Het HondenForum

Misschien hebben we gewoon een andere mening. Mijn poedel is absoluut niet dominant, maar wordt ook nooit bereden.

fes/lou schreef:Misschien hebben we gewoon een andere mening. Mijn poedel is absoluut niet dominant, maar wordt ook nooit bereden.

waar zeg ik daar dan wat over?

bouvierpoedel schreef: Mag je mij uitleggen hoe een gecastreerde reu loops kan ruiken. Net zoiets als beweren dat een gecastreerde teef sperma kan spuiten.

Neutraal, ze ruiken neutraal blijkbaar (of in elk geval niet naar een hond met ballen)... & dat is voor vele hitsige reuen voldoende om een feestje te bouwen

DeDiana schreef:Even een vraag over dat rijden op castraten (nu we toch al enigszins off topic zijn ): ik heb dat ook meegemaakt met sommige opvanghonden, maar met andere weer helemaal niet. Het viel mij op dat het wel gebeurde bij de reuen die jong gecastreerd waren (jonger dan ca. 10 maanden), maar niet bij de reuen die gecastreerd waren op een meer volwassen leeftijd (2 jaar, 2,5 jaar en 3 jaar). Heeft dat ermee te maken dat zo'n jonge hond zich dan nooit tot volwassen reu ontwikkelt qua lichaam en gedrag? Of is mijn ervaring toeval en gebeurt het net zo vaak bij reuen die later gecastreerd worden?

Al een tijd lang vraag ik me het omgekeerde af, dus idd of de leeftijd van castratie ermee te maken heeft, dat castraten bereden worden maar dan juist de reuen die op oudere leeftijd gecastreerd zijn.
Rakker was bijna vijf toen hij gecastreerd is en met name de eerste twee jaar vonden andere reuen hem heel lekker ruiken. Dat is nu een heel stuk minder.

Ook vraag ik me af of die rijende reuen dat ook constant op teven doen?

Safari schreef:

DeDiana schreef:Even een vraag over dat rijden op castraten (nu we toch al enigszins off topic zijn ): ik heb dat ook meegemaakt met sommige opvanghonden, maar met andere weer helemaal niet. Het viel mij op dat het wel gebeurde bij de reuen die jong gecastreerd waren (jonger dan ca. 10 maanden), maar niet bij de reuen die gecastreerd waren op een meer volwassen leeftijd (2 jaar, 2,5 jaar en 3 jaar). Heeft dat ermee te maken dat zo'n jonge hond zich dan nooit tot volwassen reu ontwikkelt qua lichaam en gedrag? Of is mijn ervaring toeval en gebeurt het net zo vaak bij reuen die later gecastreerd worden?

Al een tijd lang vraag ik me het omgekeerde af, dus idd of de leeftijd van castratie ermee te maken heeft, dat castraten bereden worden maar dan juist de reuen die op oudere leeftijd gecastreerd zijn.
Rakker was bijna vijf toen hij gecastreerd is en met name de eerste twee jaar vonden andere reuen hem heel lekker ruiken. Dat is nu een heel stuk minder.

Ook vraag ik me af of die rijende reuen dat ook constant op teven doen?

Haha, grappig, jouw ervaring is dus precies omgekeerd. Waarschijnlijk heeft het ook te maken met het nog niet zo zelfverzekerde karakter van de jonge reuen die ik heb opgevangen.
Wat betreft dat rijgedrag: ik had bijvoorbeeld met Boy (jong en gecastreerd) meer last van reuen die op hem wilden rijden dan op een loopse Mila die ernaast liep

Mijn ervaring is dat Ben sowieso nooit op teven of intacte reuen rijdt.
Borus werd bereden door honden die ik ook normaal alleen tegenkom met Apple, nog nooit is er eentje bovenop gedoken. Bewijst niks, maar is wel mijn ervaring met castraten

Overigens is de loopse teef die aanleiding was voor dit topic er weer mee klaar

Het loopt weer stukken relaxter

Nou, alles gelezen hebbende en tegen elkaar op- en afwegende... het kan altijd nog. Chemische castratie eventueel, en dan heb ik er toch mijn twijfels bij in hoeverre zoiets krachtig genoeg is in relatie tot Otto's uitgesproken karakter, de combi plaat-voor-z'n-kop-bulldog en enthousiaste maltezer. Kan ik uitproberen, maar de vraag is of het allemaal tegen elkaar opweegt, ook in relatie tot de momenten waarop ik denk 'Oh, jongens, nu even niet.' Het zijn maar korte periodes. Vacht/gewicht vind ik het probleem niet, dus dat streep ik weg.

De mannen in dit topic hoeven zich dus niet meer plaatsvervangend in hun kruis getast te voelen

De afgelopen dagen heb ik ook gekeken naar hoe dat overige trekgedrag [zonder loopse teef dus] gaat. Otto wil het liefste altijd nog een eindje verder om. Ook na drie uur wandelen.
Voorbeeld: gaan we naar de sigarenboer. Soms is dat een korter wandelingetje omdat ik daarna ook weer aan het werk moet. Dan loop ik een net iets andere route weer terug, want heen en weer vindt Otto helemaal niks, terwijl Jet (en Saar ook) dat wel prima vinden. Otto weet dat voorbij de sigarenboer nog een route verder door het dorp ligt, dus als we weer naar buiten lopen, wil hij standaard die richting op en hangt dan, op het moment dat we de deur weer uitlopen, met zijn volle gewicht plus extra trekkracht (en da's echt veul!) in zijn halsband naar rechtsom het hoekje om om die kant op te gaan.

Ik neem hem dan kort, nog voor we naar buiten stappen en blijf buiten staan tot hij ontspant. Heb ik minder tijd, dan is het 'Otto, overkant' en dan lopen we weer richting huis is dan is het ook prima. Heb ik meer tijd, dan laat ik na ontspanning de flex los en gaat hij lekker snuffelend die kant van die langere route op.

Op sommige andere vaste punten doet hij iets soortgelijks: Het bospad af, soms wil ik linksaf een woonwijk in, hij wil rechtdoor verder het bos in. Hop, met zijn volle gewicht in de flex, rechtdoor. Nog voor het pad naar links komt, anticipeer ik daar al op door de flex kort te nemen en met een 'Nee, we gaan deze kant' hem naar links mee te trekken.

Ander punt, na een boswandeling: hij wil rechtdoor want daar woont het boomertje van mijn vader. Ik wil rechtsaf. Elke keer als we daar lopen en dan naar mijn vader, nee, die moet ook gewoon werken. Heb ik hem eenmaal mee, dan is het prima. Soms gaat hij wat tijdrekken.

Dit trekgedrag is dus voor mij zeker geen reden om te laten castreren. Dit is een kwestie van begeleiden - ik ben niet standaard van de snoepjes, maar neem ze toch maar weer mee nu die loopse teef weer uit beeld is. Op één punt blijft hij staan wachten en dan zeg ik: we gaan rechtdoor en dan loopt hij netjes mee rechtdoor. Rechtdoor heb ik er aardig in zitten nu. Dat meer begeleiden doe ik de laatste weken al wel intensiever als ik met hem alleen loop. Met twee, en zeker met drie honden, is dat nog wel eens lastig en dat is dus ook mijn ergernis, mijn last, mijn 'jongens, alsjeblieft' tijdens de vaste ochtend- en avondrondjes en dan zit er een loopse teef op die route.

Maar die vaste punten waarop hij linksaf wil en ik rechtsaf. Overigens heb ik vandaag zelf zo'n punt gecreëerd waarop hij vermoed ik de volgende keer rechtsaf wil en ik rechtdoor. We zagen een allerschattigst boomertje ergens in een tuin en nou vooruit dan, even kijken, dat vindt hij gewoon leuk. Een ontzettend leuk hondje, het klikte, Otto heeft daar ergens aan de rand van het kanaal nog een dooie kikker opgevreten, maar na een praatje met de eigenares en veel gesnuffel door de omheining heen weer verder lopen... Nee, we gaan nu deze kant weer op, nu zijn we klaar. Volgende keer weer. Enfin, dat schat ik in, wordt de komende tijd ook zo'n punt van 'jamaar daar zit een leuk hondje' en 'jamaar ze is er nu niet dus kom maar mee'. Heb ik zelf gedaan.

Van pup af aan ben ik altijd bezig geweest met het commando wachten bij het oversteken. Op een paar routes moeten we een redelijk drukke weg oversteken. Dus vaak wachten. Dus zeg ik: Otto wachten. Is er een auto voorbij, tijdens het voorbijrijden wil hij al over. Daar is immers het bos vol met lekkere geurtjes! Dit is al zo lang ik hem heb, van pup af aan. Dit schrijf ik erbij omdat ik denk dat er gewoon veel in de aard van het beestje zit. Loslopen is bij Otto dan ook uit den boze. Ik had hem echt al honderden keren in platgereden toestand terug kunnen krijgen Door ditzelfde enthousiasme is zijn zusje platgereden toen ze een jaar oud was toen ze losliep.

Kortom: how to handle? Ik denk dat ik er mijn best mee doe, kan nog iets beter dus ik ga weer met beloningssnoepjes werken. Nogmaals: dit is voor mij dus geen reden om (chemische) castratie te overwegen, dat zit hem puur in de onrust tijdens het lopen met z'n allen wanneer er een loopse teef is, misschien als jet loops is, maar Otto gaat vaak naar boven en jet blijft beneden. Inzichten zijn welkom.

Heavy schreef: En gezien zijn formaat zou ik zeggen als hij niet meewil optillen ?

Nou ben ik natuurlijk niet het baasje van Otto (maar ik ken hem wel) maar daar ging ik mooi niet mee rondsjouwen Otto is iets meer hond dan de foto doet vermoeden.

Safari schreef:

Heavy schreef: En gezien zijn formaat zou ik zeggen als hij niet meewil optillen ?

Nou ben ik natuurlijk niet het baasje van Otto (maar ik ken hem wel) maar daar ging ik mooi niet mee rondsjouwen Otto is iets meer hond dan de foto doet vermoeden.

Daar heeft Safari gelijk in

Otto weegt 14 kilo

[Sandra] schreef:

Safari schreef:

Heavy schreef: En gezien zijn formaat zou ik zeggen als hij niet meewil optillen ?

Nou ben ik natuurlijk niet het baasje van Otto (maar ik ken hem wel) maar daar ging ik mooi niet mee rondsjouwen Otto is iets meer hond dan de foto doet vermoeden.

Daar heeft Safari gelijk in

Otto weegt 14 kilo

Watje.
Koop je toch een leuke buggy voor hem.

bouvierpoedel schreef:

[Sandra] schreef:

Safari schreef:

Heavy schreef: En gezien zijn formaat zou ik zeggen als hij niet meewil optillen ?

Nou ben ik natuurlijk niet het baasje van Otto (maar ik ken hem wel) maar daar ging ik mooi niet mee rondsjouwen Otto is iets meer hond dan de foto doet vermoeden.

Daar heeft Safari gelijk in

Otto weegt 14 kilo

Watje.
Koop je toch een leuke buggy voor hem.

Als hij oud en bejaard is

Heavy schreef:

[Sandra] schreef: Otto weegt 14 kilo

dat zie ik er niet aan af

De meeste mensen niet Die denken dat ze een wit pluishondje aanhalen en dan >oef< als hij bij ze opspringt. Meestal geef ik wel een brul: Pas op, hij is loeisterk. Nou, dat klopt dan ook

Badu schreef:

bouvierpoedel schreef: Mag je mij uitleggen hoe een gecastreerde reu loops kan ruiken. Net zoiets als beweren dat een gecastreerde teef sperma kan spuiten.

Neutraal, ze ruiken neutraal blijkbaar (of in elk geval niet naar een hond met ballen)... & dat is voor vele hitsige reuen voldoende om een feestje te bouwen

Denk het niet. Ik heb reuen zien schuimbekken, horen kermen en piepen en helemaal door zien draaien op gecastreerde reuen. De reu van een vriend van mij kreeg letterlijk een totale fysieke reactie en was niet weg te slaan bij een gecastreerde Ridgeback. Hondje zelf was een kruising whippet/fox en zo had zelfs de eigenaar hem nog nooit gezien. De eigenaar van de gecastreerde RR zei dat dit vaak gebeurde met reuen. Ik denk echt niet dat die geur neutraal te noemen is. Bij neutrale geur zoals bij een pup of jonge hond reageren reuen echt niet alsof ze met een dekrijpe teef te maken hebben. Hoe het werkt weet ik niet, wel weet ik dat het zo kan werken bij sommige reuen.

De mannen kunnen gerust zijn? Kom zeg, ik denk dat er inhoudelijk meer gezegd is en dat dergelijke opmerkingen erg misplaatst en ook denigrerend zijn. Verder zal het me werkelijk een rotzorg zijn of je hem wel of niet castreert want het is mijn hond niet en je moet met hem doen waar je zin in hebt. Dus heb vooral niet de illusie dat het iets met mannelijkheid te maken heeft. Ik lees overigens dat we alleen met wat opvoedkundige zaken te maken hebben maar dat is geloof ik inmiddels ook wel duidelijk geworden gezien je besluit. Gebrek aan opvoeding castreer je niet weg en een gecastreerde hond is geen opgevoede hond. Trekken aan de riem heeft niets met ballen of geen ballen te maken. Er zijn ook genoeg teefjes die in de riem hangen. De best getrainde honden op deze wereld zijn nog altijd intact. Misschien iets om mee te nemen. Immers, goede trainers hoeven hun dieren niet te laten opereren om ze tot een makkelijker onderwerp te maken.

Maargoed, ik erger me inmiddels kapot aan je reacties omdat je mensen vraagt met je mee te denken en vervolgens een beetje bijdehand gaat lopen doen over mannen die zich geen zorgen meer hoeven maken omdat hij voorlopig zijn ballen mag houden. Castreer hem gewoon. Dat is toch waar dit op gaat uitdraaien en je hebt niemand verantwoording af te leggen hoor. Alleen je eigen hond. En als jij denkt dat je dit wil dan moet je hem vooral castreren. Ik en ik denk geen enkele man op dit forum zal daar ook maar 1 minuut van wakker liggen. Vandaar ook dat ik geen zin meer heb in deze topics eigenlijk. Soms probeer ik het maar het draait altijd op lezen wat je wil lezen uit en geloven wat je wil geloven. Advies is helemaal niet gevraagd. Bevestiging is wat er gevraagd wordt en als je die even niet krijgt komen er domme opmerkingen over mannelijkheid. Sta gewoon achter je besluit en castreer dat beest lekker. Succes en ik ben benieuwd wat de effecten er van zullen zijn. Misschien trekt hij wel niet meer omdat zijn piemeltje straks op de grond hangt onder zijn hangbuikje en lopen sowieso pijn doet.

Apple schreef:Het grootste nadeel aan een castraat vind ik dat het een doelwit word voor intacte reuen.
Hoe sociaal je eigen hond ook is, hij zal toch buiten vaak besprongen worden, dat is iets waar ik wel moe van zou worden.
Ik zou het dan ook meer zoeken in de opvoeding.
Overigens vind ik de gemiddelde hond ook niet leuker worden van samen wandelen, ik zou dus in hoeverre mogelijk, alleen met hem wandelen en oefenen op rust.

dat mag wel wat genuanceerder hoor. Mijn castraat wordt niet besprongen door andere reuen en mijn vorige werd dat ook niet. Het geldt dus echt niet voor alle castraten. Gek genoeg ik heb het zelfs nog nooit meegemaakt ook niet bij honden van familie of kennissen.

Cleva schreef:

toots schreef: er zijn dierenartsen die altijd castreren aanraden.

Wij van WC-eend adviseren WC-eend.

precies haha.
En we adviseren Royal canin en het liefst nog uit onze eigen praktijk.

Barney is gecastreerd door het asiel maar hij wordt niet besprongen. Door geen enkele hond. Hij straalt dat ook uit. Als honden netjes contact willen maken vind hij dat erg leuk maar als het lomp en onbenullig moet dan laat hij tekenen zien van Oprotten (lipje, verstijven en een eventuele snauw als dat niet werkt).
Romy is nu 11 en had ik eigenlijk nooit willen laten helpen. Maar ja, melklijsttumoren en vocht in de eileiders. Dus ik moest wel.

de hele discussie gelezen en al valt mij 1 ding op. jou hond(en) lopen aan een flex. als je ze nu eerst eens gewoon naast je leert lopen aan een gewone riem zodat zij hun PLAATS weten waar ze moeten lopen.
ik loop met 6 honden zonder getrek en allemaal keurig netjes naast me. ik heb nu 1 loopse teef in huis en 1 hele reu. hij moet het niet in zijn hoofd halen om haar te berijden.
ellen

Pas een topic geopend over chemische castratie en tsjonge jonge wat een heisa...... Er werd gezegd dat castratie als een "wondermiddel voor al uw problemen" is. Nou inmiddels is mijn 15 maanden oude Ridgeback chemisch gecastreerd, nu twee weken geleden. Van harte ging het niet bij mij want ik hou hem graag intact omdat hij een heel fijn karakter heeft.

Maar mijn hond hongerde zichzelf uit, niet af en toe een weekje niet of slecht eten maar inmiddels al zo'n 4 maanden. Hij werd zo mager dat de dierenarts (waar hij onder behandeling is) zei dat hij eigenlijk niet meer moest afvallen. In overleg met de dierenarts besloten tot o.a. chemische castratie (waar ik het best moeilijk mee had), maar nu na twee weken eet hij ineens weer anderhalve kilo vlees op een dag. Heeft weer echt trek in zijn eten en likt zijn bak schoon, dit heb ik maanden niet gezien. Ik had niet durven dromen dat het zo'n goed resultaat zou geven.

Dus ja voor mij is het op dit moment een wondermiddel want ik weet niet wat we nog hadden moeten bedenken om hem aan het eten te krijgen.

Een chemische castratie is tijdelijk, een prima manier om te zien wat er gebeurd en of het de problemen (wat die ook zijn) oplost. Misschien is je hond dan ook makkelijk te trainen omdat hij meer op jouw gefocused is, kun je daarna kijken of het zonder chemische castratie werkt. En anders is de beslissing tot echte castratie een stuk makkelijker.

laeken schreef:Dan geloof je het toch niet. Misschien moet je maar gewoon eens rondkijken dan als je op een normaal hondenuitlaatveld bent. Want ik heb het vandaag gezien en ik zie het wel vaker. Mijn teef verdroeg geen gecastreerde reuen en teven. Dus blijkbaar is er een overeenkomst tussen een teef en een reu zonder hormonen? Logisch ook wel want een ruin ziet eruit als een merrie en een reu ziet eruit als een teef. Blijkbaar ruikt hij ook als een loopse teef soms want reuen schijnen dat nl wel te denken bij SOMMIGE gecastreerde reuen. Wat je ermee doet en wat je geloofd interesseert me echt niks. Maar omdat jij het niet wil geloven is het in elk geval niet meteen onwaar want ik heb ook ogen en met mij vele anderen. Jij zou ze ook eens moeten gebruiken.

nou ik heb twee paarden beiden ruinen, maar ze dekken beide merries en worden zelf nooit gedekt hoor. En de merries worden spontaan hengstig als ze bij een ruin in de weide komen hier. En ze zien er zeker niet uit als een merrie!

laeken schreef:

Badu schreef:

bouvierpoedel schreef: Mag je mij uitleggen hoe een gecastreerde reu loops kan ruiken. Net zoiets als beweren dat een gecastreerde teef sperma kan spuiten.

Neutraal, ze ruiken neutraal blijkbaar (of in elk geval niet naar een hond met ballen)... & dat is voor vele hitsige reuen voldoende om een feestje te bouwen

Denk het niet. Ik heb reuen zien schuimbekken, horen kermen en piepen en helemaal door zien draaien op gecastreerde reuen. De reu van een vriend van mij kreeg letterlijk een totale fysieke reactie en was niet weg te slaan bij een gecastreerde Ridgeback. Hondje zelf was een kruising whippet/fox en zo had zelfs de eigenaar hem nog nooit gezien. De eigenaar van de gecastreerde RR zei dat dit vaak gebeurde met reuen. Ik denk echt niet dat die geur neutraal te noemen is. Bij neutrale geur zoals bij een pup of jonge hond reageren reuen echt niet alsof ze met een dekrijpe teef te maken hebben. Hoe het werkt weet ik niet, wel weet ik dat het zo kan werken bij sommige reuen.

Als ze niet ruiken & niet acteren als een reu met ballen, zijn ze te dekken... zoiets?

Heb Romeo in december chemisch laten castreren (suprelorin). Hij at niet meer met loopse teven in de buurt, piepte en luisterde niet meer. Liep zelfs weg. Was helemaal van slag en leek last van zichzelf te hebben. Is wel dekreu geweest dus misschien was het daardoor erger. Viel ook uit naar andere honden, vooral reuen. De eerste drie weken na de chip had hij meer last van zijn hormonen. Ging rijden op kinderen terwijl hij dat voor de chip niet deed. Na 3 weken was dat over.
Ik heb een vrolijker hond terug en laat hem in mei definitief castreren. Het uitvallen naar andere honden is niet helemaal weg maar wel minder heftig. Het is meer grommen en niet meer vechten.
Zijn vacht is (nog) niet veranderd maar een mindere vacht heb ik er wel voor over.

Goliat schreef:

laeken schreef:Dan geloof je het toch niet. Misschien moet je maar gewoon eens rondkijken dan als je op een normaal hondenuitlaatveld bent. Want ik heb het vandaag gezien en ik zie het wel vaker. Mijn teef verdroeg geen gecastreerde reuen en teven. Dus blijkbaar is er een overeenkomst tussen een teef en een reu zonder hormonen? Logisch ook wel want een ruin ziet eruit als een merrie en een reu ziet eruit als een teef. Blijkbaar ruikt hij ook als een loopse teef soms want reuen schijnen dat nl wel te denken bij SOMMIGE gecastreerde reuen. Wat je ermee doet en wat je geloofd interesseert me echt niks. Maar omdat jij het niet wil geloven is het in elk geval niet meteen onwaar want ik heb ook ogen en met mij vele anderen. Jij zou ze ook eens moeten gebruiken.

nou ik heb twee paarden beiden ruinen, maar ze dekken beide merries en worden zelf nooit gedekt hoor. En de merries worden spontaan hengstig als ze bij een ruin in de weide komen hier. En ze zien er zeker niet uit als een merrie!

Mijn ruin gebruikten we als schouwhengst. Voldeed ie heel prima in

Ik heb een gecastreerd reutje gehad, wat dekte en koppelde en dan gewoon 20 min vaststond...

Eigenlijk maakt het niks uit, of je castreert of niet?

Of dat toch weer wel

Dat is aan ieder de keus..
Alleen de bewering dat elke gecastreerde reu de rest van zn leven besprongen zal worden door geile beren gaat dus niet op...

Je zult die ene maar treffen...... Dat weet je niet tevoren

Rosita Compagner schreef:Eigenlijk maakt het niks uit, of je castreert of niet?

Of dat toch weer wel

Ik denk dat castreren wegens 'probleemgedrag' lang niet in alle gevallen helpt. Ik heb niet zo heel lang geleden nog mijn longen uit mijn lijf moeten rennen achter Jack aan omdat opa een loopse vriendin rook en vervolgens de benen nam, en nee, dan luistert hij gewoon voor geen ene meter meer. Jack piest ook nog steeds een miljoen keer per wandeling en het heeft destijds even geduurd voor ik hem het rijden op andere honden helemaal had afgeleerd.

In Jack's geval zit er 1 heel groot voordeel aan het feit dat hij geen ballen heeft, en dat is dat volle reuen, en dan met name de grote sterke stoere volle reuen waar hij op af loopt alsof hij koning van de wereld is, hem wel lekker vinden ruiken en wel interessant vinden. Jack met ballen was denk ik al 100 keer aan gort gebeten, Jack zonder ballen heeft een hele reeks aan grote stoere reuenvrienden, kan lekker loslopen en kan met alle honden overweg.

Ik blijf erbij dat je gedrag lang niet altijd kan veranderen door castratie, maar een volgende fysiek kwetsbare reu met praatjes zou ik wellicht zelf ook laten castreren. Want mijn ervaring is dan dus een gecastreerde kwetsbare reu met praatjes, liever dan een volle reu met gaatjes. (Haha, heel fout, maar wel waar.)

fes/lou schreef:Dat is aan ieder de keus..
Alleen de bewering dat elke gecastreerde reu de rest van zn leven besprongen zal worden door geile beren gaat dus niet op...

Volgens mij zijn het juist de van nature al wat onderdanige en timide reuen die zich laten berijden. En die hadden nooit gecastreerd moeten worden.

Het komt af en toe voor dat reuen (al dan niet met of zonder ballen) proberen op Jack te rijden. En als ik zelf niet snel genoeg ben om ze eraf te plukken, dan krijgen ze zo'n enorme grauw van Jack dat ze het verder echt wel laten.

Ik heb mede dankzij dit forum en heel veel lezen geleerd dat castreren dus helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Als in..reu is te druk dus hoppa..dat maakt hem wel rustiger.
Dat dacht ik ook echt voordat ik me ingelezen had. Dat is me altijd verteld. Inmiddels zie ik dat niet meer zo.
Wel vind ik het jammer dat als er dan een oprechte vraag word gesteld, met genoeg afwegingen, het dan weer een hard voor en tegen topic word. Ik heb een keer openlijk gevraagd aan de mensen die zo'n uitgesproken mening hebben ( vond ik best eng ), om mij uit te leggen waarom dan. Daar heb ik dan weer heel goede reacties, met duidelijke motivatie op gehad. Waaronder van Renee. Waarom ze tegen is, die nu heel knap wegblijft uit dit topic. En dat meen ik echt. Als je zou reageren zoals je op mij gereageerd hebt, moet je het vooral niet laten om je mening erover te uiten hoor! Ben het niet altijd eens, maar de uitleg opent wel ogen. Snap wel dat je na tig keer vertellen ook wel zoiets hebt van
Maar er blijven nieuwe hondeneigenaren komen en ook met de stempel van vroeger, helaas.