Het HondenForum

Ik herinner me ineens, dat doen die agenten me wakker kwamen maken, hun verhaal deden en toen weer vertrokken. Na een paar minuten ging de bel, of het wel goed met me ging. Toen ik even later de voordeur opendeed, stond er een agent voor de deur te wachten, in de hal stond nog een agent die met me meeliep naar buiten, waar ook weer agenten waren, was eigenlijk best veel politie. Ze zijn later ook nog ons huis ingegaan om water en iets warms/plaid voor Ria te pakken. Eigenlijk raar, dat je dat 'vergeten' was.

Ik denk dat ik een boek zou kunnen schrijven over wat we meemaakten en voelden de laatste 2 weken. Ik hoop echt, dat we het bijna kunnen afsluiten en ons kunnen gaan richten op het verwerken en rouwen van de afschuwelijke dood van ons meisje. En ons dan heel misschien kunnen gaan verdiepen in het zoeken naar een andere hond in ons huis. Het is hier nog steeds leeg en kil, ik kan er totaal niet aan wennen. Blijf ook maar kijken naar herplaatsers, die hier misschien nooit komen, maar het geeft wel een stukje afleiding.
Als jullie me zat worden, moeten jullie het zeggen hoor, maar ik blijf maar van me af schrijven.

Heel veel sterkte straks!

thom schreef:Als jullie me zat worden, moeten jullie het zeggen hoor, maar ik blijf maar van me af schrijven.

Nee hoor, lijkt me gezond dat je het van je afschrijft.
Als ik het zat wordt kan ik het nog altijd overslaan, toch

thom schreef:Ik denk dat ik een boek zou kunnen schrijven over wat we meemaakten en voelden de laatste 2 weken. Ik hoop echt, dat we het bijna kunnen afsluiten en ons kunnen gaan richten op het verwerken en rouwen van de afschuwelijke dood van ons meisje. En ons dan heel misschien kunnen gaan verdiepen in het zoeken naar een andere hond in ons huis. Het is hier nog steeds leeg en kil, ik kan er totaal niet aan wennen. Blijf ook maar kijken naar herplaatsers, die hier misschien nooit komen, maar het geeft wel een stukje afleiding.
Als jullie me zat worden, moeten jullie het zeggen hoor, maar ik blijf maar van me af schrijven.

Blijf maar goed van je afschrijven, is belangrijk voor je .

En als iemand het zat is, is het een probleem van die persoon en leest hij/zij maar niet (meer).

Heel veel sterkte voor jullie straks .

Heel veel sterkte zometeen met het gesprek en daarna.Lekker doorschrijven als je daar goed bij voelt.

Nee hoor, schrijf het maar van je af Thom, ik vind het tenminste totaal niet erg

Het heeft gewoon heel veel met het verwerken en het rouwproces te maken op welke manier je je hond verliest.
Ik ben een hond verloren door ouderdom, een jong pupje door een vreselijk ongeluk en een hond op 5.5 jarige leeftijd door
ernstige ziekte en elk rouwproces was totaal anders. De mate waarin je vrede kan hebben met de dood, speelt daarbij voor mij
(en ik neem aan ook voor vele anderen) een hele grote rol.
Als je hond op zo'n gruwelijke manier om het leven komt, dan is dat rouwproces vele malen moeilijker, omdat er naast verdriet
ook nog hele andere emoties en herinneringen/beelden bij komen kijken.

Dus alle begrip dat je dit niet zomaar eventjes verwerkt hebt

Heel veel sterkte straks

Sterkte straks Thom.

Ik snap iets niet, als die hond terug komt hoe denken je buren hem dan in bedwang te kunnen houden als hun handen stuk zijn. Neem aan dat een gebroken hand niet zo snel genezen is en een hand die helemaal open lag waarschijnlijk ook niet.

gonnie schreef:Sterkte straks Thom.

Ik snap iets niet, als die hond terug komt hoe denken je buren hem dan in bedwang te kunnen houden als hun handen stuk zijn. Neem aan dat een gebroken hand niet zo snel genezen is en een hand die helemaal open lag waarschijnlijk ook niet.

Ik heb werkelijk geen idee Gonnie, en wil er eigenlijk ook niet over nadenken.

Jullie zullen nu wel onderweg zijn naar de buren, denk aan jullie en ik hoop dat jullie samen een goede weg zullen vinden om deze tragedie enigszins te kunnen verwerken.
Je schrijft het maar van je af hoor Thom, we kunnen je pijn en verdriet niet helemaal wegnemen maar het rouwproces wel met je meebeleven en proberen het op die manier te verwerken

Succes!

5u nu.
sterkte denk aan jullie!

thom schreef:Ik denk dat ik een boek zou kunnen schrijven over wat we meemaakten en voelden de laatste 2 weken. Ik hoop echt, dat we het bijna kunnen afsluiten en ons kunnen gaan richten op het verwerken en rouwen van de afschuwelijke dood van ons meisje. En ons dan heel misschien kunnen gaan verdiepen in het zoeken naar een andere hond in ons huis. Het is hier nog steeds leeg en kil, ik kan er totaal niet aan wennen. Blijf ook maar kijken naar herplaatsers, die hier misschien nooit komen, maar het geeft wel een stukje afleiding.
Als jullie me zat worden, moeten jullie het zeggen hoor, maar ik blijf maar van me af schrijven.

Vooral blijven delen wat je kwijt wilt Thom...
Je zit hier tussen hondenliefhebbers en de meesten zullen zich hierdoor beseffen dat als zoiets een hond als Yla kan overkomen, het in principe ieder hond kan overkomen. Daarbij begrijpen mensen met honden, vaak net wat beter hoe groot het verlies van een maatje is, als mensen die dat gevoel niet kennen, of staan er minder bij stil. Daarbij is dit nog een extra heftige gebeurtenis geweest...

Waarschijnlijk zitten jullie nu in het gesprek, of is dat zojuist geweest.

Ik hoop van harte dat de buren aan alle kanten redelijk gereageerd hebben/reageren. En dat dit een positieve stap in het zware rouwproces kan zijn.

Nogmaals sterkte.

Ik hoop dat zijn buren meer inzicht hebben in mensen dan in honden.....

Eigenlijk hoop ik gewoon dat de buren er net zo over denken als velen hier.
Er word een hoop voor hen ingevuld maar eigenlijk weten 'we' alleen wat de agente gezegd heeft.
Tot het tegendeel bewezen is ga ik er vanuit dat ze net zo zullen handelen als ieder van ons gedaan zou hebben en hebben zij het welzijn van Thom en Ria hoog zitten.

Het gesprek is nu geweest. Ik hoop dat het voor jullie goed ging, Tom. Het van je afschrijven van alles wat er gebeurd is en wat er door je heen gaat, is juist zo belangrijk. Blijf dat alsjeblieft doen! Iedereen hier zal begrijpen dat dit een lang proces zal zijn
Hopelijk komt er met die hond een oplossing die het voor jullie mogelijk maakt weer ontspannen in de buurt te kunnen rondlopen.

Het 'zware gesprek' hebben we gehad. Gelukkig was het een enorm goed gesprek, waar de tranen over en weer flink gevloeid hebben. Ook de buren zijn nog steeds in shock van het gebeurde, en begrijpen er nog steeds helemaal niks van, wat niet wegneemt, dat het wel gebeurd is.
Ze hadden meteen de eerste week al contact opgenomen met hun verzekering, dus de betaling gaat wel goed komen. Ze zouden morgen meteen met de verzekering bellen, of die snel zouden betalen, of zij het moesten voorschieten, zodat de betalingstermijn van Utrecht gehaald zou worden, de kosten van dierenambulance maken ze vandaag nog over, zodra de rekening van de crematie binnen is maken ze dat ook meteen over, of de verzekering moet het op korte termijn doen.

Waar wij wel enorm van schrokken toen we aanbelden, stond de hond gewoon achter de deur te blaffen. Hij zou de dinsdag erna worden opgehaald, voor de test, zoals de politie ons ook vertelde, maar wegens vakantie, ziekte, blabla is dat nog niet gebeurd.
De hond was blij dat wij binnenkwamen, alleen hadden wij er enorme moeite mee, hij werd ook steeds weggestuurd en uiteindelijk in de slaapkamer weggesloten.

We hebben nu afgesproken, dat als de test bij hen thuis gaat plaatsvinden, wij er ook bij kunnen zijn, zodat in elk geval Ria haar angst wat kwijt kan raken, om opnieuw met een hond naar buiten te gaan.
Wat er ook uit de test mocht komen, ze zullen het advies volgen. Ze hebben nu al een korte lijn en muilkorf aangeschaft. De hond is ook sinds die nacht niet meer uitgelaten, behalve in hun tuin, omdat zij nog met hun gewonde handen zitten.

Het was een heftig en zeer emotioneel gesprek, maar naar ons idee wel een goed gesprek.

Dat moet een enorme schok zijn geweest dat de bewuste hond voor jullie neus stond... knap dat jullie ondanks dat toch nog een goed gesprek hebben kunnen voeren! Het klinkt alsof de buren heel erg welwillend zijn en misschien niet zo erg in shock als jullie maar toch ook wel verschrikkelijk geschrokken van wat er gebeurd is.

Ik ben 'blij' voor jullie dat jullie een 'goed' gevoel aan dat gesprek over hebben gehouden.
Zo te lezen werken deze mensen goed mee en tonen zij goede wil.
Dat is in mijn ogen het belangrijkste, hoe de toekomst van deze hond er ook uit zal zien.
Jullie kennen deze mensen, jullie hebben ze gesproken en jullie moeten het daarmee rooien ongeacht wat 'wij' daar van vinden.
Ria en jij houden me goed bezig, hoop dat jullie er iets aan hebben dat er steeds aan jullie gedacht word ook al kennen we elkaar niet.
Blijf ook vooral van je afschrijven, mensen die dat vervelend vinden klikken vooral weg lijkt mij.

Goed dat jullie dit gedaan hebben, al zal het heel moeilijk geweest zijn. Fijn dat je er een goed gevoel bij hebt.

Gelukkig dat het gesprek zo positief is verlopen. Ik hoop dat alles wat er de komende tijd gaat gebeuren zoals die test en dit gesprek jullie ook helpt bij het verwerken van het immense verdriet.

Wat lijkt me dat moeilijk, dat dat beest daar stond. En dat hij niet gelijk weggestopt is.

Wel fijn en netjes (en logisch voor mij) dat ze alles betalen en het advies vwb de hond op gaan volgen..

Ik ben een meelezer, maar wil jullie heel veel sterkte wensen..
Heb er dus geen woorden voor.

Fijn dat jullie er voor nu iig uit zijn en ze nog steeds gaan doen wat ze moeten op financieel gebied. Persoonlijk had ik mijn hond (als die er nog was geweest maar dat terzijde) voor zo'n gesprek even weggebracht of weggestopt. Kan me voorstellen dat dat heel confronterend is namelijk en ik vind dat je daar eigenlijk op een heel rustige manier en zonder rancune over schrijft.

Jeetje, wat zal dat enorm confronterend voor jullie geweest zijn, dat de hond gewoon thuis was en jullie kwam begroeten. En dan nog het meest voor Ria lijkt me.
In ieder geval fijn dat jullie met de buren een goed gesprek hebben gehad, en dat jullie je over de kosten in ieder geval geen zorgen lijken te hoeven maken.
Maar het hele in beslagname/testen verhaal, daar begrijp ik geen jota van.

Fijn dat het een goed gesprek was. Minder fijn dat je gelijk met die hond geconfronteerd wordt

Ik vraag me trouwens wel af wat zo'n test moet uitwijzen. De hond heeft immers al bewezen dat hij voor de kill gaat en ook lijkt mij duidelijk dat de eigenaren hem niet kunnen houden als hij besloten heeft dat te gaan doen. Wordt nu dan getest hoe groot de kans is dat het nog een keer mis gaat of hoe moet ik dat zien?

Suzanne, wij snappen ook totaal niks van het 'inbelagnameverhaal' de politie en de buren zeggen hele verschillende dingen, maar wij hebben bedacht ons daar niet meer druk over te maken, we hebben wel genoeg om ons druk over te maken.
De hond tegenkomen, was zeker niet makkelijk, helemaal voor Ria, zij heeft die hond natuurlijk bezig gezien.

Ondanks de volledige medewerking voor wat betreft het betalen van de rekeningen vind ik het een beetje slordig dat ze de hond niet hebben weggesloten. Hij is immers degene die dit alles heeft veroorzaakt.