Het HondenForum

Maar als je niets doet gaat het geheid fout en voelt ze zich nu ook hondsbelabberd ook al zie je het niet. Ze heeft constant dorst, constant honger, maar zal nog afvallen. Dit allemaal omdat haar suikergehalte veel te hoog is.

Ik prik nu bij Floortje ook zelf bloed om de waardes te bepalen als dit nodig is. In het begin is dat wekelijks geweest, de laatste maanden gaat het heel goed en prik ik alleen als ik denk dat ze minder doet. In het begin is het even miepen maar ik kan ook niet besluiten om het niet te doen, want dan teken ik zo wie zo haar doodvonnis. Ze is 'pas' 12 en kan dus nog jaren leven, wat betekent dat ik nog jaren 2x per dag haar 's ochtends en 's avonds rond 7 prik dus niet zo maar even dagje weg kan, laat staan op vakantie. Maar ik kan geen andere keuze maken.

alsof ik dàt nou niet weet...ik besef héél goed dat het ook nu mis gaat...maar dit misgaan lijkt me voor haar dan "beter" dan het misgaan met een onstabiele insuline toediening...
geloof me, we hebben echt wel nagedacht over al dan niet spuiten maar als je op voorhand al weet dat je je hond voor hetzelfde geld zelf doodspuit om het cru te zeggen dan bedankt ik daarvoor...

Neeltje schreef:Maar als je niets doet gaat het geheid fout en voelt ze zich nu ook hondsbelabberd ook al zie je het niet. Ze heeft constant dorst, constant honger, maar zal nog afvallen. Dit allemaal omdat haar suikergehalte veel te hoog is.

.

Zo is het, zulke honden komen ellendig aan hun einde.

carine schreef: geloof me, we hebben echt wel nagedacht over al dan niet spuiten maar als je op voorhand al weet dat je je hond voor hetzelfde geld zelf doodspuit om het cru te zeggen dan bedankt ik daarvoor...

dat weet je toch helemaal niet , voor hetzelfde geld knapt ze enorm op , en heeft ze nog een hele fijne tijd . Nu weet je zeker dat het fout gaat .

Het is zo moeilijk de ,,pijn ,, in te schatten ...maar ons is toen wel verteld dat ze leed ..en achteraf zag je dat op foto's ,maar wij wisten niet dat ze het had .
Hier nog gezond 2maal


Hier was ze al niet zo lekker achteraf .
En hier een paar uur voordat ze ging overlijden

het is idd heel moeilijk...ze kan zeld niet zeggen hoe ze zich voelt en of het voor haar naar een kwalitatief leven is...dus ik ga voort op wat ik zie en ik evalueer...
maar om terug te komen op het insuline spuiten...dàt is geen optie aangezien Nigra haar eiertakken nog functioneel zijn en dus hormonen produceren, die hormonen verhinderen de stabilisatie van de bloedsuikerspiegel...maw dit is een tegenindicatie tot het geven van insuline...die insuline gaat haar nu geen baat geven, integendeel en als verpleegkundige weet ik wat insuline kan doen( ik weet ook wat suiker kan doen) ...
de eerste behandeling van een teef met diabetes is wegname van eiertakken zolang die nog aanwezig zijn heeft het echt geen nut hoor...dat is me door meerdere da's reeds bevestigt dus ik zie echt niet in waarom ik haar dan zou gaan spuiten als het toch niet gaat werken?

carine schreef:het is idd heel moeilijk...ze kan zeld niet zeggen hoe ze zich voelt en of het voor haar naar een kwalitatief leven is...dus ik ga voort op wat ik zie en ik evalueer...
maar om terug te komen op het insuline spuiten...dàt is geen optie aangezien Nigra haar eiertakken nog functioneel zijn en dus hormonen produceren, die hormonen verhinderen de stabilisatie van de bloedsuikerspiegel...maw dit is een tegenindicatie tot het geven van insuline...die insuline gaat haar nu geen baat geven, integendeel en als verpleegkundige weet ik wat insuline kan doen( ik weet ook wat suiker kan doen) ...
de eerste behandeling van een teef met diabetes is wegname van eiertakken zolang die nog aanwezig zijn heeft het echt geen nut hoor...dat is me door meerdere da's reeds bevestigt dus ik zie echt niet in waarom ik haar dan zou gaan spuiten als het toch niet gaat werken?

Ik heb hierover een vraag (niet als aanval bedoeld hoor!). Want het verbaasd me dat bij honden eerst de eierstokken verwijderd moeten worden als ze met insuline behandeld moeten worden, terwijl dat bij mensen toch niet opgaat

Overigens; heel veel sterkte met jullie moeilijke situatie!

Je stelt dezelfde vraag die ik ook heb gesteld hoor ( dus komt echt niet over als een aanval)...ook een arts bij ons heeft die vraag gesteld

Idd bij mensen wodt dit zeker en vast niet gedaan, er zijn zelfs legio diabetes patienten die zwanger worden maar blijkbaar zit bij honden (met katten géén ervaring) de hormoonhuishouding enigzins anders in elkaar. Sommige van die hormonen (oa progesteron) spelen dus wel degelijk een rol in de suikerhuishouding.
Honden kunnen ook nooit geholpen worden met orale medicatie tegen diabetes, ze zijn steeds insuline dependent. Sommige teefjes (diabetes komt meer voor bij teven dan bij reuen, die op hun beurt niet gecastreerd worden) normaliseren hun diabetes reeds na de wegname van de eierstokken (weliswaar bij diabetes in beginstadium hé)

en euh...bedankt voor je medeleven, dat doet deugd

waarom zouden haar eierstoken niet meer te vinden zijn , die zitten toch nog steeds op dezelfde plek? En met de nieuwste methode onstaan er nauwelijks wonden.

omdat die na 10 jaar helemaal verschrompelt zijn en wegekropen ergens in de buikholte...laparascopische ingreep zou zelfs niet haalbaar zijn dus moet met openbuik...

carine schreef:omdat die na 10 jaar helemaal verschrompelt zijn en wegekropen ergens in de buikholte...laparascopische ingreep zou zelfs niet haalbaar zijn dus moet met openbuik...

ze kunnen verschompelt zijn , maar dan nog zitten ze toch op dezelfde plek. Ben je al eens bij een specialist geweest , DA's weten echt niet alles.

bedankt voor het meedenken!!
die eiertakken zitten niet meer op hun oorsponkelijke plaats omdat de baarmoeder destijds alleen is weggehaald...je zou het kunnen vergelijken met weggesprongen elastiekjes...actief zijn ze iig zeker wel cfr de schijndrachten, borstkliertumoren, loopsheid met zelfs bloedverlies...Nigra ligt dus hormonaal totaal overhoop sinds enkele jaren.
da's weten idd niet alles om die reden zou mijn eigen da de ingreep ook niet zelf doen en zouden we naar een "gespecialsieerde dierenkliniek"gaan...ik heb gelukkig een goede da die weet wat ze kan én wat ze niet kan...maar als ik alles op een rij zet denk ik dat het geen goede beslissing zou zijn om zo'n zware buikingreep te gaan laten doen want zelfs de "specialisten" hebben hun bedenkingen ivm wondheling.

ik weet niet of het bij honden hetzelfde werkt als bij mensen maar als je baarmoeder weg is word je niet meer ongesteld omdat er geen eisprong meer plaats vind en al zou die plaatsvinden,er is geen baarmoederslijm wat afgescheiden kan worden(dat is het bloedverlies) dus hoe kan jouw hond dan nog loops met bloedverlies worden?
Ik ben heel nieuwsgierig mede omdat ik zelf ook een teefje heb.

groetjes eefje

carine schreef:bedankt voor het meedenken!!
die eiertakken zitten niet meer op hun oorsponkelijke plaats omdat de baarmoeder destijds alleen is weggehaald...je zou het kunnen vergelijken met weggesprongen elastiekjes...actief zijn ze iig zeker wel cfr de schijndrachten, borstkliertumoren, loopsheid met zelfs bloedverlies...Nigra ligt dus hormonaal totaal overhoop sinds enkele jaren.
da's weten idd niet alles om die reden zou mijn eigen da de ingreep ook niet zelf doen en zouden we naar een "gespecialsieerde dierenkliniek"gaan...ik heb gelukkig een goede da die weet wat ze kan én wat ze niet kan...maar als ik alles op een rij zet denk ik dat het geen goede beslissing zou zijn om zo'n zware buikingreep te gaan laten doen want zelfs de "specialisten" hebben hun bedenkingen ivm wondheling.

Nou, ik denk idd dat als ze ten tijde van een operatie zulke hoge bloedsuikers heeft, de wond niet dichtgaat. Dan zou ik ook niet aan een operatie beginnen :N: Ik vraag me zelfs af of laparoscopie-wondjes dan zullen helen
Tjonge wat een lastige situatie...

als antwoord op Eefje+huig...dat klopt maar ze ligt hormonaal volledig overhoop (door een domme beslissing van 10 jaar geleden). Het is ook maar pas sinds kort dat het bloedverlies optrad. In die situatie kan je dus nog wel hormonaal bloeden en dat komt dan van de resterende baarmoederstomp.

en voor Moon: dat klopt dus ook hé...het oa reden om de ingreep niet te kunnen doen, zelfs laparascopische wondjes zullen dan niet genezen en hoe klein die ook mogen zijn ze zijn door het peritoneum geweest en je hebt dus een mega risico op infecties in de buikholte...maar volgens mijn da zou het dus laparascopisch echt niet meer kunnen...dan krijg je dus een grote snede in de buik die niet dicht kan groeien...door de uitruiming van haar melklijn drie jaar geleden mist ze ook een flinke hap buikhuid (je ziet dat zelfs als ze zit, haar ene achterpoot steekt ze altijd uit) maw zou er nu enorme tractie gaan staan op de wonde wat ook het genezingsproces in gedrang brengt...
theoretisch kan alles maar je moet ook naar de praktijk zien hé en in dit geval staan we dus echt wel met onze rug tegen de muur. Ik sta er echt niet op te springen om haar de ingreep te laten ondergaan met zoveel risico's, levenskwaliteit voor Nigra staat bij ons toch wel voorop en zo'n risico's gaan nemen met zo goed als geen garantie op slagen doe ik niet...we beseffen heel goed dat we Nigra niet meer kunnen helpen, dat haar levenskwaliteit nu ook niet meer is wat ze moet zijn maar als je alle pro's en contra's naast elkaar legt denk ik dat we juist handelen en het is best wel moeilijk hoor .

we hebben morgen een afspraak bij de da...vanavond onze laatste avond samen

ach meisje, sterkte, geef haar nog maar een paar stevig knuffels

Heel veel sterkte voor morgen (en erna), verwen haar nog maar lekker vanavond, nu het nog kan...

Ik weet niet goed wat te zeggen..... je kunt weinig anders denk ik zo. Heel veel sterkte ermee, en probeer toch vanavond nog even te denken aan alle fijne dingen die je haar hebt mogen geven.

Sterkte voor jullie allemaal. Maak er een mooie laatste avond van.
Heel veel knuffels voor Nigra en ik hoop dat ze heel veel vriendjes weer terugziet.

carine schreef:we hebben morgen een afspraak bij de da...vanavond onze laatste avond samen

Sterkte meis. Geniet van jullie avond samen met Nigra. Het is goed zo.

ik heb hier geen ervaring mee , en ik neem aan dat jij je goed hebt laten voorlichten , wat haalbaar is voor je hond
je neemt een beslissing die jij kunt doen en niemand anders
jij kent je hond , maar ik wens je ontzettend veel kracht toe voor morgen en de komende tijd

heel veel sterkte vandaag en de komende tijd,ik hoop dat jullie een mooie laatste dag hebben gehad.

groetjes eefje

heel veel sterkte vandaag, we zullen aan jullie denken

Heel veel knuffels voor Nigra en voor jullie heel veel sterkte...

ook ik moest er weer even aan denken, sterkte vandaag