Het HondenForum

MARC_S schreef:En ergens irriteer ik me ook mateloos aan het feit dat dit gedrag als gebrek aan sturing wordt gezien (ik opperde dat zelf om eens te kijken of er iets te veranderen is) terwijl een ander bij zijn of haar honden geen andere reu in huis kan laten omdat de hond dat niet pikt. Waarom mag de hond dat wel niet pikken en moet hij bezoek wel pikken als hij daar een hekel aan heeft? Dat laatste is ineens gebrek aan leiding en sturing en als je hond geen reu los in huis pikt is dat ineens een kenmerk van de hond of het ras als je bv over staffords praat? Sorry, dat vind ik dan weer totale onzin. Als je hond goed met bezoek is is dat niet altijd helemaal je eigen krediet. De hond kan ook gewoon geen hekel aan bezoek hebben maar wel blaffen omdat hij waaks is. Mijn hond heeft dat wel, net zoals andere honden weer moeite hebben met andere honden of bv een kat in huis. Daar heeft Eva nu weer geen moeite mee want ik kan hier elk dier in huis halen zonder een probleem. Als je alles kon regeren had niemand een probleem die zijn best doet om een hond zo goed mogelijk op te voeden.

Kreten vanaf de zijlijn zijn domweg soms te makkelijk. De beste stuurlui staan aan wal en ook daar gaat vast het een en ander niet zoals diegene gewenst had op voorhand. Honden zijn levende wezens en geen slaaf van de geboren perfecte leider die al hun emoties onder controle heeft. Dat bestaat nl niet.

Het is ook een gebrek aan sturing en of dat als goed of fout gezien word hangt af van de persoon en situatie. Ik heb er bijv geen probleem mee dat er weinig andere reuen hier in huis kunnen komen, ik voel er ook niets voor om daaraan te gaan werken want ik zie het nut er niet van in. Maar op het moment dat ik geen andere mensen meer in mijn huis kan laten komen omdat mijn hond dat niet pikt dan heb ik ergens de plank mis geslagen. Het lijkt mij dat je dat niet kan vergelijken met elkaar. Een hond is een hond en een mens een mens. Als je hond goed met bezoek is kan dat bij bepaalde rassen echt wel op je lijstje bij geschreven worden, het is aan jou als baas om er structuur en leiding in te geven en je kan dat niet terug schuiven op de hond.
Ik denk ook dat de mensen die hier reageren drommels goed weten dat niet elke hond makkelijk is en je ze daardoor ook niet kan lozen met een kreet als de beste stuurlui staan aan wal. Juist door eigen ervaring kan je een ander helpen. Wat een ander daarmee doet is aan de ander.
Nikan heeft ook een keer (door mijn fout) iemand gesnapt en kon ik net voorkomen dat het snappen als waarschuwing door ging in bijten. Wij waren de auto aan het laden met voer. Super aantrekkelijk als je de hond bij je heb die in dezelfde ruimte moet blijven (gewoon dom dus ). Ik denk ik haal hem eruit en gooi zijn lijn aan de trekhaak en er word verder geladen. Twee tellen ben ik bij de klep weg om iets te pakken en op dat moment komt de helper met kratten aan en wil de auto in. No way zei Niek, dat is mijn auto en mijn eten en jij tieft op. Zo verschrikkelijk logisch maar zo onacceptabel dat het aan mij was om daarmee aan de slag te gaan. Nu als er iets is wat ik niet zie maar wat tot een situatie kan leiden als net beschreven duwt hij met zijn kop, blaast zich op maar gebruikt zijn tanden niet, blaft om ons te roepen. Dat is echt niet over 1 nacht ijs gegaan maar wel door heel consequent te zijn in wat wel mag en wat niet. Helemaal het waken of bewaken word hem niet afgeleerd want het is een taak maar wel gestuurd dat er onderscheid is en op 1 commando laat hij zijn houding varen. Ik neem het over en bedank hem voor zijn dienst.

chrico schreef:

MARC_S schreef:En ergens irriteer ik me ook mateloos aan het feit dat dit gedrag als gebrek aan sturing wordt gezien (ik opperde dat zelf om eens te kijken of er iets te veranderen is) terwijl een ander bij zijn of haar honden geen andere reu in huis kan laten omdat de hond dat niet pikt. Waarom mag de hond dat wel niet pikken en moet hij bezoek wel pikken als hij daar een hekel aan heeft? Dat laatste is ineens gebrek aan leiding en sturing en als je hond geen reu los in huis pikt is dat ineens een kenmerk van de hond of het ras als je bv over staffords praat? Sorry, dat vind ik dan weer totale onzin. Als je hond goed met bezoek is is dat niet altijd helemaal je eigen krediet. De hond kan ook gewoon geen hekel aan bezoek hebben maar wel blaffen omdat hij waaks is. Mijn hond heeft dat wel, net zoals andere honden weer moeite hebben met andere honden of bv een kat in huis. Daar heeft Eva nu weer geen moeite mee want ik kan hier elk dier in huis halen zonder een probleem. Als je alles kon regeren had niemand een probleem die zijn best doet om een hond zo goed mogelijk op te voeden.

Kreten vanaf de zijlijn zijn domweg soms te makkelijk. De beste stuurlui staan aan wal en ook daar gaat vast het een en ander niet zoals diegene gewenst had op voorhand. Honden zijn levende wezens en geen slaaf van de geboren perfecte leider die al hun emoties onder controle heeft. Dat bestaat nl niet.

Het is ook een gebrek aan sturing en of dat als goed of fout gezien word hangt af van de persoon en situatie. Ik heb er bijv geen probleem mee dat er weinig andere reuen hier in huis kunnen komen, ik voel er ook niets voor om daaraan te gaan werken want ik zie het nut er niet van in. Maar op het moment dat ik geen andere mensen meer in mijn huis kan laten komen omdat mijn hond dat niet pikt dan heb ik ergens de plank mis geslagen. Het lijkt mij dat je dat niet kan vergelijken met elkaar. Een hond is een hond en een mens een mens. Als je hond goed met bezoek is kan dat bij bepaalde rassen echt wel op je lijstje bij geschreven worden, het is aan jou als baas om er structuur en leiding in te geven en je kan dat niet terug schuiven op de hond.
Ik denk ook dat de mensen die hier reageren drommels goed weten dat niet elke hond makkelijk is en je ze daardoor ook niet kan lozen met een kreet als de beste stuurlui staan aan wal. Juist door eigen ervaring kan je een ander helpen. Wat een ander daarmee doet is aan de ander.
Nikan heeft ook een keer (door mijn fout) iemand gesnapt en kon ik net voorkomen dat het snappen als waarschuwing door ging in bijten. Wij waren de auto aan het laden met voer. Super aantrekkelijk als je de hond bij je heb die in dezelfde ruimte moet blijven (gewoon dom dus ). Ik denk ik haal hem eruit en gooi zijn lijn aan de trekhaak en er word verder geladen. Twee tellen ben ik bij de klep weg om iets te pakken en op dat moment komt de helper met kratten aan en wil de auto in. No way zei Niek, dat is mijn auto en mijn eten en jij tieft op. Zo verschrikkelijk logisch maar zo onacceptabel dat het aan mij was om daarmee aan de slag te gaan. Nu als er iets is wat ik niet zie maar wat tot een situatie kan leiden als net beschreven duwt hij met zijn kop, blaast zich op maar gebruikt zijn tanden niet, blaft om ons te roepen. Dat is echt niet over 1 nacht ijs gegaan maar wel door heel consequent te zijn in wat wel mag en wat niet. Helemaal het waken of bewaken word hem niet afgeleerd want het is een taak maar wel gestuurd dat er onderscheid is en op 1 commando laat hij zijn houding varen. Ik neem het over en bedank hem voor zijn dienst.

Er kunnen daar wel mensen in huis want Eva gaat dan in de bench. Ze laat zich dan ook prima in de bench zetten dus die controle is er wel. Dus ik zie het probleem niet zo. Ieder lost het op z'n eigen manier op. Als Marc er op wil trainen dan kan dat ook, maar als hij dat niet wil is er ook geen man overboord.

Ri@ schreef:
Er kunnen daar wel mensen in huis want Eva gaat dan in de bench. Ze laat zich dan ook prima in de bench zetten dus die controle is er wel. Dus ik zie het probleem niet zo. Ieder lost het op z'n eigen manier op. Als Marc er op wil trainen dan kan dat ook, maar als hij dat niet wil is er ook geen man overboord.

Ik vroeg mij al af waar je bleef

Ik vind dat er vaak nogal wat onderscheid wordt gemaakt in mensen en honden. Als ik schrijf dat ik geen intacte reu bij mij in huis laat, vindt iedereen dat heel normaal. Als ik schrijf dat mijn beide honden niet de makkelijkste zijn met bezoek, ligt het aan mijn sturing

En voor mensen die ook een wakende hond hebben: er is een essentieel verschil in een hond die z'n tanden makkelijk gebruikt en een hond die dat niet zo snel doet. Bram waakt enorm in en om het huis, maar als er zomaar iemand binnen zou komen en ik moet kiezen welke ik grijp, kies ik toch echt voor Izzie. Bram heeft 1 keer iemand bijna gebeten omdat hij geen kant op kon. Maar zijn grens ligt hoog, weet ik inmiddels. Hij gaat wel te keer, maar z'n tanden zal hij niet snel gebruiken. Dan heb je echt al tien keer de kans gehad om hem met rust te laten. Izzie zal de stap naar bijten veel en veel sneller nemen. Dat kun je dus niet met elkaar vergelijken.

Bezoek kan bij ons overigens wel naar binnen, maar ik houd Izzie in eerste instantie vast. Bram waarschuw ik. Ook als onbekend bezoek bijv. naar de wc gaat, moet ik alert zijn op een nippende Izzie.

Buiten huis kan Izzie super sociaal zijn. Zaterdag heeft ze tijdens de wedstrijd met een wildvreemde man staan knuffelen en gisteren tijdens de training was ze volledig op haar gemak bij Anita, die ze niet vaak heeft gezien. Ik kan haar tijdens een wedstrijd ook aan een wildvreemde (met koekjes) geven.

En ik geloof niet dat ik het ras ooit als excuus heb gebruikt. Maar als je twee rassen in huis hebt die bekend staan om gereserveerdheid naar onbekenden, vind ik het niet vreemd dat mijn honden op eigen terrein niet klaar staan met een bosje bloemen om mensen te verwelkomen. Dat heeft begeleiding nodig.

chrico schreef:

Ri@ schreef:
Er kunnen daar wel mensen in huis want Eva gaat dan in de bench. Ze laat zich dan ook prima in de bench zetten dus die controle is er wel. Dus ik zie het probleem niet zo. Ieder lost het op z'n eigen manier op. Als Marc er op wil trainen dan kan dat ook, maar als hij dat niet wil is er ook geen man overboord.

Ik vroeg mij al af waar je bleef

Nou daar ben ik dan

Wilde je nog iets vragen dat je op me zat te wachten ? Mag hoor.

Ri@ schreef:

chrico schreef:

Ri@ schreef:
Er kunnen daar wel mensen in huis want Eva gaat dan in de bench. Ze laat zich dan ook prima in de bench zetten dus die controle is er wel. Dus ik zie het probleem niet zo. Ieder lost het op z'n eigen manier op. Als Marc er op wil trainen dan kan dat ook, maar als hij dat niet wil is er ook geen man overboord.

Ik vroeg mij al af waar je bleef

Nou daar ben ik dan

Wilde je nog iets vragen dat je op me zat te wachten ? Mag hoor.

Vroeg mij al af hoe het kwam dat je je nu niet wilde warmen maar gelukkig je bent nog steeds een koukleum

EstherK schreef:[Benthor is zo'n gepassioneerde waker dat mensen die aanbellen vaak weg gaan van de voordeur, de voortuin uitgaan en op de stoep wachten. Het ziet er blijkbaar echt eng uit.
.

Dat was bij Orson juist vaak niet zo mensen vonden hem er gemoedelijk en vriendelijk uitzien :N:
Rio werd altijd als veel enger ervaren en bij Orson dacht men vaak dat het een goedige reus was.
Hij was overigens een uitstekend waker maar geen blaffer en daardoor werd er ook nog weleens gedacht dat je hem zo kon passeren
Rio is ook een goede waker maar dat komt dan inderdaad door zijn uiterlijk ,als je echt doorzet bij hem kan ik me bijten heel meoilijk voorstellen van hem ,wel dreigen en blokken maar dat is het dan wel zo'n beetje.

LongFields schreef: Overigens moet me wel van het hart dat ik in dit topic wel een beetje de indruk gewekt krijg dat Laekense alleen maar moeilijk en lastig en waaks zijn, en dat vind ik toch wel een klein beetje jammer.

Dat is absoluut mijn beeld niet hoor ,ik vind ze echt leuk ,zeker nu wij Ezadro wat beter kennen en dat is gewoon echt een leuke hond.

chrico schreef:

Ri@ schreef:
Nou daar ben ik dan

Wilde je nog iets vragen dat je op me zat te wachten ? Mag hoor.

Vroeg mij al af hoe het kwam dat je je nu niet wilde warmen maar gelukkig je bent nog steeds een koukleum

Nee een koukleum ben ik niet, ik wilde het niveau niet verstoren

Ri@ schreef:

chrico schreef:

Ri@ schreef:
Nou daar ben ik dan

Wilde je nog iets vragen dat je op me zat te wachten ? Mag hoor.

Vroeg mij al af hoe het kwam dat je je nu niet wilde warmen maar gelukkig je bent nog steeds een koukleum

Nee een koukleum ben ik niet, ik wilde het niveau niet verstoren

Gelukkig maar dan kunnen we nu weer verder praten

Cash schreef: Maar goed, dat veranderd natuurlijk wel als je weet dat je hond dus wel die drempel over kan gaan en dus wel kan bijten.

Chello was ook ontzettend waaks maar die zou nooit zomaar iemand durven te bijten. Ook niet als er een wild vreemde zomaar de tuin in zou komen. Hij zou wel blokkeren en dreigen maar bijten zou hij nooit doen. Ghaya was ook zo.
Bij Bikkel is dat dus heel anders. Die zou dus wel durven te bijten en dan ga je dus niet wachten op het momentdat dat dat een keer gebeurd. Want dan ben je nog veel verder van huis.
Bang voor Bikkel ben ik absoluut niet ondanks dat hij weleens durft te snappen maar ik weet wel dondersgoed dat als hij ook maar 1x de kans krijgt om iemand daadwerkelijk te bijten het knap lastig zal worden met hem.

Inderdaad als je weet dat een hond echt kan bijten dan ga je daar natuurlijk wel anders mee om en maatregelen voor nemen om dat te voorkomen.
Met kinderen hebben wij echt nooit geen risico genomen met Orson ,beide partijen vonden wij daar te onvoorspelbaar voor en als er mensen kwamen die het eng vonden deden wij hem net zo makkelijk ook even weg.
Sowieso met mensen die niet op zeer regelmatige basis kwamen had ik absoluut niet de behoefte ,en Orson ook niet ,om daar veel in te gaan investeren zodat ze elkaar leuk zouden gaan vinden.
Hij vond dat gewoon toch niet leuk dus waarom dat proberen af te dwingen.
Wel moest hij luisteren als er visite was,net zoals de visite moest luisteren naar ons over hoe met hem om te gaan ,negeren dus en niet onverwachts toch even met de handjes zijn richting op gaan
Het is echt een van de fijnste honden geweest die ik ooit heb gehad ,en zijn afkeer van vreemde was daar maar een heel klein onderdeel van ,niet leuk voor andere misschien, maar die hoefde tenslotte niet met hem te leven.
Mensen die hem wel goed kende waren overigens ook zelden bang van hem en konden hem ook eigenlijk altijd wel waarderen,met Jan heeft hij ook echt een hele hechte goede verhouding gehad,ondanks dat hij al ruim volwasen was toen die zijn leven in kwam.
Daar hebben we overigens toen wel heel veel in geinvesteerd.
Ik heb zijn afkeer naar andere jammer gevonden maar niet iets onoverkomelijks, zijn affectie die hij ruimschoots bezat was gewoon exclusief voor ons

chrico schreef:

Ri@ schreef:

chrico schreef:

Vroeg mij al af hoe het kwam dat je je nu niet wilde warmen maar gelukkig je bent nog steeds een koukleum

Nee een koukleum ben ik niet, ik wilde het niveau niet verstoren

Gelukkig maar dan kunnen we nu weer verder praten

O was dat praten wat je deed

Ri@ schreef:
O was dat praten wat je deed

Laat maar verder, zal het je niet kwalijk nemen beetje zielig vind ik je wel

Ik heb wat gemist geloof ik

Er is een verschil tussen bang zijn voor je hond en "bang" zijn voor de reactie van je hond.
Als ik het op mezelf betrek, ik ben absoluut niet bang voor Biène, ook al is ze scherp en balanceert ze soms op het randje als ze in verzet komt (wat heel snel kan gaan).
Ik ben echter wel huiverig soms wat betreft haar reactie op anderen. Ik kén haar, ik kan haar lezen, ik weet hoe ze is. Een ander ziet de kleinere signalen die ik zie vaak niet eens.
Vandaar ook dat ik risico's vermijd en haar bv. altijd wegsluit als mijn zusje hier is met de kinderen. Zij weten dat ze niet naar de kennel of bench mogen waar Biène dan is (en aangezien ze haar eigen plekje fel verdedigt en dus met opgetrokken lip zit te grommen als ze daarin zit en ze vreemden ziet proberen ze het ook niet).
Echter, in een andere situatie, zoals gewoon buiten aan de riem, kun je bv. Biène juist makkelijker aaien dan Marouck. Biène blijft stilstaan en doet zachtjes, Marouck wordt mega-druk.
Ik snap dus ergens heel goed dat Marc het (nog) niet aandurft om Eva bij het bezoek te laten. Ik doe dat ook alleen bij mensen waarvan ik weet dat ze haar met rust laten en die ook absoluut niet bang voor haar zijn en dus zeker overkomen....mijn moeder is bv. wat angstig voor Biène en daar zal ik Biène niet bijlaten, mijn vader heeft echter helemaal geen angst voor Biène en laat haar gewoon uit als dat nodig is.
Je eigen houding en je eigen gemoedsrust is het allerbelangrijkste. Als ik niet helemaal zeker ben in bepaalde situaties merk ik dat gelijk aan Biène. Ook een reden waarom ik dus niet train op momenten dat ik zelf niet goed in mijn vel zit. Als ik bv. echt pissig aan het worden ben leg ik haar in de auto, dan heeft doortrainen geen zin. Ik moet dan eerst zelf weer rustig worden.

tineke schreef:

Cash schreef: Maar goed, dat veranderd natuurlijk wel als je weet dat je hond dus wel die drempel over kan gaan en dus wel kan bijten.

Chello was ook ontzettend waaks maar die zou nooit zomaar iemand durven te bijten. Ook niet als er een wild vreemde zomaar de tuin in zou komen. Hij zou wel blokkeren en dreigen maar bijten zou hij nooit doen. Ghaya was ook zo.
Bij Bikkel is dat dus heel anders. Die zou dus wel durven te bijten en dan ga je dus niet wachten op het momentdat dat dat een keer gebeurd. Want dan ben je nog veel verder van huis.
Bang voor Bikkel ben ik absoluut niet ondanks dat hij weleens durft te snappen maar ik weet wel dondersgoed dat als hij ook maar 1x de kans krijgt om iemand daadwerkelijk te bijten het knap lastig zal worden met hem.

Inderdaad als je weet dat een hond echt kan bijten dan ga je daar natuurlijk wel anders mee om en maatregelen voor nemen om dat te voorkomen.
Met kinderen hebben wij echt nooit geen risico genomen met Orson ,beide partijen vonden wij daar te onvoorspelbaar voor en als er mensen kwamen die het eng vonden deden wij hem net zo makkelijk ook even weg.
Sowieso met mensen die niet op zeer regelmatige basis kwamen had ik absoluut niet de behoefte ,en Orson ook niet ,om daar veel in te gaan investeren zodat ze elkaar leuk zouden gaan vinden.
Hij vond dat gewoon toch niet leuk dus waarom dat proberen af te dwingen.
Wel moest hij luisteren als er visite was,net zoals de visite moest luisteren naar ons over hoe met hem om te gaan ,negeren dus en niet onverwachts toch even met de handjes zijn richting op gaan
Het is echt een van de fijnste honden geweest die ik ooit heb gehad ,en zijn afkeer van vreemde was daar maar een heel klein onderdeel van ,niet leuk voor andere misschien, maar die hoefde tenslotte niet met hem te leven.
Mensen die hem wel goed kende waren overigens ook zelden bang van hem en konden hem ook eigenlijk altijd wel waarderen,met Jan heeft hij ook echt een hele hechte goede verhouding gehad,ondanks dat hij al ruim volwasen was toen die zijn leven in kwam.
Daar hebben we overigens toen wel heel veel in geinvesteerd.
Ik heb zijn afkeer naar andere jammer gevonden maar niet iets onoverkomelijks, zijn affectie die hij ruimschoots bezat was gewoon exclusief voor ons

Dat is met Bikkel ook zo.
De paar mensen die hij geweldig vindt kunnen alles bij hem doen maar vriendjes worden met een totaal vreemde zit er gewoon niet in. Hij is dan echt veel te argwanend. Als zo'n loodgieter bijv. per ongeluk met zn been tegen hem aan zou stoten dan is Bikkel dus niet te beroerd om te bijten.

Wat Linda ook al zei; die drempel is gewoon heel erg laag bij hem.

Met Rosalie (dochtertje) ging het in het begin ook totaal niet. Hij accepteerde het gewoon niet als ze op de bank per ongeluk tegen hem aan stootte of als ze hem met dr voetje aanraakte als hij ergens lag te liggen.
Daar heb ik veel tijd ingestoken. Hem duidelijk gemaakt dat dat niet de bedoeling was en dochterlief duidelijk gemaakt dat ze hem vooral met rust moet laten en dat ze niet bij/naast/tegen bikkel aan kan zitten/duwen.
Dat gaat nu trouwens heel erg goed hoor.

Inge schreef:Er is een verschil tussen bang zijn voor je hond en "bang" zijn voor de reactie van je hond.
Als ik het op mezelf betrek, ik ben absoluut niet bang voor Biène, ook al is ze scherp en balanceert ze soms op het randje als ze in verzet komt (wat heel snel kan gaan).
Ik ben echter wel huiverig soms wat betreft haar reactie op anderen. Ik kén haar, ik kan haar lezen, ik weet hoe ze is. Een ander ziet de kleinere signalen die ik zie vaak niet eens.
Vandaar ook dat ik risico's vermijd en haar bv. altijd wegsluit als mijn zusje hier is met de kinderen. Zij weten dat ze niet naar de kennel of bench mogen waar Biène dan is (en aangezien ze haar eigen plekje fel verdedigt en dus met opgetrokken lip zit te grommen als ze daarin zit en ze vreemden ziet proberen ze het ook niet).
Echter, in een andere situatie, zoals gewoon buiten aan de riem, kun je bv. Biène juist makkelijker aaien dan Marouck. Biène blijft stilstaan en doet zachtjes, Marouck wordt mega-druk.
Ik snap dus ergens heel goed dat Marc het (nog) niet aandurft om Eva bij het bezoek te laten. Ik doe dat ook alleen bij mensen waarvan ik weet dat ze haar met rust laten en die ook absoluut niet bang voor haar zijn en dus zeker overkomen....mijn moeder is bv. wat angstig voor Biène en daar zal ik Biène niet bijlaten, mijn vader heeft echter helemaal geen angst voor Biène en laat haar gewoon uit als dat nodig is.
Je eigen houding en je eigen gemoedsrust is het allerbelangrijkste. Als ik niet helemaal zeker ben in bepaalde situaties merk ik dat gelijk aan Biène. Ook een reden waarom ik dus niet train op momenten dat ik zelf niet goed in mijn vel zit. Als ik bv. echt pissig aan het worden ben leg ik haar in de auto, dan heeft doortrainen geen zin. Ik moet dan eerst zelf weer rustig worden.

Je hebt het mooi verwoord. Je kent je eigen hond gewoon het beste en dan kan je niet zomaar iets gaan doen waarvan je niet weet wat er gebeurd. Ik weet ook beter dan iemand anders wat er kan gebeuren. Mensen kunnen ook eigenwijs zijn en vinden dat ik overdrijf om vervolgens toch iets geks te doen en dan? Dat zijn gewoon dingen die maken dat het lastig is. Want ik kan natuurlijk ook gewoon de deur open zwaaien en met mijn schouders omhoog zeggen, kom maar binnen en let niet op de hond. Maar waar ben ik dan mee bezig als ik beter weet? Dat vind ik meer ontkennen. Dat kan je doen tot je hond een keer heeft laten zien dat hij het meent. Daarna kan dat niet meer zomaar.

En ik vind het ook niet erg. Mij maakt het weinig uit. Ja, ik slaap goed want er kan nooit iemand in huis zitten die er niet hoort. Dat is een voordeel. En ik zet haar zo in de bench. Eva, kom! en dan rent ze erin. De deur is altijd dicht zodat ze er niet in kan. Dus als die open gaat vliegt ze daar in. Dan krijgt ze een kong en geeft ze als het moet 6 uren geen krimp meer, loopt ze netjes mee naar buiten om uitgelaten te worden en gaat ze bij thuiskomst weer lekker terug daar in. Slapen, met de poten recht omhoog midden in de kamer tussen het bezoek. Dus in feite is er niks aan de hand. Ze blaft niet eens.

En toch zou ik wel eens willen weten of het kan en hoe dan? En dat komt door CM topics omhoog en daarom vroeg ik mij dit even af. Want ik weet zeker dat die vent zou zeggen, tuurlijk joh, dat komt helemaal goed. Ik wil niet dat ik nu ineens een probleem met mijn hond heb oid of dat die hond een probleem heeft want dat is helemaal niet zo. Dit deel kan misschien beter en streven naar beter is nooit verkeerd. En als ik dan lees dat Paulala haar Amstaff-reu langs reuen kan laten lopen zonder reageren , dan kan ik mijn waakse Eva misschien ook leren dat bezoek helemaal niks voorstelt en dat ze er niks mee hoeft te doen.

Ik lees aandachtig mee. Niet dat mijn honden iemand zouden bijten maar ze springen visite omver, springen op schoot, en dat vindt niemand leuk.
Daarom heb ik er een hekel aan als mensen onverwacht langskomen, want dan heb ik geen tijd om ze even achter het hek te zetten tot ze rustig zijn.
Niet te vergelijken met Eva's gedrag natuurlijk, maar ik snap best dat je ervan baalt dat bezoek niet zomaar spontaan langs kan komen en op de bank neer kan ploffen.

En zo heeft iedereen toch wat toen ik gister de uitzending keek van hem met die ridgeback teef.. dan constateerde ik dat ondanks dat CM zo stabiel en zelfverzekerd was die Ridgeback zijn twee honden toch aanviel en dat hij er echt achteraan moest rennen om haar te pakken te krijgen en te corrigeren.. zijn twee honden kozen de vlucht i.p.v. de confrontatie, ergens denk ik dat ze dat geleerd is dat ze nooit terug mogen vechten... ik kan me n.l. niet voorstellen dat een hond niet terug reageert bij zo een aanval (ook al was ze gemuilkorft)
later met de wandeling buiten rukte ze zich ook los van de broekriem van Milan om toch uit te vallen naar de buurhonden bij het hek.. vond het wel fijn om dat ook te zien te krijgen want zo blijkt maar dat niet alles met zelfverzekerdheid en kordaat optreden te regelen is..

Mijn honden reageren ook niet op blaffende honden als ik ze aan de lijn heb... los kan ik ze ook gewoon met de honden negeren roep ze met me mee en we gaan een andere kant op.. komen die honden zelf en face met die houding.. dan kan ik niet beletten dat ze terug reageren als ik ze van de lijn heb.. aan de lijn is het simpel.. negeren en doorlopen..
Dat is dus weer mijn probleem.. en ik heb met een gt gelopen omdat ik graag een relaxtere houding wilde bereiken met mijn reu in omgang met onbekende honden.. maar de gt wist me niet meer te vertellen dan aandacht vragen van mijn honden en de situatie ontlopen.. maar dat doe ik juist altijd al..
En ach het is nooit goed.. mijn teefje wil wel contacten maken en is feitelijk vriendelijk.. maar ze gaat te druk kennismaken... waar mens en hond van schrikken.. dus ook weer no go area.. ze blijven lekker bij me en vreemd hond contact kan ik helaas niet toestaan, zeker niet als ik met beide loop.
Bezoek en kinderen aan het hek die ze willen aaien is weer geen probleem al sta ik er dan uiteraard altijd bij
En bij mijn reu kijk ik ook altijd even wat zijn reactie is.. die kan nog wel eens bij bepaalde personen argwanend zijn.. dat zijn meestal twijfelende mensen.. die eigenlijk bang zijn, of juist te zelfverzekerd.. daar kan hij op anticiperen..
Teefje vindt eigenlijk alle aandacht leuk, en heeft weer de neiging om mensen die niet zelfverzekerd zijn even te testen in hoever ze op schoot of in de nek kan klimmen maar dat heb ik gelukkig snel in de gaten en zet haar zelf dan even met beide voetjes op de grond

MARC_S schreef:

billy schreef:Ik zou Eva wat minder prinsesje laten zijn in haar eigen huis, ook wat je schrijft dat bv Cleo niet buiten mag van Eva, jullie bepalen dat, ik bedoel het niet lullig hoor ,maar denk wel dat je met wat meer dat jullie bepalen en niet Eva het misschien ook al beter gaat.
Je wilt graag dat Eva waakt en dat doet ze ook wel als je haar wat indamt, wat betreft je visite.

En als het zo goed gaat met haar in de bench doen en er is rust is het ook goed toch, mocht het niet lukken.

Ja, zo is het ook prima Deze topic was over CM en ik dacht, wij hebben ook nog een kwestie die ik misschien met CM methodes ineens wel weg krijg. En daar hoort bij dat je hond dan volgzaam is, ook binnen. Dat voorbeeld van Cleo vind ik niet helemaal kloppen. Wij hebben daar niks mee te maken en de relatie tussen de honden is perfect zo. Waarom sleutelen aan iets dat prima gaat? Stel ik ga dat verbieden en ingrijpen, weet zeker dat Cleo dat als steun ervaart en dan dus denkt meer te kunnen doen dan de alfa, Eva, wil. Ik rommel daar zelf dus liever niet mee en ik vind ook dat dat weinig met de rangorde tov ons te maken heeft. Je kan je dan als baas wel een extra keertje laten gelden, maar wil je dat als je honden een goede band hebben en nooit moeilijk tegen elkaar doen? (als 2 teven.) Ik heb dan toch al snel zoiets van "handjes af" van een stabiele goede situatie en waarom zou Eva die ene keer dat ze het doet niet haar gezag mogen laten gelden naar de andere hond? Tegen ons doet ze nooit moeilijk en dat zou ik ook totaal niet van haar verwachten.

Wel denk ik zeker dat ik een rol speel. De keren dat ze heel erg waaks werd ben ik geschrokken en zo ben ik onzeker geworden daarin. En dat kan een hond zeker voelen en daarom denk ik dat die CM methode in combinatie met een muilkorf misschien wel eens alles in een ander daglicht kan zetten. De ene keer denk ik nl dat het nooit kan lukken terwijl als ik dan weer aan andere zaken denk ik ineens het gevoel krijg dat ze misschien wel gewoon even over een punt getild moet worden door beter haar plaats tov mij te herkennen. Dus wie weet. We zullen zien

Ik ben benieuwd Marc en het is zeker het proberen waard, als je een plan van aanpak hebt gemaakt, lukt het niet, is het ook goed, ik doelde met dat van Cleo ook een beetje op dat ik me daar wel mee zou bemoeien, ook al omdat ik het dan zielig zou vinden dat Cleo niet lekker buiten kan liggen omdat madam het niet goed vind, ik meng me dan gewoon in dat soort dingen en daarin zijn reuen misschien wel weer makkelijker.

Ik ga ook maar eens naar CM kijken, Baco heb ik overgesocialiseerd en hij heeft nergens problemen mee, alleen buiten volgt hij geen commando op, alleen na lang aandringen
Vanmiddag meteen maar eens begonnen met mijn mond dicht te houden, ik zeg veel te vaak , goed zo en braaf, maar ja die ene keer dat hij wat doet ben je er blij mee.
In en achter het huis kan hij alles maar nog steeds krijg ik het buiten niet voor elkaar, niet zoals ik het wil in elk geval.

blondie schreef: zijn twee honden kozen de vlucht i.p.v. de confrontatie, ergens denk ik dat ze dat geleerd is dat ze nooit terug mogen vechten... ik kan me n.l. niet voorstellen dat een hond niet terug reageert bij zo een aanval (ook al was ze gemuilkorft)
later met de wandeling buiten rukte ze zich ook los van de broekriem van Milan om toch uit te vallen naar de buurhonden bij het hek.. vond het wel fijn om dat ook te zien te krijgen want zo blijkt maar dat niet alles met zelfverzekerdheid en kordaat optreden te regelen is..

Ze reageren hier ook niet terug op provocaties of aanvallen hoor Wat ik wel inderdaad ook wat opvallend vond was dat die hond van hem die dus aangevallen werd door die gemuilkorfde Ridgeback ook niet erg angstig ofzo reageerde. Die hond bleef weglopen, maar dat was het ook wel zo'n beetje. Als een hond mijn honden zo zou aanvallen zouden ze op zijn minst gaan piepen en daarna echt heel angstig weg gaan schieten/rennen denk ik, of zich proberen over te geven.

Vond het ook wel mooi om te zien hoe die RR inderdaad een paar keer toch nog goed de fout in kon gaan. Milan zei zelf ook al dat ze een lastig geval was haha

blondie schreef:En zo heeft iedereen toch wat toen ik gister de uitzending keek van hem met die ridgeback teef.. dan constateerde ik dat ondanks dat CM zo stabiel en zelfverzekerd was die Ridgeback zijn twee honden toch aanviel en dat hij er echt achteraan moest rennen om haar te pakken te krijgen en te corrigeren.. zijn twee honden kozen de vlucht i.p.v. de confrontatie, ergens denk ik dat ze dat geleerd is dat ze nooit terug mogen vechten... ik kan me n.l. niet voorstellen dat een hond niet terug reageert bij zo een aanval (ook al was ze gemuilkorft)
later met de wandeling buiten rukte ze zich ook los van de broekriem van Milan om toch uit te vallen naar de buurhonden bij het hek.. vond het wel fijn om dat ook te zien te krijgen want zo blijkt maar dat niet alles met zelfverzekerdheid en kordaat optreden te regelen is..

Ik moest wel lachen dat hij er achter aan rende bij dat zwembad. Ik geloof ook niet dat hij heilig is en alles maar even doet, hij moet er soms ook tijd in steken.

[quote

En ik vind het ook niet erg. Mij maakt het weinig uit. Ja, ik slaap goed want er kan nooit iemand in huis zitten die er niet hoort. Dat is een voordeel. En ik zet haar zo in de bench. Eva, kom! en dan rent ze erin. De deur is altijd dicht zodat ze er niet in kan. Dus als die open gaat vliegt ze daar in. Dan krijgt ze een kong en geeft ze als het moet 6 uren geen krimp meer, loopt ze netjes mee naar buiten om uitgelaten te worden en gaat ze bij thuiskomst weer lekker terug daar in. Slapen, met de poten recht omhoog midden in de kamer tussen het bezoek. Dus in feite is er niks aan de hand. Ze blaft niet eens.

En toch zou ik wel eens willen weten of het kan en hoe dan? En dat komt door CM topics omhoog en daarom vroeg ik mij dit even af. Want ik weet zeker dat die vent zou zeggen, tuurlijk joh, dat komt helemaal goed. Ik wil niet dat ik nu ineens een probleem met mijn hond heb oid of dat die hond een probleem heeft want dat is helemaal niet zo. Dit deel kan misschien beter en streven naar beter is nooit verkeerd. En als ik dan lees dat Paulala haar Amstaff-reu langs reuen kan laten lopen zonder reageren , dan kan ik mijn waakse Eva misschien ook leren dat bezoek helemaal niks voorstelt en dat ze er niks mee hoeft te doen. [/quote]

ik snap niet zo goed jou dubbele gevoelens ten opzichte van het onderwerp aan de ene kant maak je een waakprobleem van eva bespreekbaar in deze topic, in mijn ogen een doodnormaal probleem waar veel hondeneigenaars zich in herkennen...
aan de andere kant mag het eigenlijk geen "probleem" zijn en lijk je bijna schuldig te voelen dat een minder mooie kant van eva bespreekt.
Als ik voor mezelf spreek dan zie ik dit hondenforum echt wel in perspectief, een "probleem" hier bespreken zegt echt niks over het karakter van de hond en je band met je hond.
Het lijkt me te vermoeiend om bezig te moeten zijn met de beeldvorming van je hond op het hondenforum

Jip schreef: ik wist niet dat dat ook kon maar dat verklaart een heleboel hier....

Dat is mijn interpretatie he ik zie dat sommige mensen kostte wat kost contact met hem willen maken terwijl hij die mensen negeert.. als voorbeeld op verjaarsvisite bij mijn ouders.. mijn reu ligt gewoon lekker rustig ergens in een hoek achter een stoel en negeert alle vreemde mensen om zich heen en ik constateer dat een kennis van mijn ouders continue oogcontact aan het maken is.. en contact wil hebben met hem.. ik zie ook dat Finn hem negeert (alles op afstand van elkaar..) op een gegeven moment staat die meneer op gaat naar de wc, maar weer reactie naar mijn hond toe.. toen hij terug de kamer in kwam naar mijn hond toe die dit keer wel zijn lip optrok.. waarop ik zei.. ga maar op de bank zitten hoor Ome K. laat hem maar..ik zag het nl. fout gaan terwijl de hond zelf de visite negeert..
Ome K. zei toen inderdaad niet bang te zijn.. maar dat hij niet kon begrijpen dat deze hond geen contact met hem wilde omdat alle honden hem altijd leuk vonden
Ik ervaar het vaak met mensen die zeggen niet bang te zijn.. maar dan op een bepaalde manier hem benaderen dat hij zoiets heeft van he.. makker mak aan want ik ken jou helemaal niet .. dus waarom zo amicaal ze doen dan ook net de dingen die averechts zouden kunnen werken namelijk.. direct de hond bij de nek pakken.. of van bovenaf op de kop gaan aaien.. zonder dat ze de hond de kans geven om te ruiken bijvoorbeeld..
Anders is het als het mensen zijn die zelfverzekerd zijn maar binnenkomen en negeren of mensen buiten die hem leuk vinden en dat wel uitstralen maar niet die aandacht bewust vragen... dan komt hij zelf wel even checken wie je bent en dan is het goed..

Moos schreef:

blondie schreef: zijn twee honden kozen de vlucht i.p.v. de confrontatie, ergens denk ik dat ze dat geleerd is dat ze nooit terug mogen vechten... ik kan me n.l. niet voorstellen dat een hond niet terug reageert bij zo een aanval (ook al was ze gemuilkorft)
later met de wandeling buiten rukte ze zich ook los van de broekriem van Milan om toch uit te vallen naar de buurhonden bij het hek.. vond het wel fijn om dat ook te zien te krijgen want zo blijkt maar dat niet alles met zelfverzekerdheid en kordaat optreden te regelen is..

Ze reageren hier ook niet terug op provocaties of aanvallen hoor Wat ik wel inderdaad ook wat opvallend vond was dat die hond van hem die dus aangevallen werd door die gemuilkorfde Ridgeback ook niet erg angstig ofzo reageerde. Die hond bleef weglopen, maar dat was het ook wel zo'n beetje. Als een hond mijn honden zo zou aanvallen zouden ze op zijn minst gaan piepen en daarna echt heel angstig weg gaan schieten/rennen denk ik, of zich proberen over te geven.

Vond het ook wel mooi om te zien hoe die RR inderdaad een paar keer toch nog goed de fout in kon gaan. Milan zei zelf ook al dat ze een lastig geval was haha

Ik zag toch wel dat die honden behoorlijk de staart tussen de poten hadden en probeerden weg te komen van die aanvallende ridgeback.. zag ook dat CM bij daddy zei ok steady blijf maar omdat hij toen de rb weer onder controle had..
En die twee van jou reageren niet op provocaties en dat is helemaal super natuurlijk.. ik heb er echter in ieder geval 1 die wel reageert.. die ander laat zich in de bek schnappen en staat dan nog te kijken van ik doe toch niets... maar gaat dan ook niet weg van de situatie uit zichzelf
Zo zijn dus veel honden anders in reageren op situaties hoe vaak we het ook anders zouden willen zien.. ik wil het liefst ook een vera die zo makkelijk is met andere honden .. heb ze alleen niet

Zoek stok! schreef:

Paulala schreef:

Zoek stok! schreef: Precies mijn probleem met CM inderdaad. Ik vind het geen fijn idee dat de hele buurt zijn methodes na aan het doen is. Ik zie de kruipende angstige honden al voor me

Sowieso vind ik het niet verstandig om zo idolaat achter iemand aan te lopen, sorry Paulala. Wat bij de ene hond werkt, werkt bij de andere juist averechts. De uitgangspunten kunnen goed zijn, maar de uitvoering verschilt per persoon en per hond. En dat geknutsel thuis met filmpjes nadoen, ik zie daar veel ellende van komen. Naast dat het bij een aantal mensen natuurlijk wel werkt.

Ik ben het helemaal met je eens hoor.
Ik vind ook dat niet elke hond het zelfde aangepakt kan worden, en zelfs Cesar vindt dat, want ik heb al meerdere malen filmpjes gezien waarbij hij een hond tegenkwam waar de methode met kneepjes niet werkte, en dan zocht hij direct een andere oplossing.
Zo had hij ook een keer een hond waarbij hij overging tot belonen met stukjes kaas, omdat de hond helemaal idolaat was van kaas en dat werkte voor die hond vele malen beter en uiteindelijk bereikte hij precies wat hij wilde.
Dus ik sta juist daardoor nog meer achter Cesar, JUIST omdat hij dus verschillende methodes gebruikt aangepast op het karakter van de hond.
Zomaar filmpjes nadoen vind ik ook niet goed, je moet eerst weten wat je doet, niet zomaar denken dat je dat ook wel even kunt.

Ik zie in die zin geen enkel verschil tussen CM en welke andere gedragstherapeut dan ook. Het gaat om de begeleiding en niet om iets 1-op-1 overnemen van een filmpje. Hij heeft succes omdat hij kennis en ervaring heeft. Hoe weet jij of welke andere persoon dan ook welke methode je precies moet gebruiken bij hond X met probleemgedrag Y? Want ik lees dat je schrijft dat je dan eerst weer filmpjes gaat kijken hoe het moet. Of doel je dan op zijn algemene zaken als rust en overwicht?

Ik doel dan op meerdere dingen.
Idd ook de rust en het overwicht, maar vooral zijn uitleg die hij in veel van die filmpjes geeft, waarom hij een bepaalde handeling verricht, en waarom dat bij die hond werkt mbt het gedrag dat hij vertoont en zijn karakter.
Juist die uitleg is voor mij interessant, het is niet alleen maar wat hij doet, maar juist WAAROM hij iets doet.
Als ik alleen maar zou kijken naar wat hij doet kwam ik nergens.

blondie schreef: Ik zag toch wel dat die honden behoorlijk de staart tussen de poten hadden en probeerden weg te komen van die aanvallende ridgeback.. zag ook dat CM bij daddy zei ok steady blijf maar omdat hij toen de rb weer onder controle had..
En die twee van jou reageren niet op provocaties en dat is helemaal super natuurlijk.. ik heb er echter in ieder geval 1 die wel reageert.. die ander laat zich in de bek schnappen en staat dan nog te kijken van ik doe toch niets... maar gaat dan ook niet weg van de situatie uit zichzelf
Zo zijn dus veel honden anders in reageren op situaties hoe vaak we het ook anders zouden willen zien.. ik wil het liefst ook een vera die zo makkelijk is met andere honden .. heb ze alleen niet

Ja, die staart tussen de poten zag ik ook, maar ik vond ze wel heel kalm weg proberen te komen. Ik zat toen ook te twijfelen of dat zou zijn omdat ze geleerd was dat ze gewoon niet mochten reageren Voor een hond die niet reageert uit zichzelf omdat ze er te erg van schrikken/te onderdanig zijn, vond ik die weglopende hond namelijk wel weer erg stabiel ogen in die situatie. Maar misschien zit ik er helemaal naast hoor Mijn honden zouden niet zo stabiel vermijdend reageren bij een echte aanval hoor, die gaan volledig in paniek schieten, en van alles doen om zich over te kunnen geven of bij mij te komen

Moos schreef:

blondie schreef: Ik zag toch wel dat die honden behoorlijk de staart tussen de poten hadden en probeerden weg te komen van die aanvallende ridgeback.. zag ook dat CM bij daddy zei ok steady blijf maar omdat hij toen de rb weer onder controle had..
En die twee van jou reageren niet op provocaties en dat is helemaal super natuurlijk.. ik heb er echter in ieder geval 1 die wel reageert.. die ander laat zich in de bek schnappen en staat dan nog te kijken van ik doe toch niets... maar gaat dan ook niet weg van de situatie uit zichzelf
Zo zijn dus veel honden anders in reageren op situaties hoe vaak we het ook anders zouden willen zien.. ik wil het liefst ook een vera die zo makkelijk is met andere honden .. heb ze alleen niet

Ja, die staart tussen de poten zag ik ook, maar ik vond ze wel heel kalm weg proberen te komen. Ik zat toen ook te twijfelen of dat zou zijn omdat ze geleerd was dat ze gewoon niet mochten reageren Voor een hond die niet reageert uit zichzelf omdat ze er te erg van schrikken/te onderdanig zijn, vond ik die weglopende hond namelijk wel weer erg stabiel ogen in die situatie. Maar misschien zit ik er helemaal naast hoor Mijn honden zouden niet zo stabiel vermijdend reageren bij een echte aanval hoor, die gaan volledig in paniek schieten, en van alles doen om zich over te kunnen geven of bij mij te komen

En mijn honden schieten niet in paniek, vermijden een aanval niet maar gaan vol in de verdediging en draaien dan de rollen om. :N: :N: :N:
Biène kan ik dan vaak wel weer terugroepen (klaar is bij haar ook direct écht klaar, haar punt is gemaakt) maar Marouck stopt niet maar blijft aanvallen, die draait door in haar drukte en wordt onbereikbaar.
In een gevecht tussen de dames hier (wat direct een stuk fanatieker is dan een schermutseling met een vreemde hond zou zijn) is het dan ook Marouck die ik moet zien te ontzetten en die dan direct de bench invliegt om af te koelen. Zodra ze uit elkaar zijn is het voor Biène namelijk ook over.

Ben het met je eens hoor Paula, het besef dat je zelf rust moet uitstralen is gewoon het belangrijkst..
Of ik nu laag en cordaat "hier" of "zit"of noem een commando.. of dat ik omdat er onverwacht een commando geef omdat er een hond keihard op ze afstormt en ik in paniek raak en mijn comando ineens heel wat hoger is dan normaliter.. dat geeft ook al weer een ander beeld dan dat ik zelfvertrouwen uitstraal.
En gewoon rustig reageer op een situatie waarin ik verwacht dat mijn honden mijn commando opvolgen, en dat dus ook doen.. niets geen hyper gedrag gewoon netjes relaxed als groepje samen zijn.. en de weg vervolgen.

blondie schreef:Ben het met je eens hoor Paula, het besef dat je zelf rust moet uitstralen is gewoon het belangrijkst..
Of ik nu laag en cordaat "hier" of "zit"of noem een commando.. of dat ik omdat er onverwacht een commando geef omdat er een hond keihard op ze afstormt en ik in paniek raak en mijn comando ineens heel wat hoger is dan normaliter.. dat geeft ook al weer een ander beeld dan dat ik zelfvertrouwen uitstraal.
En gewoon rustig reageer op een situatie waarin ik verwacht dat mijn honden mijn commando opvolgen, en dat dus ook doen.. niets geen hyper gedrag gewoon netjes relaxed als groepje samen zijn.. en de weg vervolgen.

Ik heb nog wel een mooi voorbeeld van gisteren avond, toen gebeurde er iets onverwachts en werd ik onzeker en daar reageerde Julia weer op.
Er kwam een man mij tegemoet lopen met een JR.
Hij liep links op de stoep, en ik rechts, ik had beide honden aan mijn rechterhand aan de rechterkant, en ze liepen heel netjes met me mee.
Ineens kiest die man ervoor om mij aan de andere kant te passeren, dus aan de kant waar ik mijn honden vast had.
Toen werd ik dus onzeker, want ik stond er niet meer tussenin, dus ik probeerde de honden aan de andere kant te krijgen.
Precies op dat onzekere moment viel die JR gigantisch uit, en Julia reageerde daar direct op en maakte misbruik van de situatie waarin ik dus even niet wist wat ik moest doen.
Als die man rustig was doorgelopen aan mijn linkerkant was dit niet gebeurd.
Ik moet dus nog leren om ook in overwachte situaties mijn hoofd koel te houden en snel een oplossing te bedenken.

Ik heb nog niet bedacht wat ik in het vervolg in zo'n situatie zal doen, daar moet ik nog eens even rustig over nadenken wat het beste is, zodat ik de volgende keer net zo kalm kan blijven en relax in kan grijpen, dan blijft Julia tenminste rustig en valt ze niet uit naar de blaffende/grommende hond.