Het HondenForum

Moon schreef:Ik heb helemaal geen verstand van acupunctuur, maar zou dat dan kunnen (goudacupunctuur) ipv een kruisbandoperatie? En hoe werkt dat dan?

Goudacupunctuur ipv een kruisbandoperatie kan niet.
Als de kruisband kapot is moet er een nieuwe in,tenminste bij de grotere honden.Bij kleine honden wil rust nog wel eens voldoende zijn...
Goudacupunctuur doet ook helemaal niets met de gescheurde band of met de instabiele knie maar het kan iets aan de arthrose doen die is ontstaan in de knie nav de gescheurde band.
Hoe het precies werkt weet ik ook niet en het was ook 1 grote hocuspocus voor mij toen het goud erin kwam en of het werkt voor de knie durf ik ook niet te zeggen want ik weet niet hoe ze zou zijn geweest zonder goud in haar knie.
De revalidatie van haar knie ging aardig en er was geen reden aan te nemen dat dit niet goed zou gaan maar omdat er dus toch al arthrose was en ze hier later last van zou kunnen krijgen en knieen ook succesvol behandeld zijn en ze toch al naar Schultze ging voor haar ellebogen(1,5 jaar na haar ED operatie in beide ellebogen)heb ik besloten haar knie ook te laten behandelen met goud.

Rami schreef:
Jee, wat een verhaal!
Maar wat fijn dat Monky zich weer lekker druk kan maken!
En ik herken heel goed wat je hier op het laatst zegt: ik wil ook absoluut een hondwaardig leven voor Billy. Op zich hobbelt hij de laatste dagen dapper mee, maar toch...

Hoe ging de revaliditatie na de eerste operatie? Heeft dat lang geduurd?

sorry dat ik nu pas reageer het ging in mijn ogen erg langzaam monky is een hele drukke hond en dat deed hem ook niet altijd even goed ik weet niet meer precies hoe lang het zware gedeelte heeft geduurd maar ruim 10 maanden later gingen we op vakantie en liep hij weer min. 5 uur per dag mee (er is zoveel gebeurt de afgelopen 2,5 jaar dat ik zoveel ben vergeten)

en nu kijk ik het van dag tot dag aan hij beslist zelf maar wat hij wil lopen (iig min. 2 uur per dag) of waneer hij gaat rennen of gek doen als ik hem s'morgens niet zuiver vindt lopen (hij loopt nooit zuiver hoor maar je ziet gewoon wanneer het mis is natuurlijk ) dan krijgt hij weer een paar dagen pijnstillers en gaan we geen 'leuke' dingen doen (met de auto weg voor wandelingen) ook gaat hij nog vaak mee naast de fiets en mijn vriend maakt regelmatig strandwandelingen van een uur of 4 maar je kan nooit iets plannen

vaak hoor ik mensen zeggen van ondanks dat hij van alles mankeert doet hij het nog hardstikke goed hij loopt nog veel en is meestal wel vrolijk maar toch is hij zo onwijs verandert en heeft het hem flink getekend en ik ben hardstikke trots op hem dat hij er nog voor gaat met zijn koppie is er iig niks mis alleen in zijn hoofd kan hij nog veel meer en dat is soms zo zielig

ik lees nu ook dat je bij de da bent geweest jammer van het slechte nieuws maar nu kan je er iig wel iets aan laten doen ik weet liever maar gelijk wat het is dan in onzekerheid te zitten

ik zal ook wel wat fototjes gaan zoeken van monky ik hoop dat je dat 'leuk' vindt

Rami schreef:

donna schreef:Hoi Rami
Hier ook een hond met een kunst kruisband en arthrose in de knie.
Bij haar is de operatie 1 jaar en 2 maand geleden en volgens mij heeft ze er weinig last van.
De revalidatie periode vond ik erg lang en zwaar!
Donna heeft ook goudacupunctuur in haar knie maar dit heb ik laten doen omdat ze Juli vorig jaar naar Schultze ging voor goudacupunctuur in haar ellebogen en aangezien ze ook lichte arthrose in haar knie had heb ik de knie gelijk mee laten behandelen.
Voor de ellebogen heeft het zeker goed gedaan,voor de knie weet ik niet echt want dit was 5 maand na haar kruisband operatie(revalidatie van de knie kan wel tot een jaar duren).
Heel veel sterkte!

Bedankt voor je reactie en sterkte-wensen!
Wat toevallig om van iemand te horen die goudaccupunctuur heeft laten doen! De situatie van jouw hond (en kniebanden én artrose) is ook nog eens erg vergelijkbaar met die van onze hond.
Toen ik Schultze sprak wist ik nog niet zeker of de knie van Bill daadwerkelijk kapot was en hij heeft me aangeraden eerst naar de orthopeed te gaan. Hij zei iets over de combinatie van kruisbanden en goudaccupunctuur maar ik weet niet meer wat...

Die revalidatie zie ik trouwens wel tegen op (vooral ook voor de hond natuurlijk).

Gaat het met jouw hond goed? Vind je het de moeite waard? Klinkt misschien gek, maar Bill is ondanks zijn middelbare leeftijd (8 jaar) een actieve hond. Hij houdt van wandelen, zwemmen, struinen, spelen en dat gaat nu allemaal een heel stuk minder.
Ik hoop zo dat een normaal, leuk hondenleven er na de operatie/revalidatie weer helemaal in zal zitten...

Wat Schultze waarschijlijk bedoelt met een combinatie van kruisbanden en goudacupunctuur is dat hij de kruisband operatie ook doet en dan direct het goud inzet zodat de hond maar 1 keet onder narcose hoeft.
Dit is mij ook verteld toen ik mijn eerste afspraak afbelde bij hem...
We hadden al een afspraak voor goud in de ellebogen maar 2 week voor die afspraak springt Donna over een wildrooster,waar ze net niet helemaal overheen kwam, waardoor ze dus haar kruisband scheurde.
Ik ben toen hier naar een dierenarts gegaan en een afspraak gemaakt voor de operatie.
Toen ik Mevr Schultze aan de lijn had om te vertellen dat Donna eerst nog niet kwam voor de ellebogen omdat ze eerst een kruisband operatie moest ondergaan vertelde ze mij dat zij dat ook deden.

De revalidatie vond ik echt verschrikkelijk!
Misschien ook omdat het bij ons dubbel op ging...ivm haar hele slechte voorpoten.
Ik was als de dood dat ze ook de kruisband in haar andere achterpoot zou scheuren(iets wat vaak gebeurd bij honden door overbelasting van de nog gezonde poot).
3 maand geleden nog mankte ze met haar goede achterpoot en dacht ik dat het dan toch nog zover was...na een bezoekje aan de dierenarts bleek dit gelukkig niet zo te zijn!

Op zich gaat het weer vrij redelijk met mijn hond.De voorpoten zijn stukken beter geworden na de goudacupunctuur van de knie weet ik het dus niet(zie stukje hierboven).
De kruisband vervangen is zeker de moeite waard anders zal je hond zeker blijven manken!
Donna heeft 2 week met een gescheurde band gelopen maar dat ging echt bijzonder slecht.
Donna is nu bijna 7 en ze is een stuk minder actief dan voor haar operaties maar dit komt dus meer door haar voorpoten dan door haar knie!
Als het bij jouw hond alleen aan de knie ligt zou ik hem zo snel mogelijk laten opereren(hoe langer hij er mee door loopt hoe kapotter hij z'n knie kan draaien).Wat de goudacupunctuur betreft zou ik het achter de hand houden voor als de hond na een periode van revalidatie nog niet echt lekker loopt of als bij operatie blijkt dat er al veel arthrose in de knie zit.
Dagboekje van Donna na haar goudacupunctuur:
http://www.wolves-pack.nl/forum/viewtopic.php?t=116
Als je verder nog vragen hebt of als er iets niet duidelijk is dan hoor ik het graag
Groetjes Hilda

Moon schreef:Ik heb helemaal geen verstand van acupunctuur, maar zou dat dan kunnen (goudacupunctuur) ipv een kruisbandoperatie? En hoe werkt dat dan?

Nee, niet in plaats van maar misschien wel ter ondersteunig (omdat er ook dat artrose-verhaal is). Helaas heb ik ze vanmiddag niet te pakken gekregen, dus hoe ik eventueel die twee dingen (operatie + goudaccupunctuur) samen moet zien, weet ik nog niet, helaas...

Inge O schreef:rami, bij één van 'mijn' wartjes heb ze nog op 11-jarige leeftijd een kruisband laten vervangen, en de hond is probleemloos 15 geworden .

En als jij zegt probleemloos dan bedoel je vast en zeker hondwaardig!
Dat geeft moed!

donna schreef: Goudacupunctuur ipv een kruisbandoperatie kan niet.
Als de kruisband kapot is moet er een nieuwe in,tenminste bij de grotere honden.Bij kleine honden wil rust nog wel eens voldoende zijn...
Goudacupunctuur doet ook helemaal niets met de gescheurde band of met de instabiele knie maar het kan iets aan de arthrose doen die is ontstaan in de knie nav de gescheurde band.
Hoe het precies werkt weet ik ook niet en het was ook 1 grote hocuspocus voor mij toen het goud erin kwam en of het werkt voor de knie durf ik ook niet te zeggen want ik weet niet hoe ze zou zijn geweest zonder goud in haar knie.
De revalidatie van haar knie ging aardig en er was geen reden aan te nemen dat dit niet goed zou gaan maar omdat er dus toch al arthrose was en ze hier later last van zou kunnen krijgen en knieen ook succesvol behandeld zijn en ze toch al naar Schultze ging voor haar ellebogen(1,5 jaar na haar ED operatie in beide ellebogen)heb ik besloten haar knie ook te laten behandelen met goud.

Zo denk ik er ook over. Hoewel Crama nogal makkelijk deed over de atrose bij Billy, is het toch wel iets om rekening mee te houden. Mocht goudaccupunctuur samen met de operatie voor een nog beter 'eindresultaat' leiden, dan ben ik geneigd daar voor te kiezen.

monky555 schreef:
sorry dat ik nu pas reageer het ging in mijn ogen erg langzaam monky is een hele drukke hond en dat deed hem ook niet altijd even goed ik weet niet meer precies hoe lang het zware gedeelte heeft geduurd maar ruim 10 maanden later gingen we op vakantie en liep hij weer min. 5 uur per dag mee (er is zoveel gebeurt de afgelopen 2,5 jaar dat ik zoveel ben vergeten)

en nu kijk ik het van dag tot dag aan hij beslist zelf maar wat hij wil lopen (iig min. 2 uur per dag) of waneer hij gaat rennen of gek doen als ik hem s'morgens niet zuiver vindt lopen (hij loopt nooit zuiver hoor maar je ziet gewoon wanneer het mis is natuurlijk ) dan krijgt hij weer een paar dagen pijnstillers en gaan we geen 'leuke' dingen doen (met de auto weg voor wandelingen) ook gaat hij nog vaak mee naast de fiets en mijn vriend maakt regelmatig strandwandelingen van een uur of 4 maar je kan nooit iets plannen

vaak hoor ik mensen zeggen van ondanks dat hij van alles mankeert doet hij het nog hardstikke goed hij loopt nog veel en is meestal wel vrolijk maar toch is hij zo onwijs verandert en heeft het hem flink getekend en ik ben hardstikke trots op hem dat hij er nog voor gaat met zijn koppie is er iig niks mis alleen in zijn hoofd kan hij nog veel meer en dat is soms zo zielig

Bedankt voor je reactie! Zo veel en vaak als jij nu loopt lukt hier op het moment bij lange na niet. Als ik na de operatie en revalidatie weer een uur achter elkaar kan struinen met hem, ben ik al zielsgelukkig!
Voordat de knieproblemen speelden had Bill ook wel eens een mindere dag maar na een dagje wat rustiger aan doen kon 'ie gewoon weer lekker mee.
Op het moment loopt hij alleen maar in draf voor leuke dingen (eten, eendjes weg jagen, gek doen met Silka etc.) verder sukkelt 'ie wel braaf mee maar dat is het dan ook.

monky 10 maanden na zijn 1ste operatie weer aardig in conditie hij was tijdens zijn rust periode 5 kilo aan gekomen maar zoals hier op de foto of zoals hij daarvoor was zal ik hem nu niet meer krijgen



zijn 2 de operatie dit was zijn jaap


5 maanden later 1 dag voor dat hij ingeslapen zou worden als dit zijn laatste dag zou zijn wilde ik hem nog 1 x gelukkig zien over een stuk waar we normaal 10 min. over deden hadden we nu 2 uur over gedaan en dol gelukkig was hij toen hij ff mocht spelen maar ondanks alles straalt de pijn van hem af en elke keer bij het zien van deze foto's schieten de tranen in mijn ogen

en ook weer 5 kilo zwaarder

doodongelukkig


onze 'afscheid' foto's




en zo is hij nu dus haast een 1,5 jaar later

hier zie je ook goed dat hij zijn rechter poot nog steeds niet echt belast hij is ook een stuk dunner als zijn andere poot en een stuk minder stevig


sterkte met billy verder en ik hoop dat jullie meer geluk hebben als wij

monky555 schreef:5 maanden later 1 dag voor dat hij ingeslapen zou worden als dit zijn laatste dag zou zijn wilde ik hem nog 1 x gelukkig zien over een stuk waar we normaal 10 min. over deden hadden we nu 2 uur over gedaan en dol gelukkig was hij toen hij ff mocht spelen maar ondanks alles straalt de pijn van hem af en elke keer bij het zien van deze foto's schieten de tranen in mijn ogen

Oh bah hoe herkenbaar...Donna heeft ook al 2 keer een grens gehad...als ze DAN niet beter loopt is het einde verhaal!
Ook wij zijn nu 2,5 jaar verder en nu accepteren we gewoon dat het af en toe wat minder gaat(het is toch maar weer tijdelijk...binnenkort gaat het weer beter en hebben we weer zoveel stress om niets gehad)

donna schreef: Wat Schultze waarschijlijk bedoelt met een combinatie van kruisbanden en goudacupunctuur is dat hij de kruisband operatie ook doet en dan direct het goud inzet zodat de hond maar 1 keet onder narcose hoeft.
Dit is mij ook verteld toen ik mijn eerste afspraak afbelde bij hem...
We hadden al een afspraak voor goud in de ellebogen maar 2 week voor die afspraak springt Donna over een wildrooster,waar ze net niet helemaal overheen kwam, waardoor ze dus haar kruisband scheurde.
Ik ben toen hier naar een dierenarts gegaan en een afspraak gemaakt voor de operatie.
Toen ik Mevr Schultze aan de lijn had om te vertellen dat Donna eerst nog niet kwam voor de ellebogen omdat ze eerst een kruisband operatie moest ondergaan vertelde ze mij dat zij dat ook deden.

De revalidatie vond ik echt verschrikkelijk!
Misschien ook omdat het bij ons dubbel op ging...ivm haar hele slechte voorpoten.
Ik was als de dood dat ze ook de kruisband in haar andere achterpoot zou scheuren(iets wat vaak gebeurd bij honden door overbelasting van de nog gezonde poot).
3 maand geleden nog mankte ze met haar goede achterpoot en dacht ik dat het dan toch nog zover was...na een bezoekje aan de dierenarts bleek dit gelukkig niet zo te zijn!

Op zich gaat het weer vrij redelijk met mijn hond.De voorpoten zijn stukken beter geworden na de goudacupunctuur van de knie weet ik het dus niet(zie stukje hierboven).
De kruisband vervangen is zeker de moeite waard anders zal je hond zeker blijven manken!
Donna heeft 2 week met een gescheurde band gelopen maar dat ging echt bijzonder slecht.
Donna is nu bijna 7 en ze is een stuk minder actief dan voor haar operaties maar dit komt dus meer door haar voorpoten dan door haar knie!
Als het bij jouw hond alleen aan de knie ligt zou ik hem zo snel mogelijk laten opereren(hoe langer hij er mee door loopt hoe kapotter hij z'n knie kan draaien).Wat de goudacupunctuur betreft zou ik het achter de hand houden voor als de hond na een periode van revalidatie nog niet echt lekker loopt of als bij operatie blijkt dat er al veel arthrose in de knie zit.
Dagboekje van Donna na haar goudacupunctuur:
http://www.wolves-pack.nl/forum/viewtopic.php?t=116
Als je verder nog vragen hebt of als er iets niet duidelijk is dan hoor ik het graag
Groetjes Hilda

Dankjewel voor je uitgebreide antwoord en advies, Hilda! Ik neig er ook naar om goudaccupunctuur achter de hand te houden en zo snel mogelijk een knieband-operatie uit te laten voeren.
En ik denk dat ik dan kies voor de TTA-methode. Billy is geen super-drukke hond maar wel actief. En omdat de revalidatie na de TTA minder lang duurt (de knie is meteen stabiel, alleen moet het bot waar de kooi en plaat komt genezen) lijkt me dat voor hem wel geschikt.

Ik ga het dagboekje van Donna zo meteen bekijken. Vind ervaringsverhalen goed om te lezen. En het is natuurlijk heel fijn voor Donna (en voor jou ) dat het met haar goed - in ieder geval veel beter - gaat!

Enne... fijn dat ik bij je aan mag kloppen als ik nog vragen heb!

Ach, die foto's van Monky! Vooral die 'afscheids-foto's'...
Ik snap het ook heel goed. Alhoewel de problemen van Bill nog maar recent zijn en er gelukkig nog mogelijkheden zijn tot verbetering en zelfs herstel, heb ik natuurlijk ook wel al aan afscheid nemen en aan 'tot hoever moet je gaan' (zoals Hilda ook schrijft) gedacht.
Maar omdat de prognose toch heel goed is bij dit soort operaties en omdat Bill's artrose niet al te ernstig is (volgens de orthopeed 'passend' bij een hond van zijn leeftijd/formaat) heb ik wel het idee dat het de 'moeite waard' is. Nou ja, dat klinkt dus heel stom (schreef ik al eerder) maar ik bedoel dus dat de kans heel groot is dat hij weer de 'ouwe' Billy wordt.

donna schreef: Dagboekje van Donna na haar goudacupunctuur:
http://www.wolves-pack.nl/forum/viewtopic.php?t=116

Groetjes Hilda

Leuk om te lezen! Goede en mindere dagen wisselen elkaar af maar zwemmen, met stokken sjouwen, lekker lopen, spelen klinkt toch heel goed allemaal.
Ook veel herkenbare dingen. Ik loop nu met Bill veel in de buurt (want meerdere keren per dag een korte ronde) en dan stapt 'ie wat sloom mee (wel veel snuffelen) maar zodra we ergens anders naar toe gaan (met de auto) dan loopt 'ie ineens een stuk enthousiaster. Mijn vriend roept dan altijd dat het bij Bill tussen zijn oren zit...

Wat is Donna trouwens een prachthond (kon niet alle foto's van het dagboekje maar het portretje vind ik heel mooi).

Fijn voor je Rami dat er wat ervaringsverhalen zijn! Als het de TTA methode wordt, heb ik dan goed begrepen dat je dan doorgestuurd wordt naar de belgische collega? Het lijkt me idd wel een heel groot voordeel als de revalidatie-periode zo kort mogelijk duurt.... Weet zelf wat het is om je energieke hond zolang rustig te moeten houden .
Spannende tijden..... heel veel sterkte weer!!

Rami, zelfs als Joy (10 jaar) nu weer een kruisband zou scheuren zou ik haar absoluut weer laten opereren! Mijn keuze zou vallen op een TTA welke ook in Dordrecht (http://www.dapdrechtstreek.nl/chirurgie.html en dan "kruisbandoperatie" aanklikken) uitgevoerd wordt.

Het klopt dat de revalidatie erg zwaar was, 1e week alleen maar plassen/poepen aan de overkant van de weg. We droegen haar daar naar toe omdat het een redelijk drukke weg is. En daarna 4x 5 minuten lopen en dat elke week met 5 minuten per wandeling uitbouwen. Bedenk dan dat ze na 6 weken op 4x 25 minuten zitten, wat natuurlijk al een behoorlijke wandeling is in totaal. De 1e week was ze nog wel wat down en had ze ook niet zo'n behoefte aan beweging, maar met het verdwijnen van de pijn kreeg ze steeds meer energie. Ze stond geregeld te stuiteren als ik thuis kwam van mijn werk :N: , niet goed voor mijn hart!

De knie is bij Joy erg lang zwak gebleven, ze klapte er nog geregeld doorheen waarna ze helemaal door haar hoefjes zakte van de pijn . Ik had elke keer de schrik van mijn leven en dacht telkens weer dat de kunstband gescheurd was (mijn straf voor het laten opereren door een DA ). Dit gebeurde tot 7 maanden na de operatie geregeld en in het eerste jaar na haar operatie heeft ze geregeld een anaboleninjectie gehad. Vorig jaar mei heeft ze de laatste anabolenspuit gehad en tot nu toe is het niet meer nodig geweest.

Ze krijgt wel dagelijks Sasha's Blend (glucosamine en chondoitine) tegen de artroseklachten wat in onze ogen erg goed werkt.

Zoals ik al eerder schreef had Joy al een aantal weken behoorlijk klachten waardoor ze maar weinig kon/wilde bewegen. Dit was te merken in haar gewicht, op het moment van de operatie woog ze 33kg. Na de operatie is ze direkt op dieet gegaan en uiteindelijk woog ze 26,5 wel iets te weinig maar dat is haar revalidatie absoluut ten goede gekomen. Inmiddels weegt ze 27,5kg en dat is een mooi gewicht, zeker voor haar gewrichten. Ik vind het dus echt een aanrader om de hond zo schraal mogelijk te hebben/houden.

Maar echt waar, als ik zie hoe Joy nu loopt, welke afstanden ze weer aan kan, hoe vrolijk ze is, dan is het me alle ellende meer dan waard geweest.
Stijfheid heeft ze geen last meer van en de pijnstillers zijn inmiddels over de datum .

Moon schreef:Fijn voor je Rami dat er wat ervaringsverhalen zijn! Als het de TTA methode wordt, heb ik dan goed begrepen dat je dan doorgestuurd wordt naar de belgische collega? Het lijkt me idd wel een heel groot voordeel als de revalidatie-periode zo kort mogelijk duurt.... Weet zelf wat het is om je energieke hond zolang rustig te moeten houden .

Ja, al die ervaringen zijn zeker fijn om te horen!
De Belgische collega van Crama opereert twee dagen in de week in de praktijk in Crama.

En ja dat rustig houden... Ik kan me voorstellen dat dat niet meevalt. Jij zult idd ook wel eens je hart vasthouden.
Ik zit nu al te bedenken hoe ik dat moet doen met Silka. Bill en zij spelen altijd graag samen. Ik heb wel het idee dat ze de laatste tijd wat voorzichtiger is, maar ik probeer haar af en toe ook een beetje af te leiden zodat ze met mij speelt!

Moon schreef:Spannende tijden..... heel veel sterkte weer!!

En bedankt weer!

Femmel schreef:Rami, zelfs als Joy (10 jaar) nu weer een kruisband zou scheuren zou ik haar absoluut weer laten opereren! Mijn keuze zou vallen op een TTA welke ook in Dordrecht (http://www.dapdrechtstreek.nl/chirurgie.html en dan "kruisbandoperatie" aanklikken) uitgevoerd wordt.

Het klopt dat de revalidatie erg zwaar was, 1e week alleen maar plassen/poepen aan de overkant van de weg. We droegen haar daar naar toe omdat het een redelijk drukke weg is. En daarna 4x 5 minuten lopen en dat elke week met 5 minuten per wandeling uitbouwen. Bedenk dan dat ze na 6 weken op 4x 25 minuten zitten, wat natuurlijk al een behoorlijke wandeling is in totaal. De 1e week was ze nog wel wat down en had ze ook niet zo'n behoefte aan beweging, maar met het verdwijnen van de pijn kreeg ze steeds meer energie. Ze stond geregeld te stuiteren als ik thuis kwam van mijn werk :N: , niet goed voor mijn hart!

De knie is bij Joy erg lang zwak gebleven, ze klapte er nog geregeld doorheen waarna ze helemaal door haar hoefjes zakte van de pijn . Ik had elke keer de schrik van mijn leven en dacht telkens weer dat de kunstband gescheurd was (mijn straf voor het laten opereren door een DA ). Dit gebeurde tot 7 maanden na de operatie geregeld en in het eerste jaar na haar operatie heeft ze geregeld een anaboleninjectie gehad. Vorig jaar mei heeft ze de laatste anabolenspuit gehad en tot nu toe is het niet meer nodig geweest.

Ze krijgt wel dagelijks Sasha's Blend (glucosamine en chondoitine) tegen de artroseklachten wat in onze ogen erg goed werkt.

Zoals ik al eerder schreef had Joy al een aantal weken behoorlijk klachten waardoor ze maar weinig kon/wilde bewegen. Dit was te merken in haar gewicht, op het moment van de operatie woog ze 33kg. Na de operatie is ze direkt op dieet gegaan en uiteindelijk woog ze 26,5 wel iets te weinig maar dat is haar revalidatie absoluut ten goede gekomen. Inmiddels weegt ze 27,5kg en dat is een mooi gewicht, zeker voor haar gewrichten. Ik vind het dus echt een aanrader om de hond zo schraal mogelijk te hebben/houden.

Maar echt waar, als ik zie hoe Joy nu loopt, welke afstanden ze weer aan kan, hoe vrolijk ze is, dan is het me alle ellende meer dan waard geweest.
Stijfheid heeft ze geen last meer van en de pijnstillers zijn inmiddels over de datum .

Nou, wat geweldig zeg voor Joy en voor jullie! Ik hoop dat het met Bill ook zo goed zal gaan uitpakken. En als het eindresultaat echt zo goed is, dan 'overleven' we die revalidatie ook wel.
Aankomen door minder bewegen dat is ook iets waar ik rekening mee moet houden dus... Het zo schraal mogelijk houden gaat nu goed (hoewel er nog steeds wel wat van af mag) maar als hij idd helemaal niet of nauwelijks beweegt zal ik 'm nog wat minder moeten geven...

Nogmaals dank voor je verhaal!

Edit: En ook bedankt voor het linkje. Dat is idd de techniek die de collega van Crama ook toepast.

Rami schreef:omdat de prognose toch heel goed is bij dit soort operaties en omdat Bill's artrose niet al te ernstig is (volgens de orthopeed 'passend' bij een hond van zijn leeftijd/formaat) heb ik wel het idee dat het de 'moeite waard' is. Nou ja, dat klinkt dus heel stom (schreef ik al eerder) maar ik bedoel dus dat de kans heel groot is dat hij weer de 'ouwe' Billy wordt.

Hij is toch pas 8?
Dan is het zeker de moeite waard om hem te laten opereren!
Dan kan hij nog jaren op een fatsoenlijke manier mee

Alleen even die rottige revalidatieperiode doorkomen.......

Heel veel sterkte met het nemen van je beslissing

tekkel schreef:
Hij is toch pas 8?
Dan is het zeker de moeite waard om hem te laten opereren!
Dan kan hij nog jaren op een fatsoenlijke manier mee

Ja, hij is of iets jonger of iets ouder dan 8 jaar. Toen wij hem kregen wist men ook niet precies hoe oud hij was maar hij werd toen op ongeveer 1 jaar geschat. En hij wordt op zijn minste 15 dus...

tekkel schreef: Alleen even die rottige revalidatieperiode doorkomen.......
Heel veel sterkte met het nemen van je beslissing

Dat revalideren lijkt me wel afzien, ja. Het is zo rot om je hond in slechte doen te zien.
En dankjewel voor je sterkte wensen. Ik geloof dat we er uit zijn. De Duitse dierenarts die goudaccupuntctuur 'doet', opereert ook knieën, maar zij staan weer achter een andere methode (TPLO). Op zich spreekt de combinatie van deze operatie samen met goudaccupuntctuur me wel aan maar maar hij (en ik) vinden het terugrijden naar Nederland met een hond die een narcose heeft gehad niet echt een goed plan. En ook de nacontroles kunnen daar dan niet zo makkelijk gedaan worden.
Hij raadde me min of meer aan omde TTA-operatie te doen in Nederland. Hij had er in ieder geval ook alleen maar goede verhalen over gehoord.

Nou, aanstaande woensdag gaat Bill onder het mes. We hebben gekozen voor de TTA-operatie.

Billy is nog nooit geopereerd en ik knijp 'm behoorlijk...
Vind het wel heel fijn dat ik overal bij mag blijven, bij het onder narcose brengen, bij het wakker worden.
En de operatie zelf is te volgen via een raam. Ik weet alleen niet of ik dat 'durf'. Kan er normaal heel goed tegen maar omdat het nu om mijn eigen Bill gaat...

Rami schreef:Nou, aanstaande woensdag gaat Bill onder het mes. We hebben gekozen voor de TTA-operatie.

Billy is nog nooit geopereerd en ik knijp 'm behoorlijk...
Vind het wel heel fijn dat ik overal bij mag blijven, bij het onder narcose brengen, bij het wakker worden.
En de operatie zelf is te volgen via een raam. Ik weet alleen niet of ik dat 'durf'. Kan er normaal heel goed tegen maar omdat het nu om mijn eigen Bill gaat...

Spannend!
Misschien helpt het wel als je kunt kijken tijdens de operatie
Ergens op een stoeltje je vingers afkluiven van de spanning is ook niet alles

Heel veel sterkte. Zoals je wellicht weet heeft Huts vorig jaar ook een knie operatie ondergaan. Ze was bijna 8 en dat is voor een BM wel aardig op leeftijd. Ik zat te twijfelen tussen de tplo en de op met de kunstkruisbanden. Ik ben voor het laatste gegaan, mede omdat de op veel minder zwaar was en het een relatief rustige hond is. De miniscus was vrijwel helemaal kapot en is voor het grootste gedeelte verwijderd. Ze heeft een kunst band en een eigen band ter versterking gekregen. Alles is ons 1000 % meegevallen. Ze had ook vrij veel artrose en ze staat er nog steeds anders op dan met haar andere achterpoot maar ze heeft nergens meer last van.

Het is inderdaad heel anders wanneer het om 1 van je eigen dieren
gaat maar je kan altijd nog besluiten om er bij weg te lopen toch?
Als je maar bij het onder narcose brengen en het wakker worden bent.
Denk maar zo...volgende week woensdag is het ergste achter de rugen
vanaf dan gaat het alleen maar beter!
Heel veel sterkte woensdag!

Rami schreef:Nou, aanstaande woensdag gaat Bill onder het mes. We hebben gekozen voor de TTA-operatie.

Billy is nog nooit geopereerd en ik knijp 'm behoorlijk...
Vind het wel heel fijn dat ik overal bij mag blijven, bij het onder narcose brengen, bij het wakker worden.
En de operatie zelf is te volgen via een raam. Ik weet alleen niet of ik dat 'durf'. Kan er normaal heel goed tegen maar omdat het nu om mijn eigen Bill gaat...

Wat fijn dat het al zo snel kan! Hoef je maar twee dagen in de zenuwen te zitten! Ik kan me zo voorstellen hoe je er tegenop ziet .
Fijn hoor dat je overal bij kunt zijn; het onder narcose gaan en het wakker worden zijn het belangrijkste. Tijdens de operatie kun je toch zien of je er tegen kunt of niet; ga je toch een ommetje maken .
Nu nog 'even' door die twee dagen heen! Sterkte hoor!

ranetje schreef: Spannend!
Misschien helpt het wel als je kunt kijken tijdens de operatie
Ergens op een stoeltje je vingers afkluiven van de spanning is ook niet alles

Dat is zeker waar. Misschien dat ik gewoon af en toe even een blik door die ruit werp...

Hutsje schreef:Heel veel sterkte. Zoals je wellicht weet heeft Huts vorig jaar ook een knie operatie ondergaan. Ze was bijna 8 en dat is voor een BM wel aardig op leeftijd. Ik zat te twijfelen tussen de tplo en de op met de kunstkruisbanden. Ik ben voor het laatste gegaan, mede omdat de op veel minder zwaar was en het een relatief rustige hond is. De miniscus was vrijwel helemaal kapot en is voor het grootste gedeelte verwijderd. Ze heeft een kunst band en een eigen band ter versterking gekregen. Alles is ons 1000 % meegevallen. Ze had ook vrij veel artrose en ze staat er nog steeds anders op dan met haar andere achterpoot maar ze heeft nergens meer last van.

Dankjewel! En ja, ik kan het me nog herinneren van Huts. Fijn dat bij haar de kunstkruisband-operatie zo goed heeft uitgepakt.
Goed om idd te kijken in welke mate een hond actief of juist rustig is.
Omdat Bill een actieve hond is hebben wij gekozen voor de TTA. Er schijnen zelfs sporthonden te zijn die weer volledig meedraaien na zo'n operatie.

donna schreef:Het is inderdaad heel anders wanneer het om 1 van je eigen dieren
gaat maar je kan altijd nog besluiten om er bij weg te lopen toch?
Als je maar bij het onder narcose brengen en het wakker worden bent.
Denk maar zo...volgende week woensdag is het ergste achter de rugen
vanaf dan gaat het alleen maar beter!
Heel veel sterkte woensdag!

Ja, was het maar een week verder, dan hadden we idd het zwaarste achter de rug!
Maar je hebt gelijk hoor, ik blijf er gewoon bij. Ik kan altijd nog met mijn rug naar die ruit gaan zitten.

Moon schreef: Wat fijn dat het al zo snel kan! Hoef je maar twee dagen in de zenuwen te zitten! Ik kan me zo voorstellen hoe je er tegenop ziet .
Fijn hoor dat je overal bij kunt zijn; het onder narcose gaan en het wakker worden zijn het belangrijkste. Tijdens de operatie kun je toch zien of je er tegen kunt of niet; ga je toch een ommetje maken .
Nu nog 'even' door die twee dagen heen! Sterkte hoor!

Ja, snel hè? Ben ik ook erg blij mee.
Een ommetje maken zou inderdaad ook nog kunnen maar ik heb me voorgenomen heel dapper te zijn en te kijken of ik het 'trek'. (Mijn vriend niet hoor, die vind 't infuus aanbrengen al eng!)
Enne... dankjewel weer!

Inge O schreef:we duimen, rami .

Kijk, daar zijn de magische duimen weer!
Bedankt Inge!

Sterkte woensdag.
Heb net pas het hele verhaal gelezen, hoop dat het een goede keus is.

Wij hebben een ervarig zonder operatie.
Onze Stafford was 11½ jaar en had haar voorste kruisband gescheurd of afgescheurd, was moeilijk te voelen, wel was er veel ruimte n bij elke stap een klikje.
Door de Kerst en oud en nieuw zaten er veel weken tussen het ongelukje en het bezoek aan de specialist, we hebben onze Staffy absolute rust gegeven(was heel moeilijk) en ze ging daarna haar achterpoot steeds meer gebruiken.
Door artrose en haar leeftijd besloten om niet te opereren, ze kreeg Rimadyl en 4 weken lang kleine wandelingen maken vele malen per dag.
Na die 4 weken de wandelingen uitbreiden naar 15 - 20 minuten elke dag.
Dat ging ook wonder boven wonder goed en uiteindelijk gestopt met Rimadyl en nu nog loopt ze bijna dagelijk 20 minuten en het gaat nog steeds goed.

ellyenrob schreef:Sterkte woensdag.
Heb net pas het hele verhaal gelezen, hoop dat het een goede keus is.

Wij hebben een ervarig zonder operatie.
Onze Stafford was 11½ jaar en had haar voorste kruisband gescheurd of afgescheurd, was moeilijk te voelen, wel was er veel ruimte n bij elke stap een klikje.
Door de Kerst en oud en nieuw zaten er veel weken tussen het ongelukje en het bezoek aan de specialist, we hebben onze Staffy absolute rust gegeven(was heel moeilijk) en ze ging daarna haar achterpoot steeds meer gebruiken.
Door artrose en haar leeftijd besloten om niet te opereren, ze kreeg Rimadyl en 4 weken lang kleine wandelingen maken vele malen per dag.
Na die 4 weken de wandelingen uitbreiden naar 15 - 20 minuten elke dag.
Dat ging ook wonder boven wonder goed en uiteindelijk gestopt met Rimadyl en nu nog loopt ze bijna dagelijk 20 minuten en het gaat nog steeds goed.

Dankjewel! Ik denk - hoop - dat we wel de goede keus hebben gemaakt. Op basis van Billy's leeftijd, verdere gezondheid, mate van activiteit en de goede resultaten die er te verwachten zijn van deze operatie, hebben we deze keuze gemaakt.
Maar ik kan me ook voorstellen dat je bij een oudere hond met artrose niet (of niet meteen) overgaat tot opereren van een knie maar het idd probeert met rust en pijnstillers.
Fijn dat het met jullie Stafford goed gaat, ook zonder pijnstillers!

Zo...woensdag...da's al snel..!
Heel veel sterkte alvast en ik duim vanzelfsprekend volop mee..

sterkte woensdag

Sterkte morgen (jaja, het is al na middernacht!)!

Ik duim dat het meevalt en dat hij weer snel zijn ouwe zelf is

Annelies schreef:Zo...woensdag...da's al snel..!
Heel veel sterkte alvast en ik duim vanzelfsprekend volop mee..

Ja, heul snel!
Dankjewel! (Nog meer magische duimen! )

jip007 schreef:sterkte woensdag

Bedankt, Jip!

tekkel schreef:Sterkte morgen (jaja, het is al na middernacht!)!

Ik duim dat het meevalt en dat hij weer snel zijn ouwe zelf is

Ha, ja morgen al! :N:
En bedankt hoor! (Mies ook al weer meer haar ouwe zelf?)

Heel veel sterkte morgen!

sirene schreef:Heel veel sterkte morgen!

Dankjewel, Sonja!

Inge O schreef: bij een botoperatie kan het er soms nogal ruw aan toe gaan - zeg ik uiteraard niet om je af te schrikken, maar juist opdat je een beetje voorbereid bent dat dat normaal is .

Ben alleen maar heel blij dat je dat zegt, Inge.

Ik keek zojuist nog even naar onderstaand plaatje waar de nieuwe 'onderdelen' (niet alle drie hoor, eentje maar ) voor Bill's knie op staan, en kan me dat ruwe ineens goed voorstellen...



Boren, zagen, hameren? :N:
Nou, ik denk dat ik dat ommetje misschien toch maar moet maken...

Rami schreef: Ik keek zojuist nog even naar onderstaand plaatje waar de nieuwe 'onderdelen' (niet alle drie hoor, eentje maar ) voor Bill's knie op staan, en kan me dat ruwe ineens goed voorstellen...



Boren, zagen, hameren? :N:
Nou, ik denk dat ik dat ommetje misschien toch maar moet maken...

:N: :N: Nou ik ben benieuwd of je het hijst