Pagina 10 van 11
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 20:47
door Moos
Inge O schreef:massam schreef:vakantie? wasda?

(eind september pas

)
dank je nanna, daarvoor schrijf ik zulke stukjes niet, maar wel leuk om te horen!

ik ben wat lui dus sluit me er graag bij aan

.
Ik uiteraard ook

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 20:51
door M@scha
Inge O schreef:
dat is een wijdverbeide misvatting, ik heb gewoon 5 weekjes

.
per jaar? net als ik?
je zit toch in het onderwijs?

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 20:52
door marian*
Nanna schreef:En laat dat nou net één van de Staffbezitters zijn die ik hoog heb zitten qua verantwoordelijkheidsgevoel en realiteitszin
Hier nog iemand.
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 20:54
door M@scha
pam! voel je hoe we groeien!
nou is het genoeg hoor dames!
dit zou net zo normaal moeten zijn als je kont afvegen als je naar de wc geweest bent. dus niet ons ophemelen maar heel simpel deze achterlijke discussie niet meer aangaan en pam en mij quoten

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 20:58
door Moos
Inge O schreef:massam schreef:
dit zou net zo normaal moeten zijn als je kont afvegen als je naar de wc geweest bent. dus niet ons ophemelen maar heel simpel deze achterlijke discussie niet meer aangaan en pam en mij quoten

maar jullie waren er (nog) niet

.
Daarom hebben we nu toestemming om de volgende keer gewoon meteen ze te quoten

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 20:59
door Frenk
Moos schreef:Inge O schreef:massam schreef:
dit zou net zo normaal moeten zijn als je kont afvegen als je naar de wc geweest bent. dus niet ons ophemelen maar heel simpel deze achterlijke discussie niet meer aangaan en pam en mij quoten

maar jullie waren er (nog) niet

.
Daarom hebben we nu toestemming om de volgende keer gewoon meteen ze te quoten

*zet pagina onder favorieten*

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:01
door *tweety*
Wat een schrik, gelukkig is het goed afgelopen.
Knuffeltje voor Saarje!
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:04
door M@scha
ik was al heel lang in dit topic maar gelukkig is mijn "blijfopjehandenzittenmas!!!" spanningsboog tegenwoordig wat langer dan vroeger...

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:05
door Moos
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:08
door M@scha
whahahaha pb dan! dat verkort de boog met 8 pagina's!

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:09
door Moos
massam schreef:
whahahaha pb dan! dat verkort de boog met 8 pagina's!


Ga ik onthouden

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:10
door MJ
Kolere Marloes, dan heb je zeker weten je hart in je keel zitten ! ik geloof dat ik ook amper die hoek had om gedurfd.

, ik had iig hele beelden op mijn netvlies gehad,ben ik bang. Gelukkig goed afgelopen !
Arm Saartje....dikke knuffel voor jullie allebei !
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:15
door Githa
Fiew, elf pagina's gewoon... :N:
Wat zul jij je rot geschrokken zijn Marloes! Fijn dat het goed gaat met Saar.
En ze heeft gewoon een veel grotere hond eruit gelopen met maar anderhalve long.
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:16
door Moos
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:17
door Githa
Zo is het maar net.

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 21:32
door Liesbeth
Ik ben begin van de middag aan het topic begonnen en had in de tussentijd het eea te doen, waardoor ik het nu pas doorgeworsteld heb.
Marloes, wat een schrik is dat, maar ik ben blij dat het best goed gaat met Saar.
Ik ken je nou niet bepaald als een 'mieperig' persoon en ik vind dan ook dat dit topic een heel nare wending heeft gekregen door de insinuaties van Dongo.
Op de opmerking van Tekkel na (die leuk bedoeld was), is er volgens mij geen onvertogen woord over Staffies gesproken (ook niet onderhuids) totdat Dongo begon te zuigen.
Zo'n 2,5 jaar geleden had ik een dergelijk verhaal kunnen posten, maar dan mbt Kevin (Schnauzer) die door een New Foundlander te grazen is genomen.
Ik durf te wedden dat de reakties, die ik op de eerste pagina's gelezen heb, identiek zouden zijn aan de reakties die
ik dan gekregen zou hebben. Gewoon heel neutraal.
Maar voor een select aantal personen hier mag je het blijkbaar niet over Staffies hebben, want dan heb je een vooroordeel

.
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 22:06
door Madison
Hoi Marloes,
het duurde even voor ik het topic had doorgespit, maar wilde je even een beetje medeleven betuigen, want kan me heel goed voorstellen hoe jij je moet hebben gevoeld het moment dat Saartje die hoek omging. Ik lees altijd je topics en dus ook deze en het moet me even van het hart dat ik het erg jammer vindt dat direct weer de 'aloude Stafford-discussie' is opgelaaid. Het lijkt wel of je tegenwoordig niets meer kunt zeggen.... Ik ben erg blij voor je dat het zo is afgelopen en dat Saartje (buiten het nageltje en de wondjes) niet veel schade heeft. Ik hoop ook geen geestelijke schade.
En ik vind ook dat je helemaal geen vooroordeel hebt neergezet (dat weet je zelf ook wel, maar ik wilde het toch even zeggen). Je hebt gewoon gezegd dat het om een Stafford ging en daarmee uit. Het is Dongo die zich schijnbaar direct aangevallen voelt wanneer iemand het heeft over de Stafford. Gelukkig zijn er ook nog Stafford-eigenaren (zoals pammetje en massam) die wel gewoon realistisch zijn wanneer het gaat om hun eigen ras.
Sterkte nog met Saartje!
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 22:12
door pammetje
massam schreef:pam! voel je hoe we groeien!
nou is het genoeg hoor dames!
dit zou net zo normaal moeten zijn als je kont afvegen als je naar de wc geweest bent. dus niet ons ophemelen maar heel simpel deze achterlijke discussie niet meer aangaan en pam en mij quoten

sorry mascha
ik voel me niet groeien
ik baal juist dat er nog steeds een hele hoop mensen denken en vinden dat hun lieve staff met alles en iedereen moet spelen
daar gaan mn haren recht van overeind staan
die mensen weten niet wat ze gekocht hebben
als je volwassen staff lief en leuk doet met andere honden is dat uitzondering ipv regel
ik lees het nog dagelijks
en ook op stafford fora
dat hun honden zo lief met andere honden kunnen
en dat wij niet zo moeten praten tegen nieuwe pupkopers
want wij zouden die nieuwe pupkopers bang maken
NOU SCHIJT AAN liever bang dan weer een incident of een hond in een asiel gedumpt omdat ze van te voren ff hebben gekeken wat ze in hemelsnaam in huis haalde
als je dan vraagt hoe oud die o zo lieve hondjes zijn
is dat negen van de 10 keer nog geen jaar
Nou die mensen zie je dan een jaar later weer reageren
met een topic als : help mn hond is aggressief
nou sorry voor mn relaas
ik had er namelijk net weer 1 op een stafford forum
maar dit zit me echt wel dwars
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 22:14
door pepim
Madison schreef:Hoi Marloes,
het duurde even voor ik het topic had doorgespit, maar wilde je even een beetje medeleven betuigen, want kan me heel goed voorstellen hoe jij je moet hebben gevoeld het moment dat Saartje die hoek omging. Ik lees altijd je topics en dus ook deze en het moet me even van het hart dat ik het erg jammer vindt dat direct weer de 'aloude Stafford-discussie' is opgelaaid. Het lijkt wel of je tegenwoordig niets meer kunt zeggen.... Ik ben erg blij voor je dat het zo is afgelopen en dat Saartje (buiten het nageltje en de wondjes) niet veel schade heeft. Ik hoop ook geen geestelijke schade.
En ik vind ook dat je helemaal geen vooroordeel hebt neergezet (dat weet je zelf ook wel, maar ik wilde het toch even zeggen). Je hebt gewoon gezegd dat het om een Stafford ging en daarmee uit. Het is Dongo die zich schijnbaar direct aangevallen voelt wanneer iemand het heeft over de Stafford. Gelukkig zijn er ook nog Stafford-eigenaren (zoals pammetje en massam) die wel gewoon realistisch zijn wanneer het gaat om hun eigen ras.
Sterkte nog met Saartje!
Ik sluit me helemaal bij Madison aan en wens je ook veel sterkte nog met Saartje! Verdorie kost je weer jaren pff.

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 22:33
door Dusty
ook ik heb me door het toppic geworsteld.
gelukkig is Saar niet terug gevallen in haar oude gedrag en heeft ze er niks ernstigs aan over gehouden maar de schrik zal er wel goed in zitten! :N:
heeft Saar inmiddels al een mooi nieuw tuigje?

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 23:09
door ranetje
Moos schreef:ranetje schreef:
Ik lees dit nu pas.
Meid wat zal jij geschrokken zijn
Zoiets kost je tien jaar van je leven.
Hoe is het nu met Saar?
Het is nu wel weer goed met Saar

Wondjes zien er allemaal rustig uit, en ze mankt ook niet verder.
Fijn dat het weer goed gaat met Saartje
Biotex groen is inderdaad goed.
Van Nanna had ik ook gehoord over de Badedas groen.
Die bevalt me nog beter moet ik zeggen
Sorry, late reactie. Ik kreeg geen bericht van nieuwe postings van dit topic
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 23:19
door Brigitte
Ik lees het nu pas, wat een schrik zeg. Ik zou ook doodsangsten uit staan als zoiets gebeurd. Hier in de buurt lopen ook een aantal niet prettige Staffordachtige honden en nu maak ik me niet zo druk om het feit dat het Staffordtypjes zijn maar meer om het probleem wat het einde van de lijn vast heeft. Ik hoop het nooit mee te maken maar als een hond zich vastbijt in die van mij heb ik een breakstick bij me maar het is nu eenmaal zo (en dat zie ik hier) dat de mensen hun eigen honden nauwelijks de baas kunnen. Ik kan mijn honden de baas en ze los maken, ik kan een andere hond ook los maken geen probleem maar het probleem dat erbij staat die weten vaak dus niet te handelen.
Er liep hier een ouder stel met een Staff en ik heb nog nooit zo vreselijk op mijn tenen gelopen als de afgelopen tijd, beest gaat compleet door het lint en glipte bijna uit zijn tuig en ik heb echt gedacht ohh als hij los breekt vermoord hij echt mijn honden want die kunnen die hond gewoon niet aan zo enorm is hij. De baas is gevallen (door zijn hond die uitviel) en heeft een gebroken been en ik vind het rot voor de hond maar ik ben zooooo blij dat ze hem nu alleen in de tuin uitlaten. Ik heb Elektra weleens aan haar halsband de lucht in gehesen en in de auto gesmeten toen ik ineens de hond hoorde die met zijn baas achter een auto stond (ik had ze niet gezien) en ik was zo bang dat hij los zou breken en haar zou grijpen.
Fijn dat het beter gaat met Saar

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 23:29
door Frenk
Brigitte schreef:en nu maak ik me niet zo druk om het feit dat het Staffordtypjes zijn maar meer om het probleem wat het einde van de lijn vast heeft.
Wat een briljante omschrijving

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 23:49
door Brigitte
Ik vind die problemen vaak een groter probleem dan de hond zelf

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 23:55
door blondie
Chione schreef:
Ik wil geen enkele aanstormende grommende hond op mijn honden zien afkomen en laat ze het nimmer 'lekker uitzoeken' met elkaar. Ras zegt nl. zeker wel wat, maar lang niet alles. Zo getuige de vele voorvallen met als lief bekend staande hondenrassen/kruisingen met eigenaren die denkend dat het allemaal wel meevalt.
Mijn gedachte ook.. die van mij stormen niet aanvallend op anderen af om aan te vallen of te provoceren en ik vind het dus ook niet fijn als een andere hond wat voor soort het ook is.. klein of groot inene aanvallend op die van mij af komen...
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 24 jul 2009 23:59
door L@nghaar
11 pagina's.......
Wat zul je geschrokken zijn
Verschrikkelijk.
Gelukkig is het goed afgelopen maar dit kost je inderdaad een jaar van je leven.
Geef Saar maar een dikke knuffel en een extra koekje.
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 25 jul 2009 00:50
door mwillow
Tjonge, wat een schrik. Gelukkig is het goed afgelopen.
In mijn wijk lopen ook wat Staffies. Ik vind het nog steeds een leuk ras als ze in hun normale bedoening zijn. Maar dat macho-en op mijn honden hoeft voor mij dus niet en ik hoop ze ook nooit los tegen te komen. 1 van die honden heeft laatst een logeerhond (Engelse Bull terrier) te pakken gehad, die in zijn eigen voortuin lekker lag te zonnen. Die Staf liep los richting 'bos' en had hem in de gaten. Dat werd ook een opjaagpartij, maarja....die hond was natuurlijk geen partij en lag flink in de kreukels tot aan bijna coma aan toe.
De meeste eigenaren houden rekening met het karakter van hun hond en handelen er naar. Als je net het ongeluk hebt en je komt er zo 1 tegen op je pad, dan ben je daar lekker gesjocht mee. Die was met mij nog niet klaar, ben ik bang.

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 25 jul 2009 03:20
door nance
Ik lees het nu pas Marloes, ik hoop dat het weer goed gaat met Saartje!
Wat zul je geschrokken zijn.
Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 25 jul 2009 06:58
door M@scha
pammetje schreef:massam schreef:pam! voel je hoe we groeien!
nou is het genoeg hoor dames!
dit zou net zo normaal moeten zijn als je kont afvegen als je naar de wc geweest bent. dus niet ons ophemelen maar heel simpel deze achterlijke discussie niet meer aangaan en pam en mij quoten

sorry mascha
ik voel me niet groeien
ik baal juist dat er nog steeds een hele hoop mensen denken en vinden dat hun lieve staff met alles en iedereen moet spelen
daar gaan mn haren recht van overeind staan
die mensen weten niet wat ze gekocht hebben
als je volwassen staff lief en leuk doet met andere honden is dat uitzondering ipv regel
ik lees het nog dagelijks
en ook op stafford fora
dat hun honden zo lief met andere honden kunnen
en dat wij niet zo moeten praten tegen nieuwe pupkopers
want wij zouden die nieuwe pupkopers bang maken
NOU SCHIJT AAN liever bang dan weer een incident of een hond in een asiel gedumpt omdat ze van te voren ff hebben gekeken wat ze in hemelsnaam in huis haalde
als je dan vraagt hoe oud die o zo lieve hondjes zijn
is dat negen van de 10 keer nog geen jaar
Nou die mensen zie je dan een jaar later weer reageren
met een topic als : help mn hond is aggressief
nou sorry voor mn relaas
ik had er namelijk net weer 1 op een stafford forum
maar dit zit me echt wel dwars
ik ben het helemaal met je eens pam, dat weet je. ik wordt er ook hopeloos van de topics op het staffordforum waarin gevraagd wordt waarom hun hondje zo lelijk doet tegen zijn vriendjes en of een GT kan helpen zijn helaas niet meer te tellen

Re: Mijn hart zat in mijn keel...
Geplaatst: 25 jul 2009 07:48
door S@ndr@
Ik hoop dat Saar vandaag weer een beetje lekker haar wandeling kan maken , en geen last heeft van stijve spieren en de wondjes enzo

ze heeft toch een flinke spurt getrokken, en wat beschadigingen opgelopen
die hele staf discussie komt iedereen zo ongeveer de neus uit, en een beetje realistische voorlichting voor mensen die overwegen zo'n schattige pup aan te schaffen kan een hele hoop leed en teleurstelling voorkomen
