Het HondenForum

renee-uk schreef:

Belle schreef:

renee-uk schreef:

Belle schreef: Er zijn genoeg voorbeelden te vinden van trainers/gedragstherapeuten die honden op een positieve manier weer in het gareel kunnen brengen (google bijv. eens op BAT). Dat levert echter niet van die spectaculaire beelden op, omdat die mensen de honden niet in een situatie brengen waarin ze compleet doorslaan. Dan wordt er gezegd dat dat dan ook geen 'red zone' honden zijn, terwijl het verschil is dat die honden gewoon niet in de red zone gebracht worden.

alsof je dat altijd in de hand hebt als je in een normale woonomgeving leeft

Tijdens de training kun je dat heel goed onder controle houden. In het dagelijks leven is dat moeilijker, maar niet onmogelijk, zie de opmerking van Massam, die dat al 10 jaar doet.

ik weet wat massam doet, ik heb zelf ook jarenlang met een hondagressieve hond gelopen.
maar ik reageer op het niet in de redzone brengen van honden en dat is iets dat je niet in de hand hebt als je in een normale woonomgeving leeft.
hoe je dat aanpakt is een tweede, maar dat je ze in die red zone brengt is niet te voorkomen.

Ik doelde op het verschil in de training. CM brengt honden in de situatie en lokt ze uit tot ongewenst gedrag (bijv. bij de golden met de voerbak), waardoor de honden die hij behandelt veel erger lijken dan de honden die op een positieve manier worden behandeld.

Misschien moet ik eens proberen om een filmpje te maken van Skadi zoals ze doet als ze gewoon gematigd blij is. En dan zou ik wel willen weten of mensen dat zouden temperen of dat ze er in mee zouden gaan en nog verder zouden opfokken.
Of kom langs en kijk live mee. Mag ook.

malinois schreef: Wat los je op dan met ontwijken? Kan die hond dat na zeg een maand ineens wel dan? Want DAT is de bedoeling. Het.probleem moet opgelost worden niet ontweken

Het probleem wordt niet ontweken, maar de afstand wordt geleidelijk opgebouwd. En ja, vaak kan de hond het dan wel. Niet ineens, maar door training. Het tegengestelde van CM's manier is niet alleen maar ontwijken.

Belle schreef:

renee-uk schreef: ik weet wat massam doet, ik heb zelf ook jarenlang met een hondagressieve hond gelopen.
maar ik reageer op het niet in de redzone brengen van honden en dat is iets dat je niet in de hand hebt als je in een normale woonomgeving leeft.
hoe je dat aanpakt is een tweede, maar dat je ze in die red zone brengt is niet te voorkomen.

Ik doelde op het verschil in de training. CM brengt honden in de situatie en lokt ze uit tot ongewenst gedrag (bijv. bij de golden met de voerbak), waardoor de honden die hij behandelt veel erger lijken dan de honden die op een positieve manier worden behandeld.

dan blijf je toch gewoon zitten met het feit dat je in het dagelijkse leven bepaalde dingen gewoon niet kunt ontwijken, of je moet op een of ander landgoed wonen en daar nooit afkomen.

ik vind dat er nogal eens vergeten wordt dat cm pas ingeschakeld wordt als problemen de spuigaten uitlopen en ik denk dat je, als er al van alles geprobeerd is, meer baat hebt bij een strakke -misschien niet zo aardige maar wel duidelijke- aanpak dan bij het zoveelste koetsjioekoetsjiegedoe.
dat heeft de hond in kwestie waarschijnlijk al jaren gehoord en daar veegt ie z'n kont mee af inmiddels

Inge O schreef:

renee-uk schreef:

Belle schreef:

renee-uk schreef: ik weet wat massam doet, ik heb zelf ook jarenlang met een hondagressieve hond gelopen.
maar ik reageer op het niet in de redzone brengen van honden en dat is iets dat je niet in de hand hebt als je in een normale woonomgeving leeft.
hoe je dat aanpakt is een tweede, maar dat je ze in die red zone brengt is niet te voorkomen.

Ik doelde op het verschil in de training. CM brengt honden in de situatie en lokt ze uit tot ongewenst gedrag (bijv. bij de golden met de voerbak), waardoor de honden die hij behandelt veel erger lijken dan de honden die op een positieve manier worden behandeld.

dan blijf je toch gewoon zitten met het feit dat je in het dagelijkse leven bepaalde dingen gewoon niet kunt ontwijken, of je moet op een of ander landgoed wonen en daar nooit afkomen.

ik vind dat er nogal eens vergeten wordt dat cm pas ingeschakeld wordt als problemen de spuigaten uitlopen en ik denk dat je, als er al van alles geprobeerd is, meer baat hebt bij een strakke -misschien niet zo aardige maar wel duidelijke- aanpak dan bij het zoveelste koetsjioekoetsjiegedoe.
dat heeft de hond in kwestie waarschijnlijk al jaren gehoord en daar veegt ie z'n kont mee af inmiddels

ben ik het helemaal mee eens, zeker ook die eerste paragraaf. al dat 'ontwijken' en 'opbouwen' is heel mooi in theorie maar in de praktijk dus zelden mogelijk want de wereld gaat gewoon verder en houdt geen rekening met jouw trainingswensen.

Idd. Eens dus!

malinois schreef:

Belle schreef:
Tijdens de training kun je dat heel goed onder controle houden. In het dagelijks leven is dat moeilijker, maar niet onmogelijk, zie de opmerking van Massam, die dat al 10 jaar doet.

Wat los je op dan met ontwijken? Kan die hond dat na zeg een maand ineens wel dan? Want DAT is de bedoeling. Het.probleem moet opgelost worden niet ontweken

blijven ontwijken niks. maar ik vraag mij af of uitleggen dat de oorzaak van het gedrag langzaam introduceren zin heeft omdat ik weet dat je het wel snapt maar nu gewoon met de hakjes in het zand staat.

en blijven ontwijken heeft nooit zin. maar soms hoeft dat ook niet. bij sam bijvoorbeeld had ik misschien best verder kunnen komen. maar door zijn gezondheid waar hij vooral zo hard voor moest werken en doordat het wereldje dat we voor hem gemaakt hebben hem volmaakt gelukkig maakt vind ik het wel gescheten en hebben we besloten met sam niet verder te gaan maar binnen de huidige mogelijkheden gewoon leuke dingen te doen.

maar dat heeft niks met trainen te maken maar met een bewuste keus dat niet (meer) te doen

Inge O schreef:

Belle schreef:zie de opmerking van Massam, die dat al 10 jaar doet.

welke opmerking? want ik weet niet beter dan dat massam al dit soort situaties mijdt (of meed, in zijn jongere jaren) met sam, toch?

jep. vooral deed trouwens want sam is nu een lieve/rustige opa

maar zoals ik hierboven al zegt, dat doet niks met deze discussie omdat daar niet echt training in zit. ik gebruikte het om aan te geven dat het dus wel mogelijk is prikkelarme omgevingen te vinden en ja, dat kan moeite kosten maar ze zijn er volop. van daaruit kun je dan weer de prikkels opvoeren

Inge O schreef:

massam schreef: maar dat heeft niks met trainen te maken maar met een bewuste keus dat niet (meer) te doen

is heel goed te begrijpen maar dan kan belle dit ook niet als voorbeeld aanhalen .

wel want het ging erover dat het onmogelijk is om een prikkelarme omgeving te vinden. ik vind ze al 10 jaar binnen een paar kilometer van mijn huis

nou woon ik dan ook in een godvergeten gat maar prikkelarm kan ook zijn 100 meter van een cursusgroep ipv er middenin "want hij mot da kunne "

had ik midden in de stad gewoond was het moeilijker geweest maar dan had ik de auto kunnen pakken en naar een gat kunnen rijden

Inge O schreef:

massam schreef: maar dat heeft niks met trainen te maken maar met een bewuste keus dat niet (meer) te doen

is heel goed te begrijpen maar dan kan belle dit ook niet als voorbeeld aanhalen .

Ik haalde dit alleen als voorbeeld aan om te laten zien dat het wel degelijk mogelijk is te ontwijken. Voor zover ik weet woont Massam ook niet op een afgelegen landgoed.

Ik woon in een gat maar ik kan geen plek vinden waar GEEN honden komen...wel minder maar niet geen. Niet binnen 1 maar ook niet 50 km...

Belle schreef:

Inge O schreef:

massam schreef: maar dat heeft niks met trainen te maken maar met een bewuste keus dat niet (meer) te doen

is heel goed te begrijpen maar dan kan belle dit ook niet als voorbeeld aanhalen .

Ik haalde dit alleen als voorbeeld aan om te laten zien dat het wel degelijk mogelijk is te ontwijken. Voor zover ik weet woont Massam ook niet op een afgelegen landgoed.

nope, wel in een dorpje. maar dat maakt op zich niet uit want ik trainde met sam bijvoorbeeld ook gewoon op de hsv. maar dan niet IN de groep maar er net buiten en daarna pas langzaam naar binnen (hij is een dieseltje, als hij de honden langer kent accepteert hij ze in zijn buurt)

Ik heb de indruk dat ook hier steeds weer training en opvoeding door elkaar gehaald worden.
Bij een hond met een echt, bijvoorbeeld dominantie gerelateerd, gedragsprobleem heeft het niet veel zin om te proberen de symptomen om te buigen naar acceptabel gedrag vind ik.
Dan moet een baas echt aan de slag met de basisrelatie met de hond.
Millan kiest daarbij vaak voor de quick-fix door de confrontatie aan te gaan, en dat is iets waar ik mij slecht in kan vinden.
Omdat het zich richt op de crisismomenten, terwijl de oorzaak van het ontstaan van die crisismomenten gelegen is in al die overige tijd.
En ik ben van mening dat de oplossing daar ook ligt. Niet zozeer in het als winnaar uit een chaotische situatie komen in ieder geval.

Jaap* schreef:Ik heb de indruk dat ook hier steeds weer training en opvoeding door elkaar gehaald worden.
Bij een hond met een echt, bijvoorbeeld dominantie gerelateerd, gedragsprobleem heeft het niet veel zin om te proberen de symptomen om te buigen naar acceptabel gedrag vind ik.
Dan moet een baas echt aan de slag met de basisrelatie met de hond.
Millan kiest daarbij vaak voor de quick-fix door de confrontatie aan te gaan, en dat is iets waar ik mij slecht in kan vinden.
Omdat het zich richt op de crisismomenten, terwijl de oorzaak van het ontstaan van die crisismomenten gelegen is in al die overige tijd.
En ik ben van mening dat de oplossing daar ook ligt. Niet zozeer in het als winnaar uit een chaotische situatie komen in ieder geval.

het in de situatie duiken waarin het probleem naar voren komt vind ik ook het meest vervelende eraan inderdaad.

Inge O schreef:

ranetje schreef:

jvanringen schreef: Ze is nu zover dat ze uit zichzelf naar me toe komt rennen als het spel naar een bepaald opwindingsniveau gaat, om met mij te spelen. En natuurlijk beloon ik dat, door haar de hemel in prijzen en haar te begeleiden in het kanaliseren van die opwinding met lekker spelen en oefeningen. En ja, dan gaat ze bijna uit haar dak van blijdschap en trots en ze is op een fijne, positieve manier gekalmeerd. Ik zou mezelf een idioot vinden als ik niet laat merken dat ik dat heel knap vind.

Bijzonder eigenlijk dat sommigen steeds vragen "maar hoe zou je het dan moeten doen?"
Terwijl hier al een redelijk volledige beschrijving van een mogelijk alternatief wordt gegeven.

Kennelijk valt dat niet op ...............
Jammer.

ik had het wel gelezen maar nog niet op gereageerd - dit is ook exact wat ik bedoel en hoe sette het ook oplost : ze komt zelf uit de spannende situatie, in haar geval absoluut niet omdat ze zoveel heeft met speeltjes maar omdat ze weet dat iets (vechten in haar geval, of op een vreemde hond afstormen) niet mag en ze DUS een alternatief wil om haar adrenaline op kwijt te raken, iets wat ze ondertussen ook allang als een beloning ervaart.

Jij was ook niet een van degenen die vroeg hoe je het dan anders op zou kunnen lossen

Miranda schreef:

Biet schreef:Op een ander moment laat ik d'r dan wel weer huppelen en rond razen.

Tuurlijk, dat hebben die types meer dan andere types denk ik ook echt nodig.
Maar wellicht is dit niet uit te leggen zonder het te zien.
Waarschijnlijk zou ik vroeger bij het verhaal dat ik nu zelf gepost heb ook het beeld van een gedrukt hondje op mijn netvlies hebben gehad. Niets is minder waar, maar ik kan het me wel voorstellen.
Een vrijer, blijer en clownesker hondje heb ik nog nooit gehad. Maar het is óók een hondje dat in een fractie van een seconde op 100 zit. En dat vergt wat andere manieren van aanpakken dan ik met de meeste honden gewend ben. En ik kóm dus uit de mechels....

Ik wil Tessa absoluut niet vergelijken met Skadi, maar ik kan dat bij Tessa dus ook niet. Niet tijdens de gedragstraining (ja als alles al lang en breed weg is) en niet tijdens het normale oefenen van commando's. Zodra ik een goed zo/braaf/maak er wat van laat glippen gaat ze stuiterend er vandoor. Ik moet echt heel erg klein en voorzichtig belonen om haar bij me te kunnen houden. En op het trainingsveld deed ik het wel gewoon, maar dan duurde het wel een tijdje voordat ze weer rustig en geconcentreerd genoeg was om verder te gaan. Op zo'n moment wordt ze zo druk en blij en daardoor onbereikbaar.

Dus ook als ze naast me gaat zitten en me aankijkt(buiten straat) kan ik weinig anders dan oogcontact maken en soms een klein aaitje. Maar als we daarna nog langs een trigger moeten kan dat dus niet. Want dan richt ze die energie om op de trigger en dat is iets wat we dus absoluut niet willen.

En nee, wij hebben geen heilig speeltje. Niks is heilig genoeg om haar angst/onzekerheid naar andere honden te overwinnen. En dat ligt aan ons, maar zodra we een feestje gaan maken omdat ze iets goed doet als de trigger nog in haar gevarenzone zit, is dat voor haar reden om extra uit te vallen, want wij hebben haar te druk laten worden.

Nanna schreef:

Inge O schreef: als je een hond op zo'n kritieke momenten niet kan belonen omdat de controle dan weg is dan wás er ook geen controle .

Óf de hond heeft aangeleerd dat een beloning gelijk staat aan "VRIJ! Goed gedaan! doe maar weer waar je zin in hebt". Misschien gaan oefenen op 'intervalbelonen' zonder vrij tussendoor. Dus aanleren dat een beloning niet automatisch betekent dat je weer kunt doen waar je zin in hebt.
Ik zie dat hier bij veel mensen gebeuren. Hond moet even volgen en dan wordt er braaaaafff geroepen. Voor de hond het teken dat het weer klaar is. En dat is ook vaak zo. Mensen gebruiken dan de beloning om het einde van de oefening aan te geven.

En dat zal hier wel het geval zijn. Hoewel ik wel het commando vrij heb aangeleerd, maar vanaf dag 1 van goedzo/braaf het startsein.

Wij hebben met de GT wel 'ontweken' en 'opgebouwd'. Wat dus echt een ramp is in het normale leven. Dat was meerdere keren naar een verlaten terrein rijden per dag, geen rondes door de wijk doen en als ze tussendoor moest plassen even de tuin in doen. Het werkte heel goed hoor, maar handig was anders. (En dat verlaten terrein is een industrieterrein in aanbouw, waar zo'n 10 lege velden zijn en wel andere honden komen, maar dan zie je een auto staan en rijd je een veld verder)

Of CM nu wel of niet goed is is moeilijk te beoordelen om de heel eenvoudige reden

jvanringen schreef: Wat ik zie is een commercieel tv-programma waarvan we totaal niet weten wat zich werkelijk afspeelt, want er wordt net zolang geknipt en geplakt tot een zo spectaculair mogelijk effect is bereikt

Wat er aan vooraf is gegaan weten we niet, wat er tussendoor wel of niet is gedaan weten we niet.
Maar met z'n allen oordelen we wel op wat we zien en hangen er een waardeoordeel aan.

De man heeft heus veel goede dingen net zo goed als er dingen zijn die wij hier in NL niet zouden doen. De manier waarop wij met honden omgaan en honden houden is toch wel anders dan de manier waarop ze in Amerika doen (en dat baseer ik dan op zijn programma en op basis van Animal planet)
Je moet het dus ook in perspectief zien.

CharlesvdBerkt schreef:Of CM nu wel of niet goed is is moeilijk te beoordelen om de heel eenvoudige reden

jvanringen schreef: Wat ik zie is een commercieel tv-programma waarvan we totaal niet weten wat zich werkelijk afspeelt, want er wordt net zolang geknipt en geplakt tot een zo spectaculair mogelijk effect is bereikt

Wat er aan vooraf is gegaan weten we niet, wat er tussendoor wel of niet is gedaan weten we niet.
Maar met z'n allen oordelen we wel op wat we zien en hangen er een waardeoordeel aan.

De man heeft heus veel goede dingen net zo goed als er dingen zijn die wij hier in NL niet zouden doen. De manier waarop wij met honden omgaan en honden houden is toch wel anders dan de manier waarop ze in Amerika doen (en dat baseer ik dan op zijn programma en op basis van Animal planet)
Je moet het dus ook in perspectief zien.

Als dat zo is, dan is dat toch gewoon alleen nog maar spectakel?
Dan blijft er weinig leerzaams over.

Wat is dan het doel van die filmpjes?

ranetje schreef: Als dat zo is, dan is dat toch gewoon alleen nog maar spectakel?
Dan blijft er weinig leerzaams over.

Wat is dan het doel van die filmpjes?

Kijkcijfers. Ongeacht wat je van hem vindt, ik heb echt niet de illusie dat NatGeo zijn programma uitzendt omdat het zo leerzaam is voor de hondenbezitters.
Ik vind dat Jaap het (weer eens) mooi verwoord heeft .

kipo schreef:

ranetje schreef: Als dat zo is, dan is dat toch gewoon alleen nog maar spectakel?
Dan blijft er weinig leerzaams over.

Wat is dan het doel van die filmpjes?

Kijkcijfers. Ongeacht wat je van hem vindt, ik heb echt niet de illusie dat NatGeo zijn programma uitzendt omdat het zo leerzaam is voor de hondenbezitters.
Ik vind dat Jaap het (weer eens) mooi verwoord heeft .

Ik vind ook dat Jaap* het mooi verwoord heeft.

Maar als het alleen om kijkcijfers gaat snap ik dat gejuich om zijn fantastische aanpak ook niet.

kipo schreef:

ranetje schreef: Als dat zo is, dan is dat toch gewoon alleen nog maar spectakel?
Dan blijft er weinig leerzaams over.

Wat is dan het doel van die filmpjes?

Kijkcijfers. Ongeacht wat je van hem vindt, ik heb echt niet de illusie dat NatGeo zijn programma uitzendt omdat het zo leerzaam is voor de hondenbezitters.
Ik vind dat Jaap het (weer eens) mooi verwoord heeft .

Ik denk ook niet dat ze de serie hebben uitgezonden om mensen te onderrichten, maar inderdaad gewoon kijkcijfers. Ik heb destijds zijn sessies online gevolgd en ja, daar leer je van.

Wat mensen er denk ik wel uit kunnen halen is dat de meeste problemen met honden, komt door onkunde van de eigenaren.

ranetje schreef:

kipo schreef:

ranetje schreef: Als dat zo is, dan is dat toch gewoon alleen nog maar spectakel?
Dan blijft er weinig leerzaams over.

Wat is dan het doel van die filmpjes?

Kijkcijfers. Ongeacht wat je van hem vindt, ik heb echt niet de illusie dat NatGeo zijn programma uitzendt omdat het zo leerzaam is voor de hondenbezitters.
Ik vind dat Jaap het (weer eens) mooi verwoord heeft .

Ik vind ook dat Jaap* het mooi verwoord heeft.

Maar als het alleen om kijkcijfers gaat snap ik dat gejuich om zijn fantastische aanpak ook niet.

Maar dat is wat de kijker ervan maakt, als het daadwerkelijk om de aanpak ging, zou je meer afleveringen aan 1 hond moeten besteden en ook de stappen moeten laten zien die er nu uitgeknipt zijn.
Ik wil nog best geloven dat het Cesar zelf iig in eerste instantie erom ging om het publiek voor te lichten, maar zowel Cesar Milan als NatGeo zijn geen filantropische instellingen, als er niet aan verdiend werd, was het allang van de buis gehaald.

Belle schreef: Ik doelde op het verschil in de training. CM brengt honden in de situatie en lokt ze uit tot ongewenst gedrag (bijv. bij de golden met de voerbak), waardoor de honden die hij behandelt veel erger lijken dan de honden die op een positieve manier worden behandeld.

Dat is inderdaad precies wat hij doet. Ik vond het een hilarisch filmpje, een koe ziet al van ver dat die hond gaat uitvallen, maar Milan gek genoeg niet. En om het zo aan te pakken, om een hond zo te intimideren om hem maar "gevaarlijk" te maken, heel erg belachelijk vond ik dat.

En wat ik zou doen als ik door een hond werd aangevallen, ik zou het niet weten. Maar daar ging het in de uitzending met de malamute ook niet om, die aflevering moest ons ervan overtuigen dat de hond door de aanpak van Milan van zijn hondagressie af kwam. En dat heb ik niet gezien en ik weet ook heel zeker dat zoiets op die manier nooit en never gaat lukken. Je kunt je hond inderdaad net zo lang intimideren en bijna wurgen tot hij volkomen murw is en zo bang voor zijn baas dat hij het niet meer probeert. Maar persoonlijk vind ik dat geen oplossing en het stemt me treurig dat zoveel mensen dat wel blijken te vinden.

Een hond die angstagressie heeft, moet je van zijn angst afhelpen, en ja, dat kost inderdaad tijd, tijd en geduld. Andere soorten agressie vragen om andere oplossingen en helaas zullen er altijd honden zijn die in principe niet los kunnen, wat overigens helemaal niet wil zeggen dat ze daarom een rotleven hebben. Maar de manier die we zien in deze aflevering, dat vind ik een hondenkenner (of iemand die zich zo voordoet) volstrekt onwaardig. Dat is mijn mening.

Jaap* schreef:Omdat het zich richt op de crisismomenten, terwijl de oorzaak van het ontstaan van die crisismomenten gelegen is in al die overige tijd.
En ik ben van mening dat de oplossing daar ook ligt. Niet zozeer in het als winnaar uit een chaotische situatie komen in ieder geval.

Dat is precies waar die kleine Mexicaan voortdurend op hamert.

Miranda schreef:

Jaap* schreef:Omdat het zich richt op de crisismomenten, terwijl de oorzaak van het ontstaan van die crisismomenten gelegen is in al die overige tijd.
En ik ben van mening dat de oplossing daar ook ligt. Niet zozeer in het als winnaar uit een chaotische situatie komen in ieder geval.

Dat is precies waar die kleine Mexicaan voortdurend op hamert.

Daarom is dus de malamute weer weggehaald door de stichting en elders herplaatst; ze waren bang dat de eigenaren de Milan-methode op de hond gingen toepassen en dat dit de zaak alleen maar erger en gevaarlijker zou maken.

Belle schreef:

Inge O schreef:

massam schreef: maar dat heeft niks met trainen te maken maar met een bewuste keus dat niet (meer) te doen

is heel goed te begrijpen maar dan kan belle dit ook niet als voorbeeld aanhalen .

Ik haalde dit alleen als voorbeeld aan om te laten zien dat het wel degelijk mogelijk is te ontwijken. Voor zover ik weet woont Massam ook niet op een afgelegen landgoed.

klinkt allemaal leuk en aardig hoor, maar in het stukje van mijn voordeur tot mijn auto kom ik gemiddeld al drie katten tegen en laten katten nou de wezens zijn die mijn gina in de red zone kregen.

jvanringen schreef:

Miranda schreef:

Jaap* schreef:Omdat het zich richt op de crisismomenten, terwijl de oorzaak van het ontstaan van die crisismomenten gelegen is in al die overige tijd.
En ik ben van mening dat de oplossing daar ook ligt. Niet zozeer in het als winnaar uit een chaotische situatie komen in ieder geval.

Dat is precies waar die kleine Mexicaan voortdurend op hamert.

Daarom is dus de malamute weer weggehaald door de stichting en elders herplaatst; ze waren bang dat de eigenaren de Milan-methode op de hond gingen toepassen en dat dit de zaak alleen maar erger en gevaarlijker zou maken.

Tja als je daar kennis aan moet aflezen... er zijn stichtingen die je verplichten de hond te castreren andres halen ze em op. Er zijn er die je verplichten je reeds aanwezige honden tw castrwren. Er zijn er die em ophalen als je aan africhtibg doet (met een andere hond).... tja.... dat zegt idd veel

renee-uk schreef: Ik haalde dit alleen als voorbeeld aan om te laten zien dat het wel degelijk mogelijk is te ontwijken. Voor zover ik weet woont Massam ook niet op een afgelegen landgoed.

klinkt allemaal leuk en aardig hoor, maar in het stukje van mijn voordeur tot mijn auto kom ik gemiddeld al drie katten tegen en laten katten nou de wezens zijn die mijn gina in de red zone kregen.[/quote]

Maar is CM's manier dan de oplossing geweest bij Gina? Voor zover ik uit je berichten heb begrepen, ben jij ook niet van het fysieke straffen.

het is toch altijd bijzonder hoe Cesar Milan topics lopen hier op het hondenforum, ik vind het goed dat de programma's er zijn en zoveel bekeken worden, Cesar hamert op beweging, en erop uitgaan met de honden ipv binnen en de tuin.

malinois schreef:

jvanringen schreef:

Miranda schreef:

Jaap* schreef:Omdat het zich richt op de crisismomenten, terwijl de oorzaak van het ontstaan van die crisismomenten gelegen is in al die overige tijd.
En ik ben van mening dat de oplossing daar ook ligt. Niet zozeer in het als winnaar uit een chaotische situatie komen in ieder geval.

Dat is precies waar die kleine Mexicaan voortdurend op hamert.

Daarom is dus de malamute weer weggehaald door de stichting en elders herplaatst; ze waren bang dat de eigenaren de Milan-methode op de hond gingen toepassen en dat dit de zaak alleen maar erger en gevaarlijker zou maken.

Tja als je daar kennis aan moet aflezen... er zijn stichtingen die je verplichten de hond te castreren andres halen ze em op. Er zijn er die je verplichten je reeds aanwezige honden tw castrwren. Er zijn er die em ophalen als je aan africhtibg doet (met een andere hond).... tja.... dat zegt idd veel

In veel plaatsen in de USA mag je niet met een intacte reu of een loopse teef naar het hondenpark en als je je hond in de dagopvang wil hebben, moet hij/zij gecastreerd zijn, geldt ook voor heel veel plaatsen in Canada. Milan is trouwens een groot voorstander van het castreren van reuen, want dan kan de hond beter focussen op de baas volgens hem.

Waar het om gaat en waar deze hele discussie over begon: is de aanpak van Milan van de malamute aan te bevelen en effectief om een hond van hondagressie af te helpen. Ik denk van niet - ik durf zelfs te zeggen dat ik zeker weet van niet.

Ik geef de voorkeur aan andere manieren en daar heb ik bepaalde argumenten voor, ik geef in het algemeen de voorkeur aan een andere manier van omgaan met honden dan die van CM, omdat mijn ervaring is dat die effectiever, veiliger en leuker voor hond en baas is. Dat mag jij uiteraard anders over denken, vind ik prima.

Belle schreef:

renee-uk schreef: klinkt allemaal leuk en aardig hoor, maar in het stukje van mijn voordeur tot mijn auto kom ik gemiddeld al drie katten tegen en laten katten nou de wezens zijn die mijn gina in de red zone kregen.

Maar is CM's manier dan de oplossing geweest bij Gina? Voor zover ik uit je berichten heb begrepen, ben jij ook niet van het fysieke straffen.

het ging mij om het ontwijken, dat massam dat kan door in haar auto te stappen is leuk, maar hier lukt dat dus niet.
en nee hoor, de cm manier was niet de oplossing, maar de koetsjiekoetsjiemanier heeft ook niet gewerkt.
het enige dat wel werkte was een brul en haar meenemen van de plek des onheils , maar loslaten kon ik haar niet dat had alleen maar ongelukken gegeven.

ik ben helemaal niet van de fysieke aanpak, al zal ik -bij zeer ernstige vergrijpen in een voor de hond bekende situatie- wel een hond bij de zijkanten van z'n hoofd pakken om op niet mis te verstane wijze duidelijk te maken dat ik dat niet, als in echt niet, wil hebben.
maar dat heb ik nauwelijks nodig gehad, weet het meestal wel op een andere manier op te lossen.

rita heb ik overigens wel aan haar slipketting meegenomen de trap op.
wij hebben een afgrijselijk steile trap en die vond en vindt ze eigenlijk helemaal niks en die wil ze ook liever niet op.
de andere opties die ik heb zijn haar in haar eentje beneden laten slapen, wat ze niet wil, of zelf voor de rest van rita's leven op een stretcher in de kamer te bivakkeren, wat ik niet wil.
dus zal ze toch die trap op moeten, zo niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.
inmiddels gaat ze zelf, maar dat heeft nog steeds wel wat voeten in aarde en ze probeert elke avond opnieuw om er onderuit te komen.
eenmaal boven is het dan allemaal weer fijn, leuk en aardig en snurkt ze binnen de kortste keren naast mijn bed de oren van mijn hoofd