Pijnbestrijding:wanneer begin je ermee?Waar ligt je grens?

[Caro.]

Kaya krijgt ook dagelijks pijnstilling. Al bijna 2 jaar nu en ze wordt in januari 7 jaar.

Als het helpt, dan helpt het. Ze leeft nu, ze kan nu vooruit en het gaat goed.
Ik weet dat er bijwerkingen zijn en dan denk ik vnl aan haar maag en maagbloedingen.
Maar goed, ik kan haar niet dagelijks met pijn laten lopen
Dus krijgt ze pijnstilling en als het niet meer helpt, dan is het waarschijnlijk over. Daar probeer ik niet aan te denken.

[Selena]

bijwerking kan idd maagaantasting zijn.

Spike heeft athrose, is bijna 7, in 1 heup. Hij krijgt sinds een maand of 3 dagelijks metacam. Na eerste startdosering nu dagelijks voor 10-15 kg (hij weegt 42 kg). Dat is voldoende om hem pijnvrij te houden in zijn normale doen, zonder dat hij zichzelf overbelast, heeft hij veel gedaan krijgt hij wat meer.

[*Linda*]

Sun krijgt sinds zijn kruisbandoperaties 2 keer per dag Rimadyl. Zijn kniegewrichten hebben behoorlijk wat artrosevorming door de kruisbandscheuringen. Liever iets minder lang mee gaan zonder pijn dan langer leven zonder medicatie. Hij doet er er gelukkig erg goed op. Ook mijn oude hond heeft zo vanaf haar 10/11e jaar op de metacam en Rimadyl gestaan tot haar dood op ruim 15-jarige leeftijd. Geen (merkbare) bijwerkingen en heerlijk pijnvrij

[linlin]

N.a.v. dit topic is de vraag wat voor anderen bij hun hond de grens is of zou zijn om aan pijnbestrijding te beginnen.
Voor mij geldt dat Max zijn laatste jaren zo comfortabel mogelijk door komt en mocht dat dan betekenen dat hij door bijwerkingen van die medicatie eerder komt te overlijden dan wanneer hij het niet zou krijgen ik er vrede mee kan hebben.
Hij mag van mij natuurlijk 100 worden,maar dan wél op een hondwaardige manier.Hoe denken jullie erover?

ik denk er precies zoals jij over. om de laatste jaren in vrolijkheid door te brengen, vind ik rimadyl of soortgelijk een uitkomst. we spelen met de dosering en als ik in ogenschouw neem dat we er een paar maal goed verkeerd mee zaten en wat dat voor een negatieve uitwerking op ursula had, ben ik ervan overtuigd dat we het goed doen haar een dagelijkse dosering te geven.

ze staat nu overigens constant op een halve dosering. mocht het nodig zijn, dan gaan we over tot een volle dagdosering. kan ons niet schelen en ursula maalt er ook niet om. die wil gewoon lekker graven, lekker eten, lekker een uur of wat per dag rondklooien en slapen op haar schapevachtje of strak tegen man paul aan in bed. dan is ze gelukkig.

verder kan ze toch niet denken dus ik vind het prima zo.