Het HondenForum

carine schreef:Ik had nog graag toegevoegd dat in mijn omgeving de meeste teven die niet meer intact zijn het toch goed doen en geen problemen hebben...
Wordt er soms een andere techniek gebruikt? Hier wordt dikwijls laparascopisch ingegrepen dus geen grote vil meer...geeft een betere revalidatie volgens mensen met die ervaring, mijn twee zijn nog op de klassieke manier geholpen met open buik...en zoals gezegd is ook dat goed gegaan buitend e reeds eerder gemaakte opmerkingen.
Als er nog een volgende hond komt en het is een teefje zal ze hoogste waarschijnlijk ook geholpen worden, niet uit "gemakzucht of modeverschijnsel" maar tien tegen één zal het wel terug een asielhond worden waar je contractueel toestemt dat je er niet mee kweekt, en er wonen hier een flink aantal hevige reuen in de buurt waar de baasjes geen weg meer mee kunnen als er een teefje lekker ruikt

ja en... en dan moet jij maar gaan snijden in een gezonde hond?
Ergens niet mee fokken wil niet zeggen dat je maar meteen moet gaan snijden

persoonlijk heb ik weinig problemen met chirurgische ingrepen hoor...en mensen laten zich toch ook steriliseren ?

Iig als je door omstandigheden ( omgevingsfactoren, moeilijke loopsheid, totaal fokverbod ed) voor een "niet intacte "teef kiest zijn er weinig alternatieven hé...trouwens in veel asiels kan je enkel niet intacte teven vinden...mag je dan geen asiel teefje meer nemen?

Aan alles zijn voor en nadelen, daar ben ik me van bewust, maar ik denk dat je niet zwat wit mag denken en oordelen...en alles in zijn contekst zien.

carine schreef:persoonlijk heb ik weinig problemen met chirurgische ingrepen hoor...en mensen laten zich toch ook steriliseren ?

Iig als je door omstandigheden ( omgevingsfactoren, moeilijke loopsheid, totaal fokverbod ed) voor een "niet intacte "teef kiest zijn er weinig alternatieven hé...trouwens in veel asiels kan je enkel niet intacte teven vinden...mag je dan geen asiel teefje meer nemen?

Aan alles zijn voor en nadelen, daar ben ik me van bewust, maar ik denk dat je niet zwat wit mag denken en oordelen...en alles in zijn contekst zien.

als ik even snel hier kijk wat hier in het asiel zit zijn ze bijna allemaal intact in het asiel hoor zowel reu als teef

en jij kunt voor jezelf beslissen, een hond niet, jij beslist over zijn/haar hele hormoonhuishouding en daarmee teken je hem/haar eventueel voor de rest van zijn/haar leven dus het is niet iets wat je maar zo even doet

dit wordt een oeverloze discussie...

ik begrijp jouw standpunt en het daar respect voor...jij begrijpt mijn standpunt niet echt en hebt daar dan ook niet echt begrip voor...
misschien is het in de asiels waar jij kijkt zo maar ik heb toch al flink wat geholpen teven gezien in (Belgische zowel als buitenlandse) asiels (en daarbuiten)...

je beslist idd over de hormoonhuishouding van je hond...maar dan gaan beweren dat je haar daarmee tekent voor de rest van haar leven vind ik behoorlijk overdreven...trouwens, als je niets doet doe je dat ook hoor...hogere incidentie op mammatumoren, diabetes, schijndrachten, ongewenste nesten enz enz enz...

klopt helemaal...het ging mij over de stelling "igaan snijden in een gezonde hond"...
misschien was de vergelijking niet helemaal treffend maar zelfs voor het afbinden van eileiders zijn insneden noodzakelijk hé...maar er is zeker een groot verschil tussen een castratie en wegname van baarmoeder...

carine schreef:maar er is zeker een groot verschil tussen een castratie en wegname van baarmoeder...

Je bedoelt tussen sterilisatie en wegname van baarmoeder (dat is nml castratie)

carine schreef:trouwens, als je niets doet doe je dat ook hoor...hogere incidentie op mammatumoren, diabetes, schijndrachten, ongewenste nesten enz enz enz...

als je niks doet grijp je niet in in de natuur van de hond....
ja mijn teef is altijd schijnzwanger, maar niet dusdanig dat ze er zelf last van heeft, overigens is schijnzangerschap ook heel natuurlijk... het heeft een functie.
Ongewenste nesten ben je zelf bij, ik heb zelf 4 intacte reuen en 1 intacte teef en hier zal echt niet gedekt worden hoor Allereerst let ik daar op, verder wil ze absoluut geen eigen reu in de buurt, ook al is ze dekrijp
En de kans op kanker o.i.d. tja die heb je zelf ook, ik haal ook niet alles maar bij voorbaat weg om maar niet ziek te worden... als het gebeurd dan gebeurd het, heel erg om mee te maken maar ook dat hoort erbij net als bij de mens.
Ik heb 1 gecastreerde teef gehad (op medische gronden), ik heb eigenlijk alleen maar nadelen gezien. Dit in tegenstelling tot mijn huidige intacte teef.

Ik heb Tosca op een leeftijd van anderhalf (preventief) laten castreren, na haar eerste loopsheid. Ze was de eerste paar dagen zo ziek als een hondje en ik voelde me behoorlijk schuldig dat ik haar had laten opereren. Na een paar dagen was ze volledig hersteld en ik heb tot nu toe geen enkel nadelig gevolg bij haar gezien. Ze is nu vijf.

Ik heb zowel positieve ervaringen gehoord over preventief castreren als negatieve verhalen. Soms ging de operatie mis en ging de teef dood of bijna dood. Sommigen hadden inderdaad last van alle nadelen die hiervoor genoemd werden. Andere teven hebben hun hele leven nergens last van na gecastreerd te zijn. En ik ben ook mensen tegengekomen die hun teef hebben verloren aan baarmoederkanker en die spijt hadden als haren op hun hoofd dat ze hun hond niet preventief hebben laten castreren.

Overal zit risico aan. That's life. Ik denk dat het voornamelijk afhangt van je persoonlijke voorkeuren of je wel of niet laat castreren. En dat is alleen een overweging die je zelf kunt maken.

castreren is wegnemen van de "organen" die hormonen produceren...dus bij reuen de testis en bij teven de eiertakken...wegname van baarmoeder is hysterectomie...
maar bon...zoals eerder gezegd is het een oeverloze discussie...
om op de initiele vraag van dit topic te antwoorden id dat idd iets wat je zelf beslist, er zijn voor en nadelen (zoals aan alles voor en nadelen zijn) en die beslissing kan je enkel maken als je objectief alle voor en nadelen tegenover elkaar zet...al is miz de objectiviteit hier wel wat zoek...
ik vind het enkel héél jammer dat op een forum waar zoveel hondenliefhebbers bij elkaar zitten er zo negatief gereageerd wordt op een beslissing die iemand heeft genomen...het lijkt bijna of iemand die zijn teef heeft laten helpen "misdadig" is...althans zo komt het over, het spijt me.

carine schreef:castreren is wegnemen van de "organen" die hormonen produceren...dus bij reuen de testis en bij teven de eiertakken...wegname van baarmoeder is hysterectomie...
maar bon...zoals eerder gezegd is het een oeverloze discussie...
om op de initiele vraag van dit topic te antwoorden id dat idd iets wat je zelf beslist, er zijn voor en nadelen (zoals aan alles voor en nadelen zijn) en die beslissing kan je enkel maken als je objectief alle voor en nadelen tegenover elkaar zet...al is miz de objectiviteit hier wel wat zoek...
ik vind het enkel héél jammer dat op een forum waar zoveel hondenliefhebbers bij elkaar zitten er zo negatief gereageerd wordt op een beslissing die iemand heeft genomen...het lijkt bijna of iemand die zijn teef heeft laten helpen "misdadig" is...althans zo komt het over, het spijt me.

als er goed over nagedacht is, ook over de grote nadelen die het met zich mee kan brengen en er een gegronde reden voor is ben ik niet tegen castratie...(nogmaals mijn teef die nu overleden is, is ook met 1,5 jaar gecastreerd op medische gronden) maar dit alles is er vaak niet....

malinois schreef:

carine schreef:castreren is wegnemen van de "organen" die hormonen produceren...dus bij reuen de testis en bij teven de eiertakken...wegname van baarmoeder is hysterectomie...
maar bon...zoals eerder gezegd is het een oeverloze discussie...
om op de initiele vraag van dit topic te antwoorden id dat idd iets wat je zelf beslist, er zijn voor en nadelen (zoals aan alles voor en nadelen zijn) en die beslissing kan je enkel maken als je objectief alle voor en nadelen tegenover elkaar zet...al is miz de objectiviteit hier wel wat zoek...
ik vind het enkel héél jammer dat op een forum waar zoveel hondenliefhebbers bij elkaar zitten er zo negatief gereageerd wordt op een beslissing die iemand heeft genomen...het lijkt bijna of iemand die zijn teef heeft laten helpen "misdadig" is...althans zo komt het over, het spijt me.

als er goed over nagedacht is, ook over de grote nadelen die het met zich mee kan brengen en er een gegronde reden voor is ben ik niet tegen castratie...(nogmaals mijn teef die nu overleden is, is ook met 1,5 jaar gecastreerd op medische gronden) maar dit alles is er vaak niet....

Precies!
Als er goede argumenten zijn die onderbouwd kunnen worden, dan heb ik helemaal niets tegen het castreren van een reu of een teef. Neemt niet weg dat ik tegenwoordig de indruk heb dat het een hype is geworden en dat sommige hondenbezitters denken dat "het zo hoort omdat de dierenarts het zegt".
De meeste dierenartsen vertellen helaas vaak maar de halve waarheid omtrent de nadelen van castreren.

Is wel al een oud topic maar hou staan jullie er nu 8 jaar later tegenover voor of na?

Alvast bedankt.

Ik heb de altijd teven gehad en die heb ik allebei laten castreren. De dierenarts zegt altijd al na de eerste loopsheid, maar hij vind het ook niet erg dat ik langer heb gewacht. Bij Djiny heb ik echt gewacht tot ze twee jaar oud was. Dat heb ik dan wel van het forum.

Ik liever niet.
Habibi is ook "gewoon" intact.

Heb wel al bij verschillende dierenartsen het gevoel gehad dat ik dat moest verdedigen. Nieuwe dierenarts na mijn verhuizing wou wel meteen even een afspraak inplannen om dat alsnog te "regelen". Dacht het toch niet, en geloof dat de kans groot is dat ik nog even verder kijk naar andere dierenartsen.

Overigens is het ook niet zo dat ik principieel tegen castreren ben, of dat ik mensen veroordeel die wel castreren.
Heb er echter een hekel aan dat ik de keuze die ik (bewust) bij Habibi gemaakt heb regelmatig moet verdedigen.

ik ben verplicht om vixen te laten castreren.
dat is nou eenmaal regel bij de rescue, dat wist ik van te voren en daar heb ik voor getekend, maar omdat ze nog zo'n onvolwassen indruk maakt en ik betwijfel of ze al wel helemaal uitgegroeid is wacht ik in elk geval één en misschien zelfs wel twee loopsheden af voordat ze onder het mes gaat.
als ze al snel loops wordt plak ik er nog een achteraan, duurt het allemaal nog een tijd dan kan het zijn dat ik haar wel na de volgende loopsheid laat castreren.
ik zie het wel, wil in elk geval dat ze helemaal uitgegroeid is voordat er van die ingrijpende veranderingen gaan plaatsvinden.

Bij Joy stond een sterilisatie op het programma (verplicht bij hulphonden), maar dat wilde ik beslist niet voor de eerste loopsheid laten doen. Ik zat er sowieso tegenaan te hikken, zag op tegen de eventuele negatieve gevolgen of complicaties tijdens de operatie. Toen deed het toeval zich voor dat ze al na de eerste loopsheid (begonnen toen ze veertien maanden was) een beginnende bmo kreeg en werd de operatie naar voren gehaald. Tijdens de operatie bleek dat ze een grote cyste op een van haar eierstokken had, die de baarmoeder en andere eierstok verdrukte. Ze knapte razendsnel op van de operatie en was daarna fitter en stabieler dan ze in maanden was geweest (zowel voor, tijdens als in de weken na de loopsheid was ze hangerig, sloom en schrikachtig). Gelukkig merk ik (nog) niets van negatieve gevolgen: ze is fit, energiek, slank en zit goed in haar vacht.

edit: oud topic, laatste alinea voegde niets toe

Als het medisch of hormonaal gezien niet hoeft doe ik het niet. Ik heb geloof ik één keer de vraag gehad van een DA of ik wilde castreren, en op mijn "nee" dan de vraag of er fokplannen waren. Nee ook niet. En daar was de kous ook wel mee af gelukkig.

Ik zie niet zo'n noodzaak om te castreren. Ja Pom gedraagt zich soms wel anders onder invloed van hormonen maar goed, dat is verder niet raar. Echt last heeft ze er niet van volgens mij. Het hoort er een beetje bij. Ik ben wel een tikkie ongerust over een baarmoederontsteking op latere leeftijd, maar goed, dat zien we dan wel weer. Voorlopig houden we het maar ff bij dit.

Ik moet wel zeggen, als Charlie echt 3 weken van de rel is door de loopsheid van Pom, dan ga ik er nog eens goed over nadenken. Ik kan hem natuurlijk laten steriliseren (of castreren) maar dan zit ik nog 10% van het jaar met een loopse hond. Als er dan 1 onder het mes moet, dan denk ik toch dat dat Pom wordt. Uit gemakkelijkheid van mij hoor, dat geef ik toe. Maar hopelijk valt dat allemaal mee en is Charlie een nette heer die weet wanneer ie zich druk moet maken... 2 x per jaar een weekje uit elkaar houden vind ik wel te doen, maar als ie 3 weken gaat zitten piepen en joelen en niet meer eten lijkt me lastig. Hij is nu aan het puberen, dus de komende 2 loopsheden kijk ik het sowieso nog gewoon aan, want liever houd ik ze allebei intact

Lieske1977 schreef:Bij Joy stond een sterilisatie op het programma (verplicht bij hulphonden), maar dat wilde ik beslist niet voor de eerste loopsheid laten doen. Ik zat er sowieso tegenaan te hikken, zag op tegen de eventuele negatieve gevolgen of complicaties tijdens de operatie. Toen deed het toeval zich voor dat ze al na de eerste loopsheid (begonnen toen ze veertien maanden was) een beginnende bmo kreeg en werd de operatie naar voren gehaald. Tijdens de operatie bleek dat ze een grote cyste op een van haar eierstokken had, die de baarmoeder en andere eierstok verdrukten. Ze knapte razendsnel op van de operatie en was daarna fitter en stabieler dan ze in maanden was geweest (zowel voor, tijdens als in de weken na de loopsheid was ze hangerig, sloom en schrikachtig). Gelukkig merk ik (nog) niets van negatieve gevolgen: ze is fit, energiek, slank en zit goed in haar vacht.

edit: oud topic, laatste alinea voegde niets toe

waarom is het eigenlijk verplicht bij hulphonden? Bij blindengeleidehonden snap ik het wel, maar bij hulphonden niet zo..

sbientje schreef: waarom is het eigenlijk verplicht bij hulphonden? Bij blindengeleidehonden snap ik het wel, maar bij hulphonden niet zo..

Omdat een bloedende teef in een winkel of restaurant niet echt hygiënisch is en een markerende reu ook niet (pas gehoord: reutje-in-opleiding pieste in de supermarkt tegen schappen aan, na castratie niet meer). Daarbij komt dat een reu die je uit je rolstoel trekt omdat hij een loopse teef gewaarwordt niet echt handig en de emotionele instabiliteit van een (bijna) loopse teef evenmin.

Waarin zie jij wat dit onderwerp betreft verschil met blindengeleidehonden?

Kells schreef:

renee-uk schreef:ik ben verplicht om vixen te laten castreren.
dat is nou eenmaal regel bij de rescue, dat wist ik van te voren en daar heb ik voor getekend, maar omdat ze nog zo'n onvolwassen indruk maakt en ik betwijfel of ze al wel helemaal uitgegroeid is wacht ik in elk geval één en misschien zelfs wel twee loopsheden af voordat ze onder het mes gaat.
als ze al snel loops wordt plak ik er nog een achteraan, duurt het allemaal nog een tijd dan kan het zijn dat ik haar wel na de volgende loopsheid laat castreren.
ik zie het wel, wil in elk geval dat ze helemaal uitgegroeid is voordat er van die ingrijpende veranderingen gaan plaatsvinden.

Controleren ze dat ook?

ja maar dat vind ik niet zo belangrijk eigenlijk.
ik ben nog van de oude stempel, als ik ergens voor teken dan doe ik het ook, als ik er niet akkoord mee gegaan was had ik ergens anders een hond gezocht.
helaas zijn er nog steeds herplaatshondjes zat

Natasja 2005 schreef:De dierenarts zegt altijd al na de eerste loopsheid, maar hij vind het ook niet erg dat ik langer heb gewacht.

Hij vindt het niet erg??
Hij kon de boom in. Dat bepaal je toch zelf?

Ik heb alles compleet. Zo zijn ze geboren en tenzij er een medische reden is die anders bepaalt gaan ze ook zo dood.

Lieske1977 schreef:

sbientje schreef: waarom is het eigenlijk verplicht bij hulphonden? Bij blindengeleidehonden snap ik het wel, maar bij hulphonden niet zo..

Omdat een bloedende teef in een winkel of restaurant niet echt hygiënisch is en een markerende reu ook niet (pas gehoord: reutje-in-opleiding pieste in de supermarkt tegen schappen aan, na castratie niet meer). Daarbij komt dat een reu die je uit je rolstoel trekt omdat hij een loopse teef gewaarwordt niet echt handig en de emotionele instabiliteit van een (bijna) loopse teef evenmin.

Waarin zie jij wat dit onderwerp betreft verschil met blindengeleidehonden?

ja maar je hoeft toch niet verplicht naar een restaurant met een loopse teef? Dat doe ik ook niet met de mijne, die 3 weken overleef ik wel. De instabiliteit vind ik wel begrijpelijk als reden, maar ik zou denken dat je dat zelf wel mag weten...

Omdat blindengeleidehonden bij blinden wonen en misschien merken die de loopsheid dan niet op? dat is neit zo praktisch

renee-uk schreef:ik zie het wel, wil in elk geval dat ze helemaal uitgegroeid is voordat er van die ingrijpende veranderingen gaan plaatsvinden.

Ik heb er weinig verstand van maar deze valt me op, ook in het licht van de topic titel.

Mijn vorige teef was intact. Ze werd om de haverklap loops (en er was mij geadviseerd om 100 dagen te wachten na de loopsheid, en hoppa, dan was ze weer loops) en ik had er geen last van en zij ook niet. Het was een pittige tante maar fair en dus vond ik het prima.

Nu heb ik Izzie, gecastreerd, zo kreeg ik haar uit het asiel. Toen ik haar kreeg was ze ongeveer 1 (geschat, zou zomaar ene paar maanden jonger kunnen zijn), en met keurig nette littekens. Ze is dus vrij vroeg gecastreerd denk ik zo. Als we op pad zijn heeft ze hele rijen aanbidders, zo idolaat dat ik meer dan eens boze reuen-eigenaren aan het handje heb waarom of ik met een loopse teef aan de wandel ben . Ze is ook vrij puppy-achtig in haar gedrag (kan ook aan gebrekkige socialisatie liggen natuurlijk) en stuitert als een kangoeroe af op elke hond en komt er ALTIJD mee weg.
Ik vraag me wel eens af in hoeverre die vroege castratie zowel haar eigen gedrag als de reactie van andere honden beïnvloed heeft. Niet gehinderd door al te veel kennis lijkt het mij best verstandig om pas te castreren als de hond volgroeid is, maar dat is net zo goed gevoel als verstand.

frank13 schreef:Is wel al een oud topic maar hou staan jullie er nu 8 jaar later tegenover voor of na?

Alvast bedankt.

Bij een Bordeaux dog zou ik echt wachten tot 2,5 jr. Als je het al echt wilt doen. Lees eerst eens goed over de nadelen.
Bij vroegcastratie (en dat is voor of net na de eerste loopsheid) sluiten de groeischijven later, wat zeker bij zulke grote, zware honden tot bot en gewrichtsproblemen kan zorgen. Daarnaast heeft de Bordeaux meer aanleg voor botkanker en komt dat bij gecastreerde teven nog vaker voor. Ik zou er dus maar een jaartje of 2 nog over denken

Marjoleine schreef:

Natasja 2005 schreef:De dierenarts zegt altijd al na de eerste loopsheid, maar hij vind het ook niet erg dat ik langer heb gewacht.

Hij vindt het niet erg??
Hij kon de boom in. Dat bepaal je toch zelf?

Ik heb alles compleet. Zo zijn ze geboren en tenzij er een medische reden is die anders bepaalt gaan ze ook zo dood.

Hier dus ook!

sbientje schreef: ja maar je hoeft toch niet verplicht naar een restaurant met een loopse teef? Dat doe ik ook niet met de mijne, die 3 weken overleef ik wel. De instabiliteit vind ik wel begrijpelijk als reden, maar ik zou denken dat je dat zelf wel mag weten...

Omdat blindengeleidehonden bij blinden wonen en misschien merken die de loopsheid dan niet op? dat is neit zo praktisch

Oké, restaurant was geen handig voorbeeld Maar je boodschappen wil je toch in huis kunnen halen, arts- en fysiobezoekjes gaan ook gewoon door en je sociale (en eventueel werkzame) leven net zo goed. Ik gok er echter op dat stabiliteit in karakter een nog belangrijker argument is om de hond te laten castreren.

Nu snap ik dat je onderscheid maakte tussen geleide- en hulphonden. Ik dacht meer aan het gegeven dat ze beiden betrouwbaar hun werk moeten kunnen doen. Ik vraag me trouwens af of je als blinde niet merkt dat je hond loops is. Joy had echt zo'n ijzerachtige lucht bij zich. Van Bo kan ik me dat niet meer herinneren, maar die heb ik ook al na de eerste loopsheid laten steriliseren (eerste hond, huishond zonder extra taken, ik ging vrij blind af op het advies van de DA die de medische voordelen benadrukte).

Lieske1977 schreef:

sbientje schreef: ja maar je hoeft toch niet verplicht naar een restaurant met een loopse teef? Dat doe ik ook niet met de mijne, die 3 weken overleef ik wel. De instabiliteit vind ik wel begrijpelijk als reden, maar ik zou denken dat je dat zelf wel mag weten...

Omdat blindengeleidehonden bij blinden wonen en misschien merken die de loopsheid dan niet op? dat is neit zo praktisch

Oké, restaurant was geen handig voorbeeld Maar je boodschappen wil je toch in huis kunnen halen, arts- en fysiobezoekjes gaan ook gewoon door en je sociale (en eventueel werkzame) leven net zo goed. Ik gok er echter op dat stabiliteit in karakter een nog belangrijker argument is om de hond te laten castreren.

Nu snap ik dat je onderscheid maakte tussen geleide- en hulphonden. Ik dacht meer aan het gegeven dat ze beiden betrouwbaar hun werk moeten kunnen doen. Ik vraag me trouwens af of je als blinde niet merkt dat je hond loops is. Joy had echt zo'n ijzerachtige lucht bij zich. Van Bo kan ik me dat niet meer herinneren, maar die heb ik ook al na de eerste loopsheid laten steriliseren (eerste hond, huishond zonder extra taken, ik ging vrij blind af op het advies van de DA die de medische voordelen benadrukte).

Bij Lotje merk ik er helemaal niets van en zie er ook niets van. Mijn eerste twee honden zijn gecastreerd. Tirsa ná de eerste loopsheid, Yentle vóór de eerste loopsheid. Bij Lotje was dat ook de bedoeling, maar aangezien de DA terug is gekomen om vóór de eerste loopsheid te castreren, stond ze gepland voor ná haar éérste loopsheid, maar ik kreeg 'n maand of 2 voor haar operatie een berichtje van haar fokker dat haar moeder, die gecastreerd was i.v.m. bmo, een waardeloze vacht had gekregen en blijkt dat er meer Tibetaanse Terriers zijn die een moeilijke vacht krijgen na de loopsheid en dat wil ik niet riskeren. Nu hoop ik van harte dat Lotje blijft bij haar loopsheidritme tot nu toe, één keer per jaar.

sbientje schreef:

Lieske1977 schreef:

sbientje schreef: waarom is het eigenlijk verplicht bij hulphonden? Bij blindengeleidehonden snap ik het wel, maar bij hulphonden niet zo..

Omdat een bloedende teef in een winkel of restaurant niet echt hygiënisch is en een markerende reu ook niet (pas gehoord: reutje-in-opleiding pieste in de supermarkt tegen schappen aan, na castratie niet meer). Daarbij komt dat een reu die je uit je rolstoel trekt omdat hij een loopse teef gewaarwordt niet echt handig en de emotionele instabiliteit van een (bijna) loopse teef evenmin.

Waarin zie jij wat dit onderwerp betreft verschil met blindengeleidehonden?

ja maar je hoeft toch niet verplicht naar een restaurant met een loopse teef? Dat doe ik ook niet met de mijne, die 3 weken overleef ik wel. De instabiliteit vind ik wel begrijpelijk als reden, maar ik zou denken dat je dat zelf wel mag weten...

Omdat blindengeleidehonden bij blinden wonen en misschien merken die de loopsheid dan niet op? dat is neit zo praktisch

Nou haal je alleen dat restaurant er uit maar Lieske had het ook over een winkel

Een hulphond, welke vorm van hulp er ook gegeven wordt, is over het algemeen bij de baas.
Daar is hij voor bedoeld.
Dus waar de baas gaat, gaat de hond.
Loopsheden zijn dan gewoon onpraktisch.

Kells schreef:

Marjoleine schreef:

Natasja 2005 schreef:De dierenarts zegt altijd al na de eerste loopsheid, maar hij vind het ook niet erg dat ik langer heb gewacht.

Hij vindt het niet erg??
Hij kon de boom in. Dat bepaal je toch zelf?

Ik heb alles compleet. Zo zijn ze geboren en tenzij er een medische reden is die anders bepaalt gaan ze ook zo dood.

En zo denk ik er ook over.

En ik ook.

Vind het al erg genoeg dat Jarah en Tama nu gecastreerd zijn omdat ze baarmoederontsteking hadden.

Nou is Tama niet zo heel erg veranderd, ze is wel sneller gaan eten. En daardoor wordt ze weer bang omdat ze door het schrokken tegen de voerbak aankomt en daar schrikt ze van.

Jarah was al geobsedeerd door eten en dat is nu tig keer erger geworden, ik erger me dood aan dat constante eten zoeken vooral als ze aan de lijn loopt, loopt ze los dan heb ik er niet zoveel last van, behalve dan dat ze soms een hele poos weg is omdat ze de hangplekken van de jeugd in het bos afgaat.