Het HondenForum

Wat ontzettend naar om te zien....

Heb je de filmpjes al aan een DA laten zien?

Ik hoop dat er op een of andere manier iets is waar Jentah baadt bij heeft.

Jee wat moeilijk om haar zo te zien, arme Jentah

wat naar , arm hondje. Ik moet zeggen, ik vind dat het veel erger is als voorheen. (je eerste filmpjes). Lijkt zeker niet te kloppen daar in haar hersenen. Als Ivan een insult heeft gehad, komt hij ook zo wazig over in het begin.
Dit is zeker niet goed. Ik zou toch met deze filmpjes naar de DA gaan, want dit hondje voelt zich echt niet prettig. Ik vind het erg zielig en zolang dit overheerst weet ik het niet hoor.
Ze is neurologisch absoluut niet goed.

Heel veel sterkte, erg naar om haar zo te zien

boxersien schreef:Wat mij opvalt als ik aan niets vreemds denk en aan honden hier en oppashonden dan lijkt het: Op film 1 dat ze vreselijk moe is, maar in onbekende omgeving is (wat dus niet klopt) en zich niet op haar gemak voelt. Hierdoor durft ze niet te gaan liggen slapen en blijft ze staan maar suft wel weg. Dit doet Bobbie mijn oppas Jack ook heel vaak.
Hoewel het waars. niet zo zal zijn zie ik dus een hele moeie hond die niet lekker durft te gaan liggen slapen. Doordat ze zo moe is wordt ze suf en daarom staat ze niet stevig.

Film 3: hier staat ze vreselijk rond met haar rug. Alsof ze rugproblemen heeft. Daarnaast staan haar achterpoten heel raar en lijkt het alsof ze hier dus helemaal geen controle over heeft en zomaar ergens neer kwakt. Toch staat ze er wel op, maar dus niet stevig en vandaar dan heen en weer gedraai.

Hier schiet je vast helemaal niets mee op, maar ik beschrijf maar gewoon wat ik zie.

Mijn buurhondje waar ik veel contact mee heb heeft ook een hersenstoring. Dit ook al vanaf geboorte af aan. Deze is daarentegen wel altijd vrolijk, is best wat aan te leren en probeerd actief te zijn. Maar omdat ze geen controle over haar poten heeft valt ze veel en kost het heel veel moeite om te lopen, daarom kan ze nooit ver. Ze is goed zindelijk en ze is nooit volgroeid. Ze blijft nog steeds erg puppie achtig eruit zien terwijl ze al ruim 2 jaar is

Het gekke is dat het soms is, en soms niet, dan rent ze gewoon met opgeheven staartje door het huis, niks aan de hand.

Pijn heeft ze niet, of waarschijnlijk niet, omdat ze in haar normale periode's (Voor, Na beweging/eten Wel/niet moe, maakt absloluut niet uit.)
Dan loopt en springt ze als een tierelier.
Ze is ook lichamelijk onderzocht bij DA, en ze is zoiezo snel pieper, maar geen reactie. Niet eens opkijken of wat dan ook.

Jentah kan best ver lopen, dan is er niks aan de hand, maar ook (Als ze nog helemaal geen beweging gehad heeft) net zo makkelijk ineens niet... en dat betekend dus geen stap meer, bij doortrekken, gaat ze op de rug.
De rest betekend dus tillen, waar ze half suf (bijna dichte ogen) over mijn schouder hangt. Ze knapt daar ook niet later van op, pas thuis, als ze even ligt (waar ik haar dus neerleg) knapt ze na een uurtje ongeveer weer op en lijkt er niks aan de hand meer.
Ik heb hele weken bijgehouden wanneer het voorkwam, en wat er aan vooraf ging, maar niks wijst op pijn, vermoeidheid, of iets met de maag.

Heb je de filmpjes al aan je dierenarts laten zien?

Groetjes,

Fieke

Rami schreef:Jeetje... wat naar!
Het lijkt idd alsof ze pijn heeft (houding, kromme rug) maar ja, als dat allemaal is onderzocht en uitgesloten...

Haar gedrag doet me trouwens ook wel denken aan wat je ziet bij dieren in gevangeschap (circus of dierentuin). Die maken steeds dezelfde bewegingen met hun kop, ze wiegen of zetten steeds een stapje vooruit en dan een stapje terug, of lopen steeds dezelfde rondjes. (Dwang)neurotisch gedrag wat je misschien wel kent van olifanten en roofdieren (het 'ijsberen' van ijsberen bijvoorbeeld).

Wat ik me afvraag: weet je iets van haar verleden?

Nee, haar "oude" dierenartsen willen niks zeggen...

Hanneke2 schreef:Ik zou toch nog eens rond gaan kijken of er geen medicatie te vinden is. Misschien zelf al wat gaan klooien met homeopatisch of Bach, maar ondertussen ook uitvogelen wat er met chemische medicatie aan te verbeteren zou zijn. Ze heeft toppen en dalen, en dan moet er toch iets zijn wat die dalen kan verminderen.

Ik blijf het trouwens geweldig van je vinden dat je Jentah toch nog een veilig warm nest hebt kunnen bieden. Het is bepaald niet niks, zo'n gehandicapte hond.

Ik denk trouwens wel dat je voor jezelf een grens moet stellen als ze achteruit blijft gaan. Ze wordt hier geen 10 mee. Op een gegeven ogenblik heb je dat lieve knettergekke hondje gewoon nog een hele mooie tijd gegeven en is het klaar. Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel?

Ik heb idd verschillende dingen zelf geprobeerd, maar niets heeft effect. De bach maakte geen effect, diverse medicatie (noreen, kalmering, depressiva), maakte haar alleen maar wankeliger.

Ik begrijp zeker wat je bedoelt, zoals het er nu uitziet, houd ik er rekening mee dat ze 2008 niet haalt...

Ik ga niet afwachten tot ze helemaal doordraait en op die manier het leven moet verlaten.

Vind je het goed als ik de filmpjes aan een veterinaire neurologe laat zien?

Groetjes,

Fieke

Stang schreef:Wat ontzettend sneu zeg
Ik herken/zie er ook wel iets van de 'naweeën' van een epileptische aanval in: dat volkomen verdwaasd zijn en wankelig.

Geen idee wat nu te doen.... misschien toch een keer richting Utrecht? En als dit echt heel vaak voorkomt en het plezier in d'r leventje neemt af, dan denk ik dat je nog maar één ding kan doen...

Ik ben in overleg met de dierenarts, over hoe en wat nu.
Omdat ze zo bang is staan al die onderzoeken me erg tegen, en de DA zegt letterlijk (hij heeft de filmpjes gezien)

Jentah heeft of: een hersenbloeding gehad die erg hard is aangekomen, een geboorteafwijking (zuurstof), een afwijking in de grote hersenen (bloedvaten), een genetische afwijking. Een tumor lijkt hem zeer onwaarschijnlijk, epeleptie is het iig niet. Je kan naar Utrecht gaan om te weten te komen WAT het is, maar fixen kun je het niet.

Sennaruby schreef:Vind je het goed als ik de filmpjes aan een veterinaire neurologe laat zien?

Groetjes,

Fieke

Ja zeker! Bedankt!

Inge O schreef:dit is zeker een stuk erger geworden . hier lijkt ze niet alleen atactisch, maar ook mentaal gedeeltelijk 'weg'. als ik niet beter zou weten zou ik zeggen dat ze BSE heeft (gekkekoeienziekte) - maar die komt niet voor bij honden. ook bij hondenziekte kan je (door de daarbij optredende encephalitis) dergelijke symptomen krijgen, maar dat kan het ook niet zijn.

en toch moet het dus één of ander progressief proces in de hersenen zijn, dus echt goed ziet het er niet uit .

De DA deed die vergelijking met BSE ook.

Sennaruby schreef:Dit is geen angst, dat denk ik ook niet. Het lijkt eerder op een partiële epileptische aanval. Hoe oud is Jentah? Hoe vaak komt dit voor?

Groetjes,

Fieke

Jentah is bijna 1 jaar, tenwoordig bijna iedere avond en ook vaker overdag, en buiten tijdens het wandelen ook meer. (Ze verzet dan ineens geen stap meer.)

assiejaja schreef:Waarom is het zo stellig in ieder geval geen epilepsie?
Ik vind juist dat wisselende: suf over je schouder hangen maar ook kunnen rennen en lopen wel die richting opwijzen.
Als je verder lichamelijk niks kunt vinden zou het niet kunnen dan dat het toch epileptische klachten zijn?

Idioot trouwens dat haar 'oude' dierenartsen niks willen zeggen!
Ook niet aan je nieuwe da?

Het ziet er inderdaad heel sneu uit

Hij had het erover dat het bloed onderzoek dat uitwees, hij verlichtende medicijnen heeft gegeven, om dat te testen of het dan minder werd en omdat ze ten alle tijden wel berijkbaar is. Soms lukt het me zelf ook om het voor even te doorbreken. (Ik zal hiervan een filmpje proberen te maken)
Als je haar naam zegt, reageerd ze gelijk. (kijken)

Nee, dat zou het oude baasje moeten doen, hij alleen mag dat.

Erg sneu!
Je zegt dat ze al wel bloedonderzoeken gedaan hebben en dat dat allemaal in orde was.
Weet je waar specifiek naar gekeken is?
Ik vraag me af of er ook naar het ammoniak gehalte is gekeken.
Gezien haar leeftijd, het afwezig zijn, de neurologische verschijnselen en afvallen?, dit in combinatie met het afwisselend optreden, dus dan gaat het goed en dan juist weer slecht, met dus blijkbaar over de tijd heen wel verslechtering, doet me wel wat denken aan een leverprobleem.
Er zal vast naar gekeken zijn, maarja

Uit bloedonderzoek kan niet blijken dat het epilepsie is. Er kan alleen mee uitgesloten worden of het primaire of secundaire epilepsie is en bij partiële aanvallen kan de hond nog best bereikbaar zijn. Misschien is een consult bij Lisette Overduin nog een optie? Zij is internist in Oisterijk (www.veterinairespecialisten.nl) Zij is ook DE specialist op epilepsiegebied!

Groetjes,

Fieke

Benji&Brenda schreef:Erg sneu!
Je zegt dat ze al wel bloedonderzoeken gedaan hebben en dat dat allemaal in orde was.
Weet je waar specifiek naar gekeken is?
Ik vraag me af of er ook naar het ammoniak gehalte is gekeken.
Gezien haar leeftijd, het afwezig zijn, de neurologische verschijnselen en afvallen?, dit in combinatie met het afwisselend optreden, dus dan gaat het goed en dan juist weer slecht, met dus blijkbaar over de tijd heen wel verslechtering, doet me wel wat denken aan een leverprobleem.
Er zal vast naar gekeken zijn, maarja

Ammoniak en leverwaardes idd ook.
Ze is ook niet loops geworden, ook zoiets raars.

Sennaruby schreef:Uit bloedonderzoek kan niet blijken dat het epilepsie is. Er kan alleen mee uitgesloten worden of het primaire of secundaire epilepsie is en bij partiële aanvallen kan de hond nog best bereikbaar zijn. Misschien is een consult bij Lisette Overduin nog een optie? Zij is internist in Oisterijk (www.veterinairespecialisten.nl) Zij is ook DE specialist op epilepsiegebied!

Groetjes,

Fieke

Ik ga daar even achteraan, bedankt!

Inge O schreef:
assiejaja schreef:
Jaimy* schreef: Hij had het erover dat het bloed onderzoek dat uitwees, hij verlichtende medicijnen heeft gegeven, om dat te testen of het dan minder werd en omdat ze ten alle tijden wel berijkbaar is. Soms lukt het me zelf ook om het voor even te doorbreken. (Ik zal hiervan een filmpje proberen te maken)
Als je haar naam zegt, reageerd ze gelijk. (kijken)

Nee, dat zou het oude baasje moeten doen, hij alleen mag dat.
Hmmm, ben ik dan paranoide als ik bedenkt dat oude baas misschien Jenta zodanig heeft geslagen dat dit een effect daarvan is?

vind ik eigenlijk wel ja. ik denk eerder dat dit misschien de reden is dat ze is weggedaan : honden die niet zindelijk worden, niet veel kunnen leren en vaak afwezig zijn worden door onwetende mensen als een moeilijke hond gezien, en dus maar herplaatst.

Nou, aan zoiets zat ik dus ook te denken, vandaar mijn vraag. Ik heb zulk soort gedrag ook wel eens gezien bij dieren die opgesloten zijn of zijn geweest(dierentuin, pelsdierenfokkerij).
Zou het misschien zo kunnen zijn dat Jenta (als pup, jong volwassen hond) lange tijd opgesloten heeft gezeten (zonder prikkels en zo)?

Daar ben ik ook van overtuigd.

Groetjes,

Fieke

Inge O schreef: ik betwijfel dat dat de reden kan zijn in dit geval. het gedrag wat je dan bij opgesloten dieren ziet is ook abnormaal, maar valt onder de stereotypieën - dat is een gedragsstoornis.

van de filmpjes te zien heeft yentah geen gedragsstoornis, maar een (zware) neurologische stoornis .

Aha, oké!
Het kwam trouwens bij me op omdat ik dacht te zien dat Jenta op de filmpjes soms dezelfde bewegingen maakt en herhaalt (het eerste filmpje bijvoorbeeld en wanneer ze voor de bank staat en met haar kop steeds dezelfde draai maakt) maar dat heb ik dan verkeerd gezien, of geïnterpreteerd.

Hmmm, ben ik dan paranoide als ik bedenkt dat oude baas misschien Jenta zodanig heeft geslagen dat dit een effect daarvan is?

Toevallig ken ik haar oude baasjes en ze is dus niet mishandeld daar.

Meteen toen ik het eerste filmpje aanklikte en zag dacht ik aan epilepsie- een van mijn honden had ook epilepsie in niet al te zware vorm- hij had geen controle meer over zijn poten, maat verder was hij dus helemaal bij.

Dit is echt GEEN gedragsstoornis- dit is en neurlogische afwijking.
Lisette Overduin is een expert op het gebied van epilepsie, misschien kan zij helderheid verschaffen.

Sterkte ermee. Het moet niet meevallen om een jonge hond zo te zien martelen met zichzelf.

Jaimy* schreef:
Stang schreef:Wat ontzettend sneu zeg
Ik herken/zie er ook wel iets van de 'naweeën' van een epileptische aanval in: dat volkomen verdwaasd zijn en wankelig.

Geen idee wat nu te doen.... misschien toch een keer richting Utrecht? En als dit echt heel vaak voorkomt en het plezier in d'r leventje neemt af, dan denk ik dat je nog maar één ding kan doen...
Ik ben in overleg met de dierenarts, over hoe en wat nu.
Omdat ze zo bang is staan al die onderzoeken me erg tegen, en de DA zegt letterlijk (hij heeft de filmpjes gezien)

Jentah heeft of: een hersenbloeding gehad die erg hard is aangekomen, een geboorteafwijking (zuurstof), een afwijking in de grote hersenen (bloedvaten), een genetische afwijking. Een tumor lijkt hem zeer onwaarschijnlijk, epeleptie is het iig niet. Je kan naar Utrecht gaan om te weten te komen WAT het is, maar fixen kun je het niet.

Ik zou niet al teveel met haar gaan lopen dokteren, zeker niet naar Utrecht waar je je hond soms achter moet laten (over mijn lijk!).

Maar misschien een second opinion? En dan denk ik vooral om een duidelijk advies te krijgen over medicatie. Als ze -ik roep maar iets - met een lage dosis valium en een portie homeopatische zooi nog een tijdje vrolijk mee kan, dat zou toch mooi zijn.

Ik heb zelf een superlieve da die geweldig is met bange honden. Als je geinteresseerd bent hoor ik het wel, dan wil ik ook best met je mee met bijvoorbeeld Jack erbij, die vindt het fantastisch bij de da en kan prima overweg met bange honden.

Even een update.

Ik ben zelf aan de slag gegaan om te kijken hoe en wat.
Ik heb de eerste avond (het kwam nu iedere avond voor) de hele avond in stilte doorgebracht. Dus geen tv, radio, pc. En ze had nergens last van.

De volgende dag heb ik een kamer leeggemaakt, en helemaal ingericht voor haar, en haar (het klinkt vreselijk) daarin gedaan en alleen eruit om uit te laten, en even dollen na het uitlaten. En nu een maand later, durf ik te zeggen dat het werkt.
Ze heeft geen enkele "aanval" meer gehad. Ze is zindelijk geworden, eet goed en komt aan, is vrolijker en helemaal niet meer nerveus. Ook loopt ze buiten niet meer weg.
Ze is gek op haar kamer, en geeft totaal geen signaal dat ze er liever niet in zit. Ze vind de rust heerlijk.

Ik ben nu bezig met de zindelijkheid uit te breiden (ook niet meer op balkon) en ze komt weer steeds langer eruit, en tot nu toe heb ik geen enkele keer het aparte gedrag gezien van de filmpjes.

Eerst dacht ik aan een fase, zoals ze die vaker heel even heeft, dat ze even opknapt, maar omdat het nu al een maand duurt denk ik een oplossing gevonden te hebben, een time-out kamertje, waar ze haar rust krijgt.

Ik ga de camera lenen, en weer wat filmpjes plaatsen.
Je zal amper geloven dat het hetzelfde hondje is!

Wat een mooi bericht

Je zou haast zeggen dat ze meer tijd nodig had om aan het "gewone" leven te wennen. En daar heb je haar kennelijk op deze manier de gelegenheid voor gegeven.
Tja, als het ene niet werkt moet je wat anders proberen.
Dat je op het idee gekomen bent!

Harstikke goed

Super

Hé wat fantastisch. Je doseert gewoon de indrukken die ze binnen krijgt en dan wordt het rustiger in haar hoofdje (zo vertaal ik voor mezelf even wat jij schrijft). Hoe kom je op het idee? Intuïtie? Wat fijn dat je iets hebt gevonden wat voor haar helpt en ik hoop dat het doorzet

Ben benieuwd naar je volgende update

Super zeg

Wat fijn voor haar dat ze zo ook lekker rustig kan zijn

ranetje schreef:Wat een mooi bericht

Je zou haast zeggen dat ze meer tijd nodig had om aan het "gewone" leven te wennen. En daar heb je haar kennelijk op deze manier de gelegenheid voor gegeven.
Tja, als het ene niet werkt moet je wat anders proberen.
Dat je op het idee gekomen bent!
Harstikke goed

Tja, ik denk dat ze misschien wel nooit aan het gewone leven kan wennen. althans, niet zoals bv Dazzle. Maar dat zal wel komen omdat ze ergens gewoon echt niet ok is in haar hoofdje.
Maar zo is een fijne oplossing. Ze heeft er vrede mee en is gelukkiger en voor Dazzle is het wat fijner (omdat ie dus echt niet meer wist hoe hij met haar om moest gaan. En nu spelen ze zelfs een beetje, Jentah-style dan, als ze los is)

Op het idee komen was een logisch gevolg nadat ik merkte dat bij rust in het huis, ze geen aanvallen had. En omdat het voor haar onmogelijk leek zindelijk te worden met zoveel ruimte om haar heen. Een bench is Not-done voor mij, dus een kamertje.

Het HondenForum

Update Jentah :-( UPDATE!