dieren zijn en hoe erg het is als natuur verdwijnt.

langehond1 schreef:Bedenk wel...kinderen zijn de toekomst. Van de natuur als wel van de hond. Van alles eigenlijk.

Al die mooie honden die we nu hebben zijn het gevolg van generaties kinderen die opgroeiden met honden en hun werk. Als je wilt dat bepaalde honden in de toekomst nog bestaan zoals ze waren of beter dan moet je (je) kinderen leren hoe je dingen doet. Jachtlustige kinderen kunnen heel goede natuurbeschermers worden later omdat ze weten dat er zonder natuur geen dieren zijn en hoe erg het is als natuur verdwijnt.

Ik ben nog een kind , of net niet dan, ben een paar maanden al 18 geworden...maar ik zou begod niet weten hoe ik de natuur moet beschermen, behalve geld storten voor de goede doelen dan.

Ik doe mijn stinkende best om mijn diertjes een goede thuis te geven, dat wel, maar verder .

Geld is een goede hulp. Alles kost geld tegenwoordig. Maar je kan je ook persoonlijk inzetten door iets politieks te doen of bij natuurorganisaties te werken. Of je inzetten voor natuur in de buurt als vrijwilliger bij beheer. En natuur te laten zien aan kinderen nu we het daar toch over hadden.

miekmiek schreef:ik ben vast de enige die die kinderen met dode konijnen en vossen héél erg stom vind.

de honden vind ik prachtig overigens.

Niks mis met die honden, maar als ik mijn kinderen op kleuterleeftijd een dood konijn in hun handen had gedouwd had ik nu enorme verwijten naar mijn hoofd gekregen van het stel.

Ik weet dat het krom is, maar ik vind dat kleine kinderen vooral moeten leren om goed om te gaan met dieren, ook met dieren als konijnen of ander 'eten'. Daar krijg je toch leukere volwassenen van.

Konijnen heb ik vroeger thuis als huisdier gehad en zal ik nooit eten en heb ik mijn kinders ook nooit voorgezet, net zo min als paard of kalf of lam. Ik eet vlees, mijn kinders eten vlees (op wat vegetarische episodes na), maar wel graag op de hypocriete manier.

Jaap* schreef:

Aimee schreef:Ik vind het op zich niet slecht om een kind bekend te maken met de ' dood ' bij dieren, maar dat kan ook op een andere manier. Ik ben niet zo opgevoed, en ren toch echt niet bij het kleinste beetje bloed weg, of barst in janken uit bij dit soort foto's.

Wat is "deze" manier dan? Ten opzichte van welke "andere" manier?
Het heeft toch geen nut om dingen mooier of lelijker voor te spiegelen dan ze zijn
Het maakt dit kind waarschijnlijk niet uit of ze nu een tennisracket of een dood konijn vasthoudt, en waarom zou het wel iets uit moeten maken?

Ik vind het nogal een verschil maken of de eerste ervaring van 'dood' die een kind meemaakt een gemold konijn is of de kat waar hij mee opgegroeid is. Als je kinderen iets van respect bij wilt brengen voor ander leven, en ze bewust wilt maken van het feit dat wat ze eten een levend wezen was en dat een bepaalde mate van welzijn voor alle dieren belangrijk is, dan kan je 'dood' dus iets genuanceerder brengen dan 'prooi'.

Ik ga eens in de zoveel tijd naar een slager.
Dat is een slager die naast het slachthuis zit.
Lotte gaat vaak mee.
Laatst waren we er ook. We lopen daar voorbij het slachthuis en Lotte kijkt naar binnen.
Stopt en vraagt aan mij: "wat is dat?"
Ik: "dat is een varken."
Lotte: "Is die dood? En waarom?"
Ik: " Ja, voor het vlees wat de slager verkoopt."
In de winkel heeft ze alles staan aanwijzen: "van welk dier is dat?"
Ik heb het haar uitgelegd terwijl ik raar werd aangekeken dat ik dat deed.
Lotte besloot dat ze het wel zielig vond.
Tot dat ze een plakje worst kreeg van de slager...ofwel van een varken.

Die collie kruising vind ik MOOOOOOOOOOOI.

Wat betreft kids en dode dieren... ik denk dat het goed is kinderen eerst respect voor het leven bij te brengen en pas als ze dat begrijpen ze te confronteren met het doden van dieren voor consumptie of beheerjacht.

Ik ben niet tegen een weidelijke jacht, maar ik krijg wel kippenvel van lui die elke vos, gans, kraai, ekster, e.c.t. liefst dood willen zien.

Hanneke2 schreef:Ik vind het nogal een verschil maken of de eerste ervaring van 'dood' die een kind meemaakt een gemold konijn is of de kat waar hij mee opgegroeid is.

Kun je dat ook toelichten?

Ik begrijp de ophef over kinderen in combinatie met gedode dieren eerlijk gezegd ook niet zo goed. Net zo min als ik begrijp waarom er hier bij de slager de lapjes vlees zo moeten zijn dat je maar vooral niet meer ziet dat het van een dier afkomstig is of van welk deel.

De honden van de fotoserie vind ik over het algemeen erg mooi

Mooie honden .

Als ik al vlees zou eten, zou ik liever een stukje konijn eten die zijn leven lang heeft kunnen rennen en een echt leven heeft kunnen leiden dan een diertje die zijn leven in een krap hok heeft doorgebracht.

En daarbij, een wild dier heeft misschien (heb geen verstand van jacht) een kans om weg te komen, een vleeskoe niet bepaald.
Leuk om je leven lang op stal te staan met je poten vol poep en riant op je buurvrouw moeten liggen .

Als een konijn netjes pats boem wordt doodgemaakt na een leven in de natuur heb ik daar vele malen minder moeite mee.

Gos schreef:Ik begrijp de ophef over kinderen in combinatie met gedode dieren eerlijk gezegd ook niet zo goed. Net zo min als ik begrijp waarom er hier bij de slager de lapjes vlees zo moeten zijn dat je maar vooral niet meer ziet dat het van een dier afkomstig is of van welk deel.

Er bestaat ook nog iets zoals een gulden middenweg. Mensen die begrijpen waar het vlees bij de slager vandaan komt, en die daarvoor niet hebben moeten poseren met een dood konijn in de hand toen ze klein waren .

nogmaals; de honden vind ik prachtig.

Ik snap heus wel dat die kinderen er geen trauma aan oplopen, maar ik zie er ook niet de toegevoegde waarde van. Ik kan mijn kind zo ook wel uitleggen dat vlees van dode dieren komt, ik slaak geen gilletjes bij het zien van dode dieren en zie ik een dode muis op straat liggen dan haal ik juist mijn zoontje erbij om er samen naar te kijken. Dat is de natuur en dat wil ik hem ook graag leren.

maar kinderen die trots de jachttrofeeën omhoog staan te houden voor de foto; dat vind ik dus wel stom. Daar struikel ik een beetje over.

Ik vind het ook een rotgezicht, die dode hazen en vossen :N: Vooral die kinderen met die dieren in hun handen waarbij ze trots kijken. Hierdoor zien ze dieren als iets eetbaars en niet iets wat recht heeft op leven of respect...ik weet niet hoe ik het moet zeggen, maar voor mij hoeven zulke foto's niet...

En natuurlijk hebben koeien, varkens, kippen etc etc ook recht op een, weliswaar kort, maar toch redelijk leven. Daarom pleit ik erg voor biologisch vlees


groetjes, Ingrid

Er staat toch nergens dat die kinderen moeten poseren
Die kinderen staan waarschijnlijk nergens bij stil, die zijn lekker een dagje met de ouders en honden naar buiten geweest en weten waarschijnlijk niet anders.
En nogmaals, waarom is het zo spannend of "stom" om een dood konijn vast te houden. Wat is er zo bijzonder aan dat daar over wordt gevallen?
Als je kind met de tennistrofee op de foto staat is er niets aan de hand, maar als ze trots met een door fikkie gevangen konijn op de foto staat is het onkies
Ik snap de redenatie niet.

Weetje, voor mij is het niet het feit dat er gejaagd word die me tegen de borst stoot. Wildbeheer is nu eenmaal nodig soms. Maar de manier dat ze dan achteraf stoer staan te doen met de 'buit' vind ik onnodig.

Leuk dat je wat hebt gevangen, maar daarvoor hoeft niet de heel wereld te weten wat voor ontzettende kick en plezier je daarin hebt gehad. Ik zou het veel beter vinden als er ook na de dood toch nog wat 'respect' bestaat waar de dieren die je hebt gevangen.

En ja, ik heb teveel sentiment, dat weet ik...

Jaap* schreef:Er staat toch nergens dat die kinderen moeten poseren
Die kinderen staan waarschijnlijk nergens bij stil, die zijn lekker een dagje met de ouders en honden naar buiten geweest en weten waarschijnlijk niet anders.
En nogmaals, waarom is het zo spannend of "stom" om een dood konijn vast te houden. Wat is er zo bijzonder aan dat daar over wordt gevallen?
Als je kind met de tennistrofee op de foto staat is er niets aan de hand, maar als ze trots met een door fikkie gevangen konijn op de foto staat is het onkies
Ik snap de redenatie niet.

Ik vind het moeilijk om uit te leggen. Ik ben niet tegen jagen (op deze manier) ik ben niet tegen kinderen die met dode dieren worden geconfronteerd. ik ben niet tegen foto's maken. maar alles gecombineerd bij elkaar, ja, daar heb ik wat moeite mee. Die kinderen zullen het niet doorhebben misschien, maar juist daarom zou ik het niet willen. Waarom een onschuldig klein kind laten poseren met een dood konijn? Ik weet het niet, misschien maak ik het te persoonlijk door het op mezelf en mijn eigen kinderen te betrekken. Dit zijn geen kiekjes die bij mij het fotoalbum in zouden gaan. Misschien is het teveel een te-ver-van-mijn-bed-show.

Paddle schreef:Weetje, voor mij is het niet het feit dat er gejaagd word die me tegen de borst stoot. Wildbeheer is nu eenmaal nodig soms. Maar de manier dat ze dan achteraf stoer staan te doen met de 'buit' vind ik onnodig.

Dat ligt er maar net aan, ik heb de schurft aan de prijsschieters die ik hier wel eens zie. Stuk of 5 dure terreinwagens op een rijtje op het bospad, van mensen die zich inkopen en dus geen enkele belevenis of weet hebben van het gebied waarin ze zich bevinden en er maar wat op los schieten. Dáár wordt ik schijtziek van.
Van een integere jager die bijna elk stuk wild in zijn gebied persoonlijk kent niet, en ook niet van mensen die (waar dat mag) gaan coursen met hun honden en daar een familiezaak van maken. Dat is zo kleinschalig dat ik er totaal geen problemen mee heb, ik kan me de affiniteit met die sfeer juist goed voorstellen, het pure ervan.
Ik erger me wel weer ontzettend aan het feit dat zoveel dingen vies of eng worden gevonden terwijl ze 100% natuurlijk zijn. Ik zag een tijdje geleden een jongentje van een jaar of tien die niet wist dat een steen zinkt in water, en een meisje wat er van overtuigt was dat je ziek werd als je met je handen in de grond ging wroeten. Dát vind ik pas stuitend.

Jaap* schreef:Er staat toch nergens dat die kinderen moeten poseren
Die kinderen staan waarschijnlijk nergens bij stil, die zijn lekker een dagje met de ouders en honden naar buiten geweest en weten waarschijnlijk niet anders.
En nogmaals, waarom is het zo spannend of "stom" om een dood konijn vast te houden. Wat is er zo bijzonder aan dat daar over wordt gevallen?
Als je kind met de tennistrofee op de foto staat is er niets aan de hand, maar als ze trots met een door fikkie gevangen konijn op de foto staat is het onkies
Ik snap de redenatie niet.

Jaap zal wel komen omdat wij nog een stuk dichter bij de Hunnen staan

miekmiek schreef:Misschien is het teveel een te-ver-van-mijn-bed-show.

Ik denk dat dat het is
In jouw omgeving is het misschien heel vreemd om rond te lopen met een dood dier, maar dat maakt het niet vreemd an sich.
Kleine kinderen, die nog niet bedorven zijn , lopen rond met kikkers en padden, geven ze kusjes, stoppen ze in hun broekzak enz. Nu moeten ze natuurlijk wel leren dat ze een kikker niet in hun broekzak moeten stoppen, maar ik vind het jammer dat veel kinderen die onbevangen houding wordt afgenomen door ouders die hún normen op gaan leggen. "Bah, kikkers zijn vies". Nee, kikkers zijn niet vies, en een dood dier is net zo gewoon als een levend dier.