Het HondenForum

We duimen gewoon verder

Nanna schreef:Een nieuwe lente, een nieuw begin.
Ook voor Dante

Nou, ik hoop het van harte, dat het tij nu een keertje keert! (en ik leer om me niet zo ontzettende zorgen te maken :N:)

Spannend Marijke!!! Ik duim dat vanaf nu alles steeds beter zal gaan

Fijn, ik ga duimen dat het allemaal goed verloopt. Sterkte!!!!!

Bedankt allemaal voor het duimen; ik ben het ook druk aan het doen .
Gisterenavond weer bij het uitlaten; ziet hij in de verte een hond, MOET daar persé naar toe (zou wel eens een loops teefje kúnnen zijn ). Zet zich dan echt schrap met zijn achterpoten :N: . Dat vind ik dan zo griezelig, verwacht elk moment een soort páng te horen, net als bij een pianosnaar :N: (zo'n vaart zal het allemaal wel niet lopen, maar toch..). Ik heb mijn arm om zijn nek gelegd om hem tegen te houden en ben demonstratief de andere kant opgegaan.. Ieder voor- en najaar is er een periode dat er meerdere teefjes hier in de buurt tegelijk loops zijn en dan hoor je alle reu-eigenaren klagen , maar het komt nu wel heel rot uit.. Ik hoop echt dat de rust weer snel weerkeert .

Moon schreef:Zet zich dan echt schrap met zijn achterpoten :N: . Dat vind ik dan zo griezelig, verwacht elk moment een soort páng te horen, net als bij een pianosnaar :N: (zo'n vaart zal het allemaal wel niet lopen, maar toch..). Ik heb mijn arm om zijn nek gelegd om hem tegen te houden en ben demonstratief de andere kant opgegaan..

Onze Joy heeft anderhalf jaar geleden een nieuwe kruisband gekregen en ook ik ken deze angst. Was met name net na de operatie erg bang dat het alsnog fout zou gaan. Ze had al erg lang geen fatsoenlijke wandeling gehad en mijn, normaal gesproken rustige hond, leek wel een stuiterbal! In dit soort situaties moest ze van mij altijd gaan zitten en dat werkte goed. Zodra ze even de interesse verloor maakte ik daar gebruik van en liep een andere kant op.

Gelukkig mag de spalk nu afblijven, dan krijgt de huid een beetje rust.

Ik weet wat je bedoelt met het gevoel, dat je op elk moment 'pang' kunt horen Ik heb met Cis doodsangsten uitgestaan toen ze na de periode van 'rust' weer echt moest gaan lopen. Ze moest aan de lijn lopen en ik maar tegen die kont aankijken................. Ik was bij elke wandeling bang dat de er iets zou gebeuren. Ik kan mij je angst heel goed voorstellen, maar ze hebben mij verteld dat een hond niet zo snel mis gaat hoor. Misschien stelt dat je een beetje gerust.

Het is jammer dat je niet hier woont. Er zijn hier plekjes waar geen andere honden komen, dus ook geen loopse teven. Ik loop daar namelijk ook.

Wat fijn zeg, Dante zonder spallk! Geneest het hieltje al meteen?

Ik kan me je zorgen voor het 'stuiteren' wel voorstellen. Misschien proberen wat minder druk bezochte honden-plekken te zoeken? (Maar ja, teefjes lopen natuurlijk ook over straat dus Dante zal de luchtjes toch wel ruiken...).

Hier wordt in ieder geval ook nog steeeds geduimd voor verder herstel!

Rami schreef:Wat fijn zeg, Dante zonder spallk! Geneest het hieltje al meteen?

Ik kan me je zorgen voor het 'stuiteren' wel voorstellen. Misschien proberen wat minder druk bezochte honden-plekken te zoeken? (Maar ja, teefjes lopen natuurlijk ook over straat dus Dante zal de luchtjes toch wel ruiken...).

Hier wordt in ieder geval ook nog steeeds geduimd voor verder herstel!

Nou ik vind het eigenlijk niet zo fijn, zonder spalk . Veel veiliger als hij hem nog een tijdje had kunnen dragen.. Moet nu veel voorzichtiger zijn. Maar wel fijn dat hij zo goed loopt!

Ik woon aan een vijver waar heel veel honden worden uitgelaten, zodra we de deur uitkomen reukt hij al de overheerlijke geuren

Zijn hiel zag er de volgende dag al beter uit. Is nu haast weer normaal van kleur, alleen helemaal kaal

Ik ga vanmiddag een tuigje ophalen van Dante's beste vriend. Dit is een tuigje met een band over de borst (geen speciaal anti-trektuigje). Volgens het baasje helpt dit tegen trekken. Mag hem even uitproberen, ben benieuwd of het helpt..

Bedankt weer voor de duimpjes

Hoe is het trouwens met Billy?

Femmel schreef:

Moon schreef:Zet zich dan echt schrap met zijn achterpoten :N: . Dat vind ik dan zo griezelig, verwacht elk moment een soort páng te horen, net als bij een pianosnaar :N: (zo'n vaart zal het allemaal wel niet lopen, maar toch..). Ik heb mijn arm om zijn nek gelegd om hem tegen te houden en ben demonstratief de andere kant opgegaan..

Onze Joy heeft anderhalf jaar geleden een nieuwe kruisband gekregen en ook ik ken deze angst. Was met name net na de operatie erg bang dat het alsnog fout zou gaan. Ze had al erg lang geen fatsoenlijke wandeling gehad en mijn, normaal gesproken rustige hond, leek wel een stuiterbal! In dit soort situaties moest ze van mij altijd gaan zitten en dat werkte goed. Zodra ze even de interesse verloor maakte ik daar gebruik van en liep een andere kant op.

Hm, zitten, kan ik ook eens proberen. Als ik tenminste tot die 'verliefde' kop doordring . Bedankt voor de tip

Ciske schreef:Gelukkig mag de spalk nu afblijven, dan krijgt de huid een beetje rust.

Ik weet wat je bedoelt met het gevoel, dat je op elk moment 'pang' kunt horen Ik heb met Cis doodsangsten uitgestaan toen ze na de periode van 'rust' weer echt moest gaan lopen. Ze moest aan de lijn lopen en ik maar tegen die kont aankijken................. Ik was bij elke wandeling bang dat de er iets zou gebeuren. Ik kan mij je angst heel goed voorstellen, maar ze hebben mij verteld dat een hond niet zo snel mis gaat hoor. Misschien stelt dat je een beetje gerust.

Het is jammer dat je niet hier woont. Er zijn hier plekjes waar geen andere honden komen, dus ook geen loopse teven. Ik loop daar namelijk ook.

De arts waarschuwde me nogal om voorzichtig te zijn, dat is ook de reden van het binnenkort los laten lopen, om de 'gekte' er een beetje af te halen..
Hij gaf aan dat het met zo'n soort hond (passievolle jachthond) wel moeilijk zou worden om alles fatsoenlijk te laten genezen. Hij heeft ook zijn rug nog natuurlijk . Daarom geeft het de burger moed dat het lopen en opstaan zo goed gaat
Als ik iets verder kan lopen weet ik wel heel rustige plekjes gelukkig. En als het niet zo hard meer waait, neem ik de fietskar weer. Maar dat zie ik met deze wind even niet zitten :N:

Moon schreef: Nou ik vind het eigenlijk niet zo fijn, zonder spalk . Veel veiliger als hij hem nog een tijdje had kunnen dragen.. Moet nu veel voorzichtiger zijn. Maar wel fijn dat hij zo goed loopt!

Ik woon aan een vijver waar heel veel honden worden uitgelaten, zodra we de deur uitkomen reukt hij al de overheerlijke geuren

Zijn hiel zag er de volgende dag al beter uit. Is nu haast weer normaal van kleur, alleen helemaal kaal

Ik ga vanmiddag een tuigje ophalen van Dante's beste vriend. Dit is een tuigje met een band over de borst (geen speciaal anti-trektuigje). Volgens het baasje helpt dit tegen trekken. Mag hem even uitproberen, ben benieuwd of het helpt..

Bedankt weer voor de duimpjes

Hoe is het trouwens met Billy?

Fijn dat Dante goed genoeg loopt dat het ook zonder spalk kan (dat bedoelde ik eigenlijk te zeggen! ).
En mooi dat zijn hiel niet meer zo rood is, je moet er toch niet aan denken dat het zou kunnen gaan ontsteken...

Zo'n tuig zou zeker kunnen helpen, tenminste, ik kan me voorstellen dat hij met meer tegendruk op zijn borst, minder kracht zet met zijn 'achterhand'.

En wat aardig dat je naar Billy vraagt!
Het ging een tijd heel goed maar de laatste dagen toch weer wat start-stijfheid en ook weer wat manken rechts achter. Ik hoop niet dat het komt door 'gewenning' aan de medicatie en we nu al moeten gaan verhogen. Ik (en ook de dierenarts) was juist zo blij met deze lage dosering.
Maar goed, hij heeft vorige week ook wel een beetje 'lopen stuiteren', ook een kwestie van voorjaar in zijn kop...

Wat wel goed gaat, is zijn gewicht. Hij weegt nu 35 kilo, zonder dat 'ie echt op een 'nood-rantsoen' staat. Komt met name door het beter - dus langer - lopen.

Rami schreef:

Moon schreef: Nou ik vind het eigenlijk niet zo fijn, zonder spalk . Veel veiliger als hij hem nog een tijdje had kunnen dragen.. Moet nu veel voorzichtiger zijn. Maar wel fijn dat hij zo goed loopt!

Ik woon aan een vijver waar heel veel honden worden uitgelaten, zodra we de deur uitkomen reukt hij al de overheerlijke geuren

Zijn hiel zag er de volgende dag al beter uit. Is nu haast weer normaal van kleur, alleen helemaal kaal

Ik ga vanmiddag een tuigje ophalen van Dante's beste vriend. Dit is een tuigje met een band over de borst (geen speciaal anti-trektuigje). Volgens het baasje helpt dit tegen trekken. Mag hem even uitproberen, ben benieuwd of het helpt..

Bedankt weer voor de duimpjes

Hoe is het trouwens met Billy?

Fijn dat Dante goed genoeg loopt dat het ook zonder spalk kan (dat bedoelde ik eigenlijk te zeggen! ).
En mooi dat zijn hiel niet meer zo rood is, je moet er toch niet aan denken dat het zou kunnen gaan ontsteken...

Zo'n tuig zou zeker kunnen helpen, tenminste, ik kan me voorstellen dat hij met meer tegendruk op zijn borst, minder kracht zet met zijn 'achterhand'.

En wat aardig dat je naar Billy vraagt!
Het ging een tijd heel goed maar de laatste dagen toch weer wat start-stijfheid en ook weer wat manken rechts achter. Ik hoop niet dat het komt door 'gewenning' aan de medicatie en we nu al moeten gaan verhogen. Ik (en ook de dierenarts) was juist zo blij met deze lage dosering.
Maar goed, hij heeft vorige week ook wel een beetje 'lopen stuiteren', ook een kwestie van voorjaar in zijn kop...

Wat wel goed gaat, is zijn gewicht. Hij weegt nu 35 kilo, zonder dat 'ie echt op een 'nood-rantsoen' staat. Komt met name door het beter - dus langer - lopen.

Bah, wat jammer dat hij weer mankt! Hopelijk van het 'stuiteren' en misschien tijdelijk? Dat het niet nodig is om de medicatie te verhogen (of tijdelijk verhogen?).
Mooi van dat gewicht . Het lijkt me ook afschuwelijk om een hond die je toch al af moet remmen wb. beweging (de lollige spelletjes en zo) ook nog eens honger moet laten lijden.... Dus houwen zo

Hier nog zo'n voorbeeld. Ik heb ook een stuiterende hond die het voor elkaar kreeg om 3 jaar geleden zijn voorpoot te breken met zijn gekdoenerij. In totaal 5 spalken heeft ie gehad en na 3 dagen weer gebroken
Hij kreeg het gewoon niet voor elkaar (en ik ook niet) om met gebroken en gespalkte poot normaal te lopen.....

de poot is weer redelijk genezen maar nooit 100% terwijl ik toch echt mijn best heb gedaan om hem rustig te houden. Gevolg is dat ik steeds weer bang ben dat het weer mis gaat als ik hem over de velden zie razen. Wat ook wel eens gebeurt en dan hinkt ie weer 2 dagen en daarna begint het spelletje weer van voren af aan.....niks aan te redden aan dat beest

marx-7 schreef:Hier nog zo'n voorbeeld. Ik heb ook een stuiterende hond die het voor elkaar kreeg om 3 jaar geleden zijn voorpoot te breken met zijn gekdoenerij. In totaal 5 spalken heeft ie gehad en na 3 dagen weer gebroken
Hij kreeg het gewoon niet voor elkaar (en ik ook niet) om met gebroken en gespalkte poot normaal te lopen.....

de poot is weer redelijk genezen maar nooit 100% terwijl ik toch echt mijn best heb gedaan om hem rustig te houden. Gevolg is dat ik steeds weer bang ben dat het weer mis gaat als ik hem over de velden zie razen. Wat ook wel eens gebeurt en dan hinkt ie weer 2 dagen en daarna begint het spelletje weer van voren af aan.....niks aan te redden aan dat beest

Wat een verhaal :N:
Gaat dat ook om een jachthond?