Pagina 2 van 2
Geplaatst: 16 nov 2007 13:52
door ranetje
Een DA die vergeet de buikholte te onderzoeken van een hond die niet lekker is en net loops is geweest.
Bleek een gesloten baarmoeder ontsteking die eindigde in een scheuring van de baarmoeder en de dood van de hond.
Een DA die de kruisband van de
linker achterpoot moest herstellen en toen de baas de hond op kwam halen was de
rechter poot geopereerd :N:
Natuurlijk kunnen DA's fouten maken, het zijn ook mensen.
Maar is je om een nader onderzoek vraagt moet dat gewoon gebeuren vind ik. Heb ik ook tot nu toe altijd voor elkaar gekregen, al was het soms bij een andere DA
Het is toch van de gekke dat, zoals bij @Ciske bij een hond na een auto ongeluk geen foto wordt gemaakt zelfs als daarom wordt gevraagd door de baas????
Geplaatst: 16 nov 2007 17:02
door marian*
omafia schreef:Eigenlijk schandalig dat er zoveel missers worden gemaakt, niet normaal
Vergeet niet dat hier een boel gevallen op een kluitje staan

Geplaatst: 16 nov 2007 22:20
door Mojuan
Elk mens maakt idd fouten.
En veel van die fouten hadden veel andere DA's ook kunnen maken.
Maar als je al eigenaar van de hond vraagt om verder onderzoek, dan moet een da dat gewoon doen.
Als de da dat niet doet, en achteraf blijkt het toch nodig te zijn geweest, dan vind ik dit heel erg, en niet gewoon een fout.
Tot nu toe heb ik het gelukkig nog nooit meegemaakt dat als ik om een bepaald onderzoek vroeg dat niet gebeurde.
Ik zou het ook niet accepteren als een da weigerde.
Dan zou ik het nogmaals nadrukkelijk vragen (eisen) en gebeurt er dan nog niets, vertrek ik naar een andere da en zal ik duidelijk laten weten dat ik nooit meer terug kom!
Geplaatst: 17 nov 2007 00:37
door Liesbeth
marian* schreef:omafia schreef:Eigenlijk schandalig dat er zoveel missers worden gemaakt, niet normaal
Vergeet niet dat hier een boel gevallen op een kluitje staan

Dat klopt en meestal onthou je makkelijker de negatieve ervaringen dan de ervaringen die normaal/goed verliepen.
Geplaatst: 18 nov 2007 07:10
door thom
Dat is wel zo, maar een foute beslissing slaat hele diepe wonden....

Geplaatst: 18 nov 2007 08:35
door vetartis
Even ter verdediging van het eerbare beroep:
1. Dierenartsen zijn mensen en missen is menselijk.
2. Vele dingen waar over gesproken wordt (groeiplaatfractur, vaginitis, niercystes, gesloten pyometra, aspergillose etc.) zijn geen huistuinkeukenziektes... Ze zijn eerder zeldzaam en moeilijk te diagnosticeren.
3. Onderzoeken als CT-scan, EMG etc... Allemaal heel leuk, maar peperduur en voor vele dierenartsen een onbetaalbare investering.
4. Dierenartsen denken vaak (en misschien ten onrechte) ook vaak in de portefeuille van de klant. Een CT-scan bvb kost al gauw 450€, dat vraag je niet zomaar aan!! Wat als op zo'n CT-scan niets te zien is? Daarom ook vaak een initiële antibiotica/pijnstillingskuur. en dat is geen trial and error, maar een economisch bewuste techniek die heel vaak toegepast wordt.
5. antibiotica-kuren kunnen duur zijn, zeker bij grote honden. Maar dit is niet de schuld van de dierenarts!!
6. Ik vind het "snel lopen naar andere dierenartsen" geen eerlijke situatie: vaak zou de dierenarts waar je vervolgens naartoe gaat in de eerste instantie vaak net hetzelfde doen als uw eerste dierenarts. Het feit dat de behandeling niet lukt en je vervolgens naar een andere dierenarts gaat, maakt het voor hem gemakkelijker: hij kan nu verder onderzoeken en een heel aantal ziektes reeds uitsluiten...
Geplaatst: 18 nov 2007 08:47
door chiaro
Een dierenarts is een eerbaar beroep, maar stel me toch vaak vraagtekens bij sommige dierenartsen.
Bijvoorbeeld een dierenarts die een achterpoot amputeert omdat de hond Patella luxatie had.
Of het verhaal van de 3 dierenartsen, hond komt met 9 maanden bij de dierenarts omdat ze stijf loopt van achteren, dierenarts maakt een rofo en constateert HD, afmaken die hap. De eigenaren twijfelen en gaan toch nog naar een 2e dierenarts, nou afmaken is niet nodig maar gewoon een paar nieuwe heupen is ook nog te doen, de hond is jong dus dan moet je het over een paar jaar weer doen. Ook dit verhaal vertrouwden ze niet en ze gingen naar de 3e dierenarts. Die adviseerde met de hond te gaan fietsen en met 12 maanden terug te komen voor een officieel HD onderzoek. Zo gezegd zo gedaan. En toen kwam de uitslag.... dit was nog in de tijd dat we geen A, B ed kregen, maar gewoon tc +/- of+, bij ons ras kwam HD vrij toen niet voor, 1 x eerder was het gezien bij een halfzus van deze hond, de uitslag HD vrij!!! En de heupen zagen er perfect uit.
Vraag me toch af hoe je zo'n misser kunt maken, maar iig bleek een van de dierenartsen later uit zijn ambt gezet te zijn, hij bleek regelmatig te opereren en dan niets te doen. Gaf gewoon een snee, en hechtte dat, maar van binnen was er niets veranderd, gewoon voor het geld.
Vraag me ook af waarom er zulke gigantische verschillen in prijzen zijn bij dierenartsen, bij de ene dierenarts kost een HD onderzoek 50 euro bij de andere 150 euro. Ook kwa enten grote prijsverschillen, en laatst zagen we het al bij de echo.
Ik ken idd dierenarts die heel eerzaam met hun beroep om gaan, maar een van die dingen is ook het vertrouwen hebben in je clienten, die ten slotte de hele dag met hun huisdier omgaan en die heel goed zien dat er wat mis is met hun hond. Een hond die met hoesten naar de da wordt gestuurd en die da die maar meteen een rofo van de achterhand wil maken vind ik absurd.
Ik hoor tegenwoordig steeds vaker dat mensen niet eens meer naar de da durven en twijfelen of ze wel of niet moeten gaan, omdat het zo ontzettend giga duur is geworden.
Geplaatst: 18 nov 2007 12:49
door jip007
vetartis schreef:
6. Ik vind het "snel lopen naar andere dierenartsen" geen eerlijke situatie: vaak zou de dierenarts waar je vervolgens naartoe gaat in de eerste instantie vaak net hetzelfde doen als uw eerste dierenarts. Het feit dat de behandeling niet lukt en je vervolgens naar een andere dierenarts gaat, maakt het voor hem gemakkelijker: hij kan nu verder onderzoeken en een heel aantal ziektes reeds uitsluiten...
dat mag jij vinden , maar als jij je gezonde hond voor je ogen dood ziet bloeden , tijdens een keizersnede . En begint te schokken op de tafel en je ziet het tandvlees en lippen langzaam wit worden. Het bloed in stralen van de tafel afloopt , je erbij staat en een aantal keren zegt dat het niet goed gaat , ze gewoon doorgaan en doen of er niets aan de hand is , en tegen mij zeggen dat ik niet zo paniekerig moet doen. Ze ook nog een mantel pupje mollen . Haar na de operatie bij willen spuiten ze geen ader meer kunnen vinden , haar mee naar huis geven en zeggen het komt wel goed. Ze thuis net 1 minut in de kist ligt met haar puppen aan de tiet, ze vreselijk begint te schokken om vervolgens haar haar laatste adem uit te blazen. De puppen aan mijn dode meisje liggen te zuigen. De DA vervolgens komt kijken en zegt het is een duitsedog , het zal haar hart wel zijn. Je een sectie laat verrichten , en hoort wat je eigenlijk al wist , dat ze dood gebloed is , in haar buik zat 1 heel groot bloedstolsel en een scheur van 6 cm in de uteruswand. De DA's zelfs daarna nog hun fout niet willen toe geven .
Natuurlijk maken mensen fouten , dat is ook heel normaal maar geef het dan gewoon toe , en dat is schijnbaar iets wat DA's niet kunnen.
Je wil niet weten hoeveel fouten er worden gemaakt , alleen bij ons zijn er al zoveel dingen gebeurd die niet goed te praten zijn , maar als niemand een klacht indient bij het veterinair tuchtcollege , blijven zulke DA's (slagers) gewoon door klungelen.
Geplaatst: 18 nov 2007 14:11
door Liesbeth
jip007 schreef:vetartis schreef:
6. Ik vind het "snel lopen naar andere dierenartsen" geen eerlijke situatie: vaak zou de dierenarts waar je vervolgens naartoe gaat in de eerste instantie vaak net hetzelfde doen als uw eerste dierenarts. Het feit dat de behandeling niet lukt en je vervolgens naar een andere dierenarts gaat, maakt het voor hem gemakkelijker: hij kan nu verder onderzoeken en een heel aantal ziektes reeds uitsluiten...
dat mag jij vinden , maar als jij je gezonde hond voor je ogen dood ziet bloeden , tijdens een keizersnede . En begint te schokken op de tafel en je ziet het tandvlees en lippen langzaam wit worden. Het bloed in stralen van de tafel afloopt , je erbij staat en een aantal keren zegt dat het niet goed gaat , ze gewoon doorgaan en doen of er niets aan de hand is , en tegen mij zeggen dat ik niet zo paniekerig moet doen. Ze ook nog een mantel pupje mollen . Haar na de operatie bij willen spuiten ze geen ader meer kunnen vinden , haar mee naar huis geven en zeggen het komt wel goed. Ze thuis net 1 minut in de kist ligt met haar puppen aan de tiet, ze vreselijk begint te schokken om vervolgens haar haar laatste adem uit te blazen. De puppen aan mijn dode meisje liggen te zuigen. De DA vervolgens komt kijken en zegt het is een duitsedog , het zal haar hart wel zijn. Je een sectie laat verrichten , en hoort wat je eigenlijk al wist , dat ze dood gebloed is , in haar buik zat 1 heel groot bloedstolsel en een scheur van 6 cm in de uteruswand. De DA's zelfs daarna nog hun fout niet willen toe geven .
Natuurlijk maken mensen fouten , dat is ook heel normaal maar geef het dan gewoon toe , en dat is schijnbaar iets wat DA's niet kunnen.
Je wil niet weten hoeveel fouten er worden gemaakt , alleen bij ons zijn er al zoveel dingen gebeurd die niet goed te praten zijn , maar als niemand een klacht indient bij het veterinair tuchtcollege , blijven zulke DA's (slagers) gewoon door klungelen.
Afschuwelijk Jip. Zo'n scenario zou je nog niet eens voor een horrorfilm kunnen bedenken.
En dan nog niet eens willen toegeven dat ze hartstikke fout bezig zijn geweest

.
Geplaatst: 18 nov 2007 14:20
door marian*
vetartis schreef:Even ter verdediging van het eerbare beroep:
1. Dierenartsen zijn mensen en missen is menselijk.
2. Vele dingen waar over gesproken wordt (groeiplaatfractur, vaginitis, niercystes, gesloten pyometra, aspergillose etc.) zijn geen huistuinkeukenziektes... Ze zijn eerder zeldzaam en moeilijk te diagnosticeren.
3. Onderzoeken als CT-scan, EMG etc... Allemaal heel leuk, maar peperduur en voor vele dierenartsen een onbetaalbare investering.
4. Dierenartsen denken vaak (en misschien ten onrechte) ook vaak in de portefeuille van de klant. Een CT-scan bvb kost al gauw 450€, dat vraag je niet zomaar aan!! Wat als op zo'n CT-scan niets te zien is? Daarom ook vaak een initiële antibiotica/pijnstillingskuur. en dat is geen trial and error, maar een economisch bewuste techniek die heel vaak toegepast wordt.
5. antibiotica-kuren kunnen duur zijn, zeker bij grote honden. Maar dit is niet de schuld van de dierenarts!!
6. Ik vind het "snel lopen naar andere dierenartsen" geen eerlijke situatie: vaak zou de dierenarts waar je vervolgens naartoe gaat in de eerste instantie vaak net hetzelfde doen als uw eerste dierenarts. Het feit dat de behandeling niet lukt en je vervolgens naar een andere dierenarts gaat, maakt het voor hem gemakkelijker: hij kan nu verder onderzoeken en een heel aantal ziektes reeds uitsluiten...
Je hebt aan een kant volkomen gelijk.
Maar.........(huis)diereneigenaren zijn geen onmondige wezens die nergens iets van snappen.
Velen hebben ook al jaren dieren en daar ervaringen mee opgedaan;in die zin zijn ze dus soms "deskundig" en een aantal daarvan probeert weer mee te denken met de behandelaar.
Dan is er toch niks op tegen om in redelijk overleg te gaan met elkaar en als je er als dierenarts zelf niet meer uit komt door te verwijzen naar een collega die wél meer van een bepaald onderwerp of ziektebeeld weet of bepaalde onderzoeksapparatuur wel in huis heeft?Het is toch geen schande om te zeggen dat je bijvoorbeeld geen scanapparatuur hebt omdat dat een giga-investering is?
Waarom spelen veel dierenartsen zo vaak de alwetende?
Als Max indertijd doorverwezen was geweest(waar ik toen ook naar gevraagd heb) had dat hem en mij aardig wat ellende bespaard.
Geplaatst: 18 nov 2007 14:29
door Liesbeth
vetartis schreef:Even ter verdediging van het eerbare beroep:
1. Dierenartsen zijn mensen en missen is menselijk.
6. Ik vind het "snel lopen naar andere dierenartsen" geen eerlijke situatie: vaak zou de dierenarts waar je vervolgens naartoe gaat in de eerste instantie vaak net hetzelfde doen als uw eerste dierenarts. Het feit dat de behandeling niet lukt en je vervolgens naar een andere dierenarts gaat, maakt het voor hem gemakkelijker: hij kan nu verder onderzoeken en een heel aantal ziektes reeds uitsluiten...
1. Klopt wel, maar dan moet je ook toe kunnen geven dat je het wel mis kan hebben. Dat mis ik nog wel eens.
6. Ik zou het niet zo goed vinden als de tweede DA blind zou varen op de onderzoeken die de eerste DA (waar je nmm niet voor niets bent weggegaan) gedaan heeft. Okee, foto's etc hoeven niet altijd opnieuw, als je ze al meekrijgt, maar je kan er, volgens mij dan, niet vanuit gaan dat de eerste niets gemist heeft.
Overigens ga ik ook niet meer naar de DA die ik de laatste jaren heb gehad

.
Als je niet eens met een doodzieke hond met spoed langs kan komen, maar moet wachten tot het gebit van een andere hond gereinigd is. Alles telefonisch afgehandeld door de assistente, heb de DA niet eens kunnen vertellen hoe slecht het ging.
Als je dan, bij de gratie van de DA(-assistente), even tussendoor kan, dan is één van haar eerste vragen wanneer hij voor het laatst geënt is. Dat terwijl ze weet dat dat dit jaar niet gebeurt is en waarom dat zo is. En dan bij het vertrek, naar de kliniek in Dieren voor opname en infuus, nog even fijntjes vertellen dat ze aan een heel gemeen virus denkt.
Dat voelde als een enorme steek onder water.
Nee, mocht ik weer een DA nodig hebben dan rij ik wel een klein half uurtje, ben ik nog eerder aan de beurt dan bij haar

.
Geplaatst: 18 nov 2007 22:13
door Hansel
Dat ze het verkeerde diepvries zaad geinsemineerd hebben bij een KI.
Van een totaal ander ras ook nog eens.
gr,
H@nsel
Geplaatst: 18 nov 2007 22:22
door Mojuan
Hansel schreef:Dat ze het verkeerde diepvries zaad geinsemineerd hebben bij een KI.
Van een totaal ander ras ook nog eens.
gr,
H@nsel
Wat?
En wanneer kwam je daar achter?
Geplaatst: 18 nov 2007 22:24
door ranetje
Paulala schreef:Hansel schreef:Dat ze het verkeerde diepvries zaad geinsemineerd hebben bij een KI.
Van een totaal ander ras ook nog eens.
gr,
H@nsel
Wat?
En wanneer kwam je daar achter?
Ik vrees toen de pups werden geboren :N:
Geplaatst: 18 nov 2007 22:39
door Hansel
Paulala schreef:Hansel schreef:Dat ze het verkeerde diepvries zaad geinsemineerd hebben bij een KI.
Van een totaal ander ras ook nog eens.
gr,
H@nsel
Wat?
En wanneer kwam je daar achter?
Twee jaar na datum toen de teef eigenaar voor haar tweede portie kwam en er nog twee in de vriezer lagen. Helaas hebben ze "mijn" zaad ontdooit en geinsemineerd. Gelukkig zijn er geen pups uitgekomen.
gr,
H@nsel
Geplaatst: 18 nov 2007 22:46
door chiaro
Liesbeth schreef:vetartis schreef:Even ter verdediging van het eerbare beroep:
1. Dierenartsen zijn mensen en missen is menselijk.
6. Ik vind het "snel lopen naar andere dierenartsen" geen eerlijke situatie: vaak zou de dierenarts waar je vervolgens naartoe gaat in de eerste instantie vaak net hetzelfde doen als uw eerste dierenarts. Het feit dat de behandeling niet lukt en je vervolgens naar een andere dierenarts gaat, maakt het voor hem gemakkelijker: hij kan nu verder onderzoeken en een heel aantal ziektes reeds uitsluiten...
1. Klopt wel, maar dan moet je ook toe kunnen geven dat je het wel mis kan hebben. Dat mis ik nog wel eens.
Toch ff reageren met een wedervraag.... zijn we zo coulant als het om een fout gaat bij mensen???
Geplaatst: 19 nov 2007 01:44
door Suuz!
Ciske schreef:Mijn hond is vorig jaar november de A6 opgerend en is daar aangereden. Wij zijn met de dierenambulance naar een lokale dierenartspraktijk (met meerdere dierenartsen) gebracht. Ciske is daar opgenomen en gestabiliseerd. Ik heb de dierenarts telefonisch minimaal 3 keer verzocht om foto's te maken. Om 19.00 uur heb ik Ciske weer opgehaald. Ze wilde eigenlijk niet lopen. We hebben haar toch gedwongen om naar de auto te lopen, maar ze kon bijna niet lopen en ze liep met de achterpoten gekruist. De betreffende dierenarts wilde geen foto's maken, omdat Ciske nog kon lopen was het niet waarschijnlijk dat er iets gebroken was. De volgende dag moest ik maar terugkomen.
Mijn afspraak was om 09.00 uur. De betreffende dierenarts bleef bij haar standpunt dat het niet waarschijnlijk was dat er iets gebroken was, waarschijnlijk was het alleen maar gekneusd. De dierenarts vond dat ze al beter liep dan de vorige dag, dus het ging de goede kant op
Ik vertrouwde het helemaal niet, dus ik ben dezelfde dag naar Kranendonk in Putten gegaan. Hij vond dat Ciske ontzettend slecht liep en dat ze haar achterpoten kruiste bij het lopen. Het kruisen van de achterpoten duitdt op een probleem met de zenuwen. Hij heeft direct foto's gemaakt. Het bleek dat één heup uit de kom was en dat de andere heupkom gebroken was. De heupkop is teruggeplaatst en de fractuur moest uit zichzelf genezen. Met Ciske is het uiteindelijk, na een lange revalidatie goed gekomen.
De praktijk in Lelystad heeft nog wel het lef gehad om mij een rekening te sturen van meer dan 200 euro. Ik heb daar maar de helft van willen betalen. Het heeft 10 maanden geduurd, voordat zij daar akkoord mee zijn gegaan

mag ik raden??? De kempenaar?

Geplaatst: 19 nov 2007 12:29
door Ciske
P!nki schreef:Ciske schreef:Mijn hond is vorig jaar november de A6 opgerend en is daar aangereden. Wij zijn met de dierenambulance naar een lokale dierenartspraktijk (met meerdere dierenartsen) gebracht. Ciske is daar opgenomen en gestabiliseerd. Ik heb de dierenarts telefonisch minimaal 3 keer verzocht om foto's te maken. Om 19.00 uur heb ik Ciske weer opgehaald. Ze wilde eigenlijk niet lopen. We hebben haar toch gedwongen om naar de auto te lopen, maar ze kon bijna niet lopen en ze liep met de achterpoten gekruist. De betreffende dierenarts wilde geen foto's maken, omdat Ciske nog kon lopen was het niet waarschijnlijk dat er iets gebroken was. De volgende dag moest ik maar terugkomen.
Mijn afspraak was om 09.00 uur. De betreffende dierenarts bleef bij haar standpunt dat het niet waarschijnlijk was dat er iets gebroken was, waarschijnlijk was het alleen maar gekneusd. De dierenarts vond dat ze al beter liep dan de vorige dag, dus het ging de goede kant op
Ik vertrouwde het helemaal niet, dus ik ben dezelfde dag naar Kranendonk in Putten gegaan. Hij vond dat Ciske ontzettend slecht liep en dat ze haar achterpoten kruiste bij het lopen. Het kruisen van de achterpoten duitdt op een probleem met de zenuwen. Hij heeft direct foto's gemaakt. Het bleek dat één heup uit de kom was en dat de andere heupkom gebroken was. De heupkop is teruggeplaatst en de fractuur moest uit zichzelf genezen. Met Ciske is het uiteindelijk, na een lange revalidatie goed gekomen.
De praktijk in Lelystad heeft nog wel het lef gehad om mij een rekening te sturen van meer dan 200 euro. Ik heb daar maar de helft van willen betalen. Het heeft 10 maanden geduurd, voordat zij daar akkoord mee zijn gegaan

mag ik raden??? De kempenaar?

