Het HondenForum

Inge O schreef: vakidioten zijn zo'n mensen - ze hebben alleen hun eigen trots en faam voor ogen omdat ze daarna zo graag 'een 'ontzettend goede publicatie over een ontzettend interessante case' zouden kunnen schrijven, bah bahh .

Helemaal met je eens

Een vroegere buurman van mij had een 'drie-potige' collie. Als pup aangereden en achterpootje dusdanig verbrijzeld dat het niet gered kon worden.
Het dier is, mét drie poten, 13 jaar geworden. Speelde dat het een lieve lust was en was even snel als mijn eigen collies met 4 poten. Geen heupproblemen of rugproblemen gehad.
In jouw geval zou ik ook gewoon kiezen voor amputatie. Een hond of kat met drie poten is net zo behendig, behalve misschien dan in het geval van Sandra's dog. Dan praat je over grote zware honden die misschien alle vier de poten nodig hebben. Hoewel ik in de opvang waar ik Gina heb opgehaald ook een kruising mastiffteefje heb gezien die een achterpoot miste (staart en achterpoot waren afgehakt door onverlaten :N: ) en die rende ook als een tierelier.
En een lichtgebouwde, slanke collie kan zich prima op drie poten redden en heeft heel veel kwaliteit in het leven.

Ik kan me voorstellen dat het emotioneel heel zwaar is om te zeggen "amputeer de poot maar van mijn pup". Maar toch denk ik dat het het verstandigste is wat je nu kunt doen.

Dit hondje is zometeen helemaal niet meer in staat om een normaal leven te leiden, en dat is het hondje wel met 3 poten. En daar zou ik mijn keuze op baseren.

Inge O schreef:

Sandracula schreef:Wij hebben (bijna) hetzelfde meegemaakt met ons vorige dogje.. Ze had door een ongelukje (wat, wanneer en hoe weten we niet) een beschadiging in de groeischijf van haar achterpoot. Dat pootje groeide alleen aan de binnenkant en daardoor kwam het na verloop van tijd naar buiten staan.. We hebben diverse dierenartsen geraadpleegd en zijn op het laatst ook in Utrecht terecht gekomen. Daar wisten ze het wel.. Eerst een bekkenkanteling aan beide kanten (haar heupjes hadden ook een behoorlijke opdonder gekregen door het ongelukkige lopen), vervolgens dat pootje breken, in de stellages en aandraaien. In het totaal dus 3 zware operaties!
Buiten het feit dat dat gruwelijk pijnlijk moet zijn, moet zo'n pup ook maandenlang benchrust, iets dat ik bij een pup niet zag zitten.. Een pup moet in mijn ogen kunnen spelen en streken uit kunnen halen, buiten het feit dat het duizenden euro's zou gaan kosten zonder enige garantie op verbetering.
Ik zou voor amputatie gegaan zijn (eigenlijk meteen al) ware het niet dat alle 4 de dierenartsen die ik gesproken heb het afraadden i.v.m. het toekomstige gewicht van ons dogje. Minimaal 60 kilo hond op 3 poten, zou alleen maar problemen veroorzaakt hebben.
Wij hebben ons dogje met 5 maanden in moeten laten slapen omdat ze steeds vaker begon te vallen door dat pootje en waarschijnlijk had ze behoorlijk veel pijn. Ze was een bikkel, dus echt veel heeft ze niet laten merken, buiten het feit dat ze mank liep.

Als het enigzins mogelijk zou zijn, zou ik dus gaan voor amputatie. Voordat je het weet is het genezen en kan de pup gewoon pup blijven

vakidioten zijn zo'n mensen - ze hebben alleen hun eigen trots en faam voor ogen omdat ze daarna zo graag 'een 'ontzettend goede publicatie over een ontzettend interessante case' zouden kunnen schrijven, bah bahh .

't is dat wij het belang van "pup-zijn" niet uit het oog zijn verloren, maar je zou er zo voor gaan.. Het klonk allemaal veelbelovend.
Ben trouwens helemaal afgeknapt op het feit dat meneer de professor haar pootje zo lomp uit de kom trok om aan te tonen dat er speling op zat. Ik heb daar echt een potje staan janken, kon het niet aanzien
Nee hoor mevrouwtje, dat doet geen pijn. Waarom ze gilde? Doggen hebben het nu eenmaal hoog in hun bol
Mij zien ze daar in ieder geval niet meer.. Ons meisje was gewoon een interessant gevalletje

pooh schreef:Ik kan me voorstellen dat het emotioneel heel zwaar is om te zeggen "amputeer de poot maar van mijn pup". Maar toch denk ik dat het het verstandigste is wat je nu kunt doen.

Dit hondje is zometeen helemaal niet meer in staat om een normaal leven te leiden, en dat is het hondje wel met 3 poten. En daar zou ik mijn keuze op baseren.

Wat is daar emotioneel zwaar aan
Eerst mocht de pup geen pijnmedicatie want dan kon hij zijn pootje wel eens gaan belasten, beestje heeft nog totaal geen leuk leventje kunnen leiden. Emotioneel vind ik het dat er nog steeds zo gesold wordt met dat beestje maar ja een amputatie kost maar een paar honderd euro, die andere ingrepen zijn aanzienlijk duurder

C@rmen schreef: (ze geeft heel moeilijk pijn aan)

tuurlijk geeft ze moeilijk pijn aan, omdat ze in haar korte leventje nog niets anders heeft meegemaakt en dus niet beter weet

C@rmen schreef:

ranetje schreef:Mijn gedachten neigen naar afwachten als de hond op dit moment geen pijn heeft. Dus helemaal niets doen.
Eventueel kan t.z.t. een hulpmiddel (brace o.i.d.) misschien uitkomst bieden als dat nodig mocht zijn.

Het enige waar nu nog iets mee zou kunnen, als dat in de buurt is, zou hydrotherapie kunnen zijn?

Niets doen is geen optie..als er geen gips om het pootje zit is het pootje vreselijk instabiel.
Ze zet het dan onnatuurlijk ver naar buiten weg en verzwikt bij iedere stap die er word gezet, hierdoor maak je het gewricht nog verder kapot en lijkt me ook erg pijnlijk (ze geeft heel moeilijk pijn aan)

Brace laten aanmeten bij Hodes

Addy schreef: Wat is daar emotioneel zwaar aan
Eerst mocht de pup geen pijnmedicatie want dan kon hij zijn pootje wel eens gaan belasten, beestje heeft nog totaal geen leuk leventje kunnen leiden. Emotioneel vind ik het dat er nog steeds zo gesold wordt met dat beestje maar ja een amputatie kost maar een paar honderd euro, die andere ingrepen zijn aanzienlijk duurder

nou ik zou even moeten slikken hoor als ik moet beslissen om een poot te laten amputeren bij mijn pup. Ik zou het wel laten doen overigens, maar toch. Ik vind het ook emotioneel zwaar als er een andere medische beslissing moet worden genomen, je wilt toch graag zeker weten dat je de goede keuze maakt

heel veel sterkte, het is een rotverhaal. hoop dat jullie tot een goede beslissing kunnen komen

Addy schreef:

C@rmen schreef: (ze geeft heel moeilijk pijn aan)

tuurlijk geeft ze moeilijk pijn aan, omdat ze in haar korte leventje nog niets anders heeft meegemaakt en dus niet beter weet

En niet alleen dat, een hond geeft sowieso pas heel laat/veel te laat aan dat het pijn doet

eefje_ates schreef:

Addy schreef:

C@rmen schreef: (ze geeft heel moeilijk pijn aan)

tuurlijk geeft ze moeilijk pijn aan, omdat ze in haar korte leventje nog niets anders heeft meegemaakt en dus niet beter weet

En niet alleen dat, een hond geeft sowieso pas heel laat/veel te laat aan dat het pijn doet

Dat ze geen pijn aangeeft wil niet zeggen dat wij te dom zijn om te denken dat ze geen pijn heeft

C@rmen schreef:

eefje_ates schreef:

Addy schreef:

C@rmen schreef: (ze geeft heel moeilijk pijn aan)

tuurlijk geeft ze moeilijk pijn aan, omdat ze in haar korte leventje nog niets anders heeft meegemaakt en dus niet beter weet

En niet alleen dat, een hond geeft sowieso pas heel laat/veel te laat aan dat het pijn doet

Dat ze geen pijn aangeeft wil niet zeggen dat wij te dom zijn om te denken dat ze geen pijn heeft

Zeg ik toch ook niet

eefje_ates schreef:

C@rmen schreef:

eefje_ates schreef:

Addy schreef: tuurlijk geeft ze moeilijk pijn aan, omdat ze in haar korte leventje nog niets anders heeft meegemaakt en dus niet beter weet

En niet alleen dat, een hond geeft sowieso pas heel laat/veel te laat aan dat het pijn doet

Dat ze geen pijn aangeeft wil niet zeggen dat wij te dom zijn om te denken dat ze geen pijn heeft

Zeg ik toch ook niet

Nee klopt dat je dat ook niet zegt Zo kwam het vanmiddag op mij over maar dat zal meer aan mijn baal-bui hebben gelegen dan aan de manier waarop jij het geschreven hebt

C@rmen schreef:

eefje_ates schreef:

C@rmen schreef:

eefje_ates schreef: En niet alleen dat, een hond geeft sowieso pas heel laat/veel te laat aan dat het pijn doet

Dat ze geen pijn aangeeft wil niet zeggen dat wij te dom zijn om te denken dat ze geen pijn heeft

Zeg ik toch ook niet

Nee klopt dat je dat ook niet zegt Zo kwam het vanmiddag op mij over maar dat zal meer aan mijn baal-bui hebben gelegen dan aan de manier waarop jij het geschreven hebt

Gelukkig dat je je niet aangevallen voelt Het blijft sowieso een moeilijke keuze, en ik hoop dat je er het best mogelijke uit haalt Sterkte!

Nou vanmiddag zijn we dus weer in gesprek geweest met de DA en de gipsspalk is eraf, ze heeft nu alleen nog een steunverbandje om de poot en ze begint het nu beetje bij beetje te belasten. We zijn er vanmiddag in ieder geval uitgekomen dat de operatie waarbij het oprekken van het bot geen optie is..ook gezien het feit dat we zelf de ringen aan moeten gaan draaien en we bang zijn dat Lobke de pijn en negatieve ervaringen die ze dan zal hebben zal linken aan de baasjes en dat is niet de bedoeling.
De orthopeed in utrecht en in wageningen willen echter wel graag deze operatie doen, maar wij zien er dus definitief van af.

Blijft over de poot stijf te zetten en dat heeft als voordeel dat het pijn vrij is als het bot eenmaal vergroeid is. We zouden dan dus vanaf de operatie totdat de fotos uitwijzen dat het bot vergroeid is ( ongeveer 4 weken) rymadyl kunnen geven en dan zal de poot geen pijn meer geven. We zouden dan een speciale hondenschoen kunnen kopen en naar een mensen podotherapeut ( er zit er hier in de buurt in die eerder met een hond heeft gewerkt) toe kunnen gaan die een zooltje kan maken voor in de schoen zodat het lengteverschil opgeheven word. Deze schoen zou ze dan alleen moeten/kunnen dragen bij lange wandelingen. Daarnaast willen we dan hydrotherapie gaan doen om de spieren op te bouwen en de banden sterker te maken.(event in combinatie met anabolen injectie?)

We gaan dit dus eerst proberen en mocht het toch geen succes zijn kan de poot altijd nog geamputeerd worden... Overigens loopt ze ondertussen gewoon 24 uur per dag los in huis en word er aangelijnd alweer ruim 3 kwartier met haar gewandeld. Ook speelt ze al wel weer met de andere hond in huis.

Super,dat er nu duidelijkheid is,over wat er te gebeuren staat En het is bovendien ook een goed teken dat ze speelt ed. Succes en sterkte met alles

Ondertussen zijn we weer even verder en hebben we de plannen in overleg toch gewijzigd. Lobke loopt ondertussen met een gewoon verbandje om ter ondersteuning en eigenlijk gaat het best heel goed. Gisteren zijn we weer bij de DA geweest en hoewel de gewrichtsbanden nog steeds erg slap zijn lijkt er wel iets verbetering in te zitten.Daarom hebben we in overleg met de arts, dierenfysiotherapeut en de hydrotherapeut besloten dat we het bot toch nog niet vast laten zetten. We gaan eerst fysiotherapie ondersteunend met hydrotherapie proberen en beide therapeuten denken dat dat best nog wel behoorlijk iets kan doen, doet het niet voldoende kunnen we altijd het bot nog vast laten zetten.
Gister heeft Lobke een anabolen injectie gehad en morgenavond kan ze voor de 1e keer terecht bij de fysio. Wel moet ze nog steunverband om haar pootje houden.

Ik sta er trouwens wel versteld van wat een lief en sociaal meisje het toch ondanks alles is.
Andere honden begroet ze heel lief en ze daagt ze uit tot spel, mensen die haar willen aaien vind ze af en toe nog wel een beetje eng maar een koekje doet wonderen en ze is echt helemaal verliefd op kinderen.

Dat is een heel goed bericht

Nou helaas pakte het gisteravond bij de fysio niet zo goed uit als we gehoopt hadden..
Toen hij ons verhaal aanhoorde via de telefoon dacht hij dat hij er nog aardig wat mee kon maar toen hij haar gisteren zag schrok hij toch best wel.
Haar knie is instabiel maar dat is met fysio wel op te lossen omdat dat puur in de spieren zit, maar haar hak is ook vreselijk instabiel ( hoort alleen op en neer te kunnen en kan ook heen en weer of net andersom) en bij het ondervoetje is er helemaal geen peesreflex (als ik het goed heb begrepen moet het onderpootje gaan bewegen als je op een bepaald peesje drukt en dat doet het dus niet) en die pees is compleet overstrekt. De reden dat die pees zo overstrekt is is dat het (vermoedelijk) in utrecht compleet verkeerd gespalkt is. Een grove fout aldus de fysiotherapeut. Ook is er vermoedelijk meteen al veel meer kapot geweest in het pootje dan alleen de groeischijf die gebroken is en naar zijn mening hadden ze daar in utrecht veel beter naar moeten kijken. ( meniscus, pezen ed)
Conclussie...zolang de poot een totaal onnatuurlijke stand heeft kan hij met fysio helemaal niets doen

Gisteravond heeft hij het pootje in de softcast ( een soort gipsachtigspul) gezet met een spalk in de houding zodat die pees niet meer overstrekt. We moeten nu elke week nieuw spul aan laten leggen en de pees steeds strakker laten worden, als het voetje dan weer een meer natuurlijke houding heeft kan hij waarschijnlijk wel iets doen met fysiotherapie.
Wel vond hij het raar dat Lobke absoluut geen pijn lijkt te hebben, vermoedelijk is het onderpootje een beetje gevoelloos geworden.
Al met al vind hij dit alles voldoende om bij de specialist in utrecht verhaal te halen want hij is van mening dat dit alles absoluut voorkomen had kunnen worden als ze het in utrecht anders hadden aangepakt.

Overigens mag ze nu wel gewoon lopen ed met het pootje..gister heeft ze ook weer voor het eerst hier in huis met janus gespeeld en dat ging ook best goed.

Dat verhaal over fouten in Utrecht kan ik niks over zeggen. Heb ik geen verstand van
Maar overigens vind ik het resdultaat bij de fysio niet zo heel slecht als ik ik het goed lees.
En ik denk dat als het niet door oefening kan verbeteren een brace (van Hodes ) helemaal nog niet zo gek zou zijn.
Zeker als ze het pootje op zich wel min of meer gebruikt

Onze eigen dierenarts hebben we vandaag gebeld met het verhaal van de fysiotherapeut van afgelopen vrijdag avond. Hij vind dat deze therapeut behoorlijk overdrijft en adviseerde een second opinion bij een therapeut waar hij veel mee samen werkt, morgenmiddag komt deze aan huis voor een second opinion.

C@rmen schreef:Onze eigen dierenarts hebben we vandaag gebeld met het verhaal van de fysiotherapeut van afgelopen vrijdag avond. Hij vind dat deze therapeut behoorlijk overdrijft en adviseerde een second opinion bij een therapeut waar hij veel mee samen werkt, morgenmiddag komt deze aan huis voor een second opinion.

Ik ben benieuwd en wacht je verslag af

De fysiotherapeut van vanmiddag vind het voetje er helemaal niet zo abnormaal bij staan en verwacht wel dat pezen/zenuwen iets zijn aangetast maar dat de spieren dat in principe wel op moeten kunnen vangen mits ze goed getraind zijn. We hebben nu allemaal oefeningen gekregen en we mogen (moeten ) eindelijk het bos weer in! (nog wel aangelijnd, maar aan de flexi mag) en zwemmen.
Ook mag ze nu weer gewoon , maar met mate, met andere honden spelen.
Ze moet wel een schoentje aan omdat het voetje af en toe over de grond sleept (er zit echt niets geen kracht meer in) en hij is bang voor beschadigingen.
Maar geen gips meer voor Lobke dus en het schoentje vind ze niet zo'n drama.
Al met al geeft het bezoek van deze therapeut ons wel goede hoop
Overigens gaan we haar nu wel even een tijdje preventief op de metacam zetten omdat we gewoon niet 100 % zeker weten dat ze geen pijn heeft.

C@rmen schreef:Overigens gaan we haar nu wel even een tijdje preventief op de metacam zetten omdat we gewoon niet 100 % zeker weten dat ze geen pijn heeft.

knap laat dan die metacam, het beestje heeft het toch inmiddels al maanden

Addy schreef:

C@rmen schreef:Overigens gaan we haar nu wel even een tijdje preventief op de metacam zetten omdat we gewoon niet 100 % zeker weten dat ze geen pijn heeft.

knap laat dan die metacam, het beestje heeft het toch inmiddels al maanden

Ze kreeg al een behoorlijke tijd zo nodig metacam

Moet ze nu altijd een schoentje aan omdat ze helemaal geen gevoel meer in haar voet heeft en ermee over de grond sleept ?

Bullenmama schreef:Moet ze nu altijd een schoentje aan omdat ze helemaal geen gevoel meer in haar voet heeft en ermee over de grond sleept ?

Als de spieren weer zijn opgebouwd en hun werk doen hoeft het schoentje als het goed is niet meer te worden gedragen.
Ze sleept ook niet continu het voetje over de grond maar alleen als ze moe is (na spelen, wandelen ed)

Ik bewonder je om je optimisme en je doorzettingsvermogen.
Als het mijn pup was dan had ik de poot al lang laten amputeren.

Vanmidag is lobke meisje lekker met janus en uk mee geweest naar het bos, nog wel aan de flexlijn zodat ze niet al te gekke sprongen mocht maken maar na het wandelen hebben we haar bij de vijver toch maar los geklikt en dat ging eigenlijk erg goed. Tuurlijk bungelt het pootje wel en zwikt ze wel maar ze heeft vandaag lekker weer even hond kunnen zijn en het deed ons allemaal erg goed om haar zo vrolijk te zien. Er zijn een aantal foto's gemaakt die ik zal plaatsen als mijn moeder ze van haar toestel af heeft gehaald.