Het HondenForum

Wat fijn dat jullie het nu nog kunnen proberen. Als je nog zo twijfelt, is dat sowieso beter denk ik en misschien slaat het wel aan en kunnen jullie nog een leuke tijd samen hebben. Ik duim dat de medicatie aanslaat

Okee, mixed emotions dus nog steeds, maar ik ben blij voor je dat ze er nog is. Wie A zegt, moet ook B zeggen en dan het liefst zonder klagen he, hahaha, maar wij vrouwen zijn beter in het martelaarschap dan mannen natuurlijk. Alhoewel.. Dus niet klagen dat het zo'n gedoe is.

Maar kun je je er nou in vinden? En met de onzekerheid omgaan? Nou, iig kun je je ei hier altijd kwijt als je weer twijfelt. Ik vind het heel leerzaam om je perikelen te lezen, misschien een beetje ramptoeristisch van me, maar ooit gaat de tijd ook komen voor mijn honden en dan is het fijn om te weten waar je dan tegen aan loopt. Volgens mij zou ik net zoals jij zijn hierin, het zal iig aan mij niet liggen, hahaha. Ik loop zelf liever even te lijden dan dat ik een beslissing neem die ik later als te onoverdacht of te verstandelijk ga beschouwen.

Twee keer een milttumor? (vanwege die inwendige bloeding?)

Ik had met Aidan een week de tijd om afscheid te nemen. Dat was nog te kort.

Ja Evita had een inwendige bloeding van de milt, maar als ze opengelegd was zag DA ook tumoren aan de lever, dus inslapen.

Ylena had geen inwendige bloeding en was zeer actief maar ze had een opgezette buik, wij dus met haar naar DA waar een echo liet zien dat ze een gezwel aan de milt had. DA raadde aan om onmiddellijk te opereren want als dit openbarst is de kans dat ze overleeft heel klein. Nu was er de eerste 48u ook kans op bloedingen maar zo laten was voor ons geen optie. Ze is 's avonds geopereerd, om 22u was ze wakker en ok, ze bleef die nacht bij de DA zodat zij 's nachts nog medicatie kon toedienen. DA was om twee uur gaan kijken : alles ok en om 5u was ook alles ok, om 7u was ze overleden door een inwendige bloeding


Voor jou Martijn, je bent duidelijk nog niet klaar voor een afscheid. Als het op te lossen is met medicatie, zou ik DA volgen en nog zoveel mogelijk genieten van haar gezelschap. Ze leven al zo kort.

Sterkte!

Het klinken wel als logische stappen om nu te nemen, en mocht het met het gebruik van de medicatie/supplementen alsnog niet beter met haar gaan, dan denk ik dat je ook een geruster gevoel hebt dan nu het geval was dat je haar op dát moment wel laat gaan. Dan heb je alles gedaan wat mogelijk was en haar alle kans gegeven om nog een beetje plezier in haar leven te hebben.
Maar ingewikkeld blijft het hoe dan ook wel.

LongFields schreef:Het klinken wel als logische stappen om nu te nemen, en mocht het met het gebruik van de medicatie/supplementen alsnog niet beter met haar gaan, dan denk ik dat je ook een geruster gevoel hebt dan nu het geval was dat je haar op dát moment wel laat gaan. Dan heb je alles gedaan wat mogelijk was en haar alle kans gegeven om nog een beetje plezier in haar leven te hebben.
Maar ingewikkeld blijft het hoe dan ook wel.

Eens ja.
Het lijken mij ook logische stappen en tja, laat maar een hond inslapen die op dit moment vreugdedansjes aan het doen is
Twee dagen geleden was het kut, maar dat is dan toch weer twee dagen geleden.

Gewoon proberen en zien hoe het gaat Martijn en helpt niets, dan heb je er iig van alles aan gedaan en ik denk zo dat dit je toch meer
rust zal geven, mocht je de beslissing tot inslapen over een tijdje toch maken.

(en GEEN prednison gaan geven he? Dat is echt fataal icm leishmania, dus mocht de dierenarts dit voorstellen, echt absoluut niet doen).

Fijn dat hè toch nog wat probeert. Zolang er twijfel is zou ik mijn hond ook nooit in laten slapen. Er blijft dan toch ergens een twijfel in je hoofd zitten met "wat als..."
Shendor van mij staat nu ook al een aantel maanden op Cholodin, en hij heeft er veel baat bij. Ik hoop dat het voor Cleo ook iets doet!

Fijn nieuws, hopelijk kan ze zo gewoon een tijdje lekker door. Zo niet, dan heb je het geprobeerd. Sterkte met de oude dame!

Fijn, ze is er nog.........

Je twijfelde zelf, was er nog niet aan toe dus goed dat je toch nog een poging waagt om te kijken of er nog iets aan te doen is....

Lukt dat niet, dan heb je je uiterste best gedaan, dan zal je twijfel wellicht ook weg zijn en misschien heb je dan meer vrede met haar einde.

Och wat een emotionele achtbaan zeg, het ene moment ben je binnen dagen aan het voorbereiden op een afscheid en zo ben je weer vooruit aan het denken in maanden. Sterkte met al het 'gedoe'

T'is me wat beestjes....ik hoop dat de medicatie wat doet

Fijn dat ze er nog is. Hopelijk slaat de medicatie aan en kunnen jullie, op een voor jullie beide aangename manier, nog een tijdje vooruit samen.

Vitalia schreef:Ja Evita had een inwendige bloeding van de milt, maar als ze opengelegd was zag DA ook tumoren aan de lever, dus inslapen.

Ylena had geen inwendige bloeding en was zeer actief maar ze had een opgezette buik, wij dus met haar naar DA waar een echo liet zien dat ze een gezwel aan de milt had. DA raadde aan om onmiddellijk te opereren want als dit openbarst is de kans dat ze overleeft heel klein. Nu was er de eerste 48u ook kans op bloedingen maar zo laten was voor ons geen optie. Ze is 's avonds geopereerd, om 22u was ze wakker en ok, ze bleef die nacht bij de DA zodat zij 's nachts nog medicatie kon toedienen. DA was om twee uur gaan kijken : alles ok en om 5u was ook alles ok, om 7u was ze overleden door een inwendige bloeding

Fijn dat de da (een die je niet kende toch?) zo uitgebreid nog gekeken heeft wilde meedenken aan mogelijke oplossingen, of middelen die het wat makkelijker voor Cleo zouden kunnen maken.
Duim voor jullie dat er verbetering komt nu!

Succes met de behandeling!

Ik ga duimen dat de medicatie helpt!

Fijn dat je toch nog een aantal mogelijkheden hebt gekregen, ik hoop van harte dat het werkt voor jullie allebei

Fijn ook dat je nu een vaste da hebt, met wie je de uitwerking van de medicijnen kan bespreken en die samen met jou kan kijken of ze aan haar eindje toe is of dat ze nog een poosje meekan..

Heel veel sterkte, want het blijft een zorgelijk geheel en ik hoop met jou dat de medicijnen aanslaan...

Ik ga ook duimen dat de medicatie aanslaat.

Ik ga ook duimen dat de medicatie aanslaat.

Die medicatie gaat aanslaan en hij zit nog maanden met Cleo opgescheept

Tot het genoeg is.

Cleo heeft me vandaag vaak aan een nummer van The Foo Fighters laten denken... het nummer heet "walk"

Met als refrein "I never wanna die"

laten we hopen dat de tijd die jullie samen nog hebben het maximale haalt uit wat er mogelijk is.

pooh schreef:Cleo heeft me vandaag vaak aan een nummer van The Foo Fighters laten denken... het nummer heet "walk"

Met als refrein "I never wanna die"

laten we hopen dat de tijd die jullie samen nog hebben het maximale haalt uit wat er mogelijk is.

Nieuwsgierig ben ik gaan kijken op Youtube,..
Wat een steengoed nummer, moet wel hard en dat heb ik dus maar gedaan, om half 8 's morgens,.

Inderdaad, haal alles er nog uit wat eruit te halen valt,...geniet nog zoveel mogelijk van elkaar.

Mijn duimen draaien voor Cleo

Wat fijn dat ze er toch nog is want je twijfelde zo....

Als je iets anders wil proberen wil ik je gerust helpen.
Er zijn acupunten die bij stimulatie de neus openen in 15 minuten en alles er veel sneller doet uitkomen.
Er zijn ook punten waarmee je haar heel snel tot rust kunt brengen.
Je kan het zelf, het doet geen pijn (geen naalden) en je bent klaar op 1 minuutje.
Ik ken in B een DA die het toestelletje verhuurd en ook in Ndl. (Zeeland) iemand.
De punten leg ik je dan wel uit met foto en tekst. Dat doe ik graag voor jullie als je het proberen wil

Gniffel

Fijn dat ze er nog is

Nanna schreef:Wel een praktisch plan van aanpak.
Gewoon met de middelen gaan strooien en kijken waar en of het schip strandt. Mocht het niks worden heb je in ieder geval je uiterste best gedaan.

Hup Cleo!

jasses nanna! wat mooi! die zou je zo op canvas aan de muur hangen!

Dit " besluitloze gerommel" zoals je hetzelf noemt komt denk iedere eigenaar van een oude hond met mankementen heel bekend voor.... ik hoop dat de medicijnen wta gaan doen en dat je Cleo nog een flinke tijd bij je mag houden zonder gedoe en moeilijk gedoe... en anders heb je gedaan wat je kon en houdt het op, hoewel dat ook echt niet makkelijk is hoor.. je zal net zien dat ze die dag juist een hele goede dag hebben, de twijfel is de duivel in je kop.

Jeetje, Martijn ik kan me een kleine voorstelling maken van de rollercoast aan gevoelens die er de afgelopen dagen door je heen zijn gegaan. Wel.... niet.... wel...niet....misschien toch...

Maar vind het een goede zaak dat je alleen met een volledige instemming met jezelf een beslissing moet nemen. Dat was nu dus toch nog niet.

Hoop dat de medicatie wat gaat opleveren, in ieder geval ben je nu wel meer op de hoogte van Cleo's mogelijkheden en redenen waarom ze dit gedrag laat zien.
Succes!!! Met Kutcleo

Pfff, wat een emotie voor je! Ik ben blij te lezen dat ze nog even voort mag kachelen en hoop van harte dat je achteraf mag zeggen dat het een goed besluit was. Hopelijk slaat de medicatie aan en wordt ze voor jou en voor zichzelf een beetje makkelijker! Succes Martijn met je meissie!

Hoe gaat het inmiddels met Cleo?