Het HondenForum

Wil de hond schreef:

Tikken, schoppen en ophangen kan ik zelf ook wel indien nodig.

Maar je hond dusdanig onder controle houden dat er niet agressief gedaan wordt tegen mensen is voorlopig blijkbaar nog wat te hoog gegrepen voor je.

On topic zou hij van mij wel mogen proberen het blaffen van Nell in 1 dag af te leren maar aan de andere kant denk ik dat het gewoon net ff iets te veel "gemakzucht" is geweest in het begin om daarin door te gaan en zou ik dat heel goed zelf af kunnen leren als ik daar genoeg tijd en geduld voor op zou weten te brengen

Ik zie dat met mijn paard ook inderdaad. Komen we voor het eerst langs een kudde schapen met belletjes, dan staat ze stil. Ik laat haar dan kijken. Op een gegeven moment vraag ik haar door te lopen en dan doet ze dat. Volgende keer loopt ze er zo langs. Ook met hekken waar we doorheen moeten, daar heeft ze aan geroken, aan geproefd, gesnoven en dan was het goed.

Ik heb met de honden zelf vaak meer moeite om rustig te blijven. Ik word soms pissig als Kiba bijv uitvalt naar een andere hond. Of ik word nerveus als 1 van mijn honden los is en er komt een andere en ik weet niet of het goed gaat. Ik vind het heel vervelend als een ander last kan hebben van mijn honden. Met een paard heb ik dat niet en dan blijf ik rustiger en geduldiger.

Als ik privetraining zou kunnen krijgen dan heb ik wel wat items:
- uitvallen van Kiba aan de lijn
- Ragyo die als hij los is onder mijn appel uitschiet en met grote bek op andere honden afgaat
- Kiba leren ontspannen te blijven als er bezoek 'los in huis' rondloopt.

Punt 1 en 3 denk ik op termijn zelf nog wel voor elkaar te krijgen, maar met Ragyo en 100% luisteren/normaal doen als hij los is met een andere hond in zicht heb ik het toch enigszins opgegeven.

Tikken, schoppen en ophangen kan ik zelf ook wel indien nodig.

Maar je hond dusdanig onder controle houden dat er niet agressief gedaan wordt tegen mensen is voorlopig blijkbaar nog wat te hoog gegrepen voor je.

Nee, de hond is prima "onder controle". Ik kan met haar door de stad lopen, ik kan met haar fietsen, ik kan met haar naar een wedstrijd en daar rond lopen en ze loopt echt niet uit te vallen. Dat is nu juist de punt, zij doet het niet maar ze vindt vreemde mannen nog steeds niet te vertrouwen.
Zou ik haar dus "out of controle" laten (wat ik uiteraard niet doe) dan zou het gedrag binnen kortste keren terug komen.
En ja, bij de keuze van uitvallen of ophangen ga ik ook voor het ophangen. Alleen ik voorkom het liever, tot een bepaalde hoogte.
En we blijven er mee werken, om de hond met steeds meer mensen vertrouwen in te krijgen. Dat gebeurt naast het onder controle houden. Met het onder controle houden leert de hond dat iets niet mag.
Dus ja, de hond leert bij. Maar zij leert niet bij dat vreemde mannen best wel okay zijn.
En haar fobie is helaas wel ergens op gebaseerd, het is niet zo dat ze dat gedrag opeens maar is gaan doen. Zelfs ik weet niet alles van de eerste 9 maanden van haar leven, maar wat ik weet is dus genoeg om te weten dat de hond compleet het vertrouwen in mens is kwijt geraakt, helaas.

Juist! Ik gok zo maar dat als CM er zich mee zou bemoeien dat staartje wel heel laag zou gaan en het pretbekje ook weg zou zijn. Laat maar blaffen dus!

Onzin. Je ziet ook vaak dat er in zijn Dog Center gefilmd wordt en dan zie ik kwispelende vrolijke honden en geen honden die daar gedrukt staan te wachten tot ze een commando mogen opvolgen.

Ik vind het geen onzin, je ziet zo vaak dat als hij bij honden thuis komt en ze "eventjes gaat aanpakken" wel duidelijk het staart tussen de poten gaat en het pret ver te zoeken is.
Ik vind ook dat een hond zich moet gedragen, maar hij hoeft niet passief en gedrukt te zijn.

Hier mag hij het puppy bijten af komen leren, dan hoef ik niet te wachten totdat het vanzelf overgaat......

Neeltje schreef:Hier mag hij het puppy bijten af komen leren, dan hoef ik niet te wachten totdat het vanzelf overgaat......

Daar zou ik toch echt niet op wachten, maar aan werken.

Dat doen we ook, maar toch, denk dat hij dat sneller afgeleerd krijgt dan ik.

Minna schreef:

Juist! Ik gok zo maar dat als CM er zich mee zou bemoeien dat staartje wel heel laag zou gaan en het pretbekje ook weg zou zijn. Laat maar blaffen dus!

Onzin. Je ziet ook vaak dat er in zijn Dog Center gefilmd wordt en dan zie ik kwispelende vrolijke honden en geen honden die daar gedrukt staan te wachten tot ze een commando mogen opvolgen.

Ik vind het geen onzin, je ziet zo vaak dat als hij bij honden thuis komt en ze "eventjes gaat aanpakken" wel duidelijk het staart tussen de poten gaat en het pret ver te zoeken is.
Ik vind ook dat een hond zich moet gedragen, maar hij hoeft niet passief en gedrukt te zijn.

Ja hoe zou jij reageren als je je goddelijke gang hebt kunnen gaan en dan even op je plaats word gezet.
Niets mis mee toch.??
Die staart komt daarna wel weer omhoog en heeft hij een leuk en prettig leven met grenzen die hij nu eindelijk snapt.

bouvierpoedel schreef: Ja hoe zou jij reageren als je je goddelijke gang hebt kunnen gaan en dan even op je plaats word gezet.
Niets mis mee toch.??
Die staart komt daarna wel weer omhoog en heeft hij een leuk en prettig leven met grenzen die hij nu eindelijk snapt.

Grenzen die nooit aangegeven zijn. Ik vind er iets oneerlijks aan als een hond altijd z'n gang heeft mogen gaan en dan moet de hond ineens binnen een dag iets totaal anders doen. Snel snel snel, dus even flink druk er op. En daarna leggen we de baasjes wel uit wat ze moeten doen.

De hond laat ongewenst gedrag niet zien met een vooringenomen idee om eens even lekker stout te zijn. Dat is gewoon wat hij kent, wat hij geleerd heeft.

Kijk, meneer CM kan mijn honden vast binnen tien minuten het trekken aan de lijn afleren. Beetje rukken aan die lijn met een of andere collar en ze snappen het best wel. Maar IK heb die honden nooit geleerd aan de lijn te lopen. Ze trekken dus niet omdat ze stout zijn. Ik vind dus dat ik er ook wel wat meer tijd voor mag nemen, zonder die enorme druk en stress, om het om te buigen. Dat willen ze heus wel hoor, alleen heb ik er nooit in geïnvesteerd. En voor de duidelijkheid: ik zal dat ook niet gaan doen

Kan iemand me vertellen waarom die bange hond een prikband om krijgt?

sjaak-k schreef:Kan iemand me vertellen waarom die bange hond een prikband om krijgt?

Ik ben er geen voorstander voor, maar je kunt angst bestrijden door ze nog meer angst voor de correctie te leren hebben.

Zoek stok! schreef:

bouvierpoedel schreef: Ja hoe zou jij reageren als je je goddelijke gang hebt kunnen gaan en dan even op je plaats word gezet.
Niets mis mee toch.??
Die staart komt daarna wel weer omhoog en heeft hij een leuk en prettig leven met grenzen die hij nu eindelijk snapt.

Grenzen die nooit aangegeven zijn. Ik vind er iets oneerlijks aan als een hond altijd z'n gang heeft mogen gaan en dan moet de hond ineens binnen een dag iets totaal anders doen. Snel snel snel, dus even flink druk er op. En daarna leggen we de baasjes wel uit wat ze moeten doen.

De hond laat ongewenst gedrag niet zien met een vooringenomen idee om eens even lekker stout te zijn. Dat is gewoon wat hij kent, wat hij geleerd heeft.

Kijk, meneer CM kan mijn honden vast binnen tien minuten het trekken aan de lijn afleren. Beetje rukken aan die lijn met een of andere collar en ze snappen het best wel. Maar IK heb die honden nooit geleerd aan de lijn te lopen. Ze trekken dus niet omdat ze stout zijn. Ik vind dus dat ik er ook wel wat meer tijd voor mag nemen, zonder die enorme druk en stress, om het om te buigen. Dat willen ze heus wel hoor, alleen heb ik er nooit in geïnvesteerd. En voor de duidelijkheid: ik zal dat ook niet gaan doen

Maar voor jouw is het dan ook niet uit de hand gelopen met de nodige ergenissen en ellende.
En waarom een hond in zijn ellende houden met alle ergenis en sjacherijn met het idee in je hoofd om hem weg te doen.
Dan maar de direkte aanpak en gelijk dealen met het probleem.
Een hond is tenslotte ook een drekt wezen.
Langer aan een probleem werken maakt het alleen maar onduidelijker en houd je het ook in stand.

Oh mijn hemel, ik wil Bunker ook roze hebben

Brigitte schreef:Oh mijn hemel, ik wil Bunker ook roze hebben

Hou op zeg, je zult toch zo door t leven moeten (zoals dat mens dan)...

Stok zoek! schreef:Grenzen die nooit aangegeven zijn. Ik vind er iets oneerlijks aan als een hond altijd z'n gang heeft mogen gaan en dan moet de hond ineens binnen een dag iets totaal anders doen.

Dat is jouw menselijke, emotionele kijk op het gebeuren.

Maar of zo'n hond dat ook zo bekijkt betwijfel ik ten zeerste.

Honden onder elkaar zetten elkaar ook binnen een mum van tijd op hun plek, bvb.

Als er vanaf het moment van ommekeer maar consequent vastgehouden wordt aan de nieuw ingezette lijn past zo´n hond zich daar zonder meer aan aan, zonder een vreselijk en eindeloos depri-gebeuren door te moeten maken.

Het is juist het beetje-bij-beetje-eindeloos-overleg-gebeuren waar een hond het moeilijk mee heeft.

Minna schreef:

Wil de hond schreef:

Minna schreef:Tikken, schoppen en ophangen kan ik zelf ook wel indien nodig.

Maar je hond dusdanig onder controle houden dat er niet agressief gedaan wordt tegen mensen is voorlopig blijkbaar nog wat te hoog gegrepen voor je.

Nee, de hond is prima "onder controle". Ik kan met haar door de stad lopen, ik kan met haar fietsen, ik kan met haar naar een wedstrijd en daar rond lopen en ze loopt echt niet uit te vallen. Dat is nu juist de punt, zij doet het niet maar ze vindt vreemde mannen nog steeds niet te vertrouwen.

Aha,

Dan had ik een verkeerde indruk van de situatie gekregen nav je eerdere bericht.

Zoals ik het nu begrijp kun je inderdaad weinig meer dan controle houden en vandaaruit proberen beetje bij beetje meer vertrouwen in de "probleem-figuren" op te bouwen.

bennie schreef:

sjaak-k schreef:Kan iemand me vertellen waarom die bange hond een prikband om krijgt?

Ik ben er geen voorstander voor, maar je kunt angst bestrijden door ze nog meer angst voor de correctie te leren hebben.

Het is denk ik niet zozeer angst voor de correctie als wel het zich verplicht moeten beheersen wat de hond de kans geeft te leren op een andere manier met prikkels om te gaan, dwz. in plaats van met angst met ander gedrag op prikkels te reageren.

Verbazingwekkend genoeg heeft een anti-blafband bij sommige honden die op alleen-zijn reageren met stress-blaffen een soortgelijk effect.

Door niet te kunnen blaffen leert een hond, noodgedwongen, dat er meer mogelijkheden zijn om met alleen-zijn om te gaan, zoals rustig blijven en een kongetje leegsmikkelen ipv. in de stress te schieten en te beginnen met stress-blaffen.

Na verloop van tijd zal dat nieuwe gedrag een nieuwe gewoonte zijn geworden waardoor het oorspronkelijke probleem verdwenen is.

Brigitte schreef:Oh mijn hemel, ik wil Bunker ook roze hebben

je weet toch wel dat je een reu hebt he

Wil de hond schreef:

bennie schreef:

sjaak-k schreef:Kan iemand me vertellen waarom die bange hond een prikband om krijgt?

Ik ben er geen voorstander voor, maar je kunt angst bestrijden door ze nog meer angst voor de correctie te leren hebben.

Het is denk ik niet zozeer angst voor de correctie als wel het zich verplicht moeten beheersen wat de hond de kans geeft te leren op een andere manier met prikkels om te gaan, dwz. in plaats van met angst met ander gedrag op prikkels te reageren.

Verbazingwekkend genoeg heeft een anti-blafband bij sommige honden die op alleen-zijn reageren met stress-blaffen een soortgelijk effect.

Door niet te kunnen blaffen leert een hond, noodgedwongen, dat er meer mogelijkheden zijn om met alleen-zijn om te gaan, zoals rustig blijven en een kongetje leegsmikkelen ipv. in de stress te schieten en te beginnen met stress-blaffen.

Na verloop van tijd zal dat nieuwe gedrag een nieuwe gewoonte zijn geworden waardoor het oorspronkelijke probleem verdwenen is.

Nou, in theorie klinkt dat leuk, en ik geloof best dat het in sommige gevallen kan werken als het om protest-blaffen of aandachts-blaffen of waaks blaffen of iets in die hoek gaat. Maar als je het uiten van angst gaat bestraffen, kan je een bange hond ook finaal over de rand jagen, en dan krijg je een hond die alleen nog maar catatonisch in een hoekie zit of zijn eigen staart of poten gaat aanvreten.

Ik ben trouwens tamelijk anti die E-collar die CM af en toe gebruikt, maar hij bestrijdt niet de angst door er ergere angst voor in de plaats te zetten, dat werkt ook helemaal niet.

Wat CM volgens mij doet (correct me if I'm wrong, ik weet niet over welke aflevering we het hebben) is de hond even uit het gedrag halen door een trilling en dan direct een alternatief voor het gedrag bieden en dat belonen.

Boutje schreef:Ik bedoelde het blaffen afleren of vermidneren zoals Inge O.
Twister is een blafgrage sheltie die heel braaf en flink is maar soms als hij aan het spelen is of gewoon veel plezier heeft, of een van de anderen behendigheid ziet lopen of zo erg veel en erg schel blaft. En sommige mensen ergeren zich daar aan.
Blaffen om te blaffen of zonder reden mag niet en doet hij ook zelden.
Maar zou ik nu dit enthousiasme-blaffen stoppen, en dat kan denk ik wel door corrigeren, het blaffen vb als de kinderen zwemmen in de tuin stopt bij even spuiten met een waterpistool, dan is meteen ook het plezier weg en heb ik even een gedrukt hondje. En dat wil ik nu net niet bij een eerder terughoudend kereltje, ik wil dat enthousiasme bewaren en daar hoort in zijn geval een typisch sheltie-blafje bij.

Eh, op wie reageer jij nu?

Jack blaft ook meer dan volgens CM zou mogen, maar zolang hij het niet overdrijft, heb ik er geen probleem mee, dus ik ben het wel met je eens.

(Jack klimt in onbewaakte ogenblikken wel eens op de picknicktafel in de tuin, en gaat dan met een trotse stoere smoel staan blaffen. Dat mag helemaal niet, maar hij vindt zichzelf dan heel erg geweldig, en daar kan ik wel om grijnzen. En daarna stuur ik hem eraf en dan is het weer klaar.)

Maar als je het uiten van angst gaat bestraffen, kan je een bange hond ook finaal over de rand jagen, en dan krijg je een hond die alleen nog maar catatonisch in een hoekie zit of zijn eigen staart of poten gaat aanvreten.

Dat zou je inderdaad denken, maar het is niet zozeer dat je het uiten van angst bestraft maar veeleer dat je het onmogelijk maakt om zich door de angst mee te laten sleuren, er aan toe te geven.

En zodoende creëer je dan voor de hond de mogelijkheid in te zien dat de wereld niet vergaat in zo'n situatie, dat het niet nodig is om bang te zijn want er gebeurt feitelijk niets.

Extreme angst is vaak iets wat een geconditioneerde reactie is op een gegeven situatie, door die reactie onmogelijk te maken ontstaat er ruimte voor ander, beter gedrag.

Het hoeft helemaal niet zo te zijn dat dat andere gedrag betekent dat de hond catatonisch(?) in een hoekje zit of zichzelf opvreet.

Ik beweer overigens niet dat bij iedere hond die dmv blaffen uit dat hij problemen heeft met alleen-zijn een blafband bij kan dragen aan een oplossing, ik gebruik dit alleen als voorbeeld om aan te geven dat het uiten van angst onaantrekkelijk maken een prima manier kan zijn om een hond over zijn angst heen te helpen, want je creëert de ruimte om ander gedrag aan te leren.

Wil de hond schreef:

Maar als je het uiten van angst gaat bestraffen, kan je een bange hond ook finaal over de rand jagen, en dan krijg je een hond die alleen nog maar catatonisch in een hoekie zit of zijn eigen staart of poten gaat aanvreten.

Dat zou je inderdaad denken, maar het is niet zozeer dat je het uiten van angst bestraft maar veeleer dat je het onmogelijk maakt om zich door de angst mee te laten sleuren, er aan toe te geven.

En zodoende creëer je dan voor de hond de mogelijkheid dat de wereld niet vergaat in zo'n situatie, dat het niet nodig is om bang te zijn want er gebeurt feitelijk niets.

Extreme angst is vaak iets wat een geconditioneerde reactie is op een gegeven situatie, door die reactie onmogelijk te maken ontstaat er ruimte voor ander, beter gedrag.

Het hoeft helemaal niet zo te zijn dat dat andere gedrag betekent dat de hond catatonisch(?) in een hoekje zit of zichzelf opvreet.

Ik beweer overigens niet dat bij iedere hond die dmv blaffen uit dat hij problemen heeft met alleen-zijn een blafband bij kan dragen aan een oplossing, ik gebruik dit alleen als voorbeeld om aan te geven dat het uiten van angst onaantrekkelijk maken een prima manier kan zijn om een hond over zijn angst heen te helpen, want je creëert de ruimte om ander gedrag aan te leren.

Wil de hond schreef:

Maar als je het uiten van angst gaat bestraffen, kan je een bange hond ook finaal over de rand jagen, en dan krijg je een hond die alleen nog maar catatonisch in een hoekie zit of zijn eigen staart of poten gaat aanvreten.

Dat zou je inderdaad denken, maar het is niet zozeer dat je het uiten van angst bestraft maar veeleer dat je het onmogelijk maakt om zich door de angst mee te laten sleuren, er aan toe te geven.

En zodoende creëer je dan voor de hond de mogelijkheid dat de wereld niet vergaat in zo'n situatie, dat het niet nodig is om bang te zijn want er gebeurt feitelijk niets.

Extreme angst is vaak iets wat een geconditioneerde reactie is op een gegeven situatie, door die reactie onmogelijk te maken ontstaat er ruimte voor ander, beter gedrag.

Het hoeft helemaal niet zo te zijn dat dat andere gedrag betekent dat de hond catatonisch(?)

Catatonie of catatonisch gedrag
Een extreem gebrek aan reactie op de omgeving. De persoon in kwestie verstijft of lijkt 'verlamd' of in trance.

in een hoekje zit of zichzelf opvreet.

Ik beweer overigens niet dat bij iedere hond die dmv blaffen uit dat hij problemen heeft met alleen-zijn een blafband bij kan dragen aan een oplossing, ik gebruik dit alleen als voorbeeld om aan te geven dat het uiten van angst onaantrekkelijk maken een prima manier kan zijn om een hond over zijn angst heen te helpen, want je creëert de ruimte om ander gedrag aan te leren.

Ik begrijp denk ik wel wat je bedoelt, de achterliggende theorie is hetzelfde als bij 'doorpakken' bij angst. Dat kan heel goed werken als het angstgedrag ingesleten gedrag is waarbij de oorspronkelijke reden/oorzaak van de angst niet eens meer aanwezig is en de hond met angstgedrag reageert omdat hij in dit soort situaties gewend is om dit soort gedrag te vertonen.

Maar ik maak in deze hele discussie denk ik regelmatig de fout om bij 'angst' aan heel extreme angst te denken.

Ingesleten angstgedrag kan je met iets van dwang in bepaalde gevallen prima ombuigen. Extreme angst, daar kan je voor mijn gevoel geen druk op zetten, dan krijg je alleen nog meer extremere angst.

Wil de hond schreef:

Stok zoek! schreef:Grenzen die nooit aangegeven zijn. Ik vind er iets oneerlijks aan als een hond altijd z'n gang heeft mogen gaan en dan moet de hond ineens binnen een dag iets totaal anders doen.

Dat is jouw menselijke, emotionele kijk op het gebeuren.

Maar of zo'n hond dat ook zo bekijkt betwijfel ik ten zeerste.

Honden onder elkaar zetten elkaar ook binnen een mum van tijd op hun plek, bvb.

Als er vanaf het moment van ommekeer maar consequent vastgehouden wordt aan de nieuw ingezette lijn past zo´n hond zich daar zonder meer aan aan, zonder een vreselijk en eindeloos depri-gebeuren door te moeten maken.

Het is juist het beetje-bij-beetje-eindeloos-overleg-gebeuren waar een hond het moeilijk mee heeft.

Helemaal mee eens

sjaak-k schreef:Kan iemand me vertellen waarom die bange hond een prikband om krijgt?

Toen Cesar die band omdeed bij die hond, vertelde hij erbij dat hij de band gebruikte omdat de hond die bij de eigenaren ook om had.

Boutje schreef:Ik bedoelde het blaffen afleren of vermidneren zoals Inge O.
Twister is een blafgrage sheltie die heel braaf en flink is maar soms als hij aan het spelen is of gewoon veel plezier heeft, of een van de anderen behendigheid ziet lopen of zo erg veel en erg schel blaft. En sommige mensen ergeren zich daar aan.
Blaffen om te blaffen of zonder reden mag niet en doet hij ook zelden.
Maar zou ik nu dit enthousiasme-blaffen stoppen, en dat kan denk ik wel door corrigeren, het blaffen vb als de kinderen zwemmen in de tuin stopt bij even spuiten met een waterpistool, dan is meteen ook het plezier weg en heb ik even een gedrukt hondje. En dat wil ik nu net niet bij een eerder terughoudend kereltje, ik wil dat enthousiasme bewaren en daar hoort in zijn geval een typisch sheltie-blafje bij.

tja ik wil het bijv. absoluut niet hebben, hier mogen ze alleen blaffen als er iemand daadwerkelijk binnen de poort komt... alles daarbuiten wil ik niet hebben. Was in A'door niet van toepassing aangezien ik aan het eind van een doodlopend brandpad woonde maar hier woon ik aan een drukke parkeerplaats...
Dat hebben ze dus binnen een paar dagen geleerd hoor, zonder TT of wat dan ook.. gewoon strak er op zitten, stil = stil.
En niks on-enthousiaste honden, dat zijn ze misschien nog wel meer nu misschien...

Nanna schreef:Ik word ook weleens moe van dat "ja maar dat is ziélig" gedoe
Ik vind het pas zielig om een hond in zijn jou niet bevallende rol te laten zitten (of dat nou blaffen, uitvallen, of weet ik wat is).
Dóe er wat aan. En nee, dat is niet zielig.

Ik ben het helemaal met je eens hoor. Veel probleemgedrag is voor de hond nog veel akeliger dan voor de baas, en ik krijg regelmatig kromme tenen van mensen die zich gewoon maar neerleggen bij probleemgedrag. Help die hond dan weer op de rails, of haal er een deskundige bij.

Maar, pak problemen wel in proportie aan. Dus bijvoorbeeld een doodsbange chi die niks anders weet dan gillen als er een andere hond in zicht komt omdat die baas dat zo heeft aangeleerd, ga je geen stroomband omdoen om het gillen af te leren. Dat is bezopen en dierenmishandeling. Gooi dat beessie los in een klein roedeltje vriendelijke rustige honden en dan heb je na een uurtje of wat al echt wel een chi die op z'n minst nieuwsgierig van een afstandje naar die honden staat te kijken, zonder te gillen. En na drie dagen heb je een chi die vrolijk kwispelend tussen die andere honden heen trippelt. Want zo werkt dat.

Nanna schreef:

Hanneke2 schreef: Extreme angst, daar kan je voor mijn gevoel geen druk op zetten, dan krijg je alleen nog meer extremere angst.

Bij mensen die dat hebben (hysterische fobie voor spinnen bijvoorbeeld) wordt weleens het fenomeen "flooding" ingezet. Dan zit je dus in een kamer die vol zit met spinnen. Banger dan bang kun je niet worden en je kunt het ook niet eindeloos volhouden. Na verloop van tijd neemt het dus af en kun je zelfs van je angst afkomen, als je eenmaal in de gaten hebt dat er écht niks ernstigs gebeurt.
Weet niet of dat bij honden ook een beproefd recept zou kunnen zijn.

Geen heel goed voorbeeld, maar flooding of toch wel iets in die richting heb ik bij Lilo gedaan door het normaal vieren van de verjaardag van dochter toen Lilo hier nog maar pas was en nog echt panisch was van vreemde mensen in huis. Ik had weinig andere keus, had wel de tuindeur openstaan zodat ze kon 'vluchten'. Puntje paaltje liep ze heel relaxed tussen de drommen visite door om te kijken waar Jack lekkere happies kreeg, want die bliefde ze ook wel. Maar Lilo was waarschijnlijk simpelweg niet bang voor grote groepen mensen, ze was bang voor individuele mensen die op haar af kwamen. Al die visite was destijds geinstrueerd dat Lilo niet bestond, dus niemand ging op z'n knieën zitten lokken ofzo.

Flooding werkt als er echt niks mis kan gaan en als het om een onredelijke angst gaat. Een hond die heel bang is voor katten terwijl je 10 katten de sulligheid zelf zijn en nog nooit een krabbel hebben gegeven, kan je in een bench zetten met al je katten los en dan zakt het paniekgedrag uiteindelijk wel als die katten niks anders doen dan sullige katten zijn. Maar zit er een kat tussen die een poot door die bench steekt en die hond een haal over zijn neus geeft, dan ben je helemaal terug bij af of erger.

Als je mij voortaan drie keer per dag een cursus of presentatie laat geven aan 30 man en je kan me garanderen dat ik het alsmaar geweldig doe en dat er niks fout gaat, dan ben ik binnen een paar dagen weer van mijn angst voor dat soort situaties af. Maar het risico dat het niet op rolletjes gaat is toch wel aanwezig , en dan is voorzichtig stapje voor stapje, kleine bekende groepjes, volgens mij een betere optie.

Er is niet 1 manier om angst weg te krijgen. Soms is meteen in het diepe het beste, soms moet je voetje voor voetje en soms moet je helemaal met rust laten en wachten op een spontane golf dapperheid of gewoon gezonde nieuwsgierigheid. Maar ik blijf ervan overtuigd dat je bij angst ontzettend moet opletten dat je niet forceert, want dan ben je direct een paar stappen terug.

Nanna schreef:

Hanneke2 schreef: pak problemen wel in proportie aan. Dus bijvoorbeeld een doodsbange chi die niks anders weet dan gillen als er een andere hond in zicht komt omdat die baas dat zo heeft aangeleerd, ga je geen stroomband omdoen om het gillen af te leren.

Zegt iemand dan dat dat moet?

bennie schreef:Ik ben er geen voorstander voor, maar je kunt angst bestrijden door ze nog meer angst voor de correctie te leren hebben.

En daar geloof ik dus niet in.

Grenzen die nooit aangegeven zijn. Ik vind er iets oneerlijks aan als een hond altijd z'n gang heeft mogen gaan en dan moet de hond ineens binnen een dag iets totaal anders doen. Snel snel snel, dus even flink druk er op. En daarna leggen we de baasjes wel uit wat ze moeten doen.

De hond laat ongewenst gedrag niet zien met een vooringenomen idee om eens even lekker stout te zijn. Dat is gewoon wat hij kent, wat hij geleerd heeft.

Kijk, meneer CM kan mijn honden vast binnen tien minuten het trekken aan de lijn afleren. Beetje rukken aan die lijn met een of andere collar en ze snappen het best wel. Maar IK heb die honden nooit geleerd aan de lijn te lopen. Ze trekken dus niet omdat ze stout zijn. Ik vind dus dat ik er ook wel wat meer tijd voor mag nemen, zonder die enorme druk en stress, om het om te buigen. Dat willen ze heus wel hoor, alleen heb ik er nooit in geïnvesteerd. En voor de duidelijkheid: ik zal dat ook niet gaan doen

Ja, het is in principe niet eerlijk, maar ik vind wel dat er ook situaties zijn waarbij je even wel moet door pakken.
Wij hebben sinds maandag een mechelaar reu er bij die bij de baasjes behoorlijk uit de hand was gelopen.
Hij vindt zichzelf heel wat, en heeft idd altijd geleerd om te kunnen trekken, uit te vallen en van alles te doen wat niet hoort.
Met hem was het dus wel vanaf minuut een hier wat strengere regels, en ook straf bij o.a plassen tegen de TV-kast, poging tot uitvallen etc.
Alleen is het wel zo dat zelfs deze hond ga ik niet zo corrigeren dat hij compleet passief wordt. Hij krijgt een correctie om te stoppen met iets wat niet mag, en als hij goed doet krijgt hij beloning. Ja, sneu dat hij nu een aantal correcties moet incasseren, had ook anders gekund, als hij vanaf pup een beetje strengere opvoeding had genoten.
En ja, dan heeft hij even stress. Ook sneu. Maar hij herstelt zich heel snel. En hij kan zich al aardig beheersen. Hij kan er idd niks aan doen dat hij geleerd heeft dat allerlei gekkigheid mag, alleen zijn gedrag zoals het was is gewoon ontoelaatbaar, en er steekt geen angst of onzekerheid achter als motivatie. En voordat hij gecorrigeerd werd voor het trekken, heeft hij al het commando `volgen`op een leuke, positieve manier aangeleerd. Dat vind ik altijd belangrijk, kent de hond wel het gedrag wat jij wil zien.