Moest ik natuurlijk toch even terugzoeken...
.
Het is met name Zulmaatje, maar ook Sterretje!!
Ik val dus op het fijnere type kennelijk.
Klopt wel dan, want qua bouw vind ik Crunch misschien wel de mooiste. En Fien als overlappende tweede. Zo'n eenkleur kopje laat veel beter de bouw zien dan een foto van een zwartblondje vind ik. Ik vind mijn Yanthje live ook erg mooi gebouwd, maar op foto is dat niet altijd goed te zien.
Het zijn inderdaad dat soort kopjes waar ik met name op val!! (En op de staartdracht en -vacht haha, maar die moeten nog uitgroeien).
Het gaat weer heel goed met Yanthe. Hat was echt een hele nare periode, want we zijn in totaal, met de paar weken dat we zelf al rustiger deden, en daarna de verplichte rust ivm de gebroken teen, wel 3 maanden bijna "uit de running" geweest, en dat had niet langer moeten duren.
Was erg moeilijk de stuiterbal een beetje in toom te houden, en we moesten omlopen cq weglopen van alle mensen en andere honden omdat ze acuut zooooo blij was met vreemden dat van rust zelfs in de verste verten geen sprake meer was. Zelf heb ik nog twee weken eraan geplakt, deels omdat ik toen net zelf ongelovelijk druk was, maar vooral omdat ik dacht: beter goed genezen dan net niet en dan te vroeg met éen keer lomp uitglijden meteen weer op een paaltje (of noem maar op) kwakken. Ik dacht, nog zo'n periode en ik heb een sociaal-vreemde (a-sociale) hond.
Maar het had niet veel langer moeten duren, want je geeft toch onbewust het signaal dat al die mensen en honden vreemd of eng zijn. gelukkig was dat na drie dagen voorzichtig met de staart onder de buik hallo zeggen (over in enkele minuten) weer over, en is ze weer haar onbevangen en vrolijke open zelfje!! Verder verveelde ze zich enorm, en kon daardoor errug vervelend doen.
We hebben wel bij mijn moeder in de tuin/erf met obstakels ge-oefend met remmen. haha. Handen voor je ogen en Yanthe...."toe maar". Dat kan ze nu veel beter, maar kreeg wel weer een hartverzakking toen ze gisteren in volle vaart de rivier instoof om nét, echt nét voor de paaltjes stil te houden, waarna ze overgaf, hard door de rivierbedding rende en terugsjeesde om op het gras nog eens een liter rivierwater over te geven.
Pffffff. Ze leek een beetje mank te lopen, maar voor dat ik kon zien waar precies was het weer weg. door het oog van de naald!
Ik neem aan dat ook dít lompe boosje gewóón groot wordt, hahaha.
Maar even zonder gekheid is ze geestelijk veel lekkerder sinds ze weer kan rennen en spelen, ze kon gewoon haar ei niet kwijt arm ding. Morgen gaan we voor het eerst naar "school", ik ben heel benieuwd hoe ze dat vindt. volgens mij wil ze wel graag leren. Als het maar niet tien keer achter elkaar hoeft
.
Maar ik ben helemaal in mn sas met haar, dit ras past (tot nu toe...het moet nog gaan puberen he :N:) heel goed bij mij. Ben er alleen grappig genoeg ook steeds meer van overtuigd dat dat wartje er echt ook eens gaat komen.
(ps, moet ik me nu al opgeven voor de ballotage voor Crunch's wachtlijst?
)
Ach, dan brengen ze hen maar weer terug 
(en gaat bovendien 8 van de 10 keer alsnog over in spelen 
staan te kijken en zich uit de voeten maken 
.
